Capitolo, §, Capoverso
1 1, 0, 6, p. 90 | qui ex professo tuentur benignam sententiam. Nec dicas quod
2 1, 0, 7, p. 92 | conviciis maxime contendunt benignam sententiam infirmare; contra
3 1, 0, 8, p. 92 | valet dicere sententiam benignam fuisse in Ecclesia omnino
4 2, 1, 19, p. 110 | jur. dicitur: In re dubia benignam interpretationem sequi non
5 2, 1, 19, p. 111 | 10, § 10: Inter duram et benignam circa præcepta sententiam
6 2, 1, 23, p. 116 | oppositionibus quæ fiunt contra benignam sententiam. Duas in Deo
7 2, 1, 33, p. 133 | dubietate, saltem sententiam benignam reddit evidenter probabiliore
8 2, 3, 42, p. 142 | admittitur. Vel omnes possunt benignam amplecti sententiam; quia,
9 2, 3, 43, p. 143 | valet dicere quod, sequendo benignam sententiam, etiam difformitas
10 3, 1, 66, p. 177 | auctores et confessarios benignam sententiam sectantes et
11 3, 2, 69, p. 184 | veritate dicit: Inter duram et benignam sententiam benigna est,
12 3, 7, 92, p. 210 | nempe illud: Inter duram et benignam de præcepto sententiam benigna
13 3, 7, 94, p. 213 | 1, addit: Inter duram et benignam circa præcepta sententiam
14 3, 7, 100, p. 219| asseruisse Vasq., sententiam benignam ante Medinam commune fuisse
15 3, 8 219 | octava, nempe: Quod sententia benignam est implicite damnata per
16 4, 0, 121, p. 255| quisque suam rigidam aut benignam sententiam quam mavult sequatur.
17 4, 0, 121, p. 256| sententiæ. Sed postmodum, cum benignam sententiam intelleximus
18 4, 0, 121, p. 257| E converso, sententiam benignam tum communiter recipi, tum
|