Capitolo,  §, Capoverso

 1   1,    0, 8, p.   93  |             de probabiliori circa rei veritatem sed de ultimo dictamine
 2   1,    0, 8, p.   93  |           probabilitatem quæ respicit veritatem rei a nobis non discreparunt,
 3   2,    0, 14, p.  102 |         prudenter agere qui, judicans veritatem stare magis pro sententia
 4   2,    0, 15, p.  103 |       argumentum videatur probabilius veritatem rei stare pro lege, tamen
 5   2,    0, 15, p.  103 |               potest esse probabilius veritatem honestatis stare pro liberate,
 6   2,    0, 16, p.  104 |              Sicque semper id quod ad veritatem proprius accedere videtur
 7   2,    0, 17, p.  106 |      manifeste habere sibi conjunctam veritatem, quia id esset impossibile,
 8   2,    0, 17, p.  106 |              non fit comparatio inter veritatem et falsitatem, ita ut si
 9   2,    1, 24, p.  118 |          confundunt; confundunt primo veritatem rei (idest quod contractus
10   2,    1, 26, p.  121 |          probantibus speculativam rei veritatem, puta quod contractus aliquis
11   2,    1, 29, p.  126 |            post adhibitam diligentiam veritatem non poterit invenire, jam
12   2,    1, 32, p.  132 |        divisus sit et perplexus circa veritatem amplectendam, dum quisque
13   2,    2, 40, p.  140 |            diligentiam ad inveniendam veritatem, non prohibetur ab aliqua
14   2,    4, 46, p.  148 |           numquam possit errare circa veritatem rerum quæ præcipit, sicut
15   2,    5, 50, p.  156 |               prudens spes inveniendi veritatem certam; et ideo si falluntur,
16   2,    5, 50, p.  156 |               tenemur averti postquam veritatem inquirere studuimus et non
17   2,    6, 54, p.  163 |            cum sit obligatio sectandi veritatem, tenemur sequi quod verisimilius
18   2,    6, 54, p.  163 |             verisimilis apparet circa veritatem honestatis usus, non autem
19   2,    6, 54, p.  163 |            apparet verisimilius circa veritatem opinionis: unde bene potest
20   3,    1, 60, p.  170 |      charitate et oratione quisque ad veritatem pervenire potest. Nam si
21   3,    1, 61, p.  172 |    rationesque sedulo perpendendo, et veritatem assequi non valuerim? Ergo
22   3,    1, 64, p.  174 |           utique debita diligentia ad veritatem inquirendam: sed inde, si
23   3,    1, 64, p.  174 |             inquirendam: sed inde, si veritatem non assequimur, ita ut lex
24   3,    2, 69, p.  182 |             formidinem pro alia circa veritatem rei, prout deducitur ex
25   3,    2, 69, p.  182 |      opinionem de aliquo (idest circa veritatem rei), qui ita inhæret ipsi
26   3,    2, 69, p.  183 |          prudenti formidine circa rei veritatem: et in tantum hanc formidinem
27   3,    2, 69, p.  183 |              in quantum formido circa veritatem rei non impedit quominus
28   3,    2, 69, p.  183 |               probabilitate circa rei veritatem; aliter non subdidisset
29   3,    3, 75, p.  190 |               speculativo respiciente veritatem rei, non est tamen diversum,
30   3,    4, 76, p.  191 |              liceat agere, nisi prius veritatem actionis assequamur. Respondetur
31   3,    7, 88, p.  206 |           motivis directe probantibus veritatem rei, an vero etiam ex aliis
32   3,    7, 89, p.  206 |      opinionem minus probabilem circa veritatem rei, sed tanquam probabiliorem
33   3,    7, 92, p.  211 |        loquens de probabilitate circa veritatem rei, nullam exigit præponderantiam,
34   3,    7, 93, p.  211 |         opinione quæ directe respicit veritatem rei, non alius exegerunt
35   3,    7, 100, p.  218|        loquens de probabilitate circa veritatem rei, idem sentit quod alii
36   3,    8, 109, p.  235|          falsa fuerit, qui eam contra veritatem sectatur, extra salutis
37   4,    0, 114, p.  244|                rationibus innixi, rei veritatem perpenderint. Hocque expresse
38   4,    0, 121, p.  258| invincibilique ignorantia laborantes, veritatem assequi non valuerint.~vivat