Capitolo,  §, Capoverso

 1   2,    0, 17, p.  105 |         apparentia nequit regulam certam operandi constituere, dum
 2   2,    1, 28, p.  125 |         mandata. Donec igitur per certam notitiam de lege divina
 3   2,    1, 33, p.  132 |         ut cuique patet, importat certam notitiam de exsistentia
 4   2,    1, 36, p.  135 |        hanc præsumtionem non esse certam, sicut deberet esse, ut
 5   2,    2, 37, p.  137 |         prohibens per cognitionem certam ipsi applicetur. Sed quomodo
 6   2,    5, 47, p.  151 |      aliquis formare conscientiam certam, conformem tali opinioni.
 7   2,    5, 50, p.  156 |         spes inveniendi veritatem certam; et ideo si falluntur, invincibiliter
 8   3,    2, 69, p.  182 |      aliquam sententiam moraliter certam quæ omnem prudentem formidinem
 9   3,    6, 86, p.  202 |          ad peccatum, sive habeat certam fidem de contrario ejus,
10   3,    8, 104, p.  225|    secundum probabiliorem, imo et certam de jure, nempe quod legitima
11   3,    8, 104, p.  225| indispositi, puta si illi aliquam certam obligationem adimplere nolint.
12   3,    8, 104, p.  226|         ex delicto incerto poenam certam imponere; pariter non poterit
13   3,    8, 109, p.  235|   profecto nostræ veræ religionis certam obtinebit notitiam, qua
14   4,    0, 114, p.  244| intrinsecæ rationis, præsumtionem certam faciens quod dd. illi qui
15   4,    0, 121, p.  257|        gravi fundamento moraliter certam deprehendimus: quaproter