Capitolo,  §, Capoverso

 1   2,    1, 22, p.  115|        eo esse ignorantia quasi invincibilis, quæ excusat a toto. Et
 2   2,    1, 22, p.  115| probabili, quia tunc esset illa invincibilis, et ideo a toto excusaret.
 3   2,    2, 40, p.  140|        ipsa exsistat) operetur; invincibilis enim ignorantia illa utique
 4   2,    5, 48, p.  154|      errem, error meus sit vere invincibilis et inculpabilis?~
 5   2,    5, 50, p.  156|        enim ignorantia, cum sit invincibilis, est equidem etiam inculpabilis,
 6   3,    1, 58, p.  168|   ignorantiam juris, quando est invincibilis, excusare,  ./. dicens non
 7   3,    1, 59, p.  169|      autem non detur ignorantia invincibilis circa prima principia naturalia
 8   3,    1, 59, p.  169|       quod non detur ignorantia invincibilis circa jus naturale) merito
 9   3,    1, 60, p.  171|        Tametsi detur ignorantia invincibilis juris naturæ, hæc in statu
10   3,    1, 61, p.  172|         unde ea  ./. ignorantia invincibilis dicitur, quia studio superari
11   3,    6, 85, p.  199|      enim tunc ignorantia quasi invincibilis, quæ excusat a toto. Et
12   3,    6, 86, p.  202|        quia ignorantia tunc est invincibilis, ut alibi docuit idem s.
13   3,    6, 86, p.  202|   potest; unde eorum ignorantia invincibilis dicitur quia studio superari
14   3,    7, 91, p.  209|  Sylvestri, ignorantia, cum sit invincibilis, non imputatur ad culpam.~