Capitolo, §, Capoverso
1 2, 0, 15, p. 103 | haberi uniformis observantia legis, quia deturbaretur ordo
2 2, 1, 18, p. 107 | non obligat; in dubio enim legis possidet libertas. Hæc ratio
3 2, 1, 18, p. 107 | dari peccatum, nisi adsit legis prævaricatio, ut patet ex
4 2, 1, 18, p. 109 | deducit Perez quod qui de legis exsistentia dubitat, certe
5 2, 1, 18, p. 110 | argumenta pro obligatione legis. Unde Melchior Canus, rel.
6 2, 1, 18, p. 110 | homini; unde cum obligatio legis sit ex se onerosa et quodammodo
7 2, 1, 20, p. 112 | probanda est exsistentia legis. Exemplo res clarior fiet.
8 2, 1, 20, p. 113 | opiniones, quæ numquam vim legis habere possunt. Utinam chiristiani
9 2, 1, 23, p. 116 | in invincibili ignorantia legis versantur. In summa, vult
10 2, 1, 23, p. 117 | voluntanti, quæ est anima legis: ubi ergo non est voluntas
11 2, 1, 28, p. 124 | sequi, quia, quum possessio legis semper præferenda sit possessioni
12 2, 1, 28, p. 124 | quod possessio Dei sive legis divinæ utique præferenda
13 2, 1, 28, p. 124 | necessario de possessione legis. Tertio respondetur quod
14 2, 1, 28, p. 124 | hominis, obligatio tamen legis est in tempore ad libertatem
15 2, 1, 28, p. 125 | sine dubio antecedenter ad legis obligationem gratis accepit.
16 2, 1, 28, p. 125 | quod contra prohibitionem legis acquiritur. Ergo s. Doctor
17 2, 1, 29, p. 127 | contra justitiam est in dubio legis hominem sua possessa libertate
18 2, 1, 30, p. 128 | Constat igitur in dubio legis possessionem stare pro libertate,
19 2, 1, 31, p. 131 | tunc de exsistentia divinæ legis obligantis ad restitutionem,
20 2, 1, 32, p. 131 | obliget, sed non declaratio legis; quando enim, ut dicunt,
21 2, 1, 32, p. 131 | negatur omnino quod hujusmodi legis declaratio dubia, utpote
22 2, 1, 32, p. 131 | rebus dubiis declaratio legis se habet ut nova lex; et
23 2, 1, 32, p. 132 | quæritur: quisnam hanc ./. legis declarationem fecit de se
24 2, 1, 32, p. 132 | utique esset contra naturam legis, quæ ad commune bonum debet
25 2, 1, 33, p. 132 | legem declarat, scientiamque legis jam exhibet: nam scientia,
26 2, 1, 33, p. 132 | notitiam de exsistentia legis; opinio autem etiam probabilior,
27 2, 1, 33, p. 132 | quæstione non adest scientia legis, tunc lex vel non adest
28 2, 2, 37, p. 136 | obtineat, quod est proprium legis, oportet quod applicetur
29 2, 2, 37, p. 136 | auditio. Publicatio autem legis illa dicitur sufficiens
30 2, 2, 37, p. 137 | obligantur homines ex vi legis ad abstinendum a tali actu,
31 2, 2, 38, p. 138 | exsistat. Cum autem promulgatio legis pertineat ad legis essentiam,
32 2, 2, 38, p. 138 | promulgatio legis pertineat ad legis essentiam, quando dubitatur
33 2, 2, 38, p. 138 | pomulgatio, quæ est constitutivum legis. Hinc dixit s. Leo papa,
34 2, 2, 39, p. 139 | ipsi sciant intimationem legis certe communitati factam;
35 2, 2, 41, p. 141 | teneri, cm adhuc in dubio legis nostra libertas possideat.~
36 2, 3 141 | difformitas in observantia legis.~
37 2, 3, 42, p. 142 | opus est quod observantia legis sit in omnibus uniformis,
38 2, 3, 42, p. 142 | uniformitatem observantiæ legis, vel omnes sunt obligandi
39 2, 3, 42, p. 142 | vero, si ad observantiam legis regula majoris probabilitatis
40 2, 3, 42, p. 142 | tenend erit, necessario legis observantia difformis evadere
41 2, 3, 43, p. 143 | uniformitatem observantiæ legis, non obstante quod apud
42 2, 5, 48, p. 153 | intolerabile jugum divinæ legis, quod Christus Dominus dixit
43 2, 6, 52, p. 159 | perstringam) 1° quia in dubio legis possidet libertas; 2° quia
44 2, 6, 52, p. 159 | difformitas in observantia legis; 4° quia alias perturbaretur
45 3, 1, 56, p. 166 | est transgressio divinæ legis jam cognitæ ex mala voluntate,
46 3, 1, 57, p. 166 | quatenus est transgressio legis dubiæ seu non adeo intimatæ
47 3, 1, 61, p. 172 | vincibilis ignorantia alicujus legis, quando detibam adhibui
48 3, 2, 73, p. 187 | ibi non agi de observantia legis naturalis sed tantum de
49 3, 5, 84, p. 198 | ex ipsa incertitudine legis quisque recte sibi formare
50 3, 6, 86, p. 201 | probabilem pro sola parte legis, sine probabilitate in contrarium
51 3, 6, 86, p. 201 | magistrorum sit tantum pro parte legis, ex verbis quæ subdit: Videtur
52 4, 0, 112, p. 240| consensio non in omnibus divinæ legis quæstiunculis, sed solum
53 4, 0, 113, p. 241| Panormitanum, dictum aliquod legis circa quod non bene discernitur
54 4, 0, 113, p. 241| duos oppositos interpretes legis quis verum dicat. Idem pariter
55 4, 0, 119, p. 251| quomodo possint hi divinæ legis custodes animarumque salvatores
|