Capitolo, §
1 1, 1,p. 29| valde gravis, quia in dubio legis possidet libertas: non datur
2 1, 1,p. 31| deducit Perez, quod qui de legis exsistentia dubitat, erte
3 1, 1,p. 31| certum habent semper ac jus legis est dubium. Quotiescumque
4 1, 1,p. 33| opiniones, quæ numquamvim legis habere possunt. Utinam christiani
5 1, 1,p. 34| sequi, quia, quum possessi legis semper præferenda sit possessioni
6 1, 1,p. 34| quod possessio Dei sive legis divinæ utique præferenda
7 1, 1,p. 35| sine dubio antecedenter ad legis obligationem accepit.~
8 1, 1,p. 35| cum invincibili ignorantia legis, nimirum quia nobis latet
9 1, 1,p. 37| justitiam esset in dubio legis hominem sua possessa liberate
10 1, 1,p. 39| tunc de exsistentia divinæ legis obligantis ad restitutionem,
11 1, 1,p. 41| obbliget, sed non declaratio legis. Quando, enim, dicunt, pro
12 1, 1,p. 41| negatur omnino quod hujysmodi legis declaratio dubia, utpote
13 1, 1,p. 41| rebus dubiis declaratio legis se habet ut nova lex; et
14 1, 1,p. 42| et quæritur: quisnam hanc legis declarationem fecit de se
15 1, 1,p. 42| utique esset contra naturam legis, quæ ad commune bonum debet
16 1, 1,p. 44| obtineat, quod est proprium legis, oprtet quod applicetur
17 1, 1,p. 45| auditio. Publicatio autem legis illa dufficiens dicitur
18 1, 1,p. 46| teneri, cum adhunc in dubio legis nostra libertas possideat.~
19 1, 1,p. 52| vincibili ignorantia hujus legis (quam somniant adversarii)
20 1, 1,p. 55| hunc ttamen posterior est legis obligatio, quæ non incipit
21 1, 2,p. 66| Panorm., dictum aliquod legis circa quod non bene discernitur
22 1, 2,p. 66| duos oppositos interpretes legis quis verum dicat. Idem partiter
23 1, 2,p. 71| consensio non in omnibus divinæ legis quæstiunculis, sed solum
24 1, 2,p. 75| quomodo possint hi divinæ legis custodes animarumque salvatores
|