Capitolo,  §, Capoverso

 1   2,    0, 15, p.  103 |        ordo subjectionis, quia lex divina evaderet intolerabilis,
 2   2,    1, 18, p.  109 |           agere posset omnia quæ a divina lege non prohibentur, tu
 3   2,    1, 23, p.  117 |           Exemplo res patebit. Lex divina prohibet viris accessum
 4   2,    1, 23, p.  117 |          ubi ergo non est voluntas divina prohibens, neque est lex;
 5   2,    1, 24, p.  118 |    honestatis regulam, quæ est lex divina, cum regula proxima, quæ
 6   2,    1, 25, p.  119 |     pendeat a remota (scil. a lege divina), et illi conformanda sit,
 7   2,    1, 28, p.  124 |         respondetur quod licet lex divina, quatenus ab æterno a Deo
 8   2,    1, 28, p.  125 |            certam notitiam de lege divina non constat, non est in
 9   2,    1, 30, p.  129 |      accedendi ad non suam est lex divina et naturalis ac præcedens
10   2,    1, 31, p.  129 | adversariis universe statuta, quod divina lex, prout æterna omnemque
11   2,    1, 34, p.  134 |              motivo inniti, e quod divina lex in dubio semper possideat,
12   2,    2, 41, p.  140 | promulgationem non requiri in lege divina, sicut requiritur in humana.
13   2,    2, 41, p.  141 |          obliget, sive humana sive divina sit, semper debet esse sufficienter
14   3,    7, 92, p.  210 |            valet tanto magis circa divina præcepta, quanto Deus rationabilior
15   3,    7, 94, p.  213 |        circa præcepta et humana et divina, dico quod pertinet ad quemlibet (
16   3,    8, 104, p.  224|          exsistit, tum humana, tum divina, ut ipse unicuique jus suum
17   3,    8, 106, p.  231|       damnandus sim, malo tamen de divina misericordia quam ex dutiria
18   3,    8, 109, p.  234|       veram? Unde cuique patet lex divina obligans ad amplectendam
19   3,    8, 110, p.  236|         minus probabiles, si hoc a divina lege esset prohibitum, et