107-conte | conti-hayng | heri-obstr | obstt-secur | sede-zelum
Capitolo, §
1 1, 1,p. 23| Lugo, de Poen., d. 17, n. 107, loquens de obligatione
2 1, 1,p. 36| 17, n. 37, et d. 23, n. 110, Pal., d. 3, p. 6, Croix,
3 1, 1,p. 8| Lopez, 1 p., Instruct. c. 120 et 287, Vinc. Candida, t.
4 1, 1,p. 26| editio 11 septembris anno 1482, quo pontefiz declaravit
5 1, 2,p. 72| n. 6, Croix, l. 1, n. 155, et Bonac., cap. 2, qu.
6 1, 1,p. 10| expressis agitata fuit; sed anno 1577 primum discussa fuit a m.
7 1, 2,p. 69| t. 1, p. 1, tit. 1, § 16, n. 84, quod, si appareat
8 1, 2,p. 72| difficilis est. Croiz, lib. 1, n. 162, affirmat hoc de Cajet.,
9 1, 2,p. 73| insuper Croix, lib. 1, n. 165, quod cum auctores citantes
10 1, 2,p. 72| Cardenas apud Croix, n. 166,de Suar., Vasq., Sanch.,
11 1, 1,p. 14| 3, et Croix, lib. 1, n. 180. Si quis autem opunionem
12 1, 1,p. 54| ut ait Croix, l. 1, n. 181, vel, ut docet ibid. Lessius,
13 1, 1,p. 54| et Sylv. apud Croix, n. 184, his verbis: Certitudo moralis
14 1, 1,p. 28| dicit s. August. qpist. 19ad s. Hieronymum: Alias (idest
15 1, 1,p. 30| Lactantius, l. 3 inst., c. 21, ait: Stultissimi est hominis
16 1, 1,p. 41| 10, et Croix, lib. 1, n. 215 et 574, cum Cardenas, Bonac.,
17 1, 1,p. 36| justit., d. 17, n. 37, et d. 23, n. 110, Pal., d. 3, p.
18 1, 1,p. 8| quæst. 6, Croix, lib. 1, n. 268, citans pro hac sententia
19 1, 1,p. 29| Ledesma etalii cum Croix, n. 272, et ./. Carden., disp. 15,
20 1, 1,p. 11| et ipse in qu. 22 et qu. 27demonstrat tam ss. Patres quam scholasticos
21 1, 1,p. 8| p., Instruct. c. 120 et 287, Vinc. Candida, t. 1, disp.
22 1, 1,p. 30| Probatur ex cap. Cum jure 31, de off. et potest. jud.
23 1, 2,p. 68| theol. verit., l. 2, c. 32, n. 1.~
24 1, 2,p. 72| insupper Viva, n. 11, Croix, n. 325, et Ronc., c. 2, qu. 1,
25 1, 1,p. 007| ut notat Croix, l. 1, n. 327. Quæ enim judicantur esse
26 1, 1,p. 35| dicit Croiz, lib. 1, n. 339, Cum Polanco, quod semper
27 1, 1,p. 54| Croix, lib. 1, n. 341, cum Carden. Bardi autem
28 1, 2,p. 65| Dicitue etiam in Eccli. 6, 35: In multitudine presbyterorum
29 1, 1,p. 31| Sanchez, de Matrim. d. 41, n. 36: Quoties dubium est an impositum
30 1, 2,p. 69| notavit Croix, l. 1, n. 365: Prudenter præsumi potest
31 1, 1,p. 39| Objiciunt 3° docttrinam d Thomæ, qui
32 1, 1,p. 15| innitaris, de const., n. 402: Est ea in qua, omnibus
33 1, 2,p. 75| ut fert Croiz, lib. 1, n. 445, quod confessarius sub gravi
34 1, 1,p. 51| peccato formali. Et in prop. 46: Ad rationem et definitionem
35 1, 1,p. 41| Objiciunt 4° lex quidem debet esse certa
36 1, 1,p. 39| 12, et Croix, lib. 1, n. 500 et reg. 11 in 6, ubi: Cum
37 1, 1,p. 36| 3, p. 6, Croix, l. 1, n. 502, cum Terill., Bon., Tann.,
38 1, 1,p. 13| Caram., tom. 4 fundam., n.510), in qua vetitum fuit quibusdam
39 1, 1,p. 30| Carden., disp. 15, c. 10, n. 551. Probatur ex cap. Cum jure
40 1, 1,p. 19| definitur a d. Thoma, 2, 2, qu. 57, a. 4, cum Aristotele),
41 1, 1,p. 41| Croix, lib. 1, n. 215 et 574, cum Cardenas, Bonac., Terll.,
42 1, 1,p. 9| Petr. de Aragona, 2, 2, q. 63, a. 4, dub. penult., Mich.
43 1, 1,p. 9| episcopus, 1, 2, q. 19, a. 5, d. 68. Marcus Serra, 1, 2, q.
44 1, 1,p. 11| omissis. Et cap. 4, 5 e 6ostendit, summos pontifices et ecclesiam
45 1, 1,p. 51| et Croix, loc. cit., n. 720, cum s. Bon., b. Alb. magn.,
46 1, 1,p. 50| refert Croix, lib. 1, n. 726) fuit Romæ damnata: Nullam
47 1, 1,p. 52| alio casu loquens, 1 2, q. 76, a. 2) quæstudio superari
48 1, 1,p. 44| Pariter s. Bernardus, epist. 77 ad Hug. de s. Vict., scribit
49 1, 1,p. 17| Idem d. Thomas, 1 p., q. 79, a. 9, ad 4: Opinio significat
50 1, 1,p. 8| Alvarez, 1, 2, qu. 19, d. 80, Lud. Lopez, 1 p., Instruct.
51 1, 2,p. 69| p. 1, tit. 1, § 16, n. 84, quod, si appareat in contrarium
52 1, 1,p. 44| docet s. Thomas, quodlib. 90, a. 4: Ad hoc ut lex virtutem
53 1, 1,p. 51| docent s. Th., 1, 2, q. 94, a. 4, Sal. et Croix, loc.
54 1, 1,p. 40| Doctor ibi addidit (sed aadversariis ea adnotare non placuit):
55 1, 1,p. 26| declaratione. Attamen, ut bene aadvertit p. Segneri, si scotista
56 1, 1,p. 8| Trull., Fill., Bec., Regin., Abelly et alii quamplurimi cum
57 1, 1,p. 29| doctoris videtur a vero abhorrere, non autem cum præsumitur
58 1, 1,p. 28| sed tantum quæ a vero non abhorreret: prout certe est opiniominus
59 1, 1,p. 26| Mariam: Peccatores non abhorres, sine quibus nunquam fores
60 1, 1,p. 29| quæ non solum a vero non abhorret sed insuper grave fundamentum
61 1, 2,p. 74| sententiam, toties sine absolutione teneantur dimittere penitentes
62 1, 2,p. 75| tunc habet jus certum ab absolutionem.~
63 1, 1,p. 26| detraheret Virgini cultum absolutum, ei debitum juxta Scoti
64 1, 2,p. 78| Cæterum, quisque in suo sensu abundet; sed nemo quod a Deo aut
65 1, 2,p. 64| Augustinus, lib. 3 contra academ., cap. 20, dixit: Nulli
66 1, 1,p. 13| sentetia primo damnata fuit in academia lovaniensi (ut refert Caram.,
67 1, 1,p. 12| de Alex., l. 3, reg. 14, academiam parisiensem propositionem
68 1, 1,p. 37| Unde sic arguo: lex non accedendi ad non suam est lex divina
69 1, 1,p. 38| lex naturalis ad suam non accedenti obligatione, non inducat,
70 1, 1,p. 56| fiat practice certa quoties accedit certitudo refleza, patet
71 1, 1,p. 47| probabiliorem tibi, ita ut, si non accidat, ut sequaris opinionem quæ
72 1, 1,p. 58| practice dubius an recte acciperetur apud donatistas, nullaque
73 1, 2,p. 70| investigatione eorum sententiam accipiat, vel tenebitur ipse rationes
74 1, 1,p. 9| probabilitate, ubi egregie et accuratim totam hanc materiam in trutinam
75 1, 1,p. 15| unum conflatis, usque adeo acquiescat intellectus ut concipiat
76 1, 2,p. 77| Alexandro cæterisque similibus acquiescenes, et hi pluries in dubiis
77 1, 1,p. 31| ex ipsa natura, quæ, cum acquissima sit, non vult homines sua
78 1, 1,p. 9| professor in Sorbona, de act. hum., qu. 4, art. 12; Gammachæus,
79 1, 1,p. 19| circumstantias particulares, quæ in actionibus concurrunt: juxta principium
80 1, 1,p. 20| singularia, directa tamen et activa notitia de singularibus
81 1, 2,p. 69| probabilitas intrinseca, ubi multi actores satis noti aliquam opinionem
82 1, 1,p. 39| potius ffavendum est quam actori. Et reg. 65 in 6: In pari
83 1, 1,p. 17| ad 4: Opinio significat actum intellectus qui fertur in
84 1, 1,p. 26| quantum prævisum fuit peccatum Adæ.~
85 1, 1,p. 26| exstitisset mater Dei nisi Adam peccasset, probabilis era
86 1, 1,p. 26| tenens B. Virginem, etiam Adamo non peccante, matrem Dei
87 1, 1,p. 33| certas servarent, quin eis addantur incertæ1 Sicut enim Deus
88 1, 1,p. 28| volvendis potui adhibere. Adde quod dicit s. August. qpist.
89 1, 2,p. 72| Less., Azor. Iis bene addendicensentur de Lugo, Palaus, Sotus,
90 1, 1,p. 33| lege augerendum, ita nihil addendum, ut Deut. 4, 2: Non addetis
91 1, 1,p. 33| addendum, ut Deut. 4, 2: Non addetis ad verbum quod vobis loquor,
92 1, 1,p. 40| verbis quæ s. Doctor ibi addidit (sed aadversariis ea adnotare
93 1, 2,p. 76| theologiam non nisi lungo labore addisci. Itaque studiosos adolescentes
94 1, 1,p. 51| principium est intra, sed cum additione scientiæ. Et ib., q. 19,
95 1, 1,p. 48| Quandoque, insuper ergo addo, ut docet s. Thoma, 2 2,
96 1, 1,p. 35| ut fuse i tertia ratione adducenda ostendemus, Donec igitur
97 1, 1,p. 8| textus, qui passim ab his adducuntur, infra videbimus quod vel
98 1, 2,p. 72| hoc non facile credendum. Addunt insupper Viva, n. 11, Croix,
99 1, 1,p. 32| terminis. Na,m quotiescumque adest lex aliqui vetans, omnino
100 1, 1,p. 45| publicationem nec legem unquam adfuisse?~
101 1, 1,p. 26| utique non peccaret, utpote adhærens illi sentetiæ quam non posset
102 1, 1,p. 48| ad meliorem diligentiam adhibendam; deinde perpendi auctoritates
103 1, 1,p. 47| possit eos liberare ab onere adhibendi omnem diligentiam ut inter
104 1, 1,p. 28| commentariis volvendis potui adhibere. Adde quod dicit s. August.
105 1, 1,p. 36| materiis. Cum enim quid post adhibitam diligentiam veritatem non
106 1, 1,p. 52| e converso, quando quis, adhibito studio, non potest veritatem
107 1, 2,p. 79| veritatem inveniendam debitum adhibuerint studium, invincibilique
108 1, 1,p. 47| Quando diligentiamd ebitam adhibueris ad probabiliorem inveniendam.
109 1, 1,p. 34| illum in manu consilii sui. Adjecit mandata et procepta sua.
110 1, 1,p. 34| deinde illì Præcepta Dei adjecta. Unde clare constat hominis
111 1, 2,p. 69| Croix ibidem addit: Quamvis admittant indoctum sequi posse opinionem
112 1, 1,p. 51| Origene et eod. s. Hier. admittebat licitam esse simulationem:
113 1, 1,p. 14| moraliter certæ, ita ut solum admitterent certitudinem evidentem et
114 1, 1,p. 50| fuit Romæ damnata: Nullam admittimus ignorantiam invincibilem
115 1, 1,p. 12| quem nec sententia benigna admittit, cum damnata sit similis
116 1, 1,p. 40| addidit (sed aadversariis ea adnotare non placuit): Si, manente
117 1, 2,p. 66| in cap. Suas, de simonia, adnotavit: Non peccat mortaliter qui
118 1, 2,p. 76| addisci. Itaque studiosos adolescentes hortamur qui tantum munus
119 1, 1,p. 22| lez certa qæ omnes homines adstringat, cum communis dd. hanc legem
120 1, 1,p. 30| verb. obblig.: Quidquid adstringendæ obligationis casa dictum,
121 1, 2,p. 77| utilitatem cedat, eas ita adstringendo ut nonnisi id quod moraliter
122 1, 1,p. 62| probabilissimam; quia velle adstringere homines ad sequendas semper
123 1, 1,p. 18| reg. 19, videntur velle adstruere quod etsi licet opinari
124 1, 1,p. 55| cognita, dum cmmunis dd. adstruit hanc legem non exsistere.
125 1, 1,p. 23| Vasq. etc. Quando igitur adsunt duæ opiniones, altera magis,
126 1, 1,p. 58| contractis post dimissam adulteram separari noluissent. Item
127 1, 1,p. 43| convincentis) dico sic: sententia adversantium docens non esse licitum
128 1, 1,p. 49| manibus et pedibus Scoto adversaretur? Et e converso, si quis
129 1, 1,p. 33| Hæc secunda ratio valde adversarios angit; ideo pluribus objuctionibus
130 1, 2,p. 67| opinionem doctoris quæ non adversetur Scripturæ vel Ecclesiæ auctoritati.
131 1, 1,p. 30| decretis ss. PP. inveniatur adversum. S. Thomas, quodl. 14 de
132 1, 1,p. 21| conjunctam. Illudque sedulo adverte: Sed in potestate habet
133 1, 2,p. 71| Advertendum autem damnatam fuisse ba
134 1, 2,p. 73| insignes insectantes. Nec advertunt in quot et quos laqueos
135 1, 1,p. 39| libertas. Et hæc ratio profecto æque in casu prædicto impotentiæ
136 1, 2,p. 68| dd. tanti roboris est ut æquiparetur probabilitati intrinsecæ
137 1, 1,p. 57| Et hoc est illud maximum æquivocum in quo ipsi aut falluntur
138 1, 2,p. 79| humanis mentibus obveniunt. Æquum autem et divinæ benignitati
139 1, 1,p. 28| potuerunt. Nota igitur quanti æstimabat s. Doctor ratione, probabilem.
140 1, 2,p. 64| videantur. Prædicant isti parum æstimandam esse auctoritatem aliorum,
141 1, 1,p. 24| ubi major apparentia seu æstimatio veritatis non efficit quod
142 1, 1,p. 38| quod divina lex, prout æterna omnemque libertatem humanam
143 1, 1,p. 34| lex divina,q uatenus ab æterno a Deo constituta, anterior
144 1, 2,p. 72| exceptione major et rationem afferat quam alii non considerarint
145 1, 1,p. 59| ac tutam. Hoc autem non affero ad tuendum s. Cyprianum
146 1, 1,p. 41| oppositum ab adversariis afferuntur, dicentes non esse licitum
147 1, 1,p. 007| tuentur ut multis conviciis afficiant secundam sententiam, cui
148 1, 2,p. 72| Christ. Lup., l. supra cit.), affirmans aliquando sententiam unius
149 1, 1,p. 61| scandalum vitandum, quoniam res agebatur in foro externo, in quo
150 1, 1,p. 35| vult aut saltem permittit agee quod invincibiliter ignoramus
151 1, 1,p. 35| non esse regulam proximam agendi primam legem, sed esse secundam,
152 1, 1,p. 31| potest; omne flumen, omnis ager, omnis domus libera est
153 1, 2,p. 67| quis neget quod prudentius agerem, si, mea opinione suspensa,
154 1, 1,p. 32| etsi minus probabilem, ageret non contra legem, sed contra
155 1, 1,p. 58| probabiliorem, imprudenter aget confessarius (per se loquendo),
156 1, 1,p. 24| confitendi circumstantiss aggraventes, ait: Ex his sententiis
157 1, 2,p. 76| excipiendarum confessionum aggredi intenduntm ut nostros prius
158 1, 2,p. 76| hos pueriles casusculos agitare.~
159 1, 1,p. 10| quæstio in terminis expressis agitata fuit; sed anno 1577 primum
160 1, 2,p. 73| principiis et rationibus valde agitati et constricti, huc illuc
161 1, 1,p. 47| super controversia de qua agitur.~
162 1, 1,p. 55| quæ non incipit nisi post agnitionem. Item quod, etiamsi adesset
163 1, 1,p. 45| quis morali certitudine agnoscat obligationem a lege præfixam.
164 1, 2,p. 71| Conciliorum celebratio agri dominici præcipue cultura
165 1, 1,p. 55| opinione probabiliori, quia agunt cum dubio practico; ideo
166 1, 2,p. 66| quamcumque opinionem, dummodo aicujus doctoris magni opinionem
167 1, 1,p. 30| voliusset, expressisset. Hinc ajunt celebres jurisperiti (vide
168 1, 1,p. 26| illam celebrem orationem al B. V. Mariam: Peccatores
169 1, 1,p. 51| n. 720, cum s. Bon., b. Alb. magn., ac communi; et Gonet
170 1, 2,p. 65| responsis quæ videntur data ab Alberto magno habetur quod quilibet
171 1, 1,p. 8| cæteros s. Antonin., b. Albertum magnum. Eandem secuti sunt
172 1, 1,p. 54| etiam adversarii; nam Nat. Alexand., l. 3 de pecc., reg. 18,
173 1, 1,p. 11| Hieronymus, s. Fulbertus, s. Alexander aliique plures docuerint
174 1, 2,p. 64| probabilitate opinionis alienæ, quæ, omnibus inspectis,
175 | alioquin
176 | aliorumque
177 1, 2,p. 73| et quos laqueos seipsos aliosque per eorum rigidas sententias
178 1, 1,p. 40| hic intelligit non posse aliqem operari cum dubio practico;
179 1, 1,p. 50| sententia rigida videatur i se aliquantum tutior, revera tamen sæpe
180 | aliquibus
181 1, 1,p. 26| poena dignum attentatum aliquorum qui contendebant non posse
182 | aliunde
183 | alius
184 1, 1,p. 16| propositionem damnatam mox allatam non incidisse.***~
185 1, 1,p. 58| obstringere noluit. Hinc ad textum allatum s. Aug. facile respondetur
186 1, 1,p. 49| xaminem? Quod passione non alluciner, ita ut, si errem, error
187 1, 1,p. 23| præpar. ad miss., cons. 3, alph. 37, lib. S., Sanch., dec.,
188 1, 1,p. 8| 19, a. 6, dub. 6, Did. Alvarez, 1, 2, qu. 19, d. 80, Lud.
189 1, 1,p. 35| possessione suæ libetrtatis,q am a Deo sine dubio antecedenter
190 1, 2,p. 76| ne erga fidelium animas amarum zelum excerceat, qui potius
191 1, 2,p. 77| et hi, variorum dubiorum ambagibus territi, cum formidinem
192 1, 1,p. 19| prudentia resppicere debet ambiguitatem rerum agibilium, ad differentiam,
193 1, 1,p. 59| aliquem, si diversum senserit, amoventes. Quibus verbis utique significavit
194 1, 1,p. 42| perplexus circa veritatem amplectendam, dum quisque concionator
195 1, 1,p. 10| adversarii fatentur, guit amplexata. Si igitur sententia rigida,
196 1, 2,p. 77| poenitentes miserrime premat et angat, cum eos pro materiali peccato
197 1, 2,p. 72| Sotus, Laym., Sylvest., Angelus, Armilla, Card., Salm. Graves
198 1, 1,p. 60| conscientiæ vitandos: quibus angentibus, eis operari quod non erat
199 1, 1,p. 33| ratio valde adversarios angit; ideo pluribus objuctionibus
200 1, 1,p. 9| Antonius Terillus scriptor anglus in suo illustri libro de
201 1, 1,p. 48| Vel probabiliores mihi, et angustia augeretur; nam aliquando
202 1, 1,p. 50| nonne magnæ istæ essent angustiæ, quæ vitam redderent miserrimam,
203 1, 1,p. 17| Philosophus, lib. ./. de anima, cap. 2, n. 7. Ad judicandum
204 1, 2,p. 78| perpendimus, et rigidam sententiam animadventimus non solum paucos habere
205 1, 2,p. 69| oppositum occurrat ab illis non animadversa, omnem excludens contrariam
206 1, 2,p. 75| despicientes. Quaptropter hoc animadvertendum credimus quod ./. ii qui
207 1, 2,p. 73| vellem ut lectores benevoli animadverterent quantum claritatis et pondersi
208 1, 2,p. 75| instituicupiunt ad ministerium salutis animarum, quod, licet rigidam sententiam
209 1, 2,p. 75| hi divinæ legis custodes animarumque salvatores id exsequi sine
210 1, 1,p. 55| obliget; quia, etsi lex divina antecedat libertatem hominis, ad hunc
211 1, 1,p. 35| antecedentem et consequentem. Antecedens enim est illa qua Deus rectas
212 1, 1,p. 34| æterno a Deo constituta, anterior sit ad libbertatem hminis,
213 1, 2,p. 71| apud Canum, l. 7, c. 4. Antiqua ss. Patrum consensio non
214 1, 2,p. 69| rationem ab aliis dd. gravibus antiquis et modernis, eam sentetiam
215 1, 2,p. 66| sequatur- Et hanc regulam antiquitus semper viguisse testantur
216 1, 1,p. 59| ostendendum hanc fuisse sententiam antiquorum et Patrum, scilicet opiniones
217 1, 1,p. 56| est, responderut cum s. Antonino hoc intelligi de consilio,
218 1, 1,p. 9| esse d. Thomam; sed Petrus Antonius Terillus scriptor anglus
219 1, 2,p. 77| quot et quantis periculis, anxietatibus et angustiis, inter hujus
220 1, 1,p. 62| damnata fuit propositio 3 ab Aòex. VIII, ut supra retulimus,
221 1, 2,p. 71| constet rejectam esse a sede apostolica tamquam ./. improbabilem.
222 1, 1,p. 59| fratribus minoribus rogantibus apostolicam sedem an suub gravi tenerentur
223 1, 1,p. 42| probabilitas (ut dices) pro lege apparens: namaliqua opinio quæ mihi
224 1, 1,p. 23| comparatio fit inter duas apparentias veritatis, quarum licet
225 1, 1,p. 54| ut contrariæ vix supersit apparentiia veritatis, ut ait Croix,
226 1, 1,p. 22| tantum potest magis vel minus apparere vera. Hæc autem apparentia
227 1, 1,p. 33| tamen lex dici poterit, sed appellanda erit mera opinio, utpote
228 1, 2,p. 73| Salm. Graves etiam ./. appellantur auctores a p. Paulo Segneri,
229 1, 2,p. 63| auctores nec etiam probabiles appellare audent. Ratio est, quia
230 1, 1,p. 49| Unisquisque faciliter credit quod appetit, dicit s. Thomas. Considera
231 1, 1,p. 44| regulari debent; talis autem applicatio fit per hoc quod in eorum
232 1, 2,p. 76| casus particulares bene applicentur. Hocque utique est in quo
233 1, 1,p. 44| proprium legis, oprtet quod applicetur hominibus, qui secundum
234 1, 1,p. 17| verisimilia quærit potius quam apprehendit. Ex quo constat opinionem
235 1, 1,p. 55| certitudinem, ut virtus apprehensiva concipiat absque ulla formidine
236 1, 1,p. 50| invincibilis ignorantia circ aprima principia et onclusiones
237 1, 1,p. 54| sint multi ponderis, sunt apta generare moralem certitudinem,
238 1, 1,p. 42| declarationem fecit de se aptam ad obligandum? Non fecit
239 1, 1,p. 9| disp. 3, dub. 6, Petr. de Aragona, 2, 2, q. 63, a. 4, dub.
240 1, 1,p. 31| naturalem, cum non procedat ex arbitrio sed ex ipsa natura, quæ,
241 1, 2,p. 70| propria suadeat: sed clamitant arcendos ac comburendos esse casuistas,
242 1, 1,p. 11| Greg. XIII et alii, apud Ardesk, tom. 2, p. 2, tr. 1, cap.
243 1, 2,p. 76| facile se existiment ad arduum confessarii munus sufficientes,
244 1, 2,p. 68| aliorum dd. Ecclesiæ, quasi arguendo ex propriis, sed probabiliter. ./.
245 1, 2,p. 79| conforme videtur nullimode arguendos homines qui opiniones rationabili
246 1, 1,p. 32| pingere opus servile sit, male argueret, si diceret non esse licitum
247 1, 1,p. 60| ipsos fratres, practice, ut arguitur, dubitantes, non solum cum
248 1, 1,p. 54| de const., dicit: Etsi argumenta seorsim sumta non concludant
249 1, 1,p. 007| ait Cardenas debiles esse argumentationes quæ indigent maledictis;
250 1, 1,p. 37| per triennium. Unde sic arguo: lex non accedendi ad non
251 1, 1,p. 46| etiam necessario (ut bene arguunt Suarez, Laym. t Sanchez)
252 1, 1,p. 14| principium s. Thomæ cum Arist., ut mox videbimus: sententia
253 1, 1,p. 19| 2, 2, qu. 57, a. 4, cum Aristotele), necessaio prudentia resppicere
254 1, 2,p. 75| principii totam tam longæ artis seriem consistere putant,
255 1, 1,p. 20| contingentia, non cogitur ratio ad assentiendum huic vel alterì parti contradictionis,
256 1, 1,p. 17| Thom., 2, 2, q. 1, a. 4: Assentit intellectus alicui dupliciter:
257 1, 2,p. 67| 4, art. 10, dicens: Quia assentitur opinioni alicujus magistri
258 1, 2,p. 79| ignorantia laborantes, veritatem assequi non valuerint.~VIVAT JESU,
259 1, 1,p. 16| quomodo præfati auctores, asserendo quod non licet uti ad agendum
260 1, 1,p. 32| legem, sed contra sententiam asserentem adesse legem. Denique vellent
261 1, 1,p. 45| evidenter sciant. Quomodo igitur asseri potest legem illam (fictam
262 1, 1,p. 21| operabilia ./. in quibus plurima attenduntur, secundum quorum quodlibet
263 1, 1,p. 38| est condtio possidentis -, attenta præfata contrariorum regua,
264 1, 1,p. 26| præsumtuosum et poena dignum attentatum aliquorum qui contendebant
265 1, 2,p. 78| etiam parum probabilem esse, attentis principiis, et insuper undequaque
266 1, 1,p. 36| diligentiam veritatem non poterit attingere, jam perseverat in possessione
267 1, 2,p. 64| prævaleret. Hoc enim est proprium aucoritatis, ut ubi ratio non apparet,
268 1, 2,p. 72| cujuslibet auctoris, non vero si auctor sit omni exceptione major
269 1, 2,p. 64| nos impelli ad discendum, auctoritatis atque rationis. Idem s.
270 1, 2,p. 70| nimis intolerabilem esse audaciam illam qua quis vellet omnem
271 1, 2,p. 78| prasumat, ut ab adversariis fit audacter. Hoc tamen maximum nobis
272 1, 2,p. 63| doctorum auctoritates et omnino audacterque deferentes solo proprio
273 1, 2,p. 65| nullì etiam contradicere audemus. Ex quo innuit s. Doctor
274 1, 1,p. 25| rigidæ sententia defensor, audet (se omnino improbabiliter)
275 1, 1,p. 15| prorsus exigua remaneat. Sed audiamus a magistro Fagnano, probabilioristarum
276 1, 1,p. 10| numquam prioribus sæculis audita. Veritas est quod olim numquam
277 1, 1,p. 11| sententiam severam non esse auditam in scholis usque ad Jansenii
278 1, 1,p. 45| obeditio ubi non præcesserit auditio. Publicatio autem legis
279 1, 2,p. 66| ejus interpretes ediderunt: Auditor diversorum magistrorum tenentium
280 1, 1,p. 33| verbum quod vobis loquor, nec auferetis ex eo.~
281 1, 1,p. 33| Deus præcepit nihil a lege augerendum, ita nihil addendum, ut
282 1, 1,p. 48| probabiliores mihi, et angustia augeretur; nam aliquando forte opus
283 1, 1,p. 14| obstat, ut opponunt, illud s. Augustini, de util. cred., cap. 11:
284 1, 1,p. 58| Dracontium obedisse s. Augustunum permisisse contra propria
285 1, 2,p. 66| partiter legitur in tabula aurea s. Thomæ, quam ejus interpretes
286 1, 2,p. 65| Sccripturæ textibus: Inclina aurem tuam et audi verba sapientium.
287 1, 2,p. 73| excusantes, magistros prurientes auribus, placentia loquentes, moralis
288 1, 1,p. 10| communem Suarez, Palaus, Aversa, Leander, Valent., Bonac.,
289 1, 1,p. 50| quo periculo non tenemur averti, postquam veritatem invenire
290 1, 2,p. 71| Advertendum autem damnatam fuisse ba Innoc. XI propositione,
291 1, 1,p. 9| doctor sorbonicus; item Bail et alii apud Croix. Jactant
292 1, 1,p. 51| Alex. VIII in propos. 2 Baji, qui dixit: Tametsi detur
293 1, 1,p. 36| 1, c. 10, an. 10, Sot., Bald., Navarr., Covar., Ledesm.,
294 1, 1,p. 57| etxtum s. August., lib. 1. de Bapt., quo valde nituntur nostri
295 1, 1,p. 59| sententiam non rebaptizandi baptizatos ab hæreticis, tamen permisit
296 1, 1,p. 8| Salm., p. Nav., Pont., Barb., Trull., Fill., Bec., Regin.,
297 1, 1,p. 54| 1, n. 341, cum Carden. Bardi autem ait sententiam oppositam
298 1, 1,p. 10| Nyder, loc. sup. cit., et p. Barnabas Gallego, qui in dicto tractatu
299 1, 1,p. 8| secuti sunt ec thomistis Bart. de Med., 1, 2, q. 19, a.
300 1, 1,p. 8| Barb., Trull., Fill., Bec., Regin., Abelly et alii
301 1, 1,p. 15| dubitavit docere illam (ut Bellarmini verbis utar) omnino erroneam
302 1, 2,p. 70| denique loquitur sum. pontefix Benedictus XIV in sua bulla super usura,
303 1, 2,p. 73| conclusione vellem ut lectores benevoli animadverterent quantum
304 1, 2,p. 73| claritatis et pondersi principia benigne nostræ senteniæ præseferant;
305 1, 2,p. 79| obveniunt. Æquum autem et divinæ benignitati valde conforme videtur nullimode
306 1, 1,p. 47| non ./. præsumitur noster benignus Deus illud nobis imponere
307 1, 2,p. 66| Nagister Nider, utens verbis Bernardi a Claromonte, in consil.
308 1, 1,p. 44| est sententia quo lex, ut bliget, debet esse sufficienter
309 1, 2,p. 73| probabil., Granadus, Sayrus, Boac., Graffius, Macadus. Addit
310 1, 1,p. 8| quæ circa fidem vel bonam vitam sunt nec approbat
311 1, 1,p. 007| enim judicantur esse contra bonos mores Ecclesia non solum
312 1, 2,p. 70| sic loquitur s. Carolus Borromæus in sua Instructione ad confessarios,
313 1, 2,p. 69| Sayr., Pasq. etc., cum Boss., t. 1, p. 1, tit. 1, §
314 1, 1,p. 8| 3 damn. ab. Alex. VIII, Bossio, p. 1, tit. 1, § 17, Delbene,
315 1, 2,p. 70| pontefix Benedictus XIV in sua bulla super usura, ubi monet in
316 1, 2,p. 71| concilio constantiensi apud Cabassut., sect. 39, his verbis:
317 1, 1,p. 30| Viri, § Sic autem, c. De caduc. tol., in qua sic habetur:
318 1, 1,p. 37| potentialis sive generica, in qua cæteræ virtutes inter se conveniunt.
319 1, 2,p. 77| ignorant, Genetto, Alexandro cæterisque similibus acquiescenes,
320 1, 1,p. 8| pro hac sententia inter cæteros s. Antonin., b. Albertum
321 1, 1,p. 007| Fagnano, Armilla, Sylvestro, Cajetano (licet dicat Croix, l. 1,
322 1, 2,p. 77| angustiis, inter hujus sæculi caligines, poenitentes miserrime premat
323 1, 1,p. 8| Instruct. c. 120 et 287, Vinc. Candida, t. 1, disp. 3, ./. a.
324 1, 1,p. 8| probare pluribus textibus canonicis, nempe illo: In dubio tutior
325 1, 1,p. 28| Alias (idest scriptores non canonicos) ita lego ut, quantalibet
326 1, 1,p. 28| vel per illos auctores canonios vel probabili ratione, quod
327 1, 2,p. 71| Vincentius lirinensis apud Canum, l. 7, c. 4. Antiqua ss.
328 1, 1,p. 61| cnstabat non fuisse doli capacem, ideo pontifez merito judicavit
329 1, 2,p. 75| potuerunt. Fateor: nullimode capere valeo quomodo possint hi
330 1, 1,p. 13| academia lovaniensi (ut refert Caram., tom. 4 fundam., n.510),
331 1, 2,p. 72| Sylvest., Angelus, Armilla, Card., Salm. Graves etiam ./.
332 1, 1,p. 54| omni ratione adhunc levi careant; sed sufficit, si sententia
333 1, 1,p. 27| monasterium se non exacturam carnis debitum, quod erat in potestate
334 1, 2,p. 70| Attamen non sic loquitur s. Carolus Borromæus in sua Instructione
335 1, 1,p. 30| adstringendæ obligationis casa dictum, id, nisi palam ecprimatur,
336 1, 2,p. 76| quiddam esse hos pueriles casusculos agitare.~
337 1, 1,p. 9| quam modernos. Tapia, in cat. mor., lib. 9, art. 12,
338 1, 1,p. 15| nempe quod papa, etiam ex cathedra definiens, tam in materia
339 1, 1,p. 11| pontifices et ecclesiam catholicam semper permisisse usum probabilis,
340 1, 1,p. 30| Nec non, ff. ex quibus caus. maj. etc., ubi: Omnia snt
341 1, 1,p. 51| quod illa ignorantia quæ causat involuntarium tollit rationem
342 1, 2,p. 68| quod dicit s. Bonaventura: Cavenda est conscientia nimis larga
343 1, 2,p. 77| salutem et ./. utilitatem cedat, eas ita adstringendo ut
344 1, 1,p. 11| excellentissimæ auctoritati cedere et secundum hoc agere. Turba
345 1, 1,p. 61| scandalo populi visus esset celebrare. Ad cap. Juvenis, dicimus
346 1, 2,p. 71| his verbis: Conciliorum celebratio agri dominici præcipue cultura
347 1, 1,p. 26| non posse recitari illam celebrem orationem al B. V. Mariam:
348 1, 1,p. 30| expressisset. Hinc ajunt celebres jurisperiti (vide Menoch.,
349 1, 2,p. 75| quæstionibus dubiisque prætermissis celebriorum auctorum, nostræ sententiæ
350 1, 1,p. 007| Celebris est quæstio, an liceat sequi
351 1, 1,p. 10| thomisticæ, quæ nullus unquam censebit quod tenere communiter voluerit
352 1, 2,p. 69| opinionem tuentur. Minime enim censendum est eos temere et sine gravi
353 1, 1,p. 36| nullum jus dubium pribatus censetur. Ratio 2°, quia, ut ait
354 1, 1,p. 007| prohibuerit benignam sententiam censurari, ut notat Croix, l. 1, n.
355 1, 1,p. 45| cum tali certitudine ut cerca ejus notitia magnam subditorum
356 1, 1,p. 16| quidquid sit de hoc, ex dictis cernitur quod probabilioristæ confundunt
357 1, 1,p. 21| fallibili. Dixi gravi, non autem cert: nam aliter non versaremur
358 1, 1,p. 14| usum sententiæ moraliter certæ, ita ut solum admitterent
359 1, 1,p. 17| dicens: Cæterum, opinio, certi nihil habens, verum per
360 1, 1,p. 48| Aliquis parvæ scientiæ magis certificatur de eo quod audit ab aliquo
361 1, 2,p. 67| Aliquis parvæ scientiæ magis certificaturde eo quod audit ab aliquo
362 1, 1,p. 55| certam, juxta regulam moralis certitudinis mox supra expositam.~
363 1, 1,p. 57| esse peccatum, quis dubitat certm esse peccatum non ibi potius
364 1, 1,p. 37| religio tribuit suum jus Deo, charitas proximo, temperantia sibi
365 1, 2,p. 72| lib. 3, c. 4(ut advertit Christ. Lup., l. supra cit.), affirmans
366 1, 2,p. 78| sumus sed ante tribunal Christi, ejusque judicium exspectamus,
367 1, 2,p. 73| placentia loquentes, moralis christianæ corruptores, vetustam Ecclesiæ
368 1, 1,p. 33| legis habere possunt. Utinam christiani eges certas servarent, quin
369 1, 1,p. 46| probabiliores opiniones, cum dixerit Christus Dominu: Jugum... meum suave
370 1, 1,p. 51| liberaret; damnatum esse s. Jo. Chrys., qui cum Origene et eod.
371 1, 1,p. 8| tr. 8, cap. 22, diff. 2 cira 11 conc., Greg. Martinez,
372 1, 1,p. 50| invincibilis ignorantia circ aprima principia et onclusiones
373 1, 1,p. 24| de obligatione confitendi circumstantiss aggraventes, ait: Ex his
374 1, 1,p. 8| Croix, lib. 1, n. 268, citans pro hac sententia inter
375 1, 2,p. 73| 165, quod cum auctores citantes sunt aliunde satis noti
376 1, 2,p. 71| a nostris auctoribus jam citantur. Multo minus concilia resolutiones
377 1, 1,p. 10| consc. pro benigna sententia citat quamplurimos thomistas,
378 1, 1,p. 29| pro contraria sententia citetur, attamen l. 6 de just.,
379 1, 1,p. 10| quomodo fieri potuit ut tam cito communiter a dd. respueretur,
380 1, 1,p. 10| etc. Sinamus contrarios clamare quod nostra sententia sit
381 1, 2,p. 70| ratio propria suadeat: sed clamitant arcendos ac comburendos
382 1, 2,p. 73| vellent, utique non frustra clamitarent, vocantes auctores nostros
383 1, 1,p. 50| onclusiones immediatas eorum et claras, bene vero datu circa conclusiones
384 1, 1,p. 32| legem adesse. Exemplo res clarior fiet. Lex est quod in diebus
385 1, 2,p. 73| animadverterent quantum claritatis et pondersi principia benigne
386 1, 2,p. 66| utens verbis Bernardi a Claromonte, in consil. tim. consc.,
387 1, 2,p. 72| autem auctores possint dici classici sive omni exceptione e majores,
388 1, 1,p. 59| 17, opponunt textum in clemnt. Exivi, § Item, quia præterea,
389 1, 1,p. 55| sufficienter cognita, dum cmmunis dd. adstruit hanc legem
390 1, 1,p. 22| eas manifeste habere sibi cnjuncttam veritatem, quia id esset
391 1, 1,p. 61| dicebatur, ex alia parte non cnstabat non fuisse doli capacem,
392 1, 2,p. 74| fidelium conscientias ita coarctant ut inter opiniones probabiles
393 1, 2,p. 65| cogimus ante dominicam illam coenam prandere; sed nullì etiam
394 1, 1,p. 54| sententiam oppositam esse in cofninio improbabilium; Terillus
395 1, 2,p. 74| nomenque abjicere, homines cogendo ad operandum ex sola certitudine
396 1, 1,p. 30| exsisteris, exsequi non cogeris quod mandatur. Lactantius,
397 1, 2,p. 65| 7, sic scribit: Neminem cogimus ante dominicam illam coenam
398 1, 1,p. 20| conclusio evidens, si actus cogitandi sive opinandi est necessarius
399 1, 2,p. 79| proponuntur, quod et variæ cogitationum species in hujus sæculi
400 1, 1,p. 20| convenit prudentiæ, convenit cogitativæ. Quod clarius explicando,
401 1, 1,p. 20| operabilia sunt contingentia, non cogitur ratio ad assentiendum huic
402 1, 1,p. 19| scientia veritatis, idest cognitio principiorum universalium;
403 1, 1,p. 20| Cajetanus quod etsi intellectus cognoscat singularia, directa tamen
404 1, 1,p. 18| hinc inde omnibus pensatis, cognoscitur vera: ita ut oppositum videatur
405 1, 2,p. 74| ab omni formidine immunes cognoverint. Quod idem est ac omne probabilitatis
406 1, 1,p. 21| contradictionis, modo actio possit cohonestari ex aliquo motivo gravi sed
407 1, 1,p. 34| mandata et procepta sua. Si colueris mandata servare, conservabunt
408 1, 2,p. 70| sed clamitant arcendos ac comburendos esse casuistas, et tantum
409 1, 2,p. 65| ante sumtionem Eucharistiæ comedere. Et in lib. de utilit. cred.,
410 1, 1,p. 29| locum s. Augustinus c. 7 commentans, ait: Concupiscentiam nesciebam,
411 1, 1,p. 28| quantamcunque curam in ejus commentariis volvendis potui adhibere.
412 1, 1,p. 62| formaliter, cui valde se committunt, ut diximus, qui legem adesse
413 1, 2,p. 72| solverint, et e contrario ipse commode solvat rationes oppositas;
414 1, 1,p. 53| Licet tutius statim, habita commoditate, confiteri quam differre,
415 1, 1,p. 59| neminem judicantes aut a jure communioni aliquem, si diversum senserit,
416 1, 1,p. 43| probabiliorem auctoritas tam longe communior, immo communis dd. qui talem
417 1, 1,p. 11| quamvis contraria opini sit communissima inter theologos, ut notat
418 1, 1,p. 36| in aliis. Sed respondetur communissimam esse oppositam sententiam,
419 1, 1,p. 10| docuit, et hæc ab eo tempore communissime, ut ipsi adversarii fatentur,
420 1, 2,p. 68| contra damnat salvandum. Comp. theol. verit., l. 2, c.
421 1, 2,p. 75| sufficit ad theologiam moraliem comparandam eos tantum libros forte
422 1, 1,p. 37| tribuere, hoc omni virtuti competit; prout religio tribuit suum
423 1, 1,p. 42| an lex casum aliquem ./. comprehendat ve ne, dubia evadit ipsa
424 1, 1,p. 61| ne, si postea sacerdos comprehenderetur vere homicidam fuisse propter
425 1, 1,p. 9| Gammachæus, in 1, 2, q. 19, con. 2, etiam doctor sorbonicus;
426 1, 1,p. 44| probabiliori, necessario concedendum quod lex in dubio non possideat,
427 1, 1,p. 53| concesso (quod numquam concedi potest) quod requiratur
428 1, 1,p. 37| quo habetur quod pontifex concedit ei qui duvitat de potentia
429 1, 1,p. 45| divina. Recte dicunt, et concedo, si hoc dicitur ad significandum
430 1, 1,p. 38| sententiam communem, quam omnes concedunt contra paucos, ut videre
431 1, 1,p. 31| liberatis dominium homini concessisse ut agere posset omnia quæ
432 1, 1,p. 48| quod solum doctissimis concessum est, et differre consilium,
433 1, 2,p. 71| jam citantur. Multo minus concilia resolutiones morales edidere,
434 1, 2,p. 71| extirpare, ut legitur in concilio constantiensi apud Cabassut.,
435 1, 1,p. 42| amplectendam, dum quisque concionator aut confessarius ex opinionum
436 1, 1,p. 54| argumenta seorsim sumta non concludant omnino sed sint tantum probabilia;
437 1, 2,p. 70| investigare. Sic denique concludit Croix: Si, examinatis utrinque
438 1, 1,p. 20| principiogenerali. Igitur, est conclusio evidens, si actus cogitandi
439 1, 1,p. 50| claras, bene vero datu circa conclusiones mediatas vel ./. obscuras,
440 1, 2,p. 65| cum proprio judicio ipsa concordat.~
441 1, 2,p. 74| quomodo suis ipsi coscneitiis conculere possint nescio: ii præsertim
442 1, 1,p. 29| Augustinus c. 7 commentans, ait: Concupiscentiam nesciebam, nisi lez diceret:
443 1, 1,p. 29| nesciebam, nisi lez diceret: Non Concupisces. Hinc ait d. Thomas, in
444 1, 1,p. 19| particulares, quæ in actionibus concurrunt: juxta principium ejusdem
445 1, 1,p. 34| homini jam in sua libertate condito promulgatur sive significatur.
446 1, 1,p. 38| illud - In dubio melior est condtio possidentis -, attenta præfata
447 1, 1,p. 46| rationes, illasque demum conferre ad deinde judicium formare.
448 1, 1,p. 55| omnia hæc saltem simul conferta, una cum copia insignium
449 1, 1,p. 54| verisimilibus, quæ ad idem conferunt, ut dicunt s. Antonin. et
450 1, 1,p. 53| Hinc ait Sylvester verbo Confessio: Licet tutius statim, habita
451 1, 2,p. 78| speculationibus quam excipiendis confessionibus deditos, sed etiam parum
452 1, 2,p. 76| tantum munus excipiendarum confessionum aggredi intenduntm ut nostros
453 1, 2,p. 75| contritos ac propria peccata confessos, probabili, imo quandoque
454 1, 2,p. 75| mortalia peccata ille est confessus, quia poenitens tunc habet
455 1, 1,p. 24| loquens de obligatione confitendi circumstantiss aggraventes,
456 1, 1,p. 53| statim, habita commoditate, confiteri quam differre, non tame
457 1, 1,p. 15| auctoritatibus, et in unum conflatis, usque adeo acquiescat intellectus
458 1, 1,p. 30| non inveniuntur. Et huic conformatur l. Viri, § Sic autem, c.
459 1, 2,p. 79| divinæ benignitati valde conforme videtur nullimode arguendos
460 1, 1,p. 16| cernitur quod probabilioristæ confundunt probabilitatem cum certitudine
461 1, 2,p. 78| earum quæ ex tenebricosis confusisque hominum mentibus emanant;
462 1, 1,p. 19| ibi intellectu ut connoter congitativam, quæ est regula particularium
463 1, 1,p. 27| noscatur. Consultius itaque, congruentius ad salutem, ut~a monasterium
464 1, 1,p. 8| Valent., Vasq., Sanch., Pal., Conink., Bonac., Sayr., Laym.,
465 1, 1,p. 14| habet formidinem prudentem conjuctam, ut res aliter se habere
466 1, 1,p. 26| ex cap. Placet, de conv. conjug., ubi casus fuit quod mulier
467 1, 1,p. 37| duvitat de potentia ad copulam conjugalem ut possit experiri per triennium,
468 1, 1,p. 22| probabiliter adhærent sive conjunctæ esse possunt cum veritate,
469 1, 1,p. 21| fallibilitatis formidine esse conjunctam. Illudque sedulo adverte:
470 1, 2,p. 65| sapientæ illorum ex corde conjungere. Ille autem dicitur conjungi
471 1, 2,p. 65| conjungere. Ille autem dicitur conjungi sapientiæ aliorum qui auctoritati
472 1, 2,p. 65| laxabo rete. Non vero se conjungit auctoritati aliorum qui
473 1, 1,p. 19| tamen ibi intellectu ut connoter congitativam, quæ est regula
474 1, 1,p. 29| sequaris, in tuto habes conscientam. Sed hoc magis patet ex
475 1, 2,p. 71| c. 4. Antiqua ss. Patrum consensio non in omnibus divinæ legis
476 1, 1,p. 54| sapientibus apparent vera. Et huic consentiunt etiam adversarii; nam Nat.
477 1, 1,p. 35| jubet, vel vetat iniquas. Consequens, qua Deus vult aut saltem
478 1, 1,p. 35| lege? Ex hac utique lege consequente seu saltem permissiva illius
479 1, 1,p. 33| Deinde hic consequenter peto: ubi adversarii indicare
480 1, 1,p. 60| formido tantum eorum actionem consequuta esset; quæ formido, semper
481 1, 1,p. 34| colueris mandata servare, conservabunt te. Ergo primo fuit homo
482 1, 1,p. 49| appetit, dicit s. Thomas. Considera scotisticam scholam a tot
483 1, 2,p. 72| rationem afferat quam alii non considerarint aut satis non solverint,
484 1, 2,p. 66| Bernardi a Claromonte, in consil. tim. consc., 3 part., c.
485 1, 1,p. 34| et reliquit illum in manu consilii sui. Adjecit mandata et
486 1, 1,p. 48| concessum est, et differre consilium, si de majore probabilitate
487 1, 2,p. 75| totam tam longæ artis seriem consistere putant, necessariis quæstionibus
488 1, 1,p. 34| primo fuit homo in manu conslii sui relivtus, hoc est in
489 1, 2,p. 71| ut legitur in concilio constantiensi apud Cabassut., sect. 39,
490 1, 1,p. 59| in cap. Ne innitaris, De constit., et Natalis de Alex., lib.
491 1, 2,p. 63| probabilitatem quandoque constituat.~
492 1, 1,p. 46| formare. Tant magis, quia ad constituendam opinionem probabiliorem
493 1, 1,p. 34| uatenus ab æterno a Deo constituta, anterior sit ad libbertatem
494 1, 1,p. 38| semper possidet libertas, constitutionem illam promulgavit.~
495 1, 2,p. 63| unicum semetipsorum judicem constituunt. Quapropter Thyrsus Gonzalez
496 1, 2,p. 73| rationibus valde agitati et constricti, huc illuc divententes,
497 1, 1,p. 27| principium, pervenisse noscatur. Consultius itaque, congruentius ad
498 1, 1,p. 26| attentatum aliquorum qui contendebant non posse recitari illam
499 1, 2,p. 77| rigida sententia non parum contendisse, antequam auctores legissemus
500 1, 1,p. 62| diximus, qui legem adesse contendunt sequendi opiniones probabiliores,
501 1, 1,p. 007| sententia negat cum Goneto, Contensono, Genetto, Habert, Juenino,
502 1, 1,p. 11| lib. 2, d. 14. Objicit Contensonus illud Senecæ: Argumentum
503 1, 2,p. 76| generis auctorum lectione contenti sunt non facile se existiment
|