11-deter | detor-magis | magni-sacru | saepi-xv
§
1506 2, p. 112| potius oppositam ut futilem saepiusque convulsam merito censendam,
1507 1, p. 98| Card. Alliac. S. Franc. Sal. Spondan. Tomass. Lud. Bail,
1508 2, p. 107| omnino esse de necessitate salutis. Leo IX. scribens ad Leonem
1509 2, p. 106| Petrum una cum Joanne in Samariam; nam non miserunt imperio,
1510 1, p. 101| antea jactis, judicia pro sancienda regula a Pontificibus lata,
1511 2, p. 106| Concilio Nicoeno Can. 18. ubi sancitur: (Omnes Episcopi in gravioribus
1512 2, p. 109| permisit Synodum, quia suam Sanctionem non censuerit irreformabilem,
1513 | sane
1514 2, p. 105| coepisset loqui in plurali: Satan expetivit, ut cribraret
1515 2, p. 110| viribus cassum, Synagogam Satanae. S. Joannes de Capistran.
1516 2, p. 105| 33.: Simon, Simon ecce Satanas expetivit vos, ut cribraret,
1517 1, p. 102| cit. Episcopus Stabiensis) Schismatici facti sunt, deinde Haeretici.~
1518 1, p. 99| Probatur IV. ex Schola Gallicana, falso enim nobis
1519 1, p. 99| Petri) aedificatam Ecclesiam scio, quicunque extra hanc domum
1520 1, p. 103| Hinc S. Gregorius monuit: Scire vos volo, quod in ea (scilicet
1521 1, p. 102| fuit, magna in Ecclesia scissio orta est; Qua de re ./.
1522 2, p. 112| in manifestam Ecclesiae scissuram, ac omnis Ecclesiastici
1523 2, p. 106| affatus est: Viri fratres, vos scitis, quoniam ab antiquis diebus
1524 2, p. 107| necessitate salutis. Leo IX. scribens ad Leonem Acridanum cap.
1525 1, p. 103| Christi locutus est, cum scripserit in Homine Christo non fuiss
1526 1, p. 100| Janseniarum Thesium, ad Ipsum scripserunt; Inter cetera haec scripta
1527 1, p. 103| quem de septem Synodis scripsi, refert damnatos Pyrrhum,
1528 1, p. 103| male, sed etiam mala fide scripsissent, et ideo non tantum scripta,
1529 1, p. 100| Basileense advertit Raynaldus scriptor Gallus in Opusc. de Rom.
1530 1, p. 102| scil.damnatio memoriae, et scriptorum Theodori Mopsuasseni, Ibae
1531 2, p. 106| commutentur. ~E contrario in Scriptura legitur, quod Pontifex fuit
1532 2, p. 107| potestatem habere, medum ex S. Scripturae restimonio, dictis SS. PP.
1533 2, p. 112| in unum colligendo sensum Scripturam, Pontificum, Patrum, ipsorumque
1534 1, p. 103| operationes fassum esse, sd prudenti concilio nomina
1535 1, p. 98| recte ait Suar. 5. De Fide sect. 8.), quod Pontifex non
1536 1, p. 98| extitisse, sicut de facto Sectarii in Tridentinum opposuere.
1537 2, p. 111| non tam fundasset suam secundam propositionem, ut supra
1538 2, p. 105| homine poterit judicari. Secus vero esset, si ageretur
1539 1, p. 101| Romanae Sedis Fidem non fuerit secutus. Cyprianus dicens: Qui Cathedram
1540 1, p. 103| praedicaret; Honorius ad sedandum imminens Schisma in sua
1541 2, p. 109| Imperatoris desiderium, hoc modo sedari. Hoc patet ex ejusdem S.
1542 1, p. 98| Apostolica Petri ab omni seductione manet immaculata. Si itaque
1543 1, p. 101| favet id, quod D. Cyprianus sedulo advertit in Epist. 3. lib.
1544 2, p. 112| obstante dissensu Pontificis, Seguino Metropolitano verba illa
1545 | seipsum
1546 2, p. 105| Joan. a Capistr. S. Bern. Sen. B. August. Triumphus. Baron.
1547 2, p. 109| inferunt ipsum Pontificem sensisse suam Definitionem sine Concilio
1548 1, p. 100| Archiepiscopos Regni, ecce quid sensit: (Hortamur igitur Episcopos
1549 1, p. 103| sententiae, sed inconstantia sensus in culpa est. Si quis autem
1550 2, p. 109| cap. ad Apostolicae. de Sent. et Re judic. in 6. ~Qui
1551 1, p. 097| opposita est Alberti Pighii sentientis Papam non posse errare etiam
1552 1, p. 103| qui in Libello, quem de septem Synodis scripsi, refert
1553 2, p. 111| facto anno 1430. die 4. Septemb. damnavit, dicens: Declarationes
1554 2, p. 108| Sexta Constantinopolitana, Septima Nicoena, Romana sub Symmacho
1555 1, p. 103| negamus, quòd postea anno sequenti Imperator a Vigilio revocationem
1556 1, p. 103| hoc ex ejusdem Epistolae sequentibus verbis; Et id testatur S.
1557 1, p. 103| quasdam Epistolas Vigilii Sergio favents dolore inseruisse.
1558 1, p. 101| Author arguit) legum Christi serior est interpres, quam perpetuus
1559 2, p. 111| Concilii Constantiensis, ubi sermo sit tantum de superioritate
1560 1, p. 99| Pontificem S. Doctor suum sermonem dirigens, sic alloquitur: (
1561 2, p. 109| protestati de nullitate Sessionis hujus. ~Insuper testatur
1562 | seu
1563 2, p. 108| Dionysius Papa Ep. 2. ad Severum. Idem Greg. Magnus lib.
1564 2, p. 105| Triumphus. Baron. Bellarm. Sfondratus, Pallavic. Emman. Schelstrate,
1565 | sibi
1566 2, p. 109| Sessione tantum ob timorem Sigismundi Imperatoris, sine animo
1567 1, p. 98| Catholici docent hac metaphora significari Petro esse commissum Regimen
1568 2, p. 107| praecipue Paschalis II. cap. Significasti. Extrav. de Elect. qui ita
1569 1, p. 102| dolose dixerunt Filium Patri similem in substantia. ~Hanc Liberius
1570 | simul
1571 1, p. 102| illum protulit unquam, aut simulavit.~
1572 1, p. 102| forte decipiatur, nobis ad singula libet respondere.~
1573 2, p. 105| collective, sed divisive singularum Ecclesiarum, ut se habet
1574 2, p. 109| fuerunt data suffragia per singulos, uti oportebat, sed incongruenter
1575 2, p. 112| animadvertere potest nostram sntentiam, non ewsse tam nostram,
1576 1, p. 100| Et quamvis Universitas Sobornica (ortum agnoscens a Roberto
1577 1, p. 097| Dupinus), dimisso habitu Societatis Jesu, imo ab illa merito
1578 2, p. 108| scil. Papae Authoritate sola Synodus congregari potest,
1579 2, p. 107| Conciliabuli fuit reprobatum, et solemniter recepta fuit Constitutio
1580 1, p. 101| valuit expugnari. Hinc quaeri solet, an haereticum sit asserere,
1581 1, p. 98| Consiliariis, nec examini, sed soli Pontifici factam fuisse
1582 2, p. 105| solo Petro rogavit, qui solus fratres confirmare debebat.
1583 1, p. 103| in Christo operationem, Sophronius autem Hierosolymitanus duas
1584 2, p. 110| praemissa, nisi Schisma sopiendum, Pontificesque dubii deponendi?
1585 1, p. 100| ortum agnoscens a Roberto Sorbon ex anno 1253. Confessario
1586 1, p. 100| existimarunt. Novissimi vero Sorbonici non attendentes, quod ipsorum
1587 1, p. 097| qu. I. a. 10. Turrecrem. Sotus, Cajet. Alex. de Ales, S.
1588 2, p. 111| et inter Principes pacem spectantes, omnia alia decreta usque
1589 2, p. 110| super praemissis, seu ad ea spectantibus factis, vel faciendis, obtemperare
1590 1, p. 104| nunquam hoc ./. Dogma putavit spectare ad Fidem, sed tantum ad
1591 2, p. 111| interdictam Basiliscorum speluncam, Doemonum cavernam. Concilium
1592 1, p. 097| inesse Apostolicae Sedi rerum Spiritualium Potestate, ut simul valeant
1593 1, p. 103| non concupiscebat adversus spiritum. Et patet hoc ex ejusdem
1594 1, p. 100| Ecclesiam, utpote ex Dei sponsione infallibili Ecclesiarum
1595 1, p. 98| citati a Milante Episcopo Stabiensi in suis doctis Exercitat.
1596 1, p. 102| advertit cit. Episcopus Stabiensis) Schismatici facti sunt,
1597 1, p. 99| Quodlib. 10. a. 6. (Magis standum est sententiae papae, ad
1598 2, p. 108| Ecclesiae judicio examinata, statuerentur firmius, ac facilius a Fidelibus
1599 2, p. 107| acceperunt, et in eorum statutis Rom. Pontificis patenter
1600 2, p. 109| oportebat, sed incongruenter statutum fuit quamlibet. Nationem
1601 1, p. 103| fortiter restitit Decreto Stephani Papae, et ad futurum Concilium
1602 1, p. 104| posse juxta suum arbitrium. Stephanus enim nunquam declaravit
1603 2, p. 111| Idque confirmatur ex enixo studio, quod idem Eugenius adhibuit,
1604 | suae
1605 2, p. 110| habetur ex Historiis (apud Suarez. De Fid. l. 3. c. 18.),
1606 | suas
1607 2, p. 108| unum; pax enim, et unitas subditorum finis est Regiminis, unitatis
1608 1, p. 104| restiterit, tandem Decreto se subjecit, ut testantur quamplurimi
1609 2, p. 110| Decreta illa loquebantur in subjecta materia, scilicet in casu
1610 2, p. 106| Concilio desinant esse oves subjectae suo Pastori, immo quod oves
1611 2, p. 110| quisque definitioni Concilii subjici debet. ~Tunc autem temporis
1612 2, p. 105| tamen ubi Ipse sponte se subjiciat Concilio, Concilii sententiae
1613 2, p. 107| immutabilia evadunt: Quod vero (subjungit Bellar.) Concilium hoc rem
1614 1, p. 99| recognoscit; Sic, si quae de Fide subortae fuerint quaestiones, suo
1615 1, p. 102| Mediolanense Conciliabulum subscribendum reluctaret, in exilium a
1616 1, p. 102| Haeresim non dubitaverit subscribere. In hoc autem sciendum,
1617 2, p. 108| a Romanis Pontificibus, subscriptionem, approbationemque humiliter
1618 2, p. 109| Patetque ex ejusdem Synodi subsequenti Decreto, ubi sancitum fuit:
1619 2, p. 110| Schismatis. Nec officiunt verba subsequentia: Et reformationem generalem
1620 2, p. 104| contra seipsum, quod nequit subsistere. Tertio, cum Concilium est
1621 1, p. 102| Filium Patri similem in substantia. ~Hanc Liberius toedio exilii
1622 1, p. 097| propugnasset, et exinde ad eas substinendas juramento se adstringeret.
1623 1, p. 101| Doctrinaeque Authoritate succedere, aut certe astruunt Summum
1624 1, p. 101| Petro in Fidei Magisterio successisse, ab Apostolis esse traditum,
1625 2, p. 108| dixit: Petrus, et ejus ./. Successores liberum de omni Ecclesia
1626 1, p. 102| in ejus locum ab Arianis suffectus fuit Felix II. Indeque Ariani
1627 1, p. 98| semper objicere possent sufficiens examen non extitisse, sicut
1628 2, p. 109| n. 59. non fuerunt data suffragia per singulos, uti oportebat,
1629 2, p. 109| editum, saltem sine unanimi suffragio Patrum; Nam, ut scripsit
1630 2, p. 110| quamlibet. Nationem unum ./. suffragium habere. ~Et hoc factum confirmat
1631 1, p. 100| Cathedra Petri Authoritate sulta, quae in Decretali Epistola
1632 1, p. 99| principaliter residet in Summo Pontifice). S. Bon. in summa
1633 2, p. 105| Ecclesias, etiam collective sumtas. Et hanc tuentur S. Thom.
1634 | suos
1635 2, p. 107| necessario dicendus etiam Superior Concilio, alias non immediatus,
1636 2, p. 104| a Concilio tanquam a suo Superiore authoritate privari posse,
1637 1, p. 100| Concilium, tanquam ad Judicem Superiorem, et in hujusmodi casu necessarium,
1638 2, p. 109| Ecclesiae intelliguntur Superiores jurisdictionem habentes,
1639 2, p. 111| Basileensis, ubi astruitur superioritas Concilii etiam supra Papam
1640 2, p. 112| Pontifices aliquando Conciliorum Superioritatem supra Papam fuisse confesos.
1641 1, p. 99| Sedis expecto sententiam, et supplico, et obsecro V. S. ut mihi
1642 2, p. 104| immediate expoliari a Christo, supposita conditione depositionis
1643 1, p. 103| asserunt alii fuisse a Graecis suppositas. ~Deinde respondetur Honorium
1644 1, p. 99| Papa non potest errare, suppositis duobus: Primum quod determinet
1645 2, p. 112| alios post Jesum filios suscepisset; respondit super hac controversia
1646 2, p. 106| Martini V. in qua de haeresi suspectos sic interrogare praecipiebatur:
1647 1, p. 103| decrevit, ut effectus Edicti suspenderetur, et res ad Generale Concilium
1648 2, p. 106| damnare, etiamsi hoc fecerit sussultus auctoritate Synodi Ephesinae
1649 1, p. 98| totum aedificium regere, et sustentare. Accedit Cyrillus Alexandr.
1650 2, p. 108| Septima Nicoena, Romana sub Symmacho Synodis habitis, eorumque
1651 2, p. 110| Conciliabulum viribus cassum, Synagogam Satanae. S. Joannes de Capistran.
1652 2, p. 112| 2. quod haec verba falso Syricio apponuntur; cum tantum in
1653 2, p. 112| etiam quod sint Syricii, Syricius ibi non declaravit Se Synodo
1654 2, p. 107| Solum Romanum Pontificem tanqua super omnis Concilia Auctoritatem
1655 1, p. 98| nec imprudenter unquam in tantis rebus agat, et decernat.~
1656 1, p. 99| regnante diluvio… quicunque tecum non colligit, spargit, hoc
1657 1, p. 98| 8.), quod Pontifex non temere nec imprudenter unquam in
1658 2, p. 107| ideo Novatores ambitionis, temeritatisque arguunt); Quamvis enim non
1659 2, p. 112| Ecclesiastici Ordinis confusionem tendentes, damnat, reprobatque. Atque,
1660 2, p. 105| Concilio, Concilii sententiae teneatur parere. ~Hoc vero recte
1661 2, p. 104| suo veneno). ~Et sic etiam tenuere Almainus, Aliacensis, et
1662 1, p. 101| quam Majores sui enixe tenuerint, et propugnarint.~
1663 1, p. 101| uti irrefragabilia semper tenuerit; Cur dubitabimus illum Petro
1664 2, p. 105| verba Epistolae), quam tenuit Apostolica Christi Ecclesia,
1665 2, p. 111| inchoatum, sed illegitim terminatum). ~Et quamvis Eugenius ad
1666 2, p. 109| XXIII. Qui Patres tantum ad tertiam partem pertingebant; qua
1667 2, p. 104| quod nequit subsistere. Tertio, cum Concilium est congregatum
1668 1, p. 98| docent Crysostomus, Origenes, Tertullianus, Cyprianus. Hilarius, Epiphanius,
1669 1, p. 104| absolute ex Majorum testimoniis testatus est S. Hieronymus in Dialogo
1670 1, p. 98| fides tua. Ex quo pariter textu affirmat Maldonatus Authores
1671 2, p. 108| Objiciunt II. textum Matth. 18. 15.: Si peccaverit
1672 2, p. 105| tuos. Ea itaque habenda textus expositio, ut privilegium
1673 1, p. 102| Vigilium Papam in Epist. ad Theodoram Imperatricem anathema dixisse
1674 1, p. 103| damnavit quidem scripta Theodoreti, et Ibae, sed personas a
1675 1, p. 98| loc. cit. et Troila in sua Theol. Dogm. tract. 6. De Potest.
1676 1, p. 99| Pontifice). S. Bon. in summa Theolog. q. I. a. 3. D. 3. (Papa
1677 1, p. 98| Et communiter reliqui Theologi omnes, ut testantur Card.
1678 1, p. 101| perdocto Opusculo de Locis Theologicis lib. 6. cap. 7: (Si nullus
1679 1, p. 100| Opusc. de Rom. Pont. omnes Theologos anteriores unanimiter docuisse
1680 2, p. 112| JESUS, MARIA, JOSEPH, ET THERESIA~
1681 1, p. 100| in confixione Janseniarum Thesium, ad Ipsum scripserunt; Inter
1682 1, p. 102| Ibae Episcopi Edessae, et Thodoreti Episcopi Ciri, in quibus
1683 | Tibi
1684 2, p. 109| interfuerunt in Sessione tantum ob timorem Sigismundi Imperatoris,
1685 2, p. 111| tamen ille consensus ex titerit, profecto, ut supra dictum
1686 1, p. 102| substantia. ~Hanc Liberius toedio exilii victus impudenter
1687 2, p. 107| apud Cabass. Graves. Baron. Tomassin. etc. Alterum, quod Concilium
1688 2, p. 108| Concilia praeseferunt, totam a Pontificia Authoritate
1689 1, p. 101| deerminaretur per Eum, qui toti Ecclesiae praest. ~Ratio
1690 1, p. 99| Successorem esse Petri, totiusq. Ecclesiae Caput, et Christianorum
1691 | totum
1692 2, p. 106| Gentes quid debeant credere tradidisse. Probatur III. ex Joan.
1693 1, p. 097| nempe ex Potestate Suprema tradita Petro docendi Ecclesiam,
1694 1, p. 99| Christo plenam Potestatem traditam esse, quemadmodum etiam
1695 1, p. 104| Cyprianus putabat vetustam traditionem esse, ut Baptizati ab Haereticis
1696 1, p. 101| Illud postremo addam, cum ex Traditionibus Apostolorum ad evincendam
1697 2, p. 105| gratiam a tramite Apostolicae traditionis nunquam errasse probabitur,
1698 1, p. 101| Haeresim argumentum certum trahatur; constat autem Romanos Episcopos
1699 2, p. 105| quae per Dei gratiam a tramite Apostolicae traditionis
1700 2, p. 111| quamvis Eugenius ad Ecclesiae tranquillitatem declarasset praefatum Concilium
1701 2, p. 107| Conciliorum indicendorum, transferendorum, ac dissolvendorum plenum
1702 2, p. 111| praefatum Concilium post translationem factam ab Eugenio IV. ab
1703 1, p. 097| Epistolam ad Pontificem transmisit. Hactenus de Tertia. ~Quarta
1704 2, p. 107| contrarium tenent, sed a tremeritate magna excusari non possunt.
1705 2, p. 110| tunc graffantis, cum inter tres Pontifices tunc constitutos
1706 2, p. 105| ut firmitas, quae Petro tribuitur, per Patrum Apostolis conferatur.
1707 2, p. 109| Cardinalium Collegium cum tribus Nationibus (adversus Germanicam)
1708 1, p. 98| sicut de facto Sectarii in Tridentinum opposuere. Ad providentiam
1709 2, p. 105| vos, ut cribraret, sicut triticum; Ego autem rogavi pro te,
1710 1, p. 100| adscripti ad coprimendum trium Pontificum Schisma, ad Concilium,
1711 1, p. 097| Ales, S. Bonav. B. Aug. Triumph. ./. Nic. de Lyra. Card.
1712 2, p. 105| S. Bern. Sen. B. August. Triumphus. Baron. Bellarm. Sfondratus,
1713 2, p. 112| judicare non convenit. Vide Troil. loc. cit. ~Opponit II.
1714 2, p. 112| legere Bullam praefatam (apud Troilam Tract. 7. art. 7. n. 9.),
1715 2, p. 108| fecerunt, ut, rebus magis ad trutinam mandatis, Haeretici validius
1716 1, p. 101| ratione pro nostra sententia tuenda utitur eruditissimus Melchior
1717 1, p. 097| merito expulsus, ad eas tuendas se obtulit, sicut audacter
1718 2, p. 109| roboris sit illud Decretum tam tumultuarie editum, saltem sine unanimi
1719 2, p. 111| Et nunquam (deinde refert Turrec.) per quotquot instantias
1720 2, p. 112| de Superioritate Concilii tutatum fuisse. Ergo, arguit Maymburgus,
1721 | tuus
1722 | ubique
1723 1, p. 101| et Macedonium nondum ab ulla Synodo OEcumenica damnatos,
1724 1, p. 99| Florentino, ubi in sess. ult. sic legitur: Definimus
1725 2, p. 110| Constant. quod praedicta ultima verba fuerunt a Basileensibus
1726 | ultimo
1727 2, p. 108| prout declaravit Lateranense Ultimum sess. XI. ubi sic habetur:
1728 2, p. 109| in sess. 5. Sed antequam ultra procedamus, circa Decreta
1729 2, p. 109| tumultuarie editum, saltem sine unanimi suffragio Patrum; Nam, ut
1730 1, p. 100| omnes Theologos anteriores unanimiter docuisse definitiones Pontificias
1731 2, p. 106| Tibi universi crediti: uni unus. Sic loquuntur Patres;
1732 2, p. 112| habetur ibid. in Decreto unionis Graecorum ex Bulla 17. §.
1733 2, p. 108| regatur per unum; pax enim, et unitas subditorum finis est Regiminis,
1734 1, p. 99| Et idem Cypr. in lib. de Unitat. Eccl: (Qui Cathedram Petri,
1735 2, p. 108| subditorum finis est Regiminis, unitatis autem congruentior causa
1736 2, p. 110| affirmans: Quod ibi actum est, universae Ecclesiae non debet adscribi.~
1737 1, p. 102| errasse adducuntur, non ut universales Ecclesiae Doctores, sed
1738 2, p. 105| Christum orasse pro Ecclesia universali, sive pro Petro ut totius
1739 2, p. 106| assignatos Greges, Tibi universi crediti: uni unus. Sic loquuntur
1740 1, p. 100| relatum est. ~Et quamvis Universitas Sobornica (ortum agnoscens
1741 1, p. 100| et Almaini, qui in eadem Universitate adscripti ad coprimendum
1742 1, p. 100| Carolo Magno an. 1290. in Universitatem) contrariae fuerit sententiae,
1743 1, p. 99| Definimus Romanum Pontificem in universum Orbem habere Primatum, et
1744 2, p. 107| ab ovibus. ~Maxime autem urget Concilium Lateranense V.
1745 1, p. 101| quam perpetuus Ecclesiae usus, Ecclesia vero in Fidei
1746 2, p. 112| Maymburgus gestis, verbisque utatur.~
1747 1, p. 101| nostra sententia tuenda utitur eruditissimus Melchior Canus
1748 | utroque
1749 | Utrum
1750 | Utrumque
1751 2, p. 104| sicut in tempore Sedis vacantis, ut bene advertit S. Antonin.
1752 2, p. 109| in te ./. frater tuus, vade, et corripe eum . . . quod
1753 1, p. 097| Spiritualium Potestate, ut simul valeant Synodi Constantiensis Decreta
1754 2, p. 107| per desuetudinem abrogari valent, quia ex temporis diuturnitate
1755 2, p. 104| Praenotandum II. Idem valere respectu Pontificis haeretici
1756 2, p. 108| controversias definire non valerent, sed hoc fecerunt, ut, rebus
1757 2, p. 108| trutinam mandatis, Haeretici validius convincerentur, et Dogmata
1758 2, p. 111| petiissent, illam obtinere valuerunt. Idque confirmatur ex enixo
1759 2, p. 105| deficere potuisset, fratres non valuissent confirmari a Petro. ~Falsum
1760 1, p. 101| Petro, et Successoribus vaticinia in Romana Ecclesia videntur
1761 2, p. 104| Pontificum, et multos infecit suo veneno). ~Et sic etiam tenuere
1762 1, p. 101| praelati Episcopi Bullam venerantes eam promulgare promittunt.
1763 1, p. 104| quis a quacunque Haeresi veneris ad nos, nihil innovetur,
1764 1, p. 104| in secunda, ad quam nunc veniamus. ~
1765 1, p. 98| testantur Card. Gotti De Ver. Eccl. Jesu Chr. tom. I.
1766 1, p. 99| Ecclesiam semper conservare veram de Deo sententiam). Et in
1767 2, p. 112| miser Maymburgus gestis, verbisque utatur.~
1768 2, p. 108| Sed communiter oppositum vere docent Catholici cum D.
1769 2, p. 108| tota Christi Ecclesia pro veris Haeresibus habitae sunt. ~
1770 1, p. 104| Ecclesiarum, hujusque rei veritas innotesceret. Praeterea,
1771 2, p. 112| contenderat; Sed postea, veritate perspecta, adhuc ante Ponticatus
1772 1, p. 103| censuris immunes reliquit; Verum est, non negamus, quòd postea
1773 1, p. 99| Ego, inquit, Apostolicae vestrae Sedis expecto sententiam,
1774 | vestrum
1775 1, p. 103| prudenti concilio nomina vetuit unius, vel duarum voluntatum,
1776 1, p. 100| proscripserit. ~Enimvero vetustae illius aetatis Ecclesia,
1777 1, p. 104| Et quia Cyprianus putabat vetustam traditionem esse, ut Baptizati
1778 2, p. 105| Imper. quae lecta est in VI. Synodo, et ibi ab omnibus
1779 2, p. 108| instituisse, Pontificem Vicarium Sui constituendo. Quapropter
1780 1, p. 102| Sacerdos, et ad tempus Judex vice Christi cogitatur. Et ratio
1781 2, p. 104| Joannis Jerson, de quo ait Victoria: (Ille Doctor per omnia
1782 1, p. 102| Hanc Liberius toedio exilii victus impudenter subscripsit;
1783 2, p. 112| Authoritate judicare non convenit. Vide Troil. loc. cit. ~Opponit
1784 1, p. 103| Nestorio duas personas ponere videamur. ~Nec obstat illud, quod
1785 2, p. 110| est. ~At de hoc Concilio videamus, quid AA. dicant. S. Antoninus
1786 2, p. 107| arguunt); Quamvis enim non videatur probare definitio Iudicis
1787 1, p. 101| vaticinia in Romana Ecclesia videntur impleta. Cum ceterae Apostolorum
1788 1, p. 103| voce unius operationis, ne videremur Euthichianis unam in Christo
1789 2, p. 109| OEcumenicum. Et ideo quisque videt cujus roboris sit illud
1790 1, p. 99| possit. Accedit Concilium Viennense XV. Generale sub Clem. V.
1791 2, p. 108| Priscilliani, Joviniani, Vigilantii, aliorumque multorum, quae
1792 2, p. 111| legatione missus a Carolo VII. Galliae Rege, nomine totius
1793 2, p. 110| Pontificiam Dignitatem sibi vindicabat, sed ii omnes a Concilio
1794 2, p. 106| sic Petrus affatus est: Viri fratres, vos scitis, quoniam
1795 2, p. 110| vocat illud Conciliabulum viribus cassum, Synagogam Satanae.
1796 2, p. 109| excommunicato concilianda conveniens visum fuisset.~
1797 2, p. 111| 17. pag. 201. ~Idem in vita Mart. V. qui pariter tantum
1798 2, p. 112| censendam, ac rejiciendam.~VIVAT JESUS, MARIA, JOSEPH, ET
1799 2, p. 110| deinde in dubium de nullitate vocarentur. Hinc praefatus Cardinalis
1800 2, p. 111| vocato, Concilium amplius vocari non merebatur, ac propterea
1801 2, p. 110| tract. 22. cap. 10. §. 4. vocat illud Conciliabulum viribus
1802 2, p. 108| licet in causa propria, ut vocitant Galli, editas, Gersoni tamen,
1803 1, p. 103| Gregorius monuit: Scire vos volo, quod in ea (scilicet in
1804 2, p. 105| sua in Concilio discuti voluerunt. Tertia tamen sententia,
1805 1, p. 103| infra scripsit: Unam tantum voluntatem fatemur Domini nostri Jesu
1806 1, p. 103| vetuit unius, vel duarum voluntatum, quae tunc erant inaudita;
1807 2, p. 107| damnavit Propositionem 37. Wiclephi, quae dicebar: Papa non
1808 1, p. 097| Epistolam ad Innocentium XII. missam ab omnibus illis
1809 1, p. 99| Accedit Concilium Viennense XV. Generale sub Clem. V. ubi
|