Capitolo,  §, Capoverso

 1   2,    1, 18, p.  109|        qui de legis exsistentia dubitat, certe non ligatur a lege;
 2   2,    1, 30, p.  128|        pontifex concedit ei qui dubitat de potentia ad copulam conjugalem,
 3   2,    4, 44, p.  145|         subditus rationabiliter dubitat an quod præcipitur sit peccatum,
 4   2,    4, 45, p.  146|         teneretur parere quando dubitat de honestate rei præceptæ,
 5   2,    5, 51, p.  157|     Terillus, q. 31, n. 12, non dubitat asserere (et non immerito)
 6   3,    1, 63, p.  174|         est esse peccatum, quis dubitat certum esse peccatum? Nam
 7   3,    2, 67, p.  178| negativo, scilicet quoties homo dubitat hæretque de honestate actionis
 8   3,    2, 68, p.  180|         agit scienter id de quo dubitat esse mortale, permanente
 9   3,    2, 69, p.  181|    Antoninus ibi subdit: Sed si dubitat leviter quis et per modum
10   3,    2, 69, p.  181|       per modum scrupuli, sicut dubitat seu formidat habens opinionem
11   3,    2, 69, p.  182| archiepiscopus dicendo - sed si dubitat leviter quis et per modum
12   3,    2, 69, p.  182|       verbis sequentibus: Sicut dubitat seu formidat habens opinionem
13   3,    2, 69, p.  182|          Quando ergo dicit - si dubitat leviter - intelligit loqui
14   3,    5, 82, p.  195|         est esse peccatum, quis dubitat certum esse peccatum non