Capitolo, §, Capoverso
1 2, 0, 15, p. 103 | rei, nempe si vere adsit lex prohibens vel non; honestatis
2 2, 0, 15, p. 103 | honestatem probent, nimirum quia lex dubia non obligat, quia
3 2, 0, 15, p. 103 | dubia non obligat, quia lex non videtur tunc satis intimata,
4 2, 0, 15, p. 103 | ordo subjectionis, quia lex divina evaderet intolerabilis,
5 2, 0, 17, p. 105 | stare, et consequenter quod lex eo casu, cum sit dubia,
6 2, 0, 17, p. 105 | christiano? Aut hæc poterit esse lex certa quæ omnes homines
7 2, 0, 17, p. 107 | probabiliter vera, sequitur quod lex non sit manifesta; hocque
8 2, 1 107 | Exponitur prima ratio: Quia lex dubia non obligat.~
9 2, 1, 18, p. 107 | Prima igitur ratio est quia lex dubia non obligat; in dubio
10 2, 1, 18, p. 108 | 15, dixit: Ubi non est lex, nec prævaricatio. Quem
11 2, 1, 18, p. 108 | Concupiscientiam nesciebam, nisi lex diceret: Non concupisces.
12 2, 1, 18, p. 108 | diceret: Non concupisces. Lex autem, ut obliget, debet
13 2, 1, 18, p. 108 | debet esse certa: Erit autem lex manifesta; ait s. Isidorus
14 2, 1, 18, p. 109 | toll., in qua sic habetur: Lex, si aliud voluisset, expressisset.
15 2, 1, 18, p. 109 | In dubio enim an adsit lex aliquid vetans, lex est
16 2, 1, 18, p. 109 | adsit lex aliquid vetans, lex est probanda; adeo ut, si
17 2, 1, 18, p. 110 | probabile quod nulla sit lex prohibens actionem, talis
18 2, 1, 18, p. 110 | prohibens actionem, talis lex non est sufficienter proposita
19 2, 1, 18, p. 110 | verosimiliter tunc non exstet lex obligans.~
20 2, 1, 20, p. 112 | nam quotiescumque adest lex aliquid vetans, omnino rejicienda
21 2, 1, 20, p. 112 | Exemplo res clarior fiet. Lex est quod in diebus festis
22 2, 1, 20, p. 112 | posset cum dubitatur an adsit lex pingere vetans vel non.
23 2, 1, 20, p. 113 | adstruunt quod in eo casu adsit lex pingere vetans. Et tunc
24 2, 1, 21, p. 113 | probabiliores sequi. Hæc lex quidem prout universalis
25 2, 1, 21, p. 113 | et certa; at quomodo ista lex certa dici potest, cum communis
26 2, 1, 21, p. 113 | dubitatur, opinio quod adsit hæc lex sequendi probabiliora, quamvis
27 2, 1, 21, p. 114 | probabilior, numquam ./. tamen lex dici poterit, sed appellanda
28 2, 1, 21, p. 114 | quæ vim nequaquam habet ut lex obligandi.~
29 2, 1, 22, p. 116 | invicem sentiant. Ergo ubi lex non est clara, sed de ea
30 2, 1, 23, p. 116 | subsequentem, ut alii distinguunt. Lex antecedens sive per se disponit
31 2, 1, 23, p. 116 | ab errore mentis humanæ. Lex vero subsequens sive per
32 2, 1, 23, p. 117 | conscientia. Exemplo res patebit. Lex divina prohibet viris accessum
33 2, 1, 23, p. 117 | ad non suas; numquid hæc lex comprehendit virum qui,
34 2, 1, 23, p. 117 | infertur quod licet adsit lex absoluta sive antecedens
35 2, 1, 23, p. 117 | alienam, adest tamen alia lex subsequens sive per accidens,
36 2, 1, 23, p. 117 | divina prohibens, neque est lex; cum impossibile sit aliquem
37 2, 1, 23, p. 118 | probabiliorista): Nulla est lex obligans in circumstantiis
38 2, 1, 23, p. 118 | creditur ea non exsistere; lex enim quæ prudenter creditur
39 2, 1, 24, p. 118 | 24. Sed instant: si lex æterna et prima regula operandi,
40 2, 1, 24, p. 118 | honestatis regulam, quæ est lex divina, cum regula proxima,
41 2, 1, 26, p. 121 | sit licitus, præcipue quia lex dubia non obligat, ./.
42 2, 1, 28, p. 124 | insuper probabile est quod lex non adsit, tunc homo, cui
43 2, 1, 28, p. 124 | Tertio respondetur quod licet lex divina, quatenus ab æterno
44 2, 1, 28, p. 124 | libertatem posterior; nam lex nonnisi homini jam in sua
45 2, 1, 28, p. 124 | obstringi, nisi postquam lex significata illi fuerit.
46 2, 1, 28, p. 125 | non jam fuisset necessaria lex præscribens quid agi et
47 2, 1, 30, p. 129 | triennium. Unde sic arguo: lex non accedendi ad non suam
48 2, 1, 30, p. 129 | accedendi ad non suam est lex divina et naturalis ac præcedens
49 2, 1, 30, p. 129 | Omnino ideo dicendum est quod lex naturalis ad alienam non
50 2, 1, 30, p. 129 | constet quod in tali casu lex manifeste exsistat; alias
51 2, 1, 31, p. 129 | universe statuta, quod divina lex, prout æterna omnemque libertatem
52 2, 1, 31, p. 130 | non sua restituenda, quæ lex semper in dubio possideret,
53 2, 1, 32, p. 131 | 32. Objiciunt 4° Lex quidem debet esse certa
54 2, 1, 32, p. 131 | declaratio legis se habet ut nova lex; et ideo, sicut lex ad obligandum
55 2, 1, 32, p. 131 | nova lex; et ideo, sicut lex ad obligandum debet esse
56 2, 1, 32, p. 131 | cum dubium vertitur an lex casum aliquem comprehendat
57 2, 1, 32, p. 131 | vel ne, dubia evadit ipsa lex, an respectu ad casum illum
58 2, 1, 32, p. 131 | declaratio quod tunc locum habeat lex, debet pariter, prout lex,
59 2, 1, 32, p. 131 | lex, debet pariter, prout lex, esse certa et infallibilis,
60 2, 1, 32, p. 132 | sæpe aliis erit, et ideo lex esset particularis pro iis
61 2, 1, 33, p. 132 | adest scientia legis, tunc lex vel non adest vel saltem
62 2, 1, 33, p. 133 | contrarium, scilicet quod lex probabiliora sequendi minime
63 2, 1, 34, p. 134 | motivo inniti, e quod divina lex in dubio semper possideat,
64 2, 1, 34, p. 134 | necessario concedendum quod lex in dubio non possideat;
65 2, 1, 35, p. 134 | eam amplecti, quia tunc lex manifeste apparet; unde
66 2, 1, 35, p. 134 | verisimiliter stet pro altera parte, lex est dubia, et ideo eo casu
67 2, 1, 35, p. 134 | ideo eo casu vel non adest lex vel non obligat. ./.
68 2, 1, 36, p. 135 | confusiones interveniant; cum enim lex debeat esse universalis
69 2, 2 135 | Exponitur secunda ratio: Quia lex, ut obliget, debet esse
70 2, 2, 37, p. 135 | Ratio secunda est, quia lex, etiamsi exsisteret, non
71 2, 2, 37, p. 135 | certa intimata; cum enim lex ad regulam subditorum constituatur,
72 2, 2, 37, p. 135 | alias nec valet obligare nec lex dici potest. Id omnes docent
73 2, 2, 37, p. 135 | I 2, q. 90, a. 4, ubi: Lex imponitur aliis per modum
74 2, 2, 37, p. 136 | mensurantur. Unde ad hoc quod lex virtutem obligandi obtineat,
75 2, 2, 37, p. 136 | necessaria est ad hoc quod lex habeat suam virtutem. Idem
76 2, 2, 37, p. 136 | illa dicitur sufficiens qua lex fit subditis certa per scientiam
77 2, 2, 37, p. 136 | d. 40, sess. 5: Etiam lex naturalis nunquam obligat
78 2, 2, 37, p. 137 | tali actu, quia non est eis lex sufficienter proposita.
79 2, 2, 37, p. 137 | aliqua actione, oportet ut lex prohibens per cognitionem
80 2, 2, 37, p. 137 | Sed quomodo potest dici lex vere applicata sive intimata
81 2, 2, 37, p. 137 | quando probabile est quod lex ne exsistat quidem?~
82 2, 2, 38, p. 138 | lege dubitatur; unde sicut lex debet esse certa ut obliget,
83 2, 2, 39, p. 139 | 39. Obijciunt 1° quod ut lex obliget non requiritur quod
84 2, 2, 39, p. 139 | ubi: Illi coram quibus lex non promulgatur obligantur
85 2, 2, 39, p. 139 | respondetur 1° quis negabit quod lex, ad obligandos particulares,
86 2, 2, 39, p. 139 | Hinc respondetur 2° quod lex quæ inter sapientes controvertitur,
87 2, 2, 39, p. 139 | addunt. Sed quomodo ista lex dici poterit unquam ./.
88 2, 2, 40, p. 140 | Respondetur quod sicut quando lex est certa, et dubitatur
89 2, 2, 40, p. 140 | revocatione constet, quia tunc lex possidet; ita contra, quando
90 2, 2, 40, p. 140 | possidet; ita contra, quando lex non est certa, possidet
91 2, 2, 41, p. 141 | Verumtamen respndentur quod lex, ut obliget, sive humana
92 2, 3, 42, p. 141 | 42. Certum est quod lex respicere debet non jam
93 2, 3, 42, p. 142 | rigidam sententiam; quia ubi lex est controversa, erit tunc
94 2, 5, 47, p. 149 | 47. Si adesset lex sequendi opiniones probabiliores,
95 2, 5, 50, p. 156 | materialiter legem, si forte lex adsit, quod jam ostendimus (
96 2, 5, 50, p. 156 | omnino esse negandum; quia lex, ut diximus, non comprehendit
97 2, 6, 52, p. 159 | Etiamsi concedatur quod adsit lex vetans usum opinionis minus
98 2, 6, 52, p. 159 | possidet libertas; 2° quia lex, nisi certe sit promulgata,
99 2, 6, 53, p. 162 | hoc contractu non adsit lex certa, non poteris dicere
100 2, 6, 53, p. 162 | probabilissimum judicium habeam quod lex dubia non obliget. Alioquin,
101 2, 6, 54, p. 163 | actionis; quia pluries, esto lex probabilius videatur adesse,
102 3, 1, 57, p. 166 | fundamentum habeatur quod lex non exsistat. Quid aliud
103 3, 1, 59, p. 169 | præcepta secundaria potest lex naturalis deleri in cordibus
104 3, 1, 61, p. 172 | invincibiliter ignoratum, cum mihi lex non appareat manifesta,
105 3, 1, 61, p. 172 | imo juste præsumatur, tunc lex non adesse, ne, ad vitanda
106 3, 1, 64, p. 174 | veritatem non assequimur, ita ut lex certe moraliter nobis non
107 3, 1, 65, p. 175 | libertati favens, exstet lex vitandi periculum peccati
108 3, 1, 65, p. 175 | authoritatum quod hujusmodi lex non exsistat? Ad minus patet
109 3, 1, 65, p. 175 | patet quod in hoc casu talis lex non est cum sufficienti
110 3, 1, 65, p. 175 | sufficienter intimata hæc lex dici potest, cum certum
111 3, 3, 75, p. 189 | ex ratione, scilicet quia lex dubia non obligat, et ex
112 3, 4, 77, p. 192 | Bellarminus: Justissima lex Domini est immubabilis et
113 3, 4, 79, p. 193 | observanda sint, præter ea quæ lex expresse nobis imposuit?
114 3, 5, 84, p. 197 | adversum. En quomodo ubi lex est dubia, tuto possumus
115 3, 6, 85, p. 200 | contra legem; qua tali casu lex est dubia, dum opinio non
116 3, 7, 90, p. 207 | indirecte id probant, puta quia lex est dubia, vel non ut certa
117 3, 7, 100, p. 217| subtilitatem legem, idest ubi lex non est manifesta. Prosequitur
118 3, 8, 103, p. 223| conferendis certa adest lex qua prohibemur sequi opinionem
119 3, 8, 103, p. 224| sit honesta, posito quod lex prohibens probabiliter non
120 3, 8, 104, p. 224| ex minus probabili, quia lex certa exsistit, tum humana,
121 3, 8, 104, p. 225| autem nullibi habetur talis lex sequendi probabiliora. Verum
122 3, 8, 109, p. 234| veram? Unde cuique patet lex divina obligans ad amplectendam
|