Capitolo, §, Capoverso
1 2, 1, 23, p. 117 | imo ille in tali dubio tenetur accedere, ut habetur in
2 2, 1, 25, p. 120 | non potest vel scire non tenetur; et in tali casu, quamvis
3 2, 1, 25, p. 121 | ea ratione ductus, quia tenetur parere suo principi semper
4 2, 1, 27, p. 123 | sive contra id quod publice tenetur secundum Ecclesiæ auctoritatem,
5 2, 1, 28, p. 124 | suæ libertatis, nullo modo tenetur legi dubiæ parere; cum enim
6 2, 1, 32, p. 132 | qui ad illam observandam tenetur, sæpius divisus sit et perplexus
7 2, 2, 37, p. 136 | d. 3, q. 4, ubi: Nullus tenetur ad aliquod præceptum divinum,
8 2, 3, 42, p. 142 | probabilis. Vel (inquam) omnes tenetur sequi rigidam sententiam;
9 2, 4, 45, p. 146 | quam opposita, subditus tenetur obedire. At non posset subditus
10 2, 4, 46, p. 148 | Dicet aliquis quod eo casu tenetur subditus quærere rationes
11 2, 4, 46, p. 148 | tunc iste obedire? Si non tenetur, corruit regula laudata,
12 2, 4, 46, p. 148 | manifeste illicitam. Si tenetur, ergo judicare debet quod
13 2, 4, 46, p. 148 | probabili. Instabit: tunc tenetur subjicere judicium suum
14 2, 4, 46, p. 148 | pontifex, quo præcipiente, tenetur subditus omnino mutare et
15 2, 4, 46, p. 148 | contra, quod ipse subditus tenetur obedire ubi peccatum non
16 2, 5, 48, p. 152 | docent cum d. Thoma, qui tenetur ad finem tenetur ad media:
17 2, 5, 48, p. 152 | Thoma, qui tenetur ad finem tenetur ad media: si ergo non possumus
18 3, 1, 56, p. 166 | periculo materialis. Quisque tenetur certe vitare periculum peccati
19 3, 2, 67, p. 178 | Idem Pelbartus ait: Non tenetur homo semper in diversitate
20 3, 6, 86, p. 203 | ignorantia ejus quod quis scire tenetur et potest. Aut potest intelligi
21 3, 6, 86, p. 203 | sive contra id quod publice tenetur secundam Ecclesiæ authoritatem,
22 3, 7, 93, p. 213 | petendi, quam ideo plebanus tenetur impendere. Ex his merito
23 3, 7, 99, p. 216 | 99.Pelbartus: Nec tenetur homo semper in diversitate
24 3, 7, 100, p. 217| taxillorum est prohibitus, homo tenetur ad restituendum lucratum;
25 3, 8, 105, p. 228| proprius sacerdos sive non, tenetur cum absolvere in tali casu;
26 3, 8, 106, p. 229| probabilius vel etiam tutius, tenetur confessarius, per se loquendo,
27 3, 8, 106, p. 229| sit majoris perfectionis, tenetur confessarius incumbere majori
28 4, 0, 113, p. 242| vel contra id quod publice tenetur secundum Ecclesiæ auctoritatem,
29 4, 0, 113, p. 243| sive contra id quod publice tenetur secundum Ecclesiæ authoritatem,
30 4, 0, 117, p. 247| data a doctis, doctus tamen tenetur examinare rationes, nisi
31 4, 0, 119, p. 251| quod confessarius sub gravi tenetur absolvere poenitentem sufficienter
|