Capitolo,  §, Capoverso

 1   1,    0, 4, p.   87  |          etiam tenuere m. Bannez, confessarius d. Theresiæ, 12, q. 10,
 2   1,    0, 6, p.   89  | conscientia (inquit) potest sequi confessarius quamvis ipse unam illarum
 3   2,    1, 32, p.  132 |           quisque concionator aut confessarius ex opinionum diversitate
 4   2,    3, 42, p.  143 |     obligationem, alter non: unus confessarius dicet aliquem contractum
 5   3,    8, 104, p.  224|      minus probabilem, nec potest confessarius, quem nemo negat in tribunali
 6   3,    8, 104, p.  226|        intelligere quomodo possit confessarius judicare poenitentem indispositum
 7   3,    8, 104, p.  226|     imponere; pariter non poterit confessarius damnare poenitentem tanquam
 8   3,    8, 104, p.  227|            tunc enim non est quod confessarius censeat veram opinionem
 9   3,    8, 105, p.  227|       rigidæ fautor sententiæ, v. Confessarius, c. 2, sic loquitur: Fatendum
10   3,    8, 105, p.  227|         13, n. 13, dicens: Quivis confessarius absolvere debet eum poenitentem
11   3,    8, 105, p.  228|  authoritatem, quam ipse sequitur confessarius, habeatur minus probabilis,
12   3,    8, 105, p.  228|          rationem dat: quia, esto confessarius aget contra propriam opinionem,
13   3,    8, 105, p.  228|          sic ait: Sed quid facit (confessarius) quando ambæ opiniones sunt
14   3,    8, 105, p.  229|  contrariæ doctorum opiniones, et confessarius credit evidenti se textu
15   3,    8, 105, p.  229|     debeat, benigniorem opinionem confessarius eligere debet. Et citat
16   3,    8, 106, p.  229|         vel etiam tutius, tenetur confessarius, per se loquendo, eum dirigere
17   3,    8, 106, p.  229|     majoris perfectionis, tenetur confessarius incumbere majori profectui
18   3,    8, 106, p.  230|       suave est? Idcirco in praxi confessarius potius debet esse benignus
19   4,    0, 119, p.  251|      vidimus n. 105 et 106), quod confessarius sub gravi tenetur absolvere