Capitolo,  §

 1   1,    1,p.    9|      alii apud Croix. Jactant se adversarii pro ipsis esse d. Thomam;
 2   1,    1,p.   10|    tempore communissime, ut ipsi adversarii fatentur, guit amplexata.
 3   1,    1,p.   18| formidine dicitur opinio. Volunt adversarii, ut diximus, quod opinio
 4   1,    1,p.   31|               Hinc quando dicunt adversarii non esse ./. licitum sequi
 5   1,    1,p.   33|       hic consequenter peto: ubi adversarii indicare possunt legem hanc
 6   1,    1,p.   42|          quomodo unquam poterunt adversarii probare declarationem hanc
 7   1,    1,p.   43|   deficit in principiis. Nam aut adversarii pro opinione probabiliori
 8   1,    1,p.   46|          probabiliorem requirunt adversarii in ea non quamlibet, sed
 9   1,    1,p.   52|       hujus legis (quam somniant adversarii) sequendi probabiliora,
10   1,    1,p.   54|        Et huic consentiunt etiam adversarii; nam Nat. Alexand., l. 3
11   1,    1,p.   56|       vocari moraliter certa, ut adversarii adstruunt, sed numquam probare
12   1,    1,p.   57|        quo valde nituntur nostri adversarii, præsertim Juenin. et Purch.
13   1,    1,p.   59|      Hunc textum valde extollunt adversarii; sed nescio cur. Respondetur  ./. 
14   1,    1,p.   60| probabiliori (dicant quid velint adversarii) necessario cum formidine
15   1,    1,p.   63|         auctoritate dd. Sed quia adversarii universe negare videntur
16   1,    2,p.   70|                            Demum adversarii fatentur deferendum esse
17   1,    2,p.   73|     senteniæ præseferant; quæ si adversarii bene intelligerent aut intelligere
18   1,    2,p.   79|     tamquam leges servari nostri adversarii nimis injuste exigunt, quamplurima