107-conte | conti-hayng | heri-obstr | obstt-secur | sede-zelum
Capitolo, §
1004 1, 1,p. 22| Immo sibimetipsi opinio quæ heri minus probabilis erat, hodie
1005 1, 1,p. 51| qui cum Origene et eod. s. Hier. admittebat licitam esse
1006 1, 1,p. 11| probat quod Theodoretus, s. Hieronymus, s. Fulbertus, s. Alexander
1007 1, 1,p. 48| apud Deum habitus fuerit, historia ejus vitæ testatur) scribit
1008 1, 1,p. 34| anterior sit ad libbertatem hminis, obligatio tamen legi est
1009 1, 2,p. 76| particulares bene applicentur. Hocque utique est in quo auctores
1010 1, 1,p. 61| et cap. Significasti, de homic., ubi dubitatem de homicidio
1011 1, 1,p. 61| sacerdos comprehenderetur vere homicidam fuisse propter vulnus jam
1012 1, 1,p. 50| invincibilem juris naturæ in ullo homine. Hinc dicimus cm communi
1013 1, 1,p. 44| oprtet quod applicetur hominibus, qui secundum eam regulari
1014 1, 1,p. 12| certe nihil prodest ad mores honestandos, sed maxime prodest et valet
1015 1, 1,p. 35| per quam nobis et nunc honestas ./. actionis manifestatur,
1016 1, 2,p. 76| Itaque studiosos adolescentes hortamur qui tantum munus excipiendarum
1017 1, 2,p. 70| Franciscus Salesius, qui hortatur confessarios utique perlegere
1018 | huc
1019 1, 1,p. 44| Bernardus, epist. 77 ad Hug. de s. Vict., scribit legem
1020 1, 1,p. 41| 1°: negatur omnino quod hujysmodi legis declaratio dubia,
1021 1, 1,p. 9| professor in Sorbona, de act. hum., qu. 4, art. 12; Gammachæus,
1022 1, 1,p. 45| Verumtamen lex, ut obliget, sive humana sive divina sit, semper
1023 1, 2,p. 77| declinant, sicque divini humanisque præceptis multa alia superaddunt,
1024 1, 1,p. 38| possidet antecedenter ad omnes humanos actus, et ideo in dubio
1025 1, 1,p. 31| præceptum naturale, divinum vel humanum de aliqua re, non obligari
1026 1, 2,p. 66| semper viguisse testantur Humbertus, Nider et alii, ut asserit
1027 1, 2,p. 65| Incina, idest audi cum humilitate, magis deferendo auctoritati
1028 1, 1,p. 45| promulgationem requiri in lege hummana, sed non in divina. Recte
1029 1, 1,p. 45| Sanch., Perez, Garcia, Hurt. et Terill., qui ait legem,
1030 1, 1,p. 51| cum additione scientiæ. Et ib., q. 19, a. 6: Manifestum
1031 | ibidem
1032 | idcirco
1033 1, 1,p. 16| opinio etiam sit probabilis ideoque vere etiam esse possit.
1034 1, 1,p. 35| agee quod invincibiliter ignoramus esse vetitum, prudenterque
1035 1, 2,p. 77| quod aut auctores nostros ignorant, Genetto, Alexandro cæterisque
1036 1, 1,p. 35| prohibetur; ex quo liquet i casu ignorantiæ invincibilis non esse regulam
1037 1, 1,p. 50| etiam inculpabilis. Non ignoro autem quod Sinnichius et
1038 1, 2,p. 77| conscientias periculose illaqueant. Fatemur equidem et nos
1039 1, 2,p. 78| solum transgressores legum illarum damnat quarum ipsis ex divino
1040 1, 2,p. 69| videretur; modo, addit, rationes illas non ita disertas et convincentes
1041 1, 1,p. 46| pensare primo rationes, illasque demum conferre ad deinde
1042 1, 1,p. 61| propter vulnus jam a se illatum, quod dubitabatur fuisse
1043 | illic
1044 1, 1,p. 60| est, nequaquam actiones illicitas reddit: alias dicere deberemus
1045 1, 1,p. 25| 1, quæ dicebat: Non est illicitum in sacramentis conferendis
1046 1, 2,p. 69| contrarium ratio insolubilis, non illico fit ut opinio opposita deseri
1047 1, 1,p. 12| l. 1, n. 323, quam usum illimitatum sententiæ probabilis, quem
1048 1, 1,p. 32| observandas tamquam leges omnes ills innumerabiles opiniones
1049 | illuc
1050 1, 1,p. 21| formidine esse conjunctam. Illudque sedulo adverte: Sed in potestate
1051 1, 1,p. 9| Terillus scriptor anglus in suo illustri libro de probabilitate,
1052 1, 2,p. 78| sapientæ viris, et precipue ab illustrissimo et doctissimo magistro meo
1053 1, 1,p. 55| intolerabilis et humanis viribus imar; omnia hæc saltem simul
1054 1, 2,p. 76| primis rei moralis rudimentis imbuto. Maxima quippe hujus scientiæ
1055 1, 1,p. 50| principia et onclusiones immediatas eorum et claras, bene vero
1056 1, 2,p. 67| opinionem doctoris. Nam ibi immediate subditur: Contra manifestum
1057 1, 1,p. 34| possessione, suæ liberatis immissus, deinde illì Præcepta Dei
1058 1, 2,p. 74| certas et ab omni formidine immunes cognoverint. Quod idem est
1059 1, 1,p. 46| patet probabile etiam esse, imoc ertum, illam non esse satis
1060 1, 1,p. 57| probabili sive probabiliori, non impedit quidem operari, alias teneremur
1061 1, 2,p. 64| dibium est gemino pondere nos impelli ad discendum, auctoritatis
1062 1, 1,p. 59| religione s. Francisci verbis imperativis exprimebantur respondit
1063 1, 2,p. 74| perdifficilem reddant ac prorsus imperiam? Eo magis quia ipsi probabilioristæ
1064 1, 1,p. 21| movetur sine voluntatis imperio, nisi a veritate certe cognita.
1065 1, 1,p. 14| pro moraliter certa, hoc implicaret in terminis; nam opinio
1066 1, 1,p. 31| 36: Quoties dubium est an impositum sit præceptum naturale,
1067 1, 1,p. 39| profecto æque in casu prædicto impotentiæ et in quacumque materia
1068 1, 1,p. 51| sententiæ certe hodie sunt improbabiles et falsæ. Vide Croiz, loc.
1069 1, 2,p. 74| juxta eorum communem sed improbabilissimam sententiam, toties sine
1070 1, 1,p. 25| defensor, audet (se omnino improbabiliter) docere quod in sacramentis
1071 1, 1,p. 54| oppositam esse in cofninio improbabilium; Terillus vocat eam evidenter
1072 1, 1,p. 14| hominum genera profecto improbanda ac detestanda: primum est
1073 1, 1,p. 59| Lupus, Cyprianus, licet ipse improbaret sententiam non rebaptizandi
1074 1, 1,p. 58| sententiam probabiliorem, imprudenter aget confessarius (per se
1075 1, 1,p. 44| promulgatione. Docet etiam Gratianus inc. In ipsis, dist. 4: Leges
1076 1, 1,p. 57| vel eo solo quod certis incerta præponeret. Id iterum sic
1077 1, 1,p. 33| servarent, quin eis addantur incertæ1 Sicut enim Deus præcepit
1078 1, 1,p. 58| s. Doctor ex illa certa incertitudine seu dubietate peccati, quam
1079 1, 1,p. 57| contrarii semper peccare qui incertus de peccato operatur, nullam
1080 1, 2,p. 71| sed nimis modica et quasi incidenter ac ita obscure ut interdum,
1081 1, 1,p. 16| damnatam mox allatam non incidisse.***~
1082 1, 2,p. 65| sapientium. Prov. 22, 17. Incina, idest audi cum humilitate,
1083 1, 1,p. 27| venit ad eum statuma quo incipere potuit, tenet, etiamsi ad
1084 1, 1,p. 55| legis obligatio, quæ non incipit nisi post agnitionem. Item
1085 1, 2,p. 65| sacræ Sccripturæ textibus: Inclina aurem tuam et audi verba
1086 1, 1,p. 24| licet hoc pondus lancem inclinaret, tamen ridiculm esset dicere
1087 1, 1,p. 24| majus pondus lancem pro se inclinat, quamvis in altera lance
1088 1, 1,p. 24| currit; nam quod pondus majus inclinet pro se lancem currit in
1089 1, 1,p. 62| tenemur vitare cum gravissimo incommodo, immo cum magno periculo
1090 1, 1,p. 57| non esse peccatum? Ex quo incongrue inferunt contrarii semper
1091 1, 2,p. 64| salva pace ipsorum, est incongruenter loqui: nam vel deferre debemus
1092 1, 1,p. 26| non posset refellere quin incurreret notam teneritatis, uti habetur
1093 1, 1,p. 33| consequenter peto: ubi adversarii indicare possunt legem hanc esse
1094 1, 2,p. 65| prudentiæ tuæ. Prov. 3, 5. Quo indicitur magis nos inniti debere
1095 1, 1,p. 007| esse argumentationes quæ indigent maledictis; maxime quum
1096 1, 1,p. 44| etiam divinam promulgatione indigere. ./. Alias, ait s. Doctor,
1097 1, 1,p. 46| cognita sive proposita sive indita (dic ut vis), tanquam certa.
1098 1, 1,p. 22| quia veritas consistit in indivisibili, et secundum se non potest
1099 1, 1,p. 57| alia est formido, quæ cum indivisibilis sit a quacumque opinione,
1100 1, 1,p. 12| hoc agere. Turba populi indocti certe nihil prodest ad mores
1101 1, 1,p. 49| passim accidit doctis et indoctis; immo sæpius evenit doctis,
1102 1, 2,p. 69| addit: Quamvis admittant indoctum sequi posse opinionem datam
1103 1, 1,p. 14| dici potest, ut recte et indubitanter asserunt Viva sup. d. prop.
1104 1, 1,p. 38| accedenti obligatione, non inducat, nisi constet quod in tali
1105 1, 1,p. 27| accepit. Si vero ad hoc induci non poterit, ipsam invitam
1106 1, 1,p. 44| supra ostendimus. Aut vero inelligunt pro opinione probabiliori
1107 1, 1,p. 47| ad hanc sufficit tantum inenire aliquam graven rationem
1108 1, 2,p. 75| sententiæ auctores elate et inepte despicientes. Quaptropter
1109 1, 1,p. 42| prout lex, esse certa et infalliblis, ut possit obligare; nam
1110 1, 1,p. 31| sola libertas hominis tam infelix habenda est ut ligetur a
1111 1, 1,p. 58| deponere non poterat, merito inferebat certum esse peccatum.~
1112 1, 1,p. 23| probabilitatis non excedat, infertur quod opinio contraria sit
1113 1, 1,p. 37| ad eam accedere et tactus inhonestos cumea habere, copualmque
1114 1, 1,p. 35| actiones jubet, vel vetat iniquas. Consequens, qua Deus vult
1115 1, 1,p. 38| contractus matrimonii bona fide initus. Nam si servand esset regula
1116 1, 2,p. 73| sententias tam periculose injiciant. Dixi sententia: nam probabilioristæ,
1117 1, 2,p. 77| in formaia crimna sæpe injiciat? Tot enim ex humanis divinisque
1118 1, 2,p. 78| quod a Deo aut ab Ecclesia injudicatum est judicare prasumat, ut
1119 1, 1,p. 12| similis propositio 3 ab Inn. XI, quæ dicebat: Generatim
1120 1, 2,p. 65| Quo indicitur magis nos inniti debere judicio sapientum
1121 1, 2,p. 64| illi quorum auctoritati innitimur rationem satis probabilem
1122 1, 2,p. 79| opiniones rationabili fundamento innixas secuti fuerint, postquam
1123 1, 2,p. 68| aliquam docuerint, rationibus innixi, rei veritatem perpenderint.
1124 1, 2,p. 65| contradicere audemus. Ex quo innuit s. Doctor existimasse utrumque
1125 1, 1,p. 32| tamquam leges omnes ills innumerabiles opiniones quas probabiliores
1126 1, 1,p. 46| fere intolerabile, prout innumeris scrupulis obnoxium? Et ideo
1127 1, 1,p. 46| obligatio probabiliores inquirendi, et ideo opus esset exquirere
1128 1, 1,p. 51| invincibilis juris naturæ, hæc ins tatu naturæ lapsæ non excusat
1129 1, 2,p. 73| doctrina ac pietate insignes insectantes. Nec advertunt in quot et
1130 1, 2,p. 73| viros doctrina ac pietate insignes insectantes. Nec advertunt
1131 1, 1,p. 55| conferta, una cum copia insignium doctorum qui nostram sententiam
1132 1, 1,p. 33| Hanc objectione, putant insolubilem. Sed nos multipliciter eam
1133 1, 2,p. 69| appareat in contrarium ratio insolubilis, non illico fit ut opinio
1134 1, 1,p. 30| mandatur. Lactantius, l. 3 inst., c. 21, ait: Stultissimi
1135 1, 1,p. 22| Instant alii ex adversariis, diversæ
1136 1, 2,p. 75| tyrones qui in morali scientia instituicupiunt ad ministerium salutis animarum,
1137 1, 1,p. 44| In ipsis, dist. 4: Leges instituuntur dum promulgatur. Pariter
1138 1, 1,p. 8| d. 80, Lud. Lopez, 1 p., Instruct. c. 120 et 287, Vinc. Candida,
1139 1, 2,p. 70| Carolus Borromæus in sua Instructione ad confessarios, ubi ipse
1140 1, 1,p. 42| sensum sæpe diverse fideles instrueret. Sed, etiam concesso quod
1141 1, 2,p. 72| facile credendum. Addunt insupper Viva, n. 11, Croix, n. 325,
1142 1, 2,p. 77| dubia, etiam sapientibus, insurgunt ut probabiliora sine culpa
1143 1, 1,p. 19| prudentia posita sit in intellect, ad quem spectat scientia
1144 1, 1,p. 19| universalium; tamen ibi intellectu ut connoter congitativam,
1145 1, 2,p. 78| intenderemus, benignam sententiam intelleximus communiter teneri a quamplurimis
1146 1, 1,p. 49| rationes oppositas bene intelligam aut bene xaminem? Quod passione
1147 1, 1,p. 14| prohiberent, non equidem intelligebant damnare usum sententiæ moraliter
1148 1, 2,p. 64| semper prudenter agimus - intelligenda sit de probabilitate opinionis
1149 1, 1,p. 13| dicta propotisione damnata intelligendam esse (ut dicunt Viva et
1150 1, 1,p. 41| exaggerato) se committit. Et sic intelligendi (ne nimis longus sim) omnes
1151 1, 2,p. 73| adversarii bene intelligerent aut intelligere vellent, utique non frustra
1152 1, 2,p. 73| quæ si adversarii bene intelligerent aut intelligere vellent,
1153 1, 1,p. 55| aliqui negent, non tamen intelligimus quomodo hoc negari possit:
1154 1, 1,p. 40| diss. 1, quod s. Doctor hic intelligit non posse aliqem operari
1155 1, 1,p. 43| opinione probabiliori nil aliud intelligunt admittere nisi sententiam
1156 1, 2,p. 78| ad missionum exercitium intenderemus, benignam sententiam intelleximus
1157 1, 2,p. 76| excipiendarum confessionum aggredi intenduntm ut nostros prius auctores
1158 1, 1,p. 27| monasterium redeat, ub bona ducta intentione professionem fecerat et
1159 1, 2,p. 71| morales edidere, cum præcipuum intentum eorum fuerit hæreses et
1160 1, 2,p. 74| inveniendæ viam penitus intercludere videantur. Et quomodo suis
1161 1, 1,p. 19| hujusmodi usum opinandi ./. interdicebat, dicendo: Non licet sequi
1162 1, 1,p. 43| præferenda. Et hoc est prorsus interdicere usum opinionum probabilium, ./.
1163 | interdum
1164 1, 1,p. 62| est, ad differentiam fori interni, ubi privatum bonum tantum
1165 1, 1,p. 39| tamen valent etiam pro interno, quatenus externum non nititur
1166 1, 1,p. 47| possibile, sed etiam videtur interpretandum secundum virtutem epikejæ
1167 1, 2,p. 70| ipsimet jam vident nimis intolerabilem esse audaciam illam qua
1168 1, 1,p. 55| Demum, quia hæc lex esset intolerabilis et humanis viribus imar;
1169 1, 1,p. 27| poterat obligar: promisit enim intrando monasterium se non exacturam
1170 1, 2,p. 68| æquiparetur probabilitati intrinsecæ rationis, præsumtionem certam
1171 1, 2,p. 69| acquiescere, quamvis ob rationes intrinsecas opinio opposita probabilior
1172 1, 1,p. 48| ratio prior ex principiis intrinsecis, quod solum doctissimis
1173 1, 1,p. 49| dominicanus ordinem minorum introisset, nonne doctrinæ s. Thomæ
1174 1, 1,p. 47| probabiles probabiliores inveniant. Licite quidem sequeris
1175 1, 1,p. 30| contrarium nec decretis ss. PP. inveniatur adversum. S. Thomas, quodl.
1176 1, 1,p. 47| probabiliorem inveniendam. At in hac invenienda procul dubio non excusaris,
1177 1, 2,p. 74| diversa adstruunt ut veritatis inveniendæ viam penitus intercludere
1178 1, 1,p. 50| averti, postquam veritatem invenire studuimus et nequivimus;
1179 1, 2,p. 71| canonum et ss. Patrum decisas inveniremus quætiones morales1 Quis
1180 1, 1,p. 30| quidquid a lege vetitum non invenitur, ut in l. Nec non, ff. ex
1181 1, 1,p. 30| legem quæ prohibita non inveniuntur. Et huic conformatur l.
1182 1, 2,p. 70| qualitatem doctorum, ut sine investigatione eorum sententiam accipiat,
1183 1, 2,p. 79| debitum adhibuerint studium, invincibilique ignorantia laborantes, veritatem
1184 1, 1,p. 51| illa ignorantia quæ causat involuntarium tollit rationem boni et
1185 1, 1,p. 37| proximo, temperantia sibi ipsì, et sic de aliis. Et ideo
1186 1, 2,p. 70| aliquando auctoritati; nam ipsimet jam vident nimis intolerabilem
1187 | ipsorum
1188 1, 1,p. 60| nisi quod pontifez censuit ipsos fratres, practice, ut arguitur,
1189 1, 1,p. 25| probabilis esse moraliter certam: iq ut Natalis de Alex., strenuus
1190 1, 1,p. 25| constat ex decreto Sixti IV irca prædestinationem B. V. Mariæ
1191 1, 1,p. 61| fuit gerere se debere ut irregularem. Item ex cap. Juvenis, de
1192 1, 1,p. 60| Respondetur ./. primo quod is probaret nimis, nempe quod
1193 1, 1,p. 9| Idem tenent ex dd. gallicis Isambertus doctor sorbonicus, in 1,
1194 1, 1,p. 29| autem lex manifesta, ait s. Isidorus in c. Erit autem, dist.
1195 1, 1,p. 50| inveniendam? Et nonne magnæ istæ essent angustiæ, quæ vitam
1196 | iterum
1197 1, 1,p. 53| satis esse moraliter certam, itut contraria non videatur sufficienter
1198 1, 1,p. 9| Bail et alii apud Croix. Jactant se adversarii pro ipsis
1199 1, 1,p. 11| auditam in scholis usque ad Jansenii tempus: et ipse in qu. 22
1200 1, 2,p. 74| quis non videt quam salutis januam perdifficilem reddant ac
1201 1, 1,p. 51| Hieronymum, qui in cap. 7 Jerem. excusabat cum qui occideret
1202 1, 2,p. 79| assequi non valuerint.~VIVAT JESU, MARIA, JOSEPH.~
1203 1, 2,p. 79| valuerint.~VIVAT JESU, MARIA, JOSEPH.~
1204 1, 1,p. 61| domum suam duxerat, ita ut juam conjux ipsius dicebatur,
1205 1, 1,p. 56| justitia velli pugnare, jubente principe. Item, mulier dubia
1206 1, 1,p. 35| qua Deus rectas actiones jubet, vel vetat iniquas. Consequens,
1207 1, 1,p. 30| jure 31, de off. et potest. jud. deleg., ubi legitur: Nisi
1208 1, 1,p. 17| anima, cap. 2, n. 7. Ad judicandum igitur quod aliquid sit
1209 1, 1,p. 59| quid sentiamus, neminem judicantes aut a jure communioni aliquem,
1210 1, 1,p. 007| l. 1, n. 327. Quæ enim judicantur esse contra bonos mores
1211 1, 2,p. 69| disertas et convincentes judicares ut dubitandi locus non tibi
1212 1, 1,p. 21| quodlibet aliquid potest judicari bonum. En igitur quod s.
1213 1, 1,p. 48| testatur) scribit quod si ipse judicasset teneri se ad opiniones probabiliores
1214 1, 1,p. 61| capacem, ideo pontifez merito judicavit illum separari a consobrina
1215 1, 2,p. 63| istud unicum semetipsorum judicem constituunt. Quapropter
1216 1, 1,p. 23| sententiam probabiliorem judicent, contrariam tamen non dubitant
1217 1, 1,p. 15| concipiat rem ita esse et judicet sine ulla trepidatione ac
1218 1, 1,p. 57| nostri adversarii, præsertim Juenin. et Purch. Quidam dubitabat
1219 1, 1,p. 007| Contensono, Genetto, Habert, Juenino, Merbesio, Fagnano, Armilla,
1220 1, 1,p. 46| dixerit Christus Dominu: Jugum... meum suave est, et onus
1221 1, 2,p. 78| doctissimo magistro meo d. Julio Torni: hinc ejus momenta
1222 1, 1,p. 54| probabilia; tamen si simul jungatur et sint multi ponderis,
1223 1, 2,p. 71| dicebat: Si liber sit alicujus junioris et moderni, debet opinio
1224 1, 1,p. 39| 6, ubi: Cum sunt partium jura obscura, reo potius ffavendum
1225 1, 1,p. 37| naturalis ac pracedens omni juri quod homo habere possit
1226 1, 1,p. 30| expressisset. Hinc ajunt celebres jurisperiti (vide Menoch., cons. 30,
1227 1, 1,p. 29| citetur, attamen l. 6 de just., quæst. 1, a. 6, sic ipse
1228 1, 1,p. 36| Sayr., Salas, Lugo, de justit., d. 17, n. 37, et d. 23,
1229 1, 1,p. 56| licitum militi dubitanti de justitia velli pugnare, jubente principe.
1230 1, 2,p. 76| est in quo auctores nostri laborant ut ex principiis particulares
1231 1, 2,p. 79| invincibilique ignorantia laborantes, veritatem assequi non valuerint.~
1232 1, 2,p. 76| theologiam non nisi lungo labore addisci. Itaque studiosos
1233 1, 1,p. 30| non cogeris quod mandatur. Lactantius, l. 3 inst., c. 21, ait:
1234 1, 1,p. 24| inclinat, quamvis in altera lance etiam adsit pondus aliud
1235 1, 1,p. 51| naturæ, hæc ins tatu naturæ lapsæ non excusat a peccato formali.
1236 1, 2,p. 73| advertunt in quot et quos laqueos seipsos aliosque per eorum
1237 1, 2,p. 76| potius in earum perniciem et laqueum, ut superius ostendimus,
1238 1, 2,p. 68| Cavenda est conscientia nimis larga et nimis stricta; nam prima
1239 1, 2,p. 73| animas ad perditionem per latam viam deducentes, aliisque
1240 1, 1,p. 21| assentiri. Et hoc magis late patet ex alio d. Thomæ textu
1241 1, 1,p. 45| magnam subditorum partem latere non possit et ipsi evidenter
1242 1, 1,p. 35| legis, nimirum quia nobis latet crta ipsius notitia, ut
1243 1, 1,p. 37| præferenda, confirmatur ex c. Laudabilem, de frigid. et malef., in
1244 1, 2,p. 65| videturm dicens: In verbo tuo laxabo rete. Non vero se conjungit
1245 1, 2,p. 68| periculosumm est, nimis laxare et nimis obstringere conscientias;
1246 1, 2,p. 68| damnosior est rigiditas quam laxitas, juxta id quod dicit s.
1247 1, 2,p. 68| ne ruamus in excessum laxitatis, cur contra, ne ruamus in
1248 1, 2,p. 73| auctores nostros casuistas laxos, cæcos ducentes cæcos, mortuos
1249 1, 1,p. 10| Suarez, Palaus, Aversa, Leander, Valent., Bonac., Medina,
1250 1, 2,p. 76| aliorumque hujus generis auctorum lectione contenti sunt non facile
1251 1, 2,p. 73| dissertatinis conclusione vellem ut lectores benevoli animadverterent
1252 1, 1,p. 8| a. 1, coroll. p., Petr. Led., in Summa, tom. 2, tr.
1253 1, 1,p. 36| Bald., Navarr., Covar., Ledesm., Suar., Sayr., Salas, Lugo,
1254 1, 1,p. 29| Bannez, Perez, Medina, Ledesma etalii cum Croix, n. 272,
1255 1, 1,p. 41| declaratio. Ita Salm., de leg., c. 3, n. 30, cum Vasq.,
1256 1, 2,p. 76| nostros prius auctores sedulo legant; et inde quisque suam rigidam
1257 1, 2,p. 70| esse casuistas, et tantum legendos libros sacræ Scripturæ,
1258 1, 2,p. 75| velint, nostros auctores leger non omittant. Non enim sufficit
1259 1, 2,p. 77| enim ex humanis divinisque legibus dubia, etiam sapientibus,
1260 1, 1,p. 49| per hæc tempora nullum legimus aut ex fratribus minoribus
1261 1, 2,p. 77| contendisse, antequam auctores legissemus contrariæ sententiæ. Sed
1262 1, 1,p. 28| scriptores non canonicos) ita lego ut, quantalibet sanctitate
1263 1, 1,p. 30| falsa sint dubitatur. S. Leo, Cap. Sicut quædam, dist.
1264 1, 1,p. 54| 181, vel, ut docet ibid. Lessius, ut contraria non videatur
1265 1, 1,p. 54| docentes omni ratione adhunc levi careant; sed sufficit, si
1266 1, 1,p. 34| constituta, anterior sit ad libbertatem hminis, obligatio tamen
1267 1, 2,p. 71| propositione, 27, quæ dicebat: Si liber sit alicujus junioris et
1268 1, 1,p. 47| nescio quomodo possit eos liberare ab onere adhibendi omnem
1269 1, 1,p. 51| a gravissimis doloribus liberaret; damnatum esse s. Jo. Chrys.,
1270 1, 1,p. 37| legis hominem sua possessa liberate spoliare. Et quod possessio
1271 1, 1,p. 21| clare deonatutr hominem libere sequi posse in dubiis opinabilòibus
1272 1, 2,p. 77| decidendis, plusquam lice, liberi sunt, probabiliores non
1273 1, 1,p. 35| exspoliandus homo possessione suæ libetrtatis,q am a Deo sine dubio antecedenter
1274 1, 2,p. 71| Utinam in sacræ Scripturæ libris, conciliorum, canonum et
1275 1, 2,p. 77| dubiis decidendis, plusquam lice, liberi sunt, probabiliores
1276 1, 1,p. 60| erat tutius equidem non licebat. Secus autem dicimus quod
1277 1, 1,p. 60| quod neque cum probabiliori liceret operari, cum opinio probabiliori (
1278 1, 1,p. 51| eod. s. Hier. admittebat licitam esse simulationem: quæ sententiæ
1279 1, 1,p. 31| exsistentia dubitat, erte nn ligatur a lege. Certum est enim
1280 1, 1,p. 30| de veritate, a. 3: Nullus ligatus per præceptum aliquod, nisi
1281 1, 1,p. 31| tam infelix habenda est ut ligetur a servitute et a lege dubia?~
1282 1, 1,p. 35| perjurium prohibetur; ex quo liquet i casu ignorantiæ invincibilis
1283 1, 2,p. 71| ideo notavit Vincentius lirinensis apud Canum, l. 7, c. 4.
1284 1, 1,p. 47| omittas diligentiam, quæ lnge major certe esse debet quam
1285 1, 1,p. 40| 4, quodlib. 8, super hoc loco d. Thomæ: Hæc autem verba
1286 1, 2,p. 69| convincentes judicares ut dubitandi locus non tibi remaneret. Maxime
1287 1, 1,p. 29| præsumitur doctor ille non temere locutus, prout infra latius dicetur
1288 1, 2,p. 75| generalibus principii totam tam longæ artis seriem consistere
1289 1, 1,p. 41| sic intelligendi (ne nimis longus sim) omnes canones et ss.
1290 1, 1,p. 8| 2, qu. 19, d. 80, Lud. Lopez, 1 p., Instruct. c. 120
1291 1, 1,p. 58| aget confessarius (per se loquendo), si juxta minus probabilem
1292 1, 2,p. 73| prurientes auribus, placentia loquentes, moralis christianæ corruptores,
1293 1, 1,p. 33| addetis ad verbum quod vobis loquor, nec auferetis ex eo.~
1294 1, 1,p. 15| constat, ibi s. Augustinum loquutum fuisse non de probabilibus,
1295 1, 1,p. 9| 3, ./. a. 20, Petr. de Lorca, 1, 2, tract. 1, disp. 39,
1296 1, 1,p. 41| Bonac., Terll., Pont., Loth., Delbene. Ratio, quia,
1297 1, 1,p. 13| damnata fuit in academia lovaniensi (ut refert Caram., tom.
1298 1, 1,p. 51| Vianen., Haynges, aliisque lovaniensibus dicebat, scilicet quod in
1299 1, 1,p. 11| eximius doctor et professor lovaniensis, tom. 9, par. 1, dissert.
1300 1, 2,p. 76| moralem theologiam non nisi lungo labore addisci. Itaque studiosos
1301 1, 2,p. 72| c. 4(ut advertit Christ. Lup., l. supra cit.), affirmans
1302 1, 1,p. 40| respondetur cum Christiano Lupo, tom. 9, part. 1, diss.
1303 1, 1,p. 28| ratione, probabilem. Et nota ly quod a vero non abhorreat,
1304 1, 2,p. 73| Sayrus, Boac., Graffius, Macadus. Addit insuper Croix, lib.
1305 1, 1,p. 9| 19, a. 6, dub. 4. Item mag. Nider, qui part. 3, c.
1306 1, 2,p. 67| assentitur opinioni alicujus magistri contra manifestum Scripturæ
1307 1, 2,p. 66| ediderunt: Auditor diversorum magistrorum tenentium contrarias opiniones
1308 1, 2,p. 73| in peccatis excusantes, magistros prurientes auribus, placentia
1309 1, 1,p. 10| voluerit sententiam hanc contra magistrum suum. Denique sententiam
1310 1, 1,p. 51| 720, cum s. Bon., b. Alb. magn., ac communi; et Gonet recte
1311 1, 1,p. 45| certitudine ut cerca ejus notitia magnam subditorum partem latere
1312 1, 2,p. 66| quo opiniones sunt inter magnos, et Ecclesia non determinavit
1313 1, 1,p. 8| s. Antonin., b. Albertum magnum. Eandem secuti sunt ec thomistis
1314 1, 1,p. 30| non, ff. ex quibus caus. maj. etc., ubi: Omnia snt permissa
1315 1, 1,p. 48| differre consilium, si de majore probabilitate dubitent,
1316 1, 2,p. 66| est probatio, quanto quis majori nititur auctoritate. Innocentius
1317 1, 1,p. 42| sive quod illa apparentia majoris probabilitatis pro aliqua
1318 1, 1,p. 9| contr. 2, conc. 4, Jo. Malderus episcopus, 1, 2, q. 19,
1319 1, 1,p. 007| argumentationes quæ indigent maledictis; maxime quum Innocentius
1320 1, 1,p. 37| Laudabilem, de frigid. et malef., in quo habetur quod pontifex
1321 1, 1,p. 51| tollit rationem boni et malimoralis. Et idem s. August.,
1322 1, 1,p. 52| explicat s. Thom., in opusc. de malo, q. 3, a. 8, dicens: Cum
1323 1, 1,p. 51| adeo peccatum voluntarium malum est ut nullo modo sit peccatum,
1324 1, 1,p. 30| deleg., ubi legitur: Nisi de mandato certus exsisteris, exsequi
1325 1, 1,p. 30| exsequi non cogeris quod mandatur. Lactantius, l. 3 inst.,
1326 1, 1,p. 40| adnotare non placuit): Si, manente tali dubitatione (en dubium
1327 1, 1,p. 49| religionem, nonne certe manibus et pedibus Scoto adversaretur?
1328 1, 1,p. 36| nunc honestas ./. actionis manifestatur, juxta ultimatum conscientiæ
1329 1, 1,p. 9| 2, q. 19, a. 5, d. 68. Marcus Serra, 1, 2, q. 19, a. 6,
1330 1, 1,p. 25| irca prædestinationem B. V. Mariæ ad Dei maternitatem ante
1331 1, 1,p. 26| celebrem orationem al B. V. Mariam: Peccatores non abhorres,
1332 1, 1,p. 27| non erat, se in potestate mariti: et ideo quantum ad ipsam
1333 1, 1,p. 26| quod mulier quædam, credens maritum mortuum, professionem in
1334 1, 1,p. 11| casibus; prout Gregorius VII, Mart. V, Eug. IV, Greg. XIII
1335 1, 1,p. 8| 2 cira 11 conc., Greg. Martinez, 1, 2, q. 19, a. 6, dub.
1336 1, 1,p. 26| Virgo Maria non exstitisset mater Dei nisi Adam peccasset,
1337 1, 1,p. 50| periculum affert tantuum materialiter peccandi, a quo periculo
1338 1, 1,p. 9| et accuratim totam hanc materiam in trutinam revocavit, in
1339 1, 1,p. 36| alterius; ita dicendum in aliis materiis. Cum enim quid post adhibitam
1340 1, 1,p. 25| prædestinationem B. V. Mariæ ad Dei maternitatem ante prævisionem ./. peccati,
1341 1, 1,p. 38| videre est apud Sanch., de Matr. ./. lib. 2, d. 41, n.
1342 1, 1,p. 26| etiam Adamo non peccante, matrem Dei exstistisse: quia detraheret
1343 1, 1,p. 46| est, et onus meum leve. Matth. 11, 30. At si esset obligatio
1344 1, 2,p. 76| benignam sententiam, quam mavult, sequatur. At si quis rigidam
1345 1, 2,p. 76| moralis rudimentis imbuto. Maxima quippe hujus scientiæ difficultas
1346 1, 1,p. 11| s. August.: Utilissimum maximæ multitudini, excellentissimæ
1347 1, 1,p. 49| revera, quod in opinionibus maximam partem sivi sensus proprius
1348 1, 2,p. 71| circa mores, et hi præcipue maximaque veneratione a nostris auctoribus
1349 1, 1,p. 53| quia viri timorati haberent maximas occasiones peccandi.~
1350 | me
1351 | mea
1352 | meam
1353 1, 1,p. 8| sunt ec thomistis Bart. de Med., 1, 2, q. 19, a. 6, Bannez,
1354 1, 1,p. 52| ignorantia per tot sæcula et media discussione tot tantorumque
1355 1, 1,p. 30| præceptum aliquod, nisi mediante scientia illius procepti.
1356 1, 1,p. 50| datu circa conclusiones mediatas vel ./. obscuras, ut docent
1357 1, 1,p. 20| Thoma, in lib. 3 eth., ante medium, ubi docet: Quia operabilia
1358 1, 1,p. 48| probabilitate dubitent, usque ad meliorem diligentiam adhibendam;
1359 1, 1,p. 9| 2, tract. 1, disp. 39, memb. 2, Lud. Montesinus, 1,
1360 1, 1,p. 30| celebres jurisperiti (vide Menoch., cons. 30, n. 8) præsumi
1361 1, 1,p. 28| reditum obligari. Optassero ut mens Fagnanus super hoc textu
1362 1, 1,p. 9| in quæst. 29, explicat mentem d. Thomæs fuisse omnino
1363 1, 1,p. 28| sed ipse textus præfati ne mentione, quidem facit, quantamcunque
1364 1, 2,p. 76| quibus probabilioristæ ne mentionem quiidem facere dignantur,
1365 1, 1,p. 33| poterit, sed appellanda erit mera opinio, utpote ex fallibili
1366 1, 1,p. 007| Genetto, Habert, Juenino, Merbesio, Fagnano, Armilla, Sylvestro,
1367 1, 1,p. 36| quamplures apud ipsum, contra Mercor., Gonet, Gonzalez etc. Ratio
1368 1, 1,p. 18| etsi licet opinari in rebus mere speculativis, non tamen
1369 1, 1,p. 49| ita ut, si errem, error meu sit invincibilis?~
1370 1, 1,p. 9| 63, a. 4, dub. penult., Mich. Salon., contr. 2, conc.
1371 1, 1,p. 32| deberet opinionem contrariam militare noncontra legem sed contra
1372 1, 1,p. 56| restituere. Pariter est licitum militi dubitanti de justitia velli
1373 1, 2,p. 69| prudenter præsumat ab illis exa minatas. P. Paulus Segneri pariter
1374 1, 1,p. 59| sententiam probabilem pontifez minatus esser damnare: et ideo,
1375 1, 2,p. 75| scientia instituicupiunt ad ministerium salutis animarum, quod,
1376 1, 1,p. 22| non potest esse major vel minor, sed tantum potest magis
1377 1, 1,p. 24| major probabilitas elideret minorem casu quo ex eodem principio
1378 1, 1,p. 25| suam retine, dum adhunc pro minori probabilitate tunc esse
1379 1, 1,p. 49| quis dominicanus ordinem minorum introisset, nonne doctrinæ
1380 1, 1,p. 50| angustiæ, quæ vitam redderent miserrimam, legem durissimam et pericula
1381 1, 2,p. 77| sæculi caligines, poenitentes miserrime premat et angat, cum eos
1382 1, 1,p. 23| docent Gerson., de præpar. ad miss., cons. 3, alph. 37, lib.
1383 1, 2,p. 77| sententiæ. Sed postmodum, cum ad missionum exercitium intenderemus,
1384 1, 1,p. 40| adducatur, et sic nunquam mittit se discrimini nec peccat.
1385 1, 1,p. 20| contradictionis, sicut accidit in mnibus opinabilibus (nota) et maxime
1386 ----| scholastico-moralis pro usu moderato opinionis probabilis in
1387 1, 2,p. 71| sit alicujus junioris et moderni, debet opinio censeri probabilis
1388 1, 2,p. 70| dd. gravibus antiquis et modernis, eam sentetiam docentibus,
1389 1, 1,p. 9| theologos tam antiquos quam modernos. Tapia, in cat. mor., lib.
1390 | modum
1391 1, 2,p. 72| Vasq., Sanch., Valent., Molin., Less., Azor. Iis bene
1392 1, 2,p. 78| Julio Torni: hinc ejus momenta sedulo perpendimus, et rigidam
1393 1, 2,p. 70| sua bulla super usura, ubi monet in quæstionibus morum plures
1394 1, 2,p. 65| sequuntur. Hoc confirmatur, imo monetur in pluribus sacræ Sccripturæ
1395 1, 1,p. 9| disp. 39, memb. 2, Lud. Montesinus, 1, 2, disp. 29, qu. 5,
1396 1, 1,p. 9| modernos. Tapia, in cat. mor., lib. 9, art. 12, inquit:
1397 1, 2,p. 71| minus concilia resolutiones morales edidere, cum præcipuum intentum
1398 1, 2,p. 71| decisas inveniremus quætiones morales1 Quis ignorat ex ipsis Scripturæ
1399 1, 1,p. 14| demonstrativam, quam in rebus moralibus ridiculum esset requirere.
1400 1, 2,p. 75| enim sufficit ad theologiam moraliem comparandam eos tantum libros
1401 1, 1,p. 24| quantitatis, non autem n genere moris sive judicii, ubi major
1402 1, 2,p. 66| simonia, adnotavit: Non peccat mortaliter qui sequitur intellectum
1403 1, 1,p. 61| dubitabatur fuisse causa mortis, cum scandalo populi visus
1404 1, 1,p. 61| puellæ consobrina, quam, illa mortua, duxerat. Item ex cap. Illud,
1405 1, 1,p. 26| quædam, credens maritum mortuum, professionem in religione
1406 1, 1,p. 17| modo, non quia sufficienter moveatur ab objecto proprio, sed
1407 1, 1,p. 21| assentiatur, non autem ad movendum intellectum, qui de se non
1408 1, 1,p. 35| crta ipsius notitia, ut moz diximus, tunc etiamsi actio
1409 1, 1,p. 27| obstante, pontifez censuit muliereminvitam non cogendam redire
1410 | multa
1411 1, 1,p. 54| principio convincente, sed ex multat ex uno principio convincente,
1412 1, 2,p. 79| imponere decrevit: eaque tam multiplicia et inter se dissidentia
1413 1, 2,p. 65| etiam in Eccli. 6, 35: In multitudine presbyterorum prudentium
1414 1, 1,p. 11| August.: Utilissimum maximæ multitudini, excellentissimæ auctoritati
1415 1, 2,p. 71| auctoribus jam citantur. Multo minus concilia resolutiones
1416 1, 1,p. 43| rationis (juxta meum judicium multum convincentis) dico sic:
1417 1, 1,p. 28| non requirere rationem quæ mundique vera sibi videretur, sed
1418 1, 1,p. 32| fautores rigidæ sententiæ mundum obstringere ad observandas
1419 1, 1,p. 45| tulerit legem, et postea mutato consilio ad eam nolit subditos
1420 1, 1,p. 32| patenter errant in terminis. Na,m quotiescumque adest lex
1421 1, 2,p. 66| epistola de probabilitate. Nagister Nider, utens verbis Bernardi
1422 1, 1,p. 42| dices) pro lege apparens: namaliqua opinio quæ mihi est probabilior,
1423 1, 1,p. 54| consentiunt etiam adversarii; nam Nat. Alexand., l. 3 de pecc.,
1424 1, 1,p. 31| impositum sit præceptum naturale, divinum vel humanum de
1425 1, 1,p. 42| hoc utique esset contra naturam legis, quæ ad commune bonum
1426 1, 1,p. 36| 10, an. 10, Sot., Bald., Navarr., Covar., Ledesm., Suar.,
1427 1, 1,p. 19| a. 4, cum Aristotele), necessaio prudentia resppicere debet
1428 1, 1,p. 21| quod in his dubiis tenetur necessari unì parti, nempe tantum
1429 1, 2,p. 75| seriem consistere putant, necessariis quæstionibus dubiisque prætermissis
1430 1, 1,p. 20| cogitandi sive opinandi est necessarius ad dirigendas actiones particulares,
1431 1, 1,p. 35| antecedentem sed consequentem. Necesse autem est has duas leges
1432 1, 1,p. 55| intelligimus quomodo hoc negari possit: nam alias adhuc
1433 1, 1,p. 50| quod Sinnichius et alii negarint dari ignorantiam invincibilem
1434 1, 1,p. 007| relicta. Prima sententia negat cum Goneto, Contensono,
1435 1, 1,p. 41| obstringit. Respondetur 1°: negatur omnino quod hujysmodi legis
1436 1, 1,p. 55| reflexa, quamvis aliqui negent, non tamen intelligimus
1437 1, 1,p. 24| aliquando revera sit falsum. Non nego autem quod etiam in genere
1438 1, 1,p. 36| habet jus certum in re, quo nequit spoliari per jus dubium
1439 1, 1,p. 50| veritatem invenire studuimus et nequivimus; tunc enim ignorantia, cum
1440 1, 1,p. 48| probabiliores sequendas, nesciaset modum quo salvus fieri potuisset.
1441 1, 1,p. 29| commentans, ait: Concupiscentiam nesciebam, nisi lez diceret: Non Concupisces.
1442 1, 1,p. 52| non quia voluit, peccarit, nesciens esse peccatum quod fecit.
1443 1, 1,p. 46| non videt hoc onus (a quo nescimus qua conscientia se subtrahi
1444 1, 1,p. 52| 8, dicens: Cum aliquis nescit fornicationem esse peccatum,
1445 1, 1,p. 15| se arbitrantur scire quod nesciunt. Hinc constat, ibi s. Augustinum
1446 1, 1,p. 47| vix est possibile, utpote nimiam habens difficultatem; alias
1447 1, 2,p. 77| opiniones quæ apud nos forte nlla probailitate nituntur; aut
1448 1, 1,p. 31| exsistentia dubitat, erte nn ligatur a lege. Certum est
1449 1, 1,p. 45| postea mutato consilio ad eam nolit subditos obligare, illam
1450 1, 1,p. 58| dimissam adulteram separari noluissent. Item fert quosdam pontifices
1451 1, 2,p. 63| hi qui probabilioristarum nome præseferunt, nihil facientes
1452 1, 2,p. 74| omne probabilitatis pondus nomenque abjicere, homines cogendo
1453 1, 2,p. 70| casuistas, et signanter nominat Toletum et Reginaldum. Non
1454 1, 1,p. 16| probabilium reprobando, quamvis nomine videantur admittere: nescio,
1455 1, 1,p. 32| opinionem contrariam militare noncontra legem sed contra sententiam
1456 1, 1,p. 27| habere principium, pervenisse noscatur. Consultius itaque, congruentius
1457 | noster
1458 1, 2,p. 77| probailitate nituntur; aut vero nostrorum libros pervoleverunt, et
1459 | nostrum
1460 1, 2,p. 74| modo nitatur fundamento notabiliter gravior quam opposita. Alii
1461 1, 1,p. 26| refellere quin incurreret notam teneritatis, uti habetur
1462 1, 1,p. 53| quis autem diceret, uti notavimus, quod ad recte operandum
1463 1, 1,p. 30| dubia fuerint vel obscura id noverimus sequendum quod nec proeceptis
1464 1, 1,p. 10| Ecclesia viguisset? Sed novimus opus non fuisse hac vi,
1465 1, 1,p. 14| igitur tantum opinionem nter probabiles probabilissimam,
1466 1, 1,p. 58| acciperetur apud donatistas, nullaque via pateret e qua dubium
1467 | Nulli
1468 1, 2,p. 65| illam coenam prandere; sed nullì etiam contradicere audemus.
1469 1, 1,p. 24| oppositum decem librarum nullius vel parvi esse momenti propter
1470 | nullo
1471 1, 2,p. 77| equidem et nos de eorum numero aliquando ab initio fuisse
1472 1, 1,p. 12| præsumitur pro qua major numerus sapientum assistit. Objicit
1473 1, 1,p. 52| discussione tot tantorumque dd. numquamd vinci potuit? Illa ignorantia
1474 1, 1,p. 50| quidem ./. ratio, quia qu nuncexistimat probabiliorem sententiam
1475 1, 1,p. 56| fide, ex cap. Dominus, de 2 nupt. Omnia hæc ex illo principio
1476 1, 1,p. 58| fulti probabili sententia, a nuptiis contractis post dimissam
1477 1, 1,p. 10| testantur ex dominicanis m. Nyder, loc. sup. cit., et p. Barnabas
1478 1, 1,p. 30| Quidquid, ff. de verb. obblig.: Quidquid adstringendæ
1479 1, 1,p. 41| quidem debet esse certa ut obbliget, sed non declaratio legis.
1480 1, 1,p. 37| potentialis justitiæ, ut obedientia Dei, trascendit omnes virtutes.
1481 1, 1,p. 58| ubi refert s. Dracontium obedisse s. Augustunum permisisse
1482 1, 1,p. 45| valde injuste exigitur obeditio ubi non præcesserit auditio.
1483 1, 1,p. 29| prohibetur. Lex autem, ut obiget, debet esse certa: Erit
1484 1, 1,p. 33| habet hominis dominium. Hanc objectione, putant insolubilem. Sed
1485 1, 1,p. 33| adversarios angit; ideo pluribus objuctionibus eam evertere conantur. Objiciunt
1486 1, 1,p. 42| declarationem fecit de se aptam ad obligandum? Non fecit Deus, non pontifez,
1487 1, 1,p. 42| possit hæc lex particularis, obligans eos tantum quibus opinio
1488 1, 1,p. 39| exsistentia divinæ legis obligantis ad restitutionem, possidet
1489 1, 1,p. 41| lex; et ideo, sicut lex ad obliganum debet esse certa, sic et
1490 1, 1,p. 27| obligatorium, quatenus se poterat obligar: promisit enim intrando
1491 1, 1,p. 30| Quidquid adstringendæ obligationis casa dictum, id, nisi palam
1492 1, 1,p. 27| tenuerit, eatenus tamen fuit obligatorium, quatenus se poterat obligar:
1493 1, 1,p. 53| tutius est tenere quod sic obligemur; quia viri timorati haberent
1494 1, 1,p. 46| prout innumeris scrupulis obnoxium? Et ideo non ./. præsumitur
1495 1, 1,p. 51| conclusiones mediatas vel ./. obscuras, ut docent s. Th., 1, 2,
1496 1, 2,p. 71| quasi incidenter ac ita obscure ut interdum, ne erremus,
1497 1, 2,p. 71| Scripturæ verbis, utpote obscuris, quæstiones ortum habuisse?
1498 1, 1,p. 48| inveniendam probabiliorem, observa quænam diligentia requireretur;
1499 1, 1,p. 42| ne populus, qui ad illam observandam tenentur, sæpius divisus
1500 1, 1,p. 32| sententiæ mundum obstringere ad observandas tamquam leges omnes ills
1501 1, 1,p. 27| non teneret. At, hoc non obstante, pontifez censuit mulierem
1502 1, 1,p. 27| tamen viri obitum ad illud obstringebatur. Constat ex verbis: Et ideo
1503 1, 1,p. 42| alias adhuc ad legem dubiam obstringeremur. Respondetur 2° et quæritur:
1504 1, 1,p. 34| libertatem a lege Dei non obstringi, nisi postquam lex significata
1505 1, 1,p. 41| legem elucidat et ad legem obstringit. Respondetur 1°: negatur
|