11-deter | detor-magis | magni-sacru | saepi-xv
§
505 1, p. 097| tempus Conciliaria dicta detorqueant. Quarta autem: In Fidei
506 2, p. 106| diserte Patrus significavit Deum tantum Ipsi, et Successoribus
507 1, p. 102| ab exilio revocatus Romam devenit, sed a Romanis ob hujusmodi
508 1, p. 104| testatus est S. Hieronymus in Dialogo adversus Luciferum. Sed
509 1, p. 103| facti res erat. Hinc ne dicantur Concilia inter se discrepasse,
510 2, p. 107| Propositionem 37. Wiclephi, quae dicebar: Papa non est immediatus,
511 1, p. 104| Conclusio confirmabitur ex dicendis mox in secunda, ad quam
512 1, p. 103| Concilia inter se discrepasse, dicendum quod in Chalcedonense fuit
513 2, p. 107| Christi Vicarius, necessario dicendus etiam Superior Concilio,
514 1, p. 097| Tertia est nonnullorum dicentium Papam esse fallibilem extra
515 1, p. 097| schismatis tempus Conciliaria dicta detorqueant. Quarta autem:
516 2, p. 107| Scripturae restimonio, dictis SS. PP. ac aliorum Romanorum
517 2, p. 112| Pontifex (tunc temporis dictus AEneas Piccolominus), pro
518 2, p. 108| enim Pontifices Concilia dicuntur convocasse, quia de Fide
519 2, p. 106| scitis, quoniam ab antiquis diebus Deus in nobis elegit per
520 1, p. 99| Spondanus an. 1415. n. 16. differens in Decr. Const. Bosvinus
521 2, p. 105| Schismatis tempus extendendum. ~Differt tamen haec a sententia Haereticorum,
522 1, p. 101| Pontificem quaestiones Fidei diffinirentur: Et ratio est, quia una
523 2, p. 108| in Conciliis sunt unquam diffinita circa res Fidei, a Pontificia
524 1, p. 097| fecit, donec inopinata morte dignam suae audaciae a Deo mercedem
525 2, p. 110| constitutos quisque Pontificiam Dignitatem sibi vindicabat, sed ii
526 2, p. 109| habet, cui quilibet cujusque Dignitatis, etiamsi Papalis existat,
527 1, p. 100| negotio illud observatione dignum accidit, ut quemadmodum
528 1, p. 99| fuerit, peribit regnante diluvio… quicunque tecum non colligit,
529 1, p. 097| alter Ludovicus Dupinus), dimisso habitu Societatis Jesu,
530 2, p. 108| ad Carthaginenses. ~Idem Dionysius Papa Ep. 2. ad Severum.
531 2, p. 106| Concilii, ibi damnatum fuisse Dioscorum, quia Romanum Pontificem
532 2, p. 106| bene arguit Bellarm. si Dioscorus cum generali Concilio Papam
533 2, p. 109| respondetur, quod Christus non direxit Petro verba illa ut suo
534 1, p. 99| S. Doctor suum sermonem dirigens, sic alloquitur: (Tu profanarum
535 1, p. 98| Jos. Baron. contra Piccin. Dis. 2. c. 3. Et patet ex Cocilio
536 1, p. 102| et jactanter, sed nimis discerpta, ab Adversariis adducuntur,
537 1, p. 104| ad Fidem, sed tantum ad Disciplinam, dum ipsemet scripsit ad
538 1, p. 103| dicantur Concilia inter se discrepasse, dicendum quod in Chalcedonense
539 2, p. 108| convenire possint ob incommoda, dispendia, bella, raro etiam hoc Regimen
540 2, p. 106| Apostolicam appellent Sedem, cujus dispositioni omnes majores causas antiqua
541 2, p. 111| Eugenio degente Florentiis in disputatione publica, in qua sic locutus
542 2, p. 112| confirmationem, non obstante dissensu Pontificis, Seguino Metropolitano
543 1, p. 99| Gallia universa a vobis dissentit). Quandoquidem asserit Milante
544 ----| Brevis Dissertatio super Proposit. 29 damnatam
545 2, p. 109| aboleri, et omnia exorta dissidia, juxta Imperatoris desiderium,
546 2, p. 111| attamen ab Eugenio IV. fuit dissolutum, ut patet ex sess. 4. ejusdem
547 2, p. 107| indicendorum, transferendorum, ac dissolvendorum plenum jus et potestatem
548 2, p. 107| Anaclerus cap. Sacrosancta. Dist. 22. et cap. Facta. 9. Q.
549 2, p. 107| valent, quia ex temporis diuturnitate praesumitur ipse Pontifex
550 1, p. 101| Cleri Gallicani, et quam diversa ab illa, quam Majores sui
551 1, p. 101| regula a Pontificibus lata, Divina aeque, ac summa per universam
552 2, p. 105| Auctoritas Pontificia sit de jure Divino, non potest Papa ei renunciare,
553 2, p. 105| congregatae, et collective, sed divisive singularum Ecclesiarum,
554 1, p. 103| culpa est. Si quis autem dixerit, quod Vigilius in Fide erravit,
555 1, p. 102| Theodoram Imperatricem anathema dixisse iis, qui duas in Christo
556 2, p. 105| loqueretur, multo rectius dixisset rogavi pro vobis. ~Verba
557 1, p. 100| Antonium de Dominis, quia docebat Pontificis authoritatem
558 1, p. 097| fallibilem extra Concilium docentem. Circa quod pro rei majori
559 2, p. 105| aliquid contra Fidem possent docere.~Ita scripsit Agatho Papa
560 1, p. 98| Episcopo Stabiensi in suis doctis Exercitat. Dogmat. Exerc.
561 2, p. 110| 7. a. 7. §. 8. n. 54. ex doctissimo Emman. Schelstrate de Sensu
562 1, p. 097| fuit, ut nullus Lauream Doctoratus reciperet, nisi has Propositiones
563 1, p. 102| ut universales Ecclesiae Doctores, sed tantum private locuti
564 1, p. 101| Secunda ratio est ejusdem S. Doctoris, qui alibi 2. 2. 9. I. a.
565 1, p. 101| Pontificem Petro in Fidei Doctrinaeque Authoritate succedere, aut
566 1, p. 98| Patres Concilii Pontificis doctrinam ut Beati Petri amplexi sunt,
567 1, p. 102| lapsus, cum non ex Cathedra docuerit, nostram non infirmat sententiam.~
568 1, p. 100| Theologos anteriores unanimiter docuisse definitiones Pontificias
569 2, p. 111| Basiliscorum speluncam, Doemonum cavernam. Concilium Florentinum
570 1, p. 98| in suis doctis Exercitat. Dogmat. Exerc. 19. Sup. Prop. 29.
571 1, p. 103| Epistolas Vigilii Sergio favents dolore inseruisse. In eadem autem
572 1, p. 102| formulam prodiderunt, in qua dolose dixerunt Filium Patri similem
573 2, p. 105| Observa, quod Christus Dom. pro solo Petro rogavit,
574 1, p. 100| haereticum Marcum Antonium de Dominis, quia docebat Pontificis
575 1, p. 99| obtinet, quam se ab Ipso Domino in B. Petro, cujus Romanus
576 1, p. 100| Monita Cleri Gallicani ad Dominos Archiepiscopos Regni, ecce
577 2, p. 108| 2. §. 3. dixit Christum Dominum Monarchiam in Ecclesia instituisse,
578 1, p. 99| scio, quicunque extra hanc domum agnum comederit profanus
579 1, p. 98| destructo fundamento, tota domus corruat. ~Ideo Origenes
580 | donec
581 1, p. 99| per Concilium definiri non donetur, ipse determinaret). S.
582 1, p. 100| claves Regni Coelorum, et donum infallibilitatis in causis
583 1, p. 99| Clem. V. ubi sancitum fuit: Dubia Fidei declarare, ad Sedem
584 1, p. 101| irrefragabilia semper tenuerit; Cur dubitabimus illum Petro in hac praerogativa
585 1, p. 102| Papa Arianam Haeresim non dubitaverit subscribere. In hoc autem
586 2, p. 104| Schismatis, cum probabiliter dubitetur de legitima Ejus electione;
587 2, p. 109| scripsit idem Joannes XXIII. Duci Bituricae apud Troila n.
588 1, p. 99| Fidei declarare, ad Sedem dumtaxat Apostolicam pertinere.~
589 1, p. 99| potest errare, suppositis duobus: Primum quod determinet
590 1, p. 98| Spondan. Tomass. Lud. Bail, Duvalius (aliique innumeri citati
591 1, p. 100| contra Joannem Morandum. ~Ite Duvallius Doctor Gallus de Sup. Pont.
592 | E
593 1, p. 102| defuncto, cum resipuisset eandemque formulam damnasset, denuo
594 2, p. 112| Ecclesiae scissuram, ac omnis Ecclesiastici Ordinis confusionem tendentes,
595 2, p. 104| sit supra Concilium, vel econverso.~
596 1, p. 102| Mopsuasseni, Ibae Episcopi Edessae, et Thodoreti Episcopi Ciri,
597 1, p. 103| Vigilius decrevit, ut effectus Edicti suspenderetur, et res ad
598 1, p. 097| Parisiensis Decreti alio publico Edicto revocans, aliam retractationis
599 1, p. 102| facta fuit, plures Episcopi Edictu illud reprobarunt. ~Deinde
600 2, p. 109| Constantiensi duo Decreta opponunt edita, unum in sess. 4. quo dictum
601 2, p. 108| propria, ut vocitant Galli, editas, Gersoni tamen, et quibuscunque
602 1, p. 103| Vigilius decrevit, ut effectus Edicti suspenderetur, et
603 | eis
604 1, p. 101| omni tempore recurrerit, ejusque judicia uti irrefragabilia
605 2, p. 104| dubitetur de legitima Ejus electione; Quia tunc quisque debet
606 2, p. 110| quod Papa rite et canonice electus a Concilio ligari non posset.
607 2, p. 105| cunctis est agnitum. ~Ita elegantius S. Leo etiam monuit in serm.
608 2, p. 106| antiquis diebus Deus in nobis elegit per os meum audire Gentes
609 1, p. 100| Decretali Epistola Innocentii elucebat, Pelagianae Haeresis absque
610 1, p. 097| Circa quod pro rei majori elucidatione praesciendum han sententiam
611 1, p. 097| eas quatuor Propositiones emanandas conspiravere in Consessu
612 2, p. 111| Cardinales Bullas continuationis emanarunt, ut narrat Cardin. Turrecr.
613 2, p. 107| ita facile has Sanctiones emanassent, nisi in Ecclesia sat universe
614 2, p. 106| suo adhaerens. Eusebius Emissenus in serm. Nat. S. Jo. dicit:
615 2, p. 109| Tract. 7. §. 8. n. 58. ex Emmanuel Schelstrate de Sensu Decr.
616 2, p. 111| 45. in tom. 3. Concilior. Enarrat autem Raynaudus anno 1421.
617 1, p. 100| Auctoritate sua proscripserit. ~Enimvero vetustae illius aetatis
618 1, p. 101| ab illa, quam Majores sui enixe tenuerint, et propugnarint.~
619 2, p. 111| valuerunt. Idque confirmatur ex enixo studio, quod idem Eugenius
620 0, p. 097| hic valde magni ponderis enucleanda occurrunt: Primum, an Authoritas
621 2, p. 108| Symmacho Synodis habitis, eorumque gestis manifeste colligitur.
622 2, p. 107| Pontificum, sed propria eorundem Conciliorum confessione
623 | eos
624 2, p. 112| Ludovicus Maymburgus objiciens eosdem Pontifices aliquando Conciliorum
625 2, p. 108| obtinere, prout ex Nicoena, Ephesina, Chalcedonensi, Sexta Constantinopolitana,
626 2, p. 106| sussultus auctoritate Synodi Ephesinae generaliter congregatae. ~
627 1, p. 98| Tertullianus, Cyprianus. Hilarius, Epiphanius, Basilius, et communiter
628 1, p. 98| innumeri citati a Milante Episcopo Stabiensi in suis doctis
629 1, p. 104| controversia, quemlibet Episcopum se gerere posse juxta suum
630 2, p. 111| invalida declarans, ut patet ex Epistolis Eugenii IV. lib 15. pag.
631 | erant
632 1, p. 100| Confessario S. Ludovici, erectaque a Carolo Magno an. 1290.
633 | erit
634 1, p. 102| l. cit.) videtur omnino erronea, et haeresi proxima.~Objiciunt
635 2, p. 112| Episcopis requisitus super errore Bonosi, nempe quod B. V.
636 1, p. 103| Honorium de Monothelitarum erroribus fecit indemnem. ~Quod autem
637 2, p. 111| obstantibus, Dupinus non erubescit hujusmodi Synodum Basileae
638 1, p. 101| sententia tuenda utitur eruditissimus Melchior Canus in suo perdocto
639 | es
640 1, p. 99| II. a. 2. ad 5: (Postquam essent aliqua Ecclesiae authoritate
641 | esto
642 2, p. 112| Ecclesiam non audierit, ut Ethnicus habendus sit. Respondetur
643 1, p. 097| ut Doctorem universalem, etiamque una cum Concilio, esse fallibilem.
644 2, p. 106| Pastori suo adhaerens. Eusebius Emissenus in serm. Nat.
645 1, p. 103| operationis, ne videremur Euthichianis unam in Christo nautram
646 2, p. 107| necessario immutabilia evadunt: Quod vero (subjungit Bellar.)
647 2, p. 106| meum audire Gentes verbum Evangelii, et credere. Quibus verbis
648 2, p. 110| Synodi celebrandae, nempe eventus Papae dubii. ~Ceterum in
649 1, p. 101| Traditionibus Apostolorum ad evincendam Haeresim argumentum certum
650 2, p. 112| potest nostram sntentiam, non ewsse tam nostram, quam totius
651 1, p. 98| objicere possent sufficiens examen non extitisse, sicut de
652 2, p. 108| totius Ecclesiae judicio examinata, statuerentur firmius, ac
653 1, p. 98| tuentur, non Consiliariis, nec examini, sed soli Pontifici factam
654 1, p. 101| quia Ille qui in omnibus exauditus est pro sua reverentia dixit
655 2, p. 107| Rom. Pontificis patenter excipiatur authoritas. ~Bonifacius
656 2, p. 111| illam Synodum profanam, ./. excommunicatam, interdictam Basiliscorum
657 2, p. 109| Imperatore per Pontificem excommunicato concilianda conveniens visum
658 1, p. 102| quibus errores Nestorii excusabantur. At quia in Conc. Chalcedonensi
659 2, p. 107| sed a tremeritate magna excusari non possunt. Idemque tenent
660 1, p. 98| doctis Exercitat. Dogmat. Exerc. 19. Sup. Prop. 29. Alex.
661 1, p. 98| Stabiensi in suis doctis Exercitat. Dogmat. Exerc. 19. Sup.
662 2, p. 108| a Pontificia Authoritate exhauriunt; Et ideo a Concilio ad Papam
663 2, p. 108| approbatione auctoritatem exhauserunt, prout declaravit Lateranense
664 2, p. 105| Apostolicos Pontifices meae exiguitatis Praedecessores confidenter
665 1, p. 102| substantia. ~Hanc Liberius toedio exilii victus impudenter subscripsit;
666 1, p. 102| subscripsit; Ob quam rem ab exilio revocatus Romam devenit,
667 1, p. 102| subscribendum reluctaret, in exilium a Constantio Imperatore
668 1, p. 097| publice prius propugnasset, et exinde ad eas substinendas juramento
669 2, p. 109| Dignitatis, etiamsi Papalis existat, obedire tenetur in iis,
670 1, p. 99| Christianorum Patrem, ac Doctorem existere: et Ipsi in B. Petro regendi
671 2, p. 108| raro etiam hoc Regimen existeret. ~Et ideo D. Antonin. p.
672 2, p. 107| definitiones Pontificum, qui juste existimantur, quod non ita facile has
673 1, p. 100| necessarium, causam deferendam existimarunt. Novissimi vero Sorbonici
674 1, p. 99| Doctrinae, et Immaculatae Fidei existis). Theodoretus Episc. Asianus
675 2, p. 109| potuisset aboleri, et omnia exorta dissidia, juxta Imperatoris
676 1, p. 99| Apostolicae vestrae Sedis expecto sententiam, et supplico,
677 1, p. 102| hac oppositione possemus expediri, generaliter respondendo
678 2, p. 109| in Matth: Dic Ecclesiae (explicat), Praesulibus scilicet ac
679 2, p. 104| privari posse, sed immediate expoliari a Christo, supposita conditione
680 2, p. 105| Ea itaque habenda textus expositio, ut privilegium Petro, et
681 2, p. 107| manifeste constat. Huic autem expressa definitioni Potestatis Pontificiae
682 2, p. 111| Concilii Basileensis, tamen expresse indixit tantum ab eo confirmari
683 1, p. 101| Infidelibus, nec Haereticis valuit expugnari. Hinc quaeri solet, an haereticum
684 1, p. 102| professus est tempore, quo, expulso Imperatricis ope Silverio
685 2, p. 105| extra Schismatis tempus extendendum. ~Differt tamen haec a sententia
686 2, p. 104| Pontificis haeretici manifesti et externi, non autem occulti et mentalis.
687 1, p. 98| possent sufficiens examen non extitisse, sicut de facto Sectarii
688 1, p. 103| cum Monothelitarum error exurgeret, et Cirus Alexandrinus unam
689 1, p. 101| Christi Fide deficere? ~Ei faciant satis Hieronymus perjurum
690 2, p. 110| spectantibus factis, vel faciendis, obtemperare contempserit,
691 2, p. 107| existimantur, quod non ita facile has Sanctiones emanassent,
692 1, p. 102| Fidei judiciis errasse. Sed facili negotio nos ab hac oppositione
693 2, p. 108| statuerentur firmius, ac facilius a Fidelibus reciperentur. ~
694 1, p. 101| Utrumque scilicet Haeretici faciunt: Qui vero illis in utroque
695 2, p. 110| seu ad ea spectantibus factis, vel faciendis, obtemperare
696 1, p. 100| part. 4. lib. 8. c. 6. quod Facultas Parisiensis anno 1320. damnavit
697 1, p. 100| Idem Author refert ipsam Facultatem damnasse, ut haereticum
698 2, p. 106| Nicoenae Synodi (ut apud Fagnan. cap. Nullus. de Elect.
699 2, p. 104| temporis, quorum sententiam Fagnanus ait pro nihilo esse habendam,
700 1, p. 097| errare (sicut etiam est fallibilis in quaestionibus meri facti,
701 2, p. 105| valuissent confirmari a Petro. ~Falsum est nonnullorum Parisiensium
702 1, p. 103| voluntates, et operationes fassum esse, sd prudenti concilio
703 2, p. 112| sua Bulla Retractationis fassus est Ipsum antea in Synodo
704 1, p. 98| Pontifici factam fuisse fateantur: Alias Haeretici semper
705 1, p. 103| Unam tantum voluntatem fatemur Domini nostri Jesu Christi.
706 1, p. 103| Epistolas Vigilii Sergio favents dolore inseruisse. In eadem
707 1, p. 101| Hucusque Canus. Cui valde favet id, quod D. Cyprianus sedulo
708 2, p. 112| postmodum idem Gerbertus, cum favore Otthonis Imperatoris ad
709 2, p. 106| et damnare, etiamsi hoc fecerit sussultus auctoritate Synodi
710 2, p. 105| Praedecessores confidenter fecisse semper cunctis est agnitum. ~
711 1, p. 99| Athanasius in Epist. ad Fel. Pap. dicit: (Romanam Ecclesiam
712 1, p. 102| plexus est. At Liberius, Felice defuncto, cum resipuisset
713 1, p. 99| obsecro V. S. ut mihi opem ferat, justum vestrum et rectum
714 2, p. 106| illo judicii sententiam ferimus, sed jam olim a SS. Papa
715 2, p. 106| pronunciavit Jo. 10. 16.: Fiat unum ovile et unus Pastor.
716 2, p. 110| Historiis (apud Suarez. De Fid. l. 3. c. 18.), ipse Joannes
717 1, p. 101| antevertere: Illud affero, et fidenter quidem affero, pestem eos
718 1, p. 99| constitui Sacerdotium novum, fieri praeter unum Sacerdotium
719 2, p. 108| Christus Jo. 10. 16. dixit: Et fiet unum ovile, et unus Pastor. ~
720 2, p. 105| Petro ut totius Ecclesiae figuram gerente; Dominus enim designavit
721 2, p. 112| Maria alios post Jesum filios suscepisset; respondit super
722 1, p. 102| in qua dolose dixerunt Filium Patri similem in substantia. ~
723 2, p. 105| Ecclesiam allocutum; Qui enim fingi possunt Ecclesiae Universalis
724 2, p. 108| enim, et unitas subditorum finis est Regiminis, unitatis
725 1, p. 99| Rescriptu causa Pelagianorum finita est). S. Thomas Quodlib.
726 2, p. 110| Joannes ad Ecclesiae pacem firmandam sponte Pontificatum resignavit.
727 1, p. 98| Apostolicae Authoritate firmari. II. Ex Concilio Lugdunensi
728 1, p. 102| Indeque Ariani in Conventu Firmicensi novam Fidei formulam prodiderunt,
729 2, p. 105| omnium fortitudo munitur, ut firmitas, quae Petro tribuitur, per
730 2, p. 108| examinata, statuerentur firmius, ac facilius a Fidelibus
731 1, p. 102| sed a Romanis ob hujusmodi flagitium aversis rejectus fuit, et
732 2, p. 111| datum ab Eugenio degente Florentiis in disputatione publica,
733 2, p. 112| 17. §. VIII. Eug. eadem Florentina Synodus declaravit Papam
734 1, p. 99| definiri. III. Ex Concilio Florentino, ubi in sess. ult. sic legitur:
735 2, p. 111| Eugenius adhibuit, ut Concilium Florentiunm damnaret Decreta illa, sicut
736 1, p. 99| est, ut pendeant tanquam a Fonte, et Capite.) S. Athanasius
737 2, p. 105| Deinde mutavit loquendi formam: Ego autem rogavi pro te.
738 1, p. 102| in abjicienda Arianorum formula damnatus capite plexus est.
739 1, p. 102| Adversariis adducuntur, quis forte decipiatur, nobis ad singula
740 1, p. 103| Objiciunt V. Quod S. Cyprianus fortiter restitit Decreto Stephani
741 2, p. 105| Pontific.: In Petro ergo omnium fortitudo munitur, ut firmitas, quae
742 1, p. 98| de Lyra. Card. Alliac. S. Franc. Sal. Spondan. Tomass. Lud.
743 2, p. 109| Si peccaverit in te ./. frater tuus, vade, et corripe eum . . .
744 2, p. 112| missa. Hinc cernitur, quam fraudenter miser Maymburgus gestis,
745 2, p. 109| et Re judic. in 6. ~Qui Friderico II. scripsit, se paratum
746 2, p. 108| haec inutilia sunt, et frustra ipsi Pontifices toties,
747 2, p. 112| Concilio Capuensi commissum fuerat. ~Sed respondetur I. quod
748 1, p. 103| scripserit in Homine Christo non fuiss duas pugnantes voluntates,
749 1, p. 103| scripta, sed etiam personae fuissent damnandae, meri facti res
750 1, p. 98| circa Fidem; Petrae enim fundamentalis hoc est proprium, totum
751 1, p. 98| destrui posse, ne, destructo fundamento, tota domus corruat. ~Ideo
752 1, p. 98| necesse est basem ejus, et fundamentum neque destrui posse, ne,
753 2, p. 111| nam si habuisset, non tam fundasset suam secundam propositionem,
754 1, p. 99| super Petrum Domini voce fundatam. Aliud constitui Sacerdotium
755 1, p. 100| Christus Jesus Ecclesiam fundavit, quando illi claves Regni
756 2, p. 112| sed potius oppositam ut futilem saepiusque convulsam merito
757 1, p. 103| Decreto Stephani Papae, et ad futurum Concilium appellavit. Sed
758 1, p. 99| Hottingerus haereticus dicens: (Gallia universa a vobis dissentit).
759 2, p. 111| legatione missus a Carolo VII. Galliae Rege, nomine totius Ecclesiae
760 1, p. 097| amplexatum fuisse Clerum Gallicanu anno 1682. cum illas quatuor
761 2, p. 107| et cap. Facta. 9. Q. 3. Gelasius cap. Cuncta. 9. Qu. 3. et
762 2, p. 112| non fuisse Sylvestri, sed Gerberti Monachi, qui (ut refert
763 2, p. 112| scripsit. Sed postmodum idem Gerbertus, cum favore Otthonis Imperatoris
764 2, p. 105| totius Ecclesiae figuram gerente; Dominus enim designavit
765 1, p. 104| quemlibet Episcopum se gerere posse juxta suum arbitrium.
766 2, p. 109| tribus Nationibus (adversus Germanicam) interfuerunt in Sessione
767 2, p. 108| vocitant Galli, editas, Gersoni tamen, et quibuscunque aliis
768 1, p. 100| Concilii Constantiensis opera Gersonis, et Almaini, qui in eadem
769 2, p. 108| quae in suis Conciliis gesta fuerunt, corroboratione
770 1, p. 103| non autem de Fide aliquid gestum est.~
771 2, p. 105| Adest secunda sententia Glossae in cap. Nisi competerent.
772 1, p. 98| in Opusc. Contra errores Graec.) habetur: Omnia ab eo,
773 2, p. 106| apud D. Thom. opusc. contra Graecos): Omnia ab eo (scilicet
774 2, p. 110| tempore Schismatis tunc graffantis, cum inter tres Pontifices
775 2, p. 105| Christi Ecclesia, quae per Dei gratiam a tramite Apostolicae traditionis
776 2, p. 107| videre est apud Cabass. Graves. Baron. Tomassin. etc. Alterum,
777 2, p. 106| sancitur: (Omnes Episcopi in gravioribus causis libere Apostolicam
778 1, p. 102| cogitatur. Et ratio hujus gravis sententiae Cypriani est,
779 2, p. 108| Ep. 2. ad Severum. Idem Greg. Magnus lib. 4. Ep. 52.
780 2, p. 106| Habent illi assignatos Greges, Tibi universi crediti:
781 2, p. 106| plebs Sacerdoti adunata, et Grex Pastori suo adhaerens.
782 2, p. 108| Christum non instituisse Gubernium Monarchicum in Ecclesia;
783 2, p. 106| Adversarii ubi in Scripturis habeatur, quod oves in Concilio desinant
784 1, p. 100| subscripsit. Perspectum enim habebat, non solum ex Christi D.
785 2, p. 105| fratres tuos. Ea itaque habenda textus expositio, ut privilegium
786 2, p. 104| Fagnanus ait pro nihilo esse habendam, eo quod ex ambitione ortum
787 2, p. 112| non audierit, ut Ethnicus habendus sit. Respondetur illud testimonium
788 2, p. 106| Papa sit Successor Petri habens Supremam Auctoritatem in
789 2, p. 107| omnis Concilia Auctoritatem habentem, Conciliorum indicendorum,
790 1, p. 101| hi in Ecclesia Catholici habentur.) Hucusque Canus. Cui valde
791 2, p. 108| Ecclesia pro veris Haeresibus habitae sunt. ~Hinc docet D. Thomas,
792 2, p. 108| Romana sub Symmacho Synodis habitis, eorumque gestis manifeste
793 1, p. 097| conspiravere in Consessu habito anno 1682., postea per Epistolam
794 1, p. 097| Ludovicus Dupinus), dimisso habitu Societatis Jesu, imo ab
795 2, p. 111| videtur illud Basileense non habuisse pro legitimo Concilio; nam
796 2, p. 111| legitimo Concilio; nam si habuisset, non tam fundasset suam
797 2, p. 104| quod ex ambitione ortum habuit in Concilio Basileensi,
798 1, p. 097| ad Pontificem transmisit. Hactenus de Tertia. ~Quarta vero
799 1, p. 102| Neque enim ./. aliunde Haeres obortae sunt, quam inde
800 2, p. 108| 3. Pontifices absolute Haereses sine Concilio damnasse,
801 2, p. 108| Christi Ecclesia pro veris Haeresibus habitae sunt. ~Hinc docet
802 1, p. 99| alloquitur: (Tu profanarum Haeresum, atque imperitorum omniumque
803 1, p. 101| assertionem adversam tanquam haereticam condemnare? Sed nolimus
804 1, p. 100| anno 1320. damnavit tanquam haereticos articulos Marsilii Paduani
805 1, p. 097| elucidatione praesciendum han sententiam amplexatum fuisse
806 1, p. 101| illis in utroque repugnant, hi in Ecclesia Catholici habentur.)
807 1, p. 99| Ecclesia se esse confidit)? S. Hieron. in Epist. ad Damasum Papam
808 1, p. 101| Antiochenum, Alexandrinum, Hierosolymitanum, sed Romanum Pontificem
809 1, p. 103| operationem, Sophronius autem Hierosolymitanus duas praedicaret; Honorius
810 1, p. 98| Tertullianus, Cyprianus. Hilarius, Epiphanius, Basilius, et
811 2, p. 110| qui in Concilio adfuit, hocque dubium in illo proposuit,
812 2, p. 109| habentes, ut docet Chrisostomus Hom. 61. in Matth: Dic Ecclesiae (
813 1, p. 097| quaestionibus meri facti, quae ex hominum testimoniis praecipue pendent);
814 1, p. 103| testatur S. Maximus, qui Honorii tempore scripsit, et Honorium
815 1, p. 103| Pyrrhum, Cirum, Sergium; de Honorio vero nullum verbum.~
816 1, p. 100| Regni, ecce quid sensit: (Hortamur igitur Episcopos omnes,
817 1, p. 98| 14. ~Adsunt aliqui inter hos, qui dicunt Papam esse quidem
818 1, p. 101| fuerunt: haec una tot inter Hostes nec Infidelibus, nec Haereticis
819 1, p. 99| falso enim nobis objicit Hottingerus haereticus dicens: (Gallia
820 1, p. 101| Ecclesia Catholici habentur.) Hucusque Canus. Cui valde favet id,
821 1, p. 104| Episcoporum praxis Ecclesiarum, hujusque rei veritas innotesceret.
822 1, p. 103| Christi. Nam illibi tantum de Humana Natura Christi locutus est,
823 2, p. 107| subesse Romano Pontifici omnem humanam creaturam declaramus, definimus,
824 2, p. 108| subscriptionem, approbationemque humiliter petere, et obtinere, prout
825 | hunc
826 1, p. 103| quod enim Theodoretus, et Iba non solum male, sed etiam
827 2, p. 112| reprobatque. Atque, ut habetur ibid. in Decreto unionis Graecorum
828 | ibidem
829 2, p. 110| eadem verba primi Decreti identice leguntur repetita, additis
830 2, p. 111| illam obtinere valuerunt. Idque confirmatur ex enixo studio,
831 1, p. 097| Nihilominus circa annum 1693. iidem Episcopi, qui av eas quatuor
832 1, p. 097| anno 1690. Propositiones illae proscriptae fuerunt. Sed
833 1, p. 097| Gallicanu anno 1682. cum illas quatuor celebres Propositiones
834 2, p. 111| legitime fuit inchoatum, sed illegitim terminatum). ~Et quamvis
835 2, p. 112| anno 991. n. 2) dum fuisset illegitime assumtus ad Rhehemensem
836 1, p. 103| nostri Jesu Christi. Nam illibi tantum de Humana Natura
837 1, p. 98| ab omni seductione manet immaculata. Si itaque hujusmodi aedificium
838 1, p. 99| Orthodoxae Doctrinae, et Immaculatae Fidei existis). Theodoretus
839 1, p. 103| praedicaret; Honorius ad sedandum imminens Schisma in sua prima Epistola
840 1, p. 103| sed personas a censuris immunes reliquit; Verum est, non
841 2, p. 106| sententiam Pontificis esse immutabilem. IV. Ex Concilio Constantiensi,
842 2, p. 107| sunt constituta, necessario immutabilia evadunt: Quod vero (subjungit
843 2, p. 106| quam nequaquam possumus immutare. Et in Can. 2.: Itaque BB.
844 1, p. 097| habitu Societatis Jesu, imo ab illa merito expulsus,
845 2, p. 105| Epistola ad Constantinum Imper. quae lecta est in VI. Synodo,
846 1, p. 102| Papam in Epist. ad Theodoram Imperatricem anathema dixisse iis, qui
847 1, p. 102| est tempore, quo, expulso Imperatricis ope Silverio legitimo Pontifice,
848 2, p. 106| Samariam; nam non miserunt imperio, sed consilio tantum, prout
849 1, p. 99| profanarum Haeresum, atque imperitorum omniumque infestantium Depositor;
850 2, p. 105| Successoribus ejus Christus impetraverit, ne aliquid contra Fidem
851 2, p. 111| Basileensis damnavit tanquam impias, et scandalosas. Concilium
852 1, p. 101| Romana Ecclesia videntur impleta. Cum ceterae Apostolorum
853 2, p. 109| praeceptum correptionis imponendo. Deinde per illa verba,
854 1, p. 98| Pontifex non temere nec imprudenter unquam in tantis rebus agat,
855 1, p. 102| Liberius toedio exilii victus impudenter subscripsit; Ob quam rem
856 2, p. 108| appellatur. Et in opusc. Contra Impugn. Relig. cap. 4. dicit: SS.
857 1, p. 103| voluntatum, quae tunc erant inaudita; Tunc temporis enim, cum
858 2, p. 111| Basileense legitime fuit inchoatum, sed illegitim terminatum). ~
859 1, p. 097| Alexandro VIII. per Bullam quae incipit: Inter multiplices, anno
860 2, p. 108| raro convenire possint ob incommoda, dispendia, bella, raro
861 2, p. 109| singulos, uti oportebat, sed incongruenter statutum fuit quamlibet.
862 1, p. 103| mutatio sententiae, sed inconstantia sensus in culpa est. Si
863 1, p. 103| Monothelitarum erroribus fecit indemnem. ~Quod autem Honorius in
864 1, p. 102| suffectus fuit Felix II. Indeque Ariani in Conventu Firmicensi
865 2, p. 107| Auctoritatem habentem, Conciliorum indicendorum, transferendorum, ac dissolvendorum
866 2, p. 111| proferens ipsam a Martino V. indictam, ab Eugenio autem IV. tanquam
867 2, p. 111| Concilium, licet a Martino V. indictum fuerit, attamen ab Eugenio
868 2, p. 107| approbatione Populi non indigere, cum non ab eo Auctoritatem
869 2, p. 104| nam alias Concilium nulla indigeret Papae auctoritate, vel alias
870 2, p. 108| quaestiones decerneretur, Concilia indixerunt. Sed responsio cuique patet,
871 2, p. 111| Basileensis, tamen expresse indixit tantum ab eo confirmari
872 1, p. 097| pertinentibus, secunda asserit: Sic inesse Apostolicae Sedi rerum Spiritualium
873 1, p. 100| Romani Pontificis non esse infallibile, nisi Ecclesiae, sive Generalis
874 1, p. 98| Pontifices esse perpetuo infallibiles.~
875 1, p. 100| utpote ex Dei sponsione infallibili Ecclesiarum Matrem…) Et
876 2, p. 107| sententia esset recepta. ~Infallibilia autem esse Romani Pontificis
877 0, p. 097| et Morum decernendis sit infallibilis? Alterum, an Authoritas
878 1, p. 100| Gallicana plausuerint Pontificis infallibilitati. Synodus ipsa Parisiensis
879 2, p. 104| authoritati Pontificum, et multos infecit suo veneno). ~Et sic etiam
880 2, p. 112| solum Generali Concilio inferior esset, sed etiam Provinciali,
881 2, p. 112| non declaravit Se Synodo inferiorem, sed significavit dedignari
882 1, p. 103| hac revocatione quid aliud inferre possunt Adversarii, nisi
883 2, p. 109| Chalcedonensi discuti; Ex quo inferunt ipsum Pontificem sensisse
884 1, p. 103| Romanae Sedi semper fuisse infesissimos, quosque praeterea comperum
885 1, p. 99| atque imperitorum omniumque infestantium Depositor; Princeps, et
886 2, p. 104| Ille Doctor per omnia fuit infestus authoritati Pontificum,
887 1, p. 102| Cathedra docuerit, nostram non infirmat sententiam.~
888 2, p. 106| Concilio inter Apostolos inito, sic Petrus affatus est:
889 2, p. 112| Archiepiscopatum, Arnulpho injuste deposito, et tunc contendebat
890 1, p. 100| dubio sint loquuti, eorum innixi authoritati, dixerunt Judicium
891 2, p. 108| judicium. Idem declaravit Innoc. I. in Epist. ad Carthaginenses. ~
892 1, p. 097| postea per Epistolam ad Innocentium XII. missam ab omnibus illis
893 1, p. 104| Ecclesiarum, hujusque rei veritas innotesceret. Praeterea, esto Cyprianus
894 1, p. 104| Haeresi veneris ad nos, nihil innovetur, nisi quod traditum est.
895 1, p. 98| Bail, Duvalius (aliique innumeri citati a Milante Episcopo
896 1, p. 097| sicut audacter fecit, donec inopinata morte dignam suae audaciae
897 1, p. 99| ad Leonem Papam: (Ego, inquit, Apostolicae vestrae Sedis
898 1, p. 103| Vigilii Sergio favents dolore inseruisse. In eadem autem Synodo recepta
899 2, p. 111| refert Turrec.) per quotquot instantias Basileenses Eugenii approbationem
900 2, p. 112| verba relata ut supra. ~Instat ultimo Ludovicus Maymburgus
901 2, p. 107| pendet a membris, Doctor non instruitur a discipulis, Pastor non
902 2, p. 104| sit supra Concilium, non intelligendum de Papa dubio tempore Schismatis,
903 2, p. 112| et ibi diserte quisque intelliget, quo sensu Pius asseruerit
904 1, p. 98| dubio quod nomine petra intelligitur Petrus, ut docent Crysostomus,
905 2, p. 109| delinquentes, sed nomine Ecclesiae intelliguntur Superiores jurisdictionem
906 1, p. 99| quatenus Papa; Alterum, ut intendat facere Dogma de Fide.)~
907 2, p. 111| profanam, ./. excommunicatam, interdictam Basiliscorum speluncam,
908 2, p. 109| Nationibus (adversus Germanicam) interfuerunt in Sessione tantum ob timorem
909 2, p. 110| loc. cit. qui etiam Synodo interfuit, et Cajet. p. I. de Auth.
910 1, p. 101| legum Christi serior est interpres, quam perpetuus Ecclesiae
911 2, p. 105| Petri, laborant namque ad interpretanda in eo sensu posteriora illa
912 2, p. 106| de haeresi suspectos sic interrogare praecipiebatur: Utrum credant,
913 2, p. 110| fuisse momenti, cum non intervenerit Ecclesia ; Prout etiam affirmavit
914 2, p. 108| Authoritate Romani Pontificis interveniente.~
915 2, p. 108| est supra Concilia, haec inutilia sunt, et frustra ipsi Pontifices
916 2, p. 111| decreta usque tunc peracta invalida declarans, ut patet ex Epistolis
917 1, p. 101| praest. ~Ratio tertia est inveterata Ecclesiae consuetudo; Hac
918 | ipsorum
919 2, p. 112| Scripturam, Pontificum, Patrum, ipsorumque Conciliorum, quisque animadvertere
920 1, p. 99| III. ex SS. Patribus, S. Irenaeus lib. 3. c. 3. scribit: (
921 1, p. 097| Ecclesias pertinere; Nec tamen irreformabile esse Judicium, nisi Ecclesiae
922 2, p. 109| Sanctionem non censuerit irreformabilem, sed ut error pleniori judicio
923 1, p. 101| recurrerit, ejusque judicia uti irrefragabilia semper tenuerit; Cur dubitabimus
924 1, p. 100| ipso Romano Pontifice: (Is enim Successor est Petri,
925 1, p. 101| praerogativa dare successorem? Hoc ispo rerum testimonio roboratur:
926 | istam
927 2, p. 111| dubium, quam in definitione istius Basileensis, ubi astruitur
928 1, p. 100| contra Joannem Morandum. ~Ite Duvallius Doctor Gallus
929 2, p. 110| sess. 5. ubi dictum fuit: Item declarat, quod quicunque
930 | iterum
931 2, p. 107| videatur probare definitio Iudicis illius, qui, an Judex sit,
932 2, p. 107| necessitate salutis. Leo IX. scribens ad Leonem Acridanum
933 1, p. 102| gestis, quae passim, et jactanter, sed nimis discerpta, ab
934 1, p. 101| damnatos, a Damaso paulo antea jactis, judicia pro sancienda regula
935 1, p. 100| emanavit in confixione Janseniarum Thesium, ad Ipsum scripserunt;
936 2, p. 104| tempore Schismatis Joannis Jerson, de quo ait Victoria: (Ille
937 2, p. 112| quod B. V. Maria alios post Jesum filios suscepisset; respondit
938 1, p. 100| damnavit eundem errorem contra Joannem Morandum. ~Ite Duvallius
939 1, p. 98| communiter SS. Patres; ut refert Jos. Baron. contra Piccin. Dis.
940 2, p. 112| rejiciendam.~VIVAT JESUS, MARIA, JOSEPH, ET THERESIA~
941 2, p. 108| ut Pelagii, Priscilliani, Joviniani, Vigilantii, aliorumque
942 1, p. 104| dum ipsemet scripsit ad Jubajanum Epist. 73. in hac controversia,
943 2, p. 109| Apostolicae. de Sent. et Re judic. in 6. ~Qui Friderico II.
944 1, p. 101| Constantiensis haereticum judicans, qui de Fidei Articulis
945 2, p. 105| solo, non ab homine poterit judicari. Secus vero esset, si ageretur
946 1, p. 100| ad Concilium, tanquam ad Judicem Superiorem, et in hujusmodi
947 2, p. 106| Neque nos sane novamde illo judicii sententiam ferimus, sed
948 1, p. 102| plures Pontifices in Fidei judiciis errasse. Sed facili negotio
949 1, p. 99| August. lib. I. contra Julianum cap. 5: (Per Papae Rescriptu
950 2, p. 106| reservavit). De quo Can. 5. Julius I. memoratur; et Nicolaus
951 1, p. 097| exinde ad eas substinendas juramento se adstringeret. Postmodum
952 2, p. 105| Auctoritas Pontificia sit de jure Divino, non potest Papa
953 2, p. 109| intelliguntur Superiores jurisdictionem habentes, ut docet Chrisostomus
954 2, p. 107| ac dissolvendorum plenum jus et potestatem habere, medum
955 2, p. 107| definitiones Pontificum, qui juste existimantur, quod non ita
956 1, p. 102| confirmatum. Sciendum, quod Justinianus Imperator, opera Theodori
957 1, p. 99| S. ut mihi opem ferat, justum vestrum et rectum appellanti
958 2, p. 105| pro perseverantia Petri, laborant namque ad interpretanda
959 1, p. 102| Liberii itaque privatus lapsus, cum non ex Cathedra docuerit,
960 1, p. 101| sancienda regula a Pontificibus lata, Divina aeque, ac summa
961 1, p. 102| Chalcedonensi praefatorum Authorum laudabilis mentio facta fuit, plures
962 1, p. 097| demandatum fuit, ut nullus Lauream Doctoratus reciperet, nisi
963 1, p. 100| Facultatis parisiensis, ut ab ea Laureati protestationem nunquam Ecclesiae
964 2, p. 105| Constantinum Imper. quae lecta est in VI. Synodo, et ibi
965 2, p. 111| Episcopus quidam Gallus, pro legatione missus a Carolo VII. Galliae
966 1, p. 103| autem Honorius in 6. Synodo legatur damnatus, dicimus hoc ibi
967 2, p. 112| Sed respondetur opus esse legere Bullam praefatam (apud Troilam
968 1, p. 98| ejusdem Synodi Act. 2. cum legeretur Epistola D. Leonis dictum
969 2, p. 110| certum Papam non posse ligari legibus Concilii, certum est etiam
970 2, p. 104| probabiliter dubitetur de legitima Ejus electione; Quia tunc
971 2, p. 111| Eugenio autem IV. tanquam legitimam confirmatam, et demum a
972 2, p. 107| ideo hoc Concilium ut certe legitimum et Oecumenicum communiter
973 2, p. 110| verus Pontifex; Et quamvis legitimus Pontifex esset Joannes XXIII.
974 1, p. 101| itaque (sic Author arguit) legum Christi serior est interpres,
975 2, p. 110| verba primi Decreti identice leguntur repetita, additis illis,
976 2, p. 107| Concilium Lateranense V. sub Leone X. sess. II. in quo Decretum
977 1, p. 103| testimonio Pontii, qui in Libello, quem de septem Synodis
978 2, p. 106| Episcopi in gravioribus causis libere Apostolicam appellent Sedem,
979 1, p. 102| Pontifex est acclamatus. Liberii itaque privatus lapsus,
980 2, p. 108| et ejus ./. Successores liberum de omni Ecclesia habent
981 1, p. 102| decipiatur, nobis ad singula libet respondere.~
982 1, p. 101| suo perdocto Opusculo de Locis Theologicis lib. 6. cap.
983 1, p. 102| Doctores, sed tantum private locuti fuerint, ut ex Historiis
984 2, p. 110| verbis sat patet Synodum locutum esse tantum de Conciliis,
985 2, p. 110| respondetur, quod Decreta illa loquebantur in subjecta materia, scilicet
986 2, p. 105| cribraret vos. Deinde mutavit loquendi formam: Ego autem rogavi
987 1, p. 097| posse errare etiam private loquendo. Tertia est nonnullorum
988 1, p. 100| Ecclesiarum Matrem…) Et infra loquens de ipso Romano Pontifice: (
989 1, p. 097| qui haeretici docent Papam loquentem etiam ut Doctorem universalem,
990 2, p. 105| Certe, si de tota Ecclesia loqueretur, multo rectius dixisset
991 2, p. 105| Simon. Et cum coepisset loqui in plurali: Satan expetivit,
992 1, p. 99| Cum Successor Piscatoris loquor… super illam Petram (scil.
993 2, p. 106| universi crediti: uni unus. Sic loquuntur Patres; probent autem Adversarii
994 1, p. 100| Majores de Papa dubio sint loquuti, eorum innixi authoritati,
995 1, p. 100| scripta sunt: (Hujus doctrinae lucem pristino decori restituit
996 1, p. 104| Hieronymus in Dialogo adversus Luciferum. Sed nolo hic multus esse,
997 1, p. 100| anno 1253. Confessario S. Ludovici, erectaque a Carolo Magno
998 1, p. 100| 137. et in Conc. Generali Lugdun. 2. ubi prae ceteris numerabantur
999 1, p. 98| firmari. II. Ex Concilio Lugdunensi OEcumenico 2. habetur: Ipsa
1000 2, p. 105| Pallavic. Emman. Schelstrate, Lupus, Cabass. Cajet. Gotti, et
1001 1, p. 097| adsunt opiniones. Prima est Lutheri, et Calvini, qui haeretici
1002 1, p. 98| Aug. Triumph. ./. Nic. de Lyra. Card. Alliac. S. Franc.
1003 1, p. 101| adversus Apollinarium, et Macedonium nondum ab ulla Synodo OEcumenica
1004 1, p. 101| Episcopos Petro in Fidei Magisterio successisse, ab Apostolis
1005 1, p. 99| infallibilem, ne Ecclesia a suo Magistro aliqando decipi possit.
|