11-deter | detor-magis | magni-sacru | saepi-xv
§
1006 0, p. 097| Duo hic valde magni ponderis enucleanda occurrunt:
1007 1, p. 100| Ludovici, erectaque a Carolo Magno an. 1290. in Universitatem)
1008 2, p. 107| negari non potest saltem magnum pondus nostrae sententiae
1009 2, p. 108| ad Severum. Idem Greg. Magnus lib. 4. Ep. 52. Has quidem
1010 1, p. 097| docentem. Circa quod pro rei majori elucidatione praesciendum
1011 1, p. 104| Milante, et hoc absolute ex Majorum testimoniis testatus est
1012 1, p. 103| non solum male, sed etiam mala fide scripsissent, et ideo
1013 1, p. 98| quo pariter textu affirmat Maldonatus Authores collegisse Pontifices
1014 1, p. 103| Theodoretus, et Iba non solum male, sed etiam mala fide scripsissent,
1015 1, p. 98| Petri ab omni seductione manet immaculata. Si itaque hujusmodi
1016 2, p. 112| tanquam scandalosas, et in manifestam Ecclesiae scissuram, ac
1017 2, p. 104| respectu Pontificis haeretici manifesti et externi, non autem occulti
1018 1, p. 100| damnasse, ut haereticum Marcum Antonium de Dominis, quia
1019 1, p. 100| tanquam haereticos articulos Marsilii Paduani dicentis: Romanum
1020 2, p. 111| pag. 201. ~Idem in vita Mart. V. qui pariter tantum ea
1021 2, p. 106| approbata fuit Epistola Martini V. in qua de haeresi suspectos
1022 2, p. 110| Concilio fuerunt depositi, et Martinus V. eodem tempore a Cardinalibus
1023 1, p. 103| Sed respondetur I. quod S. Martyr nunquam hoc ./. Dogma putavit
1024 2, p. 110| loquebantur in subjecta materia, scilicet in casu Papae
1025 1, p. 097| omissis aliis ad praesente materiam non pertinentibus, secunda
1026 2, p. 110| est in Concilio tam quoad materias Fidei, quam quoad definiendum
1027 1, p. 100| infallibili Ecclesiarum Matrem…) Et infra loquens de ipso
1028 1, p. 99| propugnant, ut praesertim Petrus Matthaei in Sum. Const. Spondanus
1029 1, p. 98| quaestionibus definiendis mature procedit, Sapientum judicium
1030 2, p. 107| non regitur ab ovibus. ~Maxime autem urget Concilium Lateranense
1031 1, p. 103| verbis; Et id testatur S. Maximus, qui Honorii tempore scripsit,
1032 | meae
1033 | meam
1034 | meas
1035 2, p. 107| non immediatus, sed vix mediatus Vicarius Christi dici deberet.
1036 1, p. 102| cum Liberius primum ad Mediolanense Conciliabulum subscribendum
1037 2, p. 107| jus et potestatem habere, medum ex S. Scripturae restimonio,
1038 1, p. 101| tuenda utitur eruditissimus Melchior Canus in suo perdocto Opusculo
1039 2, p. 106| De quo Can. 5. Julius I. memoratur; et Nicolaus I. dicit, quod
1040 1, p. 102| continebantur, scil.damnatio memoriae, et scriptorum Theodori
1041 2, p. 104| externi, non autem occulti et mentalis. Quamvis Alii rectius dicant
1042 1, p. 102| praefatorum Authorum laudabilis mentio facta fuit, plures Episcopi
1043 1, p. 101| ex officio ipsius quoque mentis obsequia praestare teneantur.)
1044 | meos
1045 1, p. 097| dignam suae audaciae a Deo mercedem recepit. ~Nihilominus circa
1046 2, p. 111| Concilium amplius vocari non merebatur, ac propterea nullum robur
1047 1, p. 98| Bellarm. Catholici docent hac metaphora significari Petro esse commissum
1048 2, p. 112| dissensu Pontificis, Seguino Metropolitano verba illa scripsit. Sed
1049 | meum
1050 1, p. 98| Bellarm. Contr. tom. I. pag. mih. 540. ubi dicitur: Appellas
1051 2, p. 111| continuandum, propter tamen minas Cardinalium in hoc consentit.
1052 2, p. 106| tantum, prout Rex a suis Ministris dicitur etiam ad bellum
1053 2, p. 112| cernitur, quam fraudenter miser Maymburgus gestis, verbisque
1054 2, p. 106| dicere, quod Act. 8. Apostoli miserint Petrum una cum Joanne in
1055 2, p. 106| Joanne in Samariam; nam non miserunt imperio, sed consilio tantum,
1056 2, p. 112| ab ipso ad Eugenium IV. missa. Hinc cernitur, quam fraudenter
1057 1, p. 097| Epistolam ad Innocentium XII. missam ab omnibus illis se retractarunt.
1058 1, p. 103| haereticum ob Epistolas ab ipso missas ad Sergium Monothelitarum
1059 2, p. 109| de sententia punitionis moderanda, si id pro pace cum Imperatore
1060 2, p. 110| Decreta illa nullius fuisse momenti, cum non intervenerit Ecclesia ;
1061 2, p. 112| Sylvestri, sed Gerberti Monachi, qui (ut refert Baronius
1062 2, p. 108| dixit Christum Dominum Monarchiam in Ecclesia instituisse,
1063 2, p. 108| Ecclesia Christus praeter Monarchicam. Adde, si Regimen in Ecclesia
1064 2, p. 105| habet Generalis respectu ad Monasteria Religionis. Adest secunda
1065 1, p. 100| 1626. in art. 137. ubi Tit. Monita Cleri Gallicani ad Dominos
1066 1, p. 102| et scriptorum Theodori Mopsuasseni, Ibae Episcopi Edessae,
1067 1, p. 100| eundem errorem contra Joannem Morandum. ~Ite Duvallius Doctor Gallus
1068 2, p. 107| accipiant. Et, si Decreta circa mores aliquando per desuetudinem
1069 1, p. 097| audacter fecit, donec inopinata morte dignam suae audaciae a Deo
1070 1, p. 102| Sed postmodum, cum idem, mortuo Silverio, legitime Sedem
1071 1, p. 104| confirmabitur ex dicendis mox in secunda, ad quam nunc
1072 2, p. 108| congruentior causa est unus, quam multi, unde Christus Jo. 10. 16.
1073 1, p. 097| Bullam quae incipit: Inter multiplices, anno 1690. Propositiones
1074 2, p. 104| Generale respectu Papae, potest multipliciter intelligi; Primo, si Concilium
1075 2, p. 108| verbis: Optimum Regimen multitudinis est, ut regatur per unum;
1076 2, p. 105| tota Ecclesia loqueretur, multo rectius dixisset rogavi
1077 2, p. 108| Vigilantii, aliorumque multorum, quae eo ipso quod a Papa
1078 2, p. 104| authoritati Pontificum, et multos infecit suo veneno). ~Et
1079 1, p. 104| Luciferum. Sed nolo hic multus esse, cum altius haec ptima
1080 2, p. 105| Petro ergo omnium fortitudo munitur, ut firmitas, quae Petro
1081 1, p. 103| 3. Epist. 3.: Non enim mutatio sententiae, sed inconstantia
1082 2, p. 105| ut cribraret vos. Deinde mutavit loquendi formam: Ego autem
1083 | namque
1084 2, p. 111| continuationis emanarunt, ut narrat Cardin. Turrecr. lib. 2.
1085 2, p. 106| Eusebius Emissenus in serm. Nat. S. Jo. dicit: Prius agnos,
1086 2, p. 109| statutum fuit quamlibet. Nationem unum ./. suffragium habere. ~
1087 2, p. 109| Cardinalium Collegium cum tribus Nationibus (adversus Germanicam) interfuerunt
1088 1, p. 103| illibi tantum de Humana Natura Christi locutus est, cum
1089 1, p. 102| iis, qui duas in Christo naturas confiterentur, in quo videtur
1090 1, p. 103| Euthichianis unam in Christo nautram agnoscere, quam a voce duarum
1091 1, p. 100| Superiorem, et in hujusmodi casu necessarium, causam deferendam existimarunt.
1092 1, p. 103| reliquit; Verum est, non negamus, quòd postea anno sequenti
1093 1, p. 101| perniciem afferre, qui aut negant Romanum Pontificem Petro
1094 2, p. 107| dubium revocatur; Attamen negari non potest saltem magnum
1095 1, p. 102| Ciri, in quibus errores Nestorii excusabantur. At quia in
1096 1, p. 103| duarum operationum, ne cum Nestorio duas personas ponere videamur. ~
1097 1, p. 98| Bonav. B. Aug. Triumph. ./. Nic. de Lyra. Card. Alliac.
1098 2, p. 106| habetur in Can. 29. ejusdem Nicoenae Synodi (ut apud Fagnan.
1099 2, p. 106| Conciliis, et I. Ex Concilio Nicoeno Can. 18. ubi sancitur: (
1100 2, p. 106| Can. 2.: Itaque BB. Papam Nicolaum tanquam Organum Sancti Spiritus
1101 2, p. 106| Julius I. memoratur; et Nicolaus I. dicit, quod Concilium
1102 2, p. 104| sententiam Fagnanus ait pro nihilo esse habendam, eo quod ex
1103 1, p. 097| a Deo mercedem recepit. ~Nihilominus circa annum 1693. iidem
1104 1, p. 101| universam Ecclesiam Auctoritate niti, Christiani omnes ex officio
1105 1, p. 99| contendunt, respectu ad Gallos Nobiliores, qui illam propugnant, ut
1106 1, p. 99| profanus est, si quis in Arca Noe non fuerit, peribit regnante
1107 1, p. 101| haereticam condemnare? Sed nolimus Ecclesiae judicium antevertere:
1108 1, p. 104| adversus Luciferum. Sed nolo hic multus esse, cum altius
1109 1, p. 103| esse, sd prudenti concilio nomina vetuit unius, vel duarum
1110 | nostrae
1111 | nostri
1112 2, p. 108| Quapropter pluries accidit, ut notat Bellar. lib. 4. de Rom.
1113 2, p. 110| Papae dubii, in quo (ut notatum est in praemissis) Suprema
1114 1, p. 101| colligitur, quam fuerit nova sententia Cleri Gallicani,
1115 1, p. 102| Ariani in Conventu Firmicensi novam Fidei formulam prodiderunt,
1116 2, p. 106| habetur: Neque nos sane novamde illo judicii sententiam
1117 2, p. 107| definitionibus Pontificum (quos ideo Novatores ambitionis, temeritatisque
1118 1, p. 100| deferendam existimarunt. Novissimi vero Sorbonici non attendentes,
1119 1, p. 99| Aliud constitui Sacerdotium novum, fieri praeter unum Sacerdotium
1120 2, p. 106| cap. Nullus. de Elect. nu. 49.): (Ille qui tenet Sedem
1121 1, p. 102| Pontificiam est adeptus, nullimode errorem illum protulit unquam,
1122 2, p. 110| absolute asserunt Decreta illa nullius fuisse momenti, cum non
1123 1, p. 100| Lugdun. 2. ubi prae ceteris numerabantur Episcopi Galli, qui Graecorum
1124 2, p. 107| Generale, quia Episcopi nec ad numerum centesimum pervenerunt. ~
1125 | nunc
1126 2, p. 109| solum a Patribus aliquibus obedientiae Joannis XXIII. Qui Patres
1127 1, p. 98| Alias Haeretici semper objicere possent sufficiens examen
1128 2, p. 107| duo tantum ait Bellarm. objici posse: primum, quod hoc
1129 2, p. 112| ultimo Ludovicus Maymburgus objiciens eosdem Pontifices aliquando
1130 1, p. 99| Gallicana, falso enim nobis objicit Hottingerus haereticus dicens: (
1131 1, p. 102| enim ./. aliunde Haeres obortae sunt, quam inde quod Sacerdoti
1132 1, p. 99| sententiam, et supplico, et obsecro V. S. ut mihi opem ferat,
1133 1, p. 101| officio ipsius quoque mentis obsequia praestare teneantur.) Deinde
1134 1, p. 100| refert Milant. l. cit.) in obsequium Bullae, quam Innocentius
1135 2, p. 105| conversus confirma fratres tuos. Observa, quod Christus Dom. pro
1136 2, p. 112| sui confirmationem, non obstante dissensu Pontificis, Seguino
1137 2, p. 111| supra Papam certum. ~His non obstantibus, Dupinus non erubescit hujusmodi
1138 2, p. 110| spectantibus factis, vel faciendis, obtemperare contempserit, etc.~ Ex quibus
1139 1, p. 102| inde quod Sacerdoti Dei non obtemperatur, nec unus in Ecclesia Sacerdos,
1140 1, p. 103| Concilii confirmationem obtinuit; Sed ex hac revocatione
1141 1, p. 097| expulsus, ad eas tuendas se obtulit, sicut audacter fecit, donec
1142 2, p. 104| manifesti et externi, non autem occulti et mentalis. Quamvis Alii
1143 1, p. 101| Ecclesiae, vel ab Infidelibus occupatae, vel ab Haereticis affectae,
1144 0, p. 097| magni ponderis enucleanda occurrunt: Primum, an Authoritas Summi
1145 1, p. 101| Macedonium nondum ab ulla Synodo OEcumenica damnatos, a Damaso paulo
1146 2, p. 111| Synodum Basileae dicere OEcumenicam, proferens ipsam a Martino
1147 1, p. 98| Probatur II. ex Conciliis OEcumenicis, et I. ex Concilio Chalcedonensi,
1148 1, p. 98| Ex Concilio Lugdunensi OEcumenico 2. habetur: Ipsa quoque
1149 1, p. 99| quemadmodum etiam in gestis OEcumenicorum Conciliorum, et in Sacris
1150 1, p. 101| niti, Christiani omnes ex officio ipsius quoque mentis obsequia
1151 2, p. 110| extirpationem dicti Schismatis. Nec officiunt verba subsequentia: Et reformationem
1152 1, p. 097| Propositiones emanavit; Quarum, omissis aliis ad praesente materiam
1153 | omnem
1154 1, p. 99| Haeresum, atque imperitorum omniumque infestantium Depositor;
1155 1, p. 102| quo, expulso Imperatricis ope Silverio legitimo Pontifice,
1156 1, p. 99| et obsecro V. S. ut mihi opem ferat, justum vestrum et
1157 1, p. 103| Alexandrinus unam in Christo operationem, Sophronius autem Hierosolymitanus
1158 1, p. 103| in Christo voluntates, et operationes fassum esse, sd prudenti
1159 1, p. 103| abstinendum tam a voce unius operationis, ne videremur Euthichianis
1160 1, p. 103| agnoscere, quam a voce duarum operationum, ne cum Nestorio duas personas
1161 1, p. 097| infallibilitatem plures adsunt opiniones. Prima est Lutheri, et Calvini,
1162 2, p. 109| suffragia per singulos, uti oportebat, sed incongruenter statutum
1163 1, p. 097| Secunda sententia omnino opposita est Alberti Pighii sentientis
1164 1, p. 102| facili negotio nos ab hac oppositione possemus expediri, generaliter
1165 2, p. 108| Ecclesia; Sed communiter oppositum vere docent Catholici cum
1166 1, p. 98| Sectarii in Tridentinum opposuere. Ad providentiam autem Spiritus
1167 2, p. 112| sententia. Sed respondetur opus esse legere Bullam praefatam (
1168 1, p. 101| Melchior Canus in suo perdocto Opusculo de Locis Theologicis lib.
1169 1, p. 99| Pontificem in universum Orbem habere Primatum, et Successorem
1170 2, p. 112| ac omnis Ecclesiastici Ordinis confusionem tendentes, damnat,
1171 2, p. 106| Papam Nicolaum tanquam Organum Sancti Spiritus habentes,
1172 1, p. 102| magna in Ecclesia scissio orta est; Qua de re ./. Vigilius
1173 1, p. 99| Doctor, Caputque omnium Orthodoxae Doctrinae, et Immaculatae
1174 2, p. 112| idem Gerbertus, cum favore Otthonis Imperatoris ad Pontificatum
1175 2, p. 107| discipulis, Pastor non regitur ab ovibus. ~Maxime autem urget Concilium
1176 2, p. 106| tantum ovium, sed totius ovilis, quando Christus pronunciavit
1177 2, p. 106| positus ut Pastor non tantum ovium, sed totius ovilis, quando
1178 2, p. 109| punitionis moderanda, si id pro pace cum Imperatore per Pontificem
1179 1, p. 100| haereticos articulos Marsilii Paduani dicentis: Romanum Pontificem
1180 2, p. 105| Baron. Bellarm. Sfondratus, Pallavic. Emman. Schelstrate, Lupus,
1181 1, p. 99| Athanasius in Epist. ad Fel. Pap. dicit: (Romanam Ecclesiam
1182 2, p. 109| cujusque Dignitatis, etiamsi Papalis existat, obedire tenetur
1183 2, p. 109| Friderico II. scripsit, se paratum esse de consilio Concilii
1184 2, p. 105| Concilii sententiae teneatur parere. ~Hoc vero recte reprobant
1185 2, p. 105| Falsum est nonnullorum Parisiensium commentum, qui hoc loco
1186 1, p. 100| Immo habetur apud Nauclerum part. 4. lib. 8. c. 6. quod Facultas
1187 2, p. 109| Patres tantum ad tertiam partem pertingebant; qua de re (
1188 1, p. 097| praecipuas Summi Pontificis esse partes, ejus Decreta ad omnes Ecclesias
1189 1, p. 097| Romanus Pontifex quatenus particularis persona, sive privatus Doctor
1190 2, p. 107| omnibus receptum; Sed hoc parum refet (addit Bellar.), nam
1191 2, p. 107| 9. Qu. 3. et praecipue Paschalis II. cap. Significasti. Extrav.
1192 1, p. 102| ex aliquibus gestis, quae passim, et jactanter, sed nimis
1193 2, p. 109| damnata, judicium illud passum esse denuo in Synodo Chalcedonensi
1194 2, p. 106| solum Pastorem, sed Pastorem Pastorum eum constituit. S. Bernar.
1195 2, p. 107| statutis Rom. Pontificis patenter excipiatur authoritas. ~
1196 1, p. 102| fuerint, ut ex Historiis patere demonstrant. Sed ne ex aliquibus
1197 2, p. 109| ejusdem S. Leonis Epistola 17. Patetque ex ejusdem Synodi subsequenti
1198 1, p. 99| Caput, et Christianorum Patrem, ac Doctorem existere: et
1199 1, p. 102| qua dolose dixerunt Filium Patri similem in substantia. ~
1200 2, p. 106| Sedem Romae Caput est omnium Patriarcharum, sicut Petrus, ut qui sit
1201 2, p. 106| Quibus verbis sat diserte Patrus significavit Deum tantum
1202 2, p. 107| convocatum fuit, omnibus patuit, et in eo verus Pontifex
1203 2, p. 104| Almainus, Aliacensis, et alii pauci illius temporis, quorum
1204 1, p. 99| Prop. 29. Alexand. VIII. Paucos esse authores Gallos, qui
1205 2, p. 108| est, ut regatur per unum; pax enim, et unitas subditorum
1206 2, p. 108| textum Matth. 18. 15.: Si peccaverit in te ./. frater tuus,
1207 1, p. 100| quemadmodum Innocentius I. Pelagianam Haeresim damnavit olim,
1208 1, p. 99| Per Papae Rescriptu causa Pelagianorum finita est). S. Thomas Quodlib.
1209 2, p. 108| sine Concilio damnasse, ut Pelagii, Priscilliani, Joviniani,
1210 1, p. 99| Ecclesia necesse est, ut pendeant tanquam a Fonte, et Capite.)
1211 1, p. 097| hominum testimoniis praecipue pendent); Cum tamen Papa loquitur
1212 2, p. 107| et Pastor; Caput enim non pendet a membris, Doctor non instruitur
1213 2, p. 111| alia decreta usque tunc peracta invalida declarans, ut patet
1214 1, p. 101| eruditissimus Melchior Canus in suo perdocto Opusculo de Locis Theologicis
1215 2, p. 111| hoc consentit. Immo sine perfecto consensu Cardinales Bullas
1216 1, p. 99| in Arca Noe non fuerit, peribit regnante diluvio… quicunque
1217 1, p. 101| faciant satis Hieronymus perjurum dicens, qui Romanae Sedis
1218 2, p. 109| quod S. Pontifex non ideo permisit Synodum, quia suam Sanctionem
1219 1, p. 101| pestem eos Ecclesiae, et perniciem afferre, qui aut negant
1220 1, p. 98| collegisse Pontifices esse perpetuo infallibiles.~
1221 1, p. 101| serior est interpres, quam perpetuus Ecclesiae usus, Ecclesia
1222 2, p. 105| Christum orasse hoc loco pro perseverantia Petri, laborant namque ad
1223 1, p. 097| Pontifex quatenus particularis persona, sive privatus Doctor possit
1224 1, p. 103| tantum scripta, sed etiam personae fuissent damnandae, meri
1225 2, p. 105| enim designavit unam tantum personam: Simon, Simon. Et cum coepisset
1226 2, p. 112| contenderat; Sed postea, veritate perspecta, adhuc ante Ponticatus ademtionem
1227 1, p. 100| cunctatione subscripsit. Perspectum enim habebat, non solum
1228 2, p. 107| Pastor Aeternus, in qua perspicuis verbis fuit declaratum:
1229 1, p. 102| Sedis Decretis illi qui pertinaciter restiterunt, primum (ut
1230 2, p. 111| ad comprimendam Haeresim pertinebant, ut habetur ex Actis ejusdem
1231 1, p. 98| providentiam autem Spiritus Sancti pertinebit (ut recte ait Suar. 5. De
1232 1, p. 097| ad praesente materiam non pertinentibus, secunda asserit: Sic inesse
1233 1, p. 99| sententiae papae, ad quem pertinet determinare de Fide, quam
1234 2, p. 109| tantum ad tertiam partem pertingebant; qua de re (asserit Milante
1235 1, p. 103| constat rem hanc non ad Fidem pertinuisse; quod enim Theodoretus,
1236 1, p. 103| quod in Chalcedonense fuit pertractatum de Personis, in Constantinopolitano
1237 2, p. 107| nec ad numerum centesimum pervenerunt. ~Sed Bellarm. respondet
1238 1, p. 101| fidenter quidem affero, pestem eos Ecclesiae, et perniciem
1239 2, p. 108| approbationemque humiliter petere, et obtinere, prout ex Nicoena,
1240 1, p. 98| universa Concilii Dogmata petierunt Sedis Apostolicae Authoritate
1241 2, p. 111| Basileenses Eugenii approbationem petiissent, illam obtinere valuerunt.
1242 1, p. 98| Procul dubio quod nomine petra intelligitur Petrus, ut
1243 1, p. 98| et praecipue circa Fidem; Petrae enim fundamentalis hoc est
1244 1, p. 101| Petro: Ego rogavi pro te Petre, ut non deficiat fides tua. ~
1245 1, p. 98| refert Jos. Baron. contra Piccin. Dis. 2. c. 3. Et patet
1246 2, p. 112| tunc temporis dictus AEneas Piccolominus), pro Superioritate Concilii
1247 1, p. 097| omnino opposita est Alberti Pighii sentientis Papam non posse
1248 2, p. 112| Maymburgus confessionem Pii II. Qui in sua Bulla Retractationis
1249 1, p. 99| scribit: (Cum Successor Piscatoris loquor… super illam Petram (
1250 2, p. 112| quisque intelliget, quo sensu Pius asseruerit sententiam illam
1251 2, p. 109| fuit: Definitio omnibus placet: per os Leonis locutus est
1252 1, p. 100| Concilia Provincialia Gallicana plausuerint Pontificis infallibilitati.
1253 2, p. 106| lib. 3. ait: Ecclesia est plebs Sacerdoti adunata, et Grex
1254 1, p. 99| Ecclesiam a D. N. Jesu Christo plenam Potestatem traditam esse,
1255 2, p. 109| irreformabilem, sed ut error pleniori judicio Concilii potuisset
1256 1, p. 99| Successor, cum Potestatis plenitudine recepisse recognoscit; Sic,
1257 1, p. 100| his dicere possumus, quod plenitudo potestatis est a Christo
1258 1, p. 102| formula damnatus capite plexus est. At Liberius, Felice
1259 2, p. 105| Et cum coepisset loqui in plurali: Satan expetivit, ut cribraret
1260 2, p. 108| constituendo. Quapropter pluries accidit, ut notat Bellar.
1261 2, p. 108| contrarium tenet: nullam aliam politicam constituit in Ecclesia Christus
1262 1, p. 100| non solum ex Christi D. pollicitatione Petro facta, sed etiam ex
1263 1, p. 101| 3. p. q. 25. a. I. docet pollicitationem infallibilitatis in rebus
1264 0, p. 097| Duo hic valde magni ponderis enucleanda occurrunt: Primum,
1265 2, p. 107| non potest saltem magnum pondus nostrae sententiae addere
1266 1, p. 103| cum Nestorio duas personas ponere videamur. ~Nec obstat illud,
1267 2, p. 112| veritate perspecta, adhuc ante Ponticatus ademtionem se retractavit,
1268 1, p. 98| Dogm. tract. 6. De Potest. Pontif. d. I. §. 2. n. 14. ~Adsunt
1269 2, p. 105| monuit in serm. 3. Assumt. ad Pontific.: In Petro ergo omnium fortitudo
1270 2, p. 110| nisi Schisma sopiendum, Pontificesque dubii deponendi? Haec enim
1271 2, p. 107| expressa definitioni Potestatis Pontificiae supra Concilia, duo tantum
1272 1, p. 100| unanimiter docuisse definitiones Pontificias etiam Concilia rem facere
1273 1, p. 103| confirmantur testimonio Pontii, qui in Libello, quem de
1274 2, p. 107| Conciliorum Decreta approbatione Populi non indigere, cum non ab
1275 2, p. 108| manifeste colligitur. Ita apud Porrect. in D. Thom. 2. 2. q. I.
1276 1, p. 98| aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferi non praevalebunt
1277 2, p. 106| legitur, quod Pontifex fuit positus ut Pastor non tantum ovium,
1278 1, p. 102| negotio nos ab hac oppositione possemus expediri, generaliter respondendo
1279 2, p. 108| conveniant, et raro convenire possint ob incommoda, dispendia,
1280 2, p. 105| interpretanda in eo sensu posteriora illa verba, confirma fratres
1281 1, p. 101| Romana Ecclesia docet. ~Illud postremo addam, cum ex Traditionibus
1282 1, p. 100| restituit prolatum a S. V. postulantibus Galliarum Episcopis Decretum;
1283 1, p. 100| Idem docuit Gerson de Pot. Eccl. cap. 10. dicens: (
1284 2, p. 108| Concilium. S. Thom. Qu. X. de Potentia a. 4. ad 13. Sic loquitur:
1285 2, p. 105| Deo solo, non ab homine poterit judicari. Secus vero esset,
1286 1, p. 101| universalis (verba D. Thomae) non potes errare, quia Ille qui in
1287 2, p. 111| propterea nullum robur habere potuerat. ~Et licet postea Eugenius
1288 2, p. 107| Scripturae restimonio, dictis SS. PP. ac aliorum Romanorum Pontificum,
1289 1, p. 100| Generali Lugdun. 2. ubi prae ceteris numerabantur Episcopi
1290 2, p. 109| Discipulis, et Fidelibus, praeceptum correptionis imponendo.
1291 2, p. 106| suspectos sic interrogare praecipiebatur: Utrum credant, quod Papa
1292 1, p. 097| Fidei quoque quaestionibus praecipuas Summi Pontificis esse partes,
1293 2, p. 105| Pontifices meae exiguitatis Praedecessores confidenter fecisse semper
1294 1, p. 103| autem Hierosolymitanus duas praedicaret; Honorius ad sedandum imminens
1295 2, p. 110| Decr. Conc. Constant. quod praedicta ultima verba fuerunt a Basileensibus
1296 2, p. 104| authoritatem habet, nisi in casibus praedictis Schismatis, et Haeresis:
1297 2, p. 112| opus esse legere Bullam praefatam (apud Troilam Tract. 7.
1298 1, p. 103| Sed immerito, nam primo praefatas Epistolas asserunt alii
1299 2, p. 110| Praeterea, adhuc praefatis Decretis admissis, respondent
1300 1, p. 102| quia in Conc. Chalcedonensi praefatorum Authorum laudabilis mentio
1301 2, p. 110| nullitate vocarentur. Hinc praefatus Cardinalis Turrecrem. loc.
1302 2, p. 108| quibuscunque aliis Authoribus praeferendas esse constat.~
1303 1, p. 101| praestare teneantur.) Deinde praelati Episcopi Bullam venerantes
1304 2, p. 110| etc. Quae autem sunt illa praemissa, nisi Schisma sopiendum,
1305 1, p. 100| Ecclesiae Romanae contradicendi praemitterent. Idem Author refert ipsam
1306 1, p. 101| dubitabimus illum Petro in hac praerogativa dare successorem? Hoc ispo
1307 1, p. 097| rei majori elucidatione praesciendum han sententiam amplexatum
1308 2, p. 107| et in eo verus Pontifex praesedit; et ideo hoc Concilium ut
1309 2, p. 108| authoritatem quam, Concilia praeseferunt, totam a Pontificia Authoritate
1310 1, p. 097| Quarum, omissis aliis ad praesente materiam non pertinentibus,
1311 1, p. 99| qui illam propugnant, ut praesertim Petrus Matthaei in Sum.
1312 2, p. 109| Praesulibus scilicet ac Praesidentibus. ~Ad illud autem Innocentii
1313 2, p. 104| Secundo, quando in Concilio praesidet Papa ut Caput, a corpore (
1314 1, p. 101| Eum, qui toti Ecclesiae praest. ~Ratio tertia est inveterata
1315 2, p. 108| contra Gentes cap. 76. his praestantibus verbis: Optimum Regimen
1316 1, p. 101| ipsius quoque mentis obsequia praestare teneantur.) Deinde praelati
1317 2, p. 109| Dic Ecclesiae (explicat), Praesulibus scilicet ac Praesidentibus. ~
1318 2, p. 107| ex temporis diuturnitate praesumitur ipse Pontifex in abrogationem
1319 2, p. 109| discretivo, non decisivo. Praeterquamquod ibi non agebatur de quaestione
1320 1, p. 98| meam, et portae inferi non praevalebunt adversus eam. Procul dubio
1321 1, p. 98| Ecclesia, adversus quam Inferi praevalere non possunt, ut Illa non
1322 1, p. 104| testimonio tot Episcoporum praxis Ecclesiarum, hujusque rei
1323 2, p. 107| est supra in probatione primae Conclusionis, ubi Papa appellatur
1324 2, p. 110| Decreto, ubi eadem verba primi Decreti identice leguntur
1325 1, p. 99| infestantium Depositor; Princeps, et Doctor, Caputque omnium
1326 1, p. 99| quae quidem authoritas principaliter residet in Summo Pontifice).
1327 1, p. 103| ad Sergium Monothelitarum Principem. Sed immerito, nam primo
1328 2, p. 111| extirpationem Haeresis, et inter Principes pacem spectantes, omnia
1329 1, p. 101| facta, sed etiam ex actis priorum Pontificum, et ex anathematismis
1330 2, p. 108| Concilio damnasse, ut Pelagii, Priscilliani, Joviniani, Vigilantii,
1331 1, p. 100| Hujus doctrinae lucem pristino decori restituit prolatum
1332 2, p. 104| suo Superiore authoritate privari posse, sed immediate expoliari
1333 2, p. 105| habenda textus expositio, ut privilegium Petro, et Successoribus
1334 2, p. 104| tempore Schismatis, cum probabiliter dubitetur de legitima Ejus
1335 2, p. 105| traditionis nunquam errasse probabitur, quia dictum est Petro:
1336 2, p. 107| Quamvis enim non videatur probare definitio Iudicis illius,
1337 2, p. 112| respondetur I. quod hoc argumentum probaret nimis, nam hoc modo Papa
1338 1, p. 097| Authoritate Conciliorum; Nec probari ab Ecclesia Gallicana, qui
1339 2, p. 105| Synodo, et ibi ab omnibus probata: Haec est vera Fidei Regula (
1340 2, p. 107| prout relatum est supra in probatione primae Conclusionis, ubi
1341 2, p. 106| unus. Sic loquuntur Patres; probent autem Adversarii ubi in
1342 2, p. 109| sess. 5. Sed antequam ultra procedamus, circa Decreta haec sciendum,
1343 1, p. 98| quaestionibus definiendis mature procedit, Sapientum judicium audiendo.
1344 | Procul
1345 1, p. 102| Firmicensi novam Fidei formulam prodiderunt, in qua dolose dixerunt
1346 1, p. 102| Theodori Caesariensis, Edictum prodidit, in quo tria Capitula continebantur,
1347 2, p. 110| appellat illam Synodum profanam, ./. excommunicatam, interdictam
1348 1, p. 99| dirigens, sic alloquitur: (Tu profanarum Haeresum, atque imperitorum
1349 1, p. 99| hanc domum agnum comederit profanus est, si quis in Arca Noe
1350 2, p. 111| Basileae dicere OEcumenicam, proferens ipsam a Martino V. indictam,
1351 2, p. 111| locutus fuit: Nos quidem bene progressum Concilii approbavimus, non
1352 1, p. 100| pristino decori restituit prolatum a S. V. postulantibus Galliarum
1353 2, p. 105| Fidem Petri non defecturam promisit, et confirmare Eum fratres
1354 1, p. 101| venerantes eam promulgare promittunt. Hinc colligitur, quam fuerit
1355 1, p. 101| Episcopi Bullam venerantes eam promulgare promittunt. Hinc colligitur,
1356 1, p. 103| tunc temporis Papae, in qua pronunciabatur Romanam Cathedram nec unquam
1357 2, p. 107| declaramus, definimus, et pronunciamus omnino esse de necessitate
1358 2, p. 106| olim a SS. Papa Nicolao pronunciatam, quam nequaquam possumus
1359 2, p. 106| ovilis, quando Christus pronunciavit Jo. 10. 16.: Fiat unum ovile
1360 1, p. 102| subscripsit. At, ut hoc propalatum fuit, magna in Ecclesia
1361 2, p. 110| adfuit, hocque dubium in illo proposuit, ne ipsius Acta deinde in
1362 1, p. 98| enim fundamentalis hoc est proprium, totum aedificium regere,
1363 | propter
1364 | propterea
1365 1, p. 99| Gallos Nobiliores, qui illam propugnant, ut praesertim Petrus Matthaei
1366 1, p. 101| sui enixe tenuerint, et propugnarint.~
1367 1, p. 097| Propositiones publice prius propugnasset, et exinde ad eas substinendas
1368 1, p. 100| Innocentius X. Auctoritate sua proscripserit. ~Enimvero vetustae illius
1369 1, p. 097| 1690. Propositiones illae proscriptae fuerunt. Sed Ludovicus Maymburgus (
1370 2, p. 109| in scriptis Patres sunt protestati de nullitate Sessionis hujus. ~
1371 1, p. 100| parisiensis, ut ab ea Laureati protestationem nunquam Ecclesiae Romanae
1372 1, p. 102| nullimode errorem illum protulit unquam, aut simulavit.~
1373 1, p. 98| Tridentinum opposuere. Ad providentiam autem Spiritus Sancti pertinebit (
1374 2, p. 112| inferior esset, sed etiam Provinciali, utpote erat Capuense. Resp.
1375 1, p. 100| Alex. VIII. quot Concilia Provincialia Gallicana plausuerint Pontificis
1376 2, p. 108| satis a Deo Ecclesiae bono provisum esset; nam cum raro Concilia
1377 1, p. 102| omnino erronea, et haeresi proxima.~Objiciunt Adversarii plures
1378 1, p. 102| sententiam esse saltem Fidei proximam, et contraria (dicit Bellarm.
1379 2, p. 107| Papa non est immediatus, et proximus Vicarius Christi. Si ergo
1380 1, p. 103| operationes fassum esse, sd prudenti concilio nomina vetuit unius,
1381 1, p. 104| multus esse, cum altius haec ptima Conclusio confirmabitur
1382 2, p. 111| Florentiis in disputatione publica, in qua sic locutus fuit:
1383 1, p. 097| Parisiensis Decreti alio publico Edicto revocans, aliam retractationis
1384 1, p. 103| Homine Christo non fuiss duas pugnantes voluntates, unam carnis,
1385 2, p. 109| sed tantum de sententia punitionis moderanda, si id pro pace
1386 1, p. 104| traditum est. Et quia Cyprianus putabat vetustam traditionem esse,
1387 2, p. 105| commentum, qui hoc loco putant Christum orasse pro Ecclesia
1388 1, p. 104| Martyr nunquam hoc ./. Dogma putavit spectare ad Fidem, sed tantum
1389 1, p. 103| scripsi, refert damnatos Pyrrhum, Cirum, Sergium; de Honorio
1390 1, p. 104| Cyprianum scripsit: Si quis a quacunque Haeresi veneris ad nos,
1391 1, p. 101| Haereticis valuit expugnari. Hinc quaeri solet, an haereticum sit
1392 2, p. 104| Capite divisum, in hoc sensu quaeritur, an Papa sit supra Concilium,
1393 2, p. 104| Circa hoc quaesitum prima Haereticorum sententia
1394 1, p. 101| servari non posset, nisi quaestio Fidei deerminaretur per
1395 2, p. 109| Praeterquamquod ibi non agebatur de quaestione Fidei decernenda, sed tantum
1396 2, p. 109| incongruenter statutum fuit quamlibet. Nationem unum ./. suffragium
1397 1, p. 104| se subjecit, ut testantur quamplurimi AA. Cabass. Baron. Tomass.
1398 | quandoque
1399 1, p. 99| universa a vobis dissentit). Quandoquidem asserit Milante Exercit.
1400 2, p. 106| Synodus in relato Decreto quartae sess. expressit. II. Ex
1401 1, p. 097| Propositiones emanavit; Quarum, omissis aliis ad praesente
1402 1, p. 103| est in eadem Sexta Synodo quasdam Epistolas Vigilii Sergio
1403 | quasi
1404 1, p. 104| 73. in hac controversia, quemlibet Episcopum se gerere posse
1405 2, p. 108| editas, Gersoni tamen, et quibuscunque aliis Authoribus praeferendas
1406 | quidam
1407 | Quisquis
1408 1, p. 103| Deinde idem Vigilius in quodam suo Rescripto, Constituto
1409 1, p. 99| Pelagianorum finita est). S. Thomas Quodlib. 10. a. 6. (Magis standum
1410 2, p. 111| lib. 2. de Eccl. c. 100. Quomodunque tamen ille consensus ex
1411 | quoniam
1412 | quorum
1413 1, p. 99| determinare de Fide, quam quorumlibet sapientum). Et 2. 2. q.
1414 1, p. 103| semper fuisse infesissimos, quosque praeterea comperum est in
1415 | quot
1416 2, p. 111| deinde refert Turrec.) per quotquot instantias Basileenses Eugenii
1417 1, p. 101| Probatur V. rationibus. Prima ratio est D. Thomae,
1418 1, p. 100| et Basileense advertit Raynaldus scriptor Gallus in Opusc.
1419 2, p. 111| Concilior. Enarrat autem Raynaudus anno 1421. n. 10. quod tunc
1420 1, p. 104| Baptizati ab Haereticis iterum rebaptizarentur, ideo Concilium Generale
1421 1, p. 99| cum Potestatis plenitudine recepisse recognoscit; Sic, si quae
1422 1, p. 097| audaciae a Deo mercedem recepit. ~Nihilominus circa annum
1423 2, p. 107| Concilium non fuerit ab omnibus receptum; Sed hoc parum refet (addit
1424 2, p. 108| ac facilius a Fidelibus reciperentur. ~Et ideo (ut Adversarii
1425 1, p. 097| nullus Lauream Doctoratus reciperet, nisi has Propositiones
1426 1, p. 99| Potestatis plenitudine recepisse recognoscit; Sic, si quae de Fide subortae
1427 1, p. 99| ferat, justum vestrum et rectum appellanti judicium). ~S.
1428 1, p. 101| Pontificem omni tempore recurrerit, ejusque judicia uti irrefragabilia
1429 2, p. 109| Decreta haec sciendum, ut referunt Milant. loc. cit. et Troila
1430 2, p. 107| receptum; Sed hoc parum refet (addit Bellar.), nam constat
1431 2, p. 108| Regimen multitudinis est, ut regatur per unum; pax enim, et unitas
1432 2, p. 111| missus a Carolo VII. Galliae Rege, nomine totius Ecclesiae
1433 1, p. 99| existere: et Ipsi in B. Petro regendi Ecclesiam a D. N. Jesu Christo
1434 1, p. 98| proprium, totum aedificium regere, et sustentare. Accedit
1435 2, p. 108| unitas subditorum finis est Regiminis, unitatis autem congruentior
1436 2, p. 107| a discipulis, Pastor non regitur ab ovibus. ~Maxime autem
1437 1, p. 99| Noe non fuerit, peribit regnante diluvio… quicunque tecum
1438 2, p. 112| totius Ecclesiae sententiam, regulam, et sensum. Et ideo non
1439 1, p. 102| hujusmodi flagitium aversis rejectus fuit, et in ejus locum Felix
1440 2, p. 112| convulsam merito censendam, ac rejiciendam.~VIVAT JESUS, MARIA, JOSEPH,
1441 2, p. 112| Primatum, etc. juxta verba relata ut supra. ~Instat ultimo
1442 2, p. 110| Concilii verbis, ut supra relatis: Cui quilibet… obedire tenetur
1443 2, p. 106| Constantiensis Synodus in relato Decreto quartae sess. expressit.
1444 2, p. 108| in opusc. Contra Impugn. Relig. cap. 4. dicit: SS. Patres
1445 2, p. 105| Generalis respectu ad Monasteria Religionis. Adest secunda sententia
1446 1, p. 98| Alex. VIII.) ~Et communiter reliqui Theologi omnes, ut testantur
1447 1, p. 102| Conciliabulum subscribendum reluctaret, in exilium a Constantio
1448 2, p. 105| Divino, non potest Papa ei renunciare, ut declaravit Bonif. VIII.
1449 2, p. 112| in Epistola 79. Ambrosii reperiantur. Resp. 3. quod, dato etiam
1450 2, p. 110| Decreti identice leguntur repetita, additis illis, et reformationem,
1451 2, p. 109| Sacrosancta Synodus Ecclesiam repraesentans potestatem a Christo immediate
1452 2, p. 106| Concilium erit, quod Ecclesiam repraesentat, ut Constantiensis Synodus
1453 2, p. 105| parere. ~Hoc vero recte reprobant S. Antonin. Cajet. Bellar.
1454 1, p. 102| plures Episcopi Edictu illud reprobarunt. ~Deinde Constantinopoli
1455 2, p. 112| confusionem tendentes, damnat, reprobatque. Atque, ut habetur ibid.
1456 2, p. 107| Basileensis Conciliabuli fuit reprobatum, et solemniter recepta fuit
1457 1, p. 101| Qui vero illis in utroque repugnant, hi in Ecclesia Catholici
1458 1, p. 99| haereticus esset, si quis repugnaret; quae quidem authoritas
1459 2, p. 104| depositionis prout ad id requisita. ~Praenotandum III. Quod
1460 2, p. 112| qui ab aliquibus Episcopis requisitus super errore Bonosi, nempe
1461 1, p. 103| idem Vigilius in quodam suo Rescripto, Constituto Vigilii vocato,
1462 1, p. 99| Julianum cap. 5: (Per Papae Rescriptu causa Pelagianorum finita
1463 2, p. 106| antiqua Apostolorum auctoritas reservavit). De quo Can. 5. Julius
1464 1, p. 99| authoritas principaliter residet in Summo Pontifice). S.
1465 2, p. 110| firmandam sponte Pontificatum resignavit. Idem confirmatur ex declaratione
1466 1, p. 102| Liberius, Felice defuncto, cum resipuisset eandemque formulam damnasset,
1467 1, p. 102| possemus expediri, generaliter respondendo cum Cano, et Bellarmino,
1468 2, p. 110| praefatis Decretis admissis, respondent Bellarm. Turrecrem. Spondan.
1469 1, p. 102| nobis ad singula libet respondere.~
1470 2, p. 112| Jesum filios suscepisset; respondit super hac controversia se
1471 2, p. 108| Concilia indixerunt. Sed responsio cuique patet, non enim Pontifices
1472 2, p. 111| Turrecr. eodem lib. afferens responsum datum ab Eugenio degente
1473 2, p. 107| medum ex S. Scripturae restimonio, dictis SS. PP. ac aliorum
1474 1, p. 104| Praeterea, esto Cyprianus prius restiterit, tandem Decreto se subjecit,
1475 1, p. 102| Decretis illi qui pertinaciter restiterunt, primum (ut bene advertit
1476 1, p. 103| Quod S. Cyprianus fortiter restitit Decreto Stephani Papae,
1477 1, p. 097| missam ab omnibus illis se retractarunt. Idemque Christianissimus
1478 2, p. 112| Ponticatus ademtionem se retractavit, ut patet ex Epistola ab
1479 1, p. 101| omnibus exauditus est pro sua reverentia dixit Petro: Ego rogavi
1480 2, p. 105| fratres tuos, manifeste revincunt Christum non fuisse Ecclesiam
1481 2, p. 110| autem temporis in dubium revocabatur, quis esset verus Pontifex;
1482 1, p. 097| Decreti alio publico Edicto revocans, aliam retractationis Epistolam
1483 2, p. 109| de consilio Concilii suam revocare sententiam. Sed respondetur,
1484 1, p. 103| res ad Generale Concilium revocaretur. Deinde idem Vigilius in
1485 1, p. 103| confirmationem obtinuit; Sed ex hac revocatione quid aliud inferre possunt
1486 1, p. 103| sequenti Imperator a Vigilio revocationem Constituti, et Concilii
1487 2, p. 107| an Judex sit, in dubium revocatur; Attamen negari non potest
1488 1, p. 102| subscripsit; Ob quam rem ab exilio revocatus Romam devenit, sed a Romanis
1489 2, p. 112| fuisset illegitime assumtus ad Rhehemensem Archiepiscopatum, Arnulpho
1490 2, p. 112| Ipsemet Arnulphum in suam Rhemensem Ecclesiam restituit. ~Opponit
1491 2, p. 110| decisum fuit, quod Papa rite et canonice electus a Concilio
1492 1, p. 100| Sobornica (ortum agnoscens a Roberto Sorbon ex anno 1253. Confessario
1493 1, p. 101| Hoc ispo rerum testimonio roboratur: Nam Christi de Petro, et
1494 2, p. 109| ideo quisque videt cujus roboris sit illud Decretum tam tumultuarie
1495 2, p. 105| Christus Dom. pro solo Petro rogavit, qui solus fratres confirmare
1496 2, p. 106| Ille qui tenet Sedem Romae Caput est omnium Patriarcharum,
1497 1, p. 102| rem ab exilio revocatus Romam devenit, sed a Romanis ob
1498 1, p. 100| ut Sanctam Apostolicam Romanamque Ecclesiam, utpote ex Dei
1499 2, p. 107| dictis SS. PP. ac aliorum Romanorum Pontificum, sed propria
1500 1, p. 101| trahatur; constat autem Romanos Episcopos Petro in Fidei
1501 1, p. 98| possunt, ut Illa non possit ruere, necesse est basem ejus,
1502 2, p. 106| agnovisset Potestatem. ~Rursusque habetur in Can. 29. ejusdem
1503 1, p. 102| obtemperatur, nec unus in Ecclesia Sacerdos, et ad tempus Judex vice
1504 1, p. 99| OEcumenicorum Conciliorum, et in Sacris Canonibus continetur. Si
1505 2, p. 109| Decr. Conc. Constant. quod Sacrum Cardinalium Collegium cum
|