Capitolo,  §, Capoverso

 1   2,    1, 31, p.  130 |        dicitur: Cum sunt partium jura obscura, reo potius favendum
 2   3,    1, 62, p.  173 |         respondetur: emere dicta jura non est exponere se periculo
 3   3,    1, 62, p.  173 |    dubium. Sed qui emit prædicta jura potest non dubitare de hoc,
 4   3,    2, 72, p.  186 |   respectu ad judicem, qui inter jura dubia partium sane id quod
 5   3,    6, 85, p.  200 |        qui emit (addit) prædicta jura potest non dubitare de hoc,
 6   3,    7, 93, p.  211 |        vero (dicit), quia aliena jura respiciunt, nefas est judici
 7   3,    7, 93, p.  212 | opinionibus practicis quæ aliena jura respiciunt, nempe ubi agitur
 8   3,    7, 93, p.  212 |        usum opinionis probabilis jura proximi certa, ut exemplificat
 9   3,    7, 93, p.  212 |   opinionibus quæ non respiciunt jura certa aliena aut fidem,
10   3,    7, 94, p.  214 |          Non enim emere prædicta jura est exponere se periculo,
11   3,    7, 94, p.  214 |            Sed qui emit prædicta jura potest non dubitare de hoc,
12   3,    7, 95, p.  214 |  Hostiensem, quando sunt diversa jura et opiniones, quæ tamen
13   3,    7, 96, p.  215 |             diversæ opiniones et jura, semper humanior est præferenda,
14   3,    8, 104, p.  224|         conferretur qua secundum jura validiora partium ipsi dominium