Capitolo,  §, Capoverso

 1   2,    1, 18, p.  108|         legitur: Nisi de mandato certus exstiteris, exsequi non
 2   2,    1, 25, p.  120|      debet quidem esse moraliter certus de suo judicio practico
 3   2,    1, 30, p.  128|       modo de impotentia non sit certus; hæc sunt verba textus:
 4   2,    2, 38, p.  138| declarant. Ergo ubi homo non est certus de lege prohibente facere
 5   2,    2, 40, p.  140|    adhibitam diligentiam non est certus illam esse alienam. Quousque
 6   2,    2, 40, p.  140|         diligentia, homo non est certus de lege prohibente, ab omni
 7   2,    4, 45, p.  147|         subditus esset moraliter certus de inhonestate suæ actionis,
 8   2,    4, 46, p.  149|         aliquid non certe malum, certus est subditus immunem se
 9   2,    5, 48, p.  154|    contrariis requirunt? Quomodo certus fiam quod ipse rationes
10   2,    6, 55, p.  164|         sit usurarius, et contra certus esse moraliter licere illum
11   3,    1, 62, p.  173|         ab opere abstinendum, si certus esset vel si adhuc dubitaret
12   3,    2, 70, p.  184|       vincibilis, imo ipse quasi certus erat de inhabilitate ad
13   3,    5, 82, p.  196|   donatista, cum esset moraliter certus recte accipi Baptismum in