Capitolo, §, Capoverso
1 1, 0, 12, p. 97 | ad monasterium? Respondit pontifex: Quod licet votum ejus usquequaque
2 1, 0, 12, p. 97 | teneret. At, hoc non obstante, pontifex censuit mulierem invitam
3 1, 0, 12, p. 98 | Quare peto? Quia utique pontifex probabile existimavit eam
4 1, 0, 12, p. 98 | convalescere potest. Quamvis ipse pontifex tutius et probabilius, juxta
5 1, 0, 12, p. 99 | invicem separandi. Nota quod pontifex licet judicarit separationem
6 2, 1, 30, p. 128 | vovens teneretur ad majus; et pontifex definitivit teneri tantum
7 2, 1, 30, p. 128 | malef., in quo habetur quod pontifex concedit ei qui dubitat
8 2, 1, 30, p. 129 | dispensare? Quomodo igitur potuit pontifex permittere in tali dubio
9 2, 1, 30, p. 129 | triennium experiri: propterea pontifex, ex hoc principio ductus,
10 2, 1, 32, p. 132 | obligandum? Non fecit Deus, non pontifex, non illa quidem major probabilitas (
11 2, 4, 46, p. 148 | quæ præcipit, sicut summus pontifex, quo præcipiente, tenetur
12 2, 4, 46, p. 149 | peccato. Inde est quod si pontifex declaret aliquid licitum
13 3, 2, 70, p. 184 | celebraret: Quia in dubiis, ait pontifex, via tutior est eligenda,
14 3, 2, 71, p. 185 | exprimebantur respondit pontifex: In his quæ animæ salutem
15 3, 2, 71, p. 185 | aliud quidem, nisi quod pontifex censuit ipsos fratres, practice
16 3, 2, 71, p. 185 | Dicimus autem quod secus pontifex sancivisset, si ipsi cum
17 3, 2, 73, p. 187 | illo peculiari casu merito pontifex ad scandalum vitandum existimavit
18 3, 8, 102, p. 220| evangelica simplicitate. Nam si pontifex judicasset, probabilismum
19 3, 8, 102, p. 221| nitebantur. Et revera cur pontifex tam sedula discussione voluit
20 3, 8, 108, p. 233| circumductio, cum potuisset pontifex tam facile æquivoca de medio
21 3, 8, 108, p. 233| probabiliori? At revera pontifex minime nostram sententiam
22 4, 0, 112, p. 239| denique loquitur summus pontifex Benedictus XIV in sua bulla
23 4, 0, 121, p. 254| et firmat auctoritas. Ita pontifex, non vero, ut aliqui malunt
|