Capitolo,  §, Capoverso

 1   2,    0, 13, p.  100 |   probante ex eo quod prudenter agere (ut ajunt) nihil aliud est
 2   2,    0, 14, p.  102 |    absolute loquendo, prudenter agere qui, judicans veritatem
 3   2,    1, 18, p.  109 |  dominium homini concessisse ut agere posset omnia quæ a divina
 4   2,    1, 24, p.  118 |      quomodo unquam dici potest agere prudenter qui utitur opinione
 5   2,    1, 24, p.  118 |       rogant: quomodo prudenter agere dici poterit qui aliquam
 6   2,    1, 28, p.  123 |     ideo (ut ajunt) nequit homo agere nisi id quod Deus ei permittit.
 7   2,    5, 48, p.  153 |       semper cum dubio practico agere deberemus; a quo ut redderemur
 8   3,    1, 62, p.  173 |         esto non liceat aliquid agere cum dubio, licet tamen cum
 9   3,    1, 64, p.  175 |         vitandum; et contra eam agere est peccatum. Secus vero
10   3,    4, 76, p.  191 |     significari quod non liceat agere, nisi prius veritatem actionis
11   3,    6, 86, p.  202 |  superari non potest. Et revera agere contra legem nihil aliud
12   3,    6, 86, p.  202 |    nihil aliud proprie est nisi agere contra legem illam quæ scitur
13   3,    7, 90, p.  207 | afferens regulam quod non licet agere cum dubio, dicit hoc intelligi
14   4,    0, 121, p.  255|      certum aut probabilius sit agere valeant, omni formidine