100-canon | cant-diana | dic-gener | genet-loquu | lorca-possi | posss-schol | sciam-vexan | viati-zerol
Capitolo, §, Capoverso
1 3, 7, 100, p. 216| 100.Willelmus glossa Raymundi (
2 3, 8, 101, p. 219| 101. Ultimo objiciunt quod a
3 3, 8, 102, p. 220| 102. Respondemus: multum differunt
4 3, 8, 103, p. 222| 103. Sed videamus quid dicebatur
5 3, 8, 104, p. 224| 104. Propositio 2 dicebat: Existimo
6 3, 8, 108, p. 233| 108. Sed antequam respondeam
7 3, 2, 67, p. 178 | Item p. 1, tit. 3, c. 10, § 10dicit: Eligere viam tutiorem consilii
8 3, 6, 86, p. 203 | Aut potest intelligi art. 10in quodl. 3, ubi ait: Qui assentit
9 4, 0, 111, p. 236| 111. Rigidæ sententiæ sectatores
10 4, 0, 112, p. 239| 112. Fatentur autem ipsi adversarii
11 4, 0, 113, p. 240| 113. Cæterum, quam magni facienda
12 4, 0, 114, p. 244| 114. Fatemur quidem quod nulla
13 4, 0, 115, p. 245| 115. Quando autem et quomodo
14 4, 0, 116, p. 245| 116. Regula II. Auctoritas paucorum
15 4, 0, 117, p. 247| 117. Regula III, quam tradit
16 3, 1, 66, p. 176 | Sed hic sciendum quod anno 1238 Guillelmus parisiensis (
17 1, 0, 5, p. 88 | p. 1, tit. 1, § 17, n. 127; Moya, qu.sel. q. 6; Schilder.,
18 1, 0, 5, p. 89 | Holzm., tom. 1, pag. 29, n. 131; Elbel, to. 1, p. 65, n.
19 2, 2, 38, p. 138 | in c. Sicut quædam, dist. 140: In iis quæ vel dubia fuerint
20 2, 6, 55, p. 164 | ait Terillus, q. 23, n. 142, quod, spectatis rationibus
21 3, 7, 90, p. 207 | qui floruit ante annum 1420, in tract, de pollut. noct.,
22 4, 0, 121, p. 255| encyclica super usuris, ord. 143, in bullar., tom. 1, ubi §
23 3, 7, 92, p. 209 | Nider, qui floruit anno 1430, in consolat. an. tim.,
24 3, 7, 89, p. 206 | qui scripsit ante annum 1450, p. 1, tit. 3, c. 10, §
25 2, 0, 14, p. 103 | de probab., quæst. 23, n. 148, dicit neminem unquam docuisse
26 3, 8, 104, p. 225| ut tenet Croix, l. 4, n. 1485, cum Filguera etc., ac Cardenas,
27 3, 7, 91, p. 207 | Sylvester, qui floruit anno 1500, quamvis, v. Dubium, q.
28 3, 5, 83, p. 196 | continuator Tourn., to. 1, pag. 154 in fin.), quod nomen opinionis
29 3, 8, 105, p. 228| qui scripsit ante annum 1545, de confess., n. 109, sic
30 4, 0, 116, p. 246| proposit. n. 6, Croix, l. 1, n. 155, et Bonac., cap. 2, qu.
31 3, 7, 90, p. 207 | Armilla, qui scripsit anno 1550, verb. Opinio, n. 2, sic
32 1, 0, 8, p. 93 | 2 d. Thom. edidit anno 1577); attamen in substantia
33 3, 6, 86, p. 203 | libro intelligi potest art. 15ejusdem quodl., ubi d. Thomas dicit:
34 4, 0, 118, p. 249| insuper Croix, l. 1, n. 165, quod hujusmodi aa. classici,
35 3, 8, 106, p. 229| cum Croix, l. 6, p. 2, a. 1737, quod si poenitens ostendat
36 ---- | iuxta editionem neapolitanam 1755~ ./. Noli esse justus multum,
37 1, 0, 5, p. 89 | Elbel, to. 1, p. 65, n. 185; et alii plures, ut refert
38 1, 0, 11, p. 96 | Terillo, quæst. 22, ./. n. 188. Item Gregorius XIII in
39 2, 1, 19, p. 110 | quam canonicum; nam in l. 192 de reg. jur. dicitur: In
40 1, 0, 5, p. 89 | 1, ./. l. 4, d. 10, n. 196; Becan., de act. hum.; Jo.
41 3, 5, 84, p. 197 | sentetiæ adhæsisse in epist. 19ad s. Hieron, ubi: Alios (idest
42 3, 7, 92, p. 210 | facienda. Atque in cap. 20addit quod tale principium valet
43 1, 0, 6, p. 91 | etiam gallice scripto, p. 212, ubi ait, confessarium teneri
44 2, 1, 32, p. 131 | 10, et Croix, lib. 1, n. 215 et 574, cum Card., Bon.,
45 1, 0, 5, p. 89 | praxi; La-Croix, lib. 1, n. 268; Holzm., tom. 1, pag. 29,
46 3, 2, 68, p. 179 | Navarr., Man., cap. 27, n. 284, dicens: Rectus intellectus
47 3, 7, 97, p. 215 | Cæterum, in Manuali, c. 27, n. 286, v. Quinto, videtur expresse
48 3, 2, 68, p. 180 | explicat idem Navarrus, n. 288, ubi: In foro conscientiæ
49 3, 7, 97, p. 216 | testament aut libertati. Item n. 288ait: in foro conscientiæ, ad
50 4, 0, 116, p. 246| insuper Viva, n. 11, Croix, n. 325, et Ronc., c. 2, q. 1, cum
51 4, 0, 114, p. 244| notavit Croix, l. 1, n. 365: Prudenter præsumi potest
52 4, 0, 117, p. 247| bene ait Croix, l. 1, n. 369, quod aliquando potest alicui
53 2, 2, 38, p. 137 | 38. Patet igitur ex textu præfato
54 Pro, 0, 2, p. 84 | innitaris, de constitu., n. 402, loquens de opinione probabili,
55 2, 3, 43, p. 143 | 43. Nec valet dicere quod,
56 3, 8, 104, p. 226| n. 28, Croix, l. 1, n. 445et Salm., de Poen., c. 12,
57 2, 5, 47, p. 149 | 47. Si adesset lex sequendi
58 2, 5, 48, p. 151 | 48. Dicit Mercorus quod si
59 1, 0, 12, p. 98 | adhibuerim. 2°. In can. 48concilii tiburiensis (qui habetur
60 2, 5, 49, p. 154 | 49. Et revera, quod in opinionibus
61 2, 5, 50, p. 155 | 50. Illi autem periculo in
62 2, 1, 31, p. 130 | 12, et Croix, lib. 1, n. 500 ex reg. 11 in 6, ubi expresse
63 2, 1, 29, p. 126 | 3, p. 6, Croix, l. 1, n. 502, cum Terill., Bon., Tann.,
64 2, 6, 52, p. 159 | 52. Etiamsi concedatur quod
65 2, 6, 53, p. 161 | 53.Si ergo licitum est juxta
66 2, 6, 54, p. 162 | 54. Sed dices: si per judicium
67 1, 0, 5, p. 88 | Dicast., tr. 8, d. 10, n. 556; Bassæus, to. 1, v. Conscientia,
68 2, 1, 23, p. 116 | quæst. 28, n. 18, pag. 557, sive unam antecedentem,
69 3, 1, 56, p. 165 | 56. Si igitur, dicunt adversarii,
70 2, 1, 32, p. 131 | Croix, lib. 1, n. 215 et 574, cum Card., Bon., Terill.,
71 3, 1, 58, p. 168 | 58. Nec valet dicere quod s.
72 3, 1, 66, p. 176 | 66. Refert p. Wigandt, ad terrorem
73 3, 2, 67, p. 177 | 67. Antequam deveniamus ad
74 3, 2, 69, p. 181 | 69. Nec obstat id quod s. Antoninus
75 2, 1, 19, p. 111 | autem 30 de reg. jur. in 6habetur: In obscuris minimum est
76 3, 2, 70, p. 184 | 70. Hinc videamus in quibus
77 3, 2, 71, p. 184 | 71. - 2° In clementina Exivit,
78 3, 2, 72, p. 186 | 72. - 3° In c. Juvenis 3, de
79 3, 1, 59, p. 169 | magno apud Croix, l. 1, n. 720, et ex eodem d. Thoma, 1
80 3, 2, 73, p. 186 | 73. - 4° In cap. Ad audientiam,
81 3, 3, 74, p. 188 | 74. Clamitant adversarii dicendo:
82 3, 3, 75, p. 188 | 75. Hinc dicimus quod cum utimur
83 3, 4, 78, p. 192 | 78. Opponunt 3° illud Prov.
84 3, 5, 81, p. 193 | 81. Quoad Patres spectat, certum
85 3, 5, 82, p. 194 | 82. Item opponunt docrtinam
86 3, 5, 83, p. 196 | 83. Item objiciunt, s. Augustinum
87 3, 6, 85, p. 198 | 85.Objiciunt adversarii, nostram
88 3, 6, 87, p. 203 | 87.Explicavit igitur d. Thomas
89 3, 7, 91, p. 207 | 91. Item Sylvester, qui floruit
90 3, 7, 95, p. 214 | 95.S. Bernardinus senensis,
91 3, 7, 96, p. 214 | 96.Cardinalis Hostiensis in
92 3, 7, 97, p. 215 | 97. Navarrus affertur ab adversariis
93 3, 7, 98, p. 216 | 98.Panormitanus explicans verba
94 3, 7, 99, p. 216 | 99.Pelbartus: Nec tenetur homo
95 3, 8, 106, p. 231| reprehendisse perniciem. S. Odilo abbas (apud Ribaden., p. 2, die
96 3, 5, 84, p. 197 | ratione quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Sufficiebat
97 3, 5, 84, p. 197 | ratio quæ tantum a vero non abhorreret. Et huic congruit illud
98 2, 3, 42, p. 142 | in omnibus uniformis, ut absint scandala, dissensiones,
99 2, 1, 23, p. 117 | infertur quod licet adsit lex absoluta sive antecedens quæ præcipit
100 2, 1, 23, p. 116 | æternas distinguere: unam absolutam per se, alteram per accidens,
101 1, 0, 4, p. 87 | m. Candidus, disp. 1, v. Absolv., Suarez, tom. 5, p. 3,
102 1, 0, 6, p. 89 | docuit teneri confessarium absovere poenitentem qui vult sequi
103 2, 5, 47, p. 151 | confessariorum et doctorum utiqe absterrentur ab excipiendis confessionibus,
104 2, 1, 19, p. 111 | onerosior quam obligatio abstinendi ab aliqua actione probabiliter
105 2, 5, 47, p. 151 | audiendis confessionibus se abstinent.~
106 3, 2, 73, p. 187 | sacerdos a celebrando se abstineret, ne, si forte postmodum
107 3, 4, 76, p. 191 | tenete; ab omni specie mala abstinete vos. Antequam igitur agamus,
108 3, 3, 75, p. 190 | involvit contradictionem vel absurdum, nisi apud eos qui rem aut
109 3, 5, 83, p. 196 | locutus fuisse ibi adversus academicos, qui dicebant quemcumque
110 2, 1, 23, p. 117 | quamvis reddendo revera accedat ad alienam? Nequaquam; imo
111 3, 5, 82, p. 195 | post cibum ad Eucharistiam accedebant. Imo, ut supra vidimus,
112 2, 1, 23, p. 117 | Lex divina prohibet viris accessum ad non suas; numquid hæc
113 2, 1, 23, p. 117 | Unde patet quod tametsi accessus ille ad non suam non videatur
114 3, 5, 82, p. 196 | practice dubius an recte acciperetur apud donatistas, nullaque
115 4, 0, 121, p. 256| Torni), hinc ejus momenta accuratius perpendimus, et rigidam
116 1, 0, 4, p. 86 | 4. Mercorus, acerrimus rigidæ sententiæ propugnator,
117 3, 2, 67, p. 179 | consulitur, secundum dictum achiepiscopum non peccat, nisi esset contra
118 Pro, 0, 2, p. 84 | unum conflatis, usque adeo acquiescat intellectus ut concipiat
119 4, 0, 121, p. 256| Alexandro cæterisque similibus acquiescentes, et hi pluries in dubiis
120 2, 1, 28, p. 125 | contra prohibitionem legis acquiritur. Ergo s. Doctor ut certum
121 2, 1, 28, p. 125 | eleemosynam largiri de male acquisitis ex furto, simonia, meretricio
122 3, 1, 57, p. 167 | Contensonio prædictam objectionem acriter facienti) physice præmovere
123 3, 1, 57, p. 167 | moveat seipsum, in ejus actibus maxime voluntarium invenitur.
124 3, 8, 104, p. 225| legitime rem possidet, nisi actor pro se afferat rationes
125 2, 1, 31, p. 130 | potius favendum est quam actori. Et ex reg. 65 in 6, ubi:
126 3, 8, 104, p. 225| rem, donec constet de jure actoris, ut late probatCarden.,
127 4, 0, 111, p. 237| suadet; quia, ut dicunt, actoritas non nisi super ratione fundatur.
128 1, 0, 7, p. 92 | ultra progreditur, ./. acuens contra eosdem illud Senecæ:
129 4, 0, 117, p. 247| auctoritas convincens cui nulla adæquata responsio superesse videtur,
130 2, 0, 13, p. 101 | carnem assumsisset, etiamsi Adam non peccasset, credet improbabilem
131 4, 0, 117, p. 247| proinde ibidem addit: Quamvis adamittant indoctum sequi posse opinionem
132 2, 1, 20, p. 113 | certas servarent quin eis addantur incertæ! Sicut enim Deus
133 3, 6, 87, p. 204 | opinionis. Secus vero si addatur judicium practicum certum
134 2, 6, 52, p. 159 | esset humanis viribus impar. Adde his potissimum argumentum
135 2, 1, 20, p. 113 | lege auferendum, ita nihil addendum, ut Deut. 4, 2: Non addetis
136 4, 0, 116, p. 246| rationem adducat; modo (adderem) illa non fuerit ab aliis
137 2, 1, 20, p. 113 | addendum, ut Deut. 4, 2: Non addetis ad verbum quod vobis loquor,
138 Pro, 0, 2, p. 84 | His videntur bene posse addi Fagnanus, qui in cap. Ne
139 3, 7, 96, p. 215 | rationabilior et æquior; addidit: Istud etiam tibi trado
140 4, 0, 121, p. 253| theologiam nonnisi longo labore addisci, pro qua certe non sufficit
141 3, 1, 57, p. 167 | princpium est intra, sed cum additione scientiæ. Unde cum homo
142 4, 0, 116, p. 246| librarit validamque rationem adducat; modo (adderem) illa non
143 2, 5, 47, p. 151 | sententiæ difficulter se adducent ad confessiones audiendas;
144 3, 7, 93, p. 213 | Terillus quomodo Mercorus adducere potuisset Sotum pro sua
145 2, 0, 16, p. 104 | Nihil igitur obstat paritas adducta stateræ, quæ longe differt
146 1, 0, 5, p. 88 | 5. His adduntur Sylvius, 1 2, q. 19, a.
147 3, 5, 81, p. 194 | apud omnes gravissimum, adeat, et respondeat documentis
148 3, 1, 61, p. 172 | peccatum materiale, si forte aderit, erit mihi certe invincibiliter
149 4, 0, 120, p. 253| casus accidere; ac propterea adeundi sunt auctores illi in quibus
150 4, 0, 121, p. 255| privatis opinionibus ne nimis adhæreant, sed, priusquam responsum
151 3, 7, 96, p. 215 | contrarium scribentem, ei adhæreas. Itaque, esto adsint plures
152 1, 0, 8, p. 93 | docuerint parti probabiliori adhærendum, ibi tamen loquuti sunt
153 2, 0, 17, p. 106 | opiniones quæ probabiliter adhærent sive conjunctæ esse possunt
154 3, 7, 96, p. 215 | esse nullum; potest quis adhærere uni contrarium scribenti,
155 3, 8, 109, p. 235| si debitam diligentiam adhibebit, lumenque necessarium convenienter
156 3, 1, 64, p. 174 | necessitate medii ad salutem adhibenda est utique debita diligentia
157 2, 2, 40, p. 140 | alienam. Quousque igitur, adhibita diligentia, homo non est
158 1, 0, 12, p. 98 | ejus commentariis volvendis adhibuerim. 2°. In can. 48concilii
159 4, 0, 121, p. 258| fuerint, postquam debitam adhibuerint diligentiam, invincibilique
160 2, 5, 49, p. 155 | sufficientem diligentiam jam adhibuerit ad sententiam probabiliorem
161 3, 1, 61, p. 172 | alicujus legis, quando detibam adhibui diligentiam, doctores consulendo,
162 3, 7, 91, p. 208 | perplexa; præcipue si quis adhibuit diligentiam in quærendo
163 3, 8, 104, p. 225| aliquam certam obligationem adimplere nolint. Hæc tantum ad cnfessarium
164 2, 1, 28, p. 124 | illi fuerunt præcepta Dei adjecta. Unde clare constat hominis
165 3, 1, 62, p. 173 | bene cum ista conditione adjuncta, scilicet dubitando ibi
166 3, 8, 109, p. 235| qua nixus et divino lumine adjutus, deinde assensum veræ fidei
167 3, 7, 94, p. 213 | et quæ nostram sententiam adjuvant, ac præsertim illud, in
168 3, 8, 106, p. 231| benignitate ad aliquibus in administrando sacramento Poenitentiæ,
169 3, 8, 106, p. 232| fuisse benignissimos in administratione sacramenti Poenitentiæ.
170 3, 7, 91, p. 208 | probabilior, quod certe Sylvester admittit licere. Cæterum, idem auctor,
171 2, 3, 42, p. 142 | nec ab ipsis adversariis admittitur. Vel omnes possunt benignam
172 3, 7, 100, p. 218| non peccaret. Jason, in l. Admonendi de jurejur.: Qui facit contra
173 3, 1, 66, p. 176 | agone constitutus, cum esset admonitus ut relinqueret sententiam
174 4, 0, 113, p. 241| in c. Suas, de simonia, adnotavit: Non peccat mortaliter qui
175 4, 0, 121, p. 255| prædicantur.~Itaque studiosos adolescentes hortamur qui tantum munus
176 2, 0, 17, p. 105 | certa quæ omnes homines adstringat, cum communis dd. hanc legem
177 3, 4, 79, p. 193 | partem ista non observare; et adstringemus eos ad pleraque alia præcepta
178 2, 1, 18, p. 108 | de verb. oblig.: Quicquid adstringendæ obligationis causa dictum,
179 2, 1, 36, p. 135 | deberet esse, ut subditos adstringere posset: imo potius, cum
180 2, 3, 42, p. 142 | videbitur, ita ut hic lege adstringetur, alter non; imo eadem persona
181 2, 1, 23, p. 116 | subsequentem vero non vult eos adstringi nec comprehendi qui in invincibili
182 3, 1, 60, p. 171 | mariti causa, barbarorum sese adulterio exposuerit, consentiente
183 3, 1, 60, p. 171 | consentiente tamen marito in ejus adulterium, immo etiam suadente. Præterea,
184 2, 2, 39, p. 139 | quantum in eorum notitiam advenit. Hinc respondetur 2° quod
185 3, 7, 89, p. 206 | probabiliori parte; ubi bene adverit Terillus non dici de probabiliori
186 3, 2, 69, p. 183 | Ecclesiæ, clare significat quod adversa probabilitas, licet major,
187 1, 0, 9, p. 93 | doctrinam suppositæ tradizioni adversam docuissent, contra eos ./.
188 2, 5, 49, p. 155 | manibus et pedibus Scoto adversaretur? Et converso, si quis dominicanus
189 3, 4 190 | Quod sententia benigna adversatur s. Scripturæ et canonibus.~
190 2, 1, 28, p. 125 | meretricio et simili (in quo advertas ibi agi non tantum de jure
191 3, 1, 64, p. 174 | sine dubio requiritur plena advertentia, ut docent omnes theologi
192 4, 0, 117, p. 247| ex n. 15, et quæ maxime adverti debet, est, quod, cum apparet
193 3, 1, 66, p. 176 | Philippo excepto, qui cum ægre (verba Spondani) ab eo Guillelmo
194 3, 8, 103, p. 223| medicina prosit aut noceat ægroto. Secus autem quando opinio
195 3, 7, 96, p. 215 | idest rationabilior et æquior; addidit: Istud etiam tibi
196 4, 0, 114, p. 244| dd. tanti roboris est ut æquiparetur aliquando probabilitati
197 2, 1, 19, p. 111 | invenitur expressum procedas æquitate servata, semper in humaniorem
198 3, 8, 106, p. 232| ambitione ducti id fecerint: cur æquius non debemus dicere quod
199 3, 8, 107, p. 232| hac propositione, arguunt, æquivalenter interdictus est usus opinionis
200 1, 0, 8, p. 93 | attamen in substantia terminis æquivalentibus eam satis tradiderunt, utque
201 3, 8, 108, p. 233| potuisset pontifex tam facile æquivoca de medio tollere, damnando
202 4, 0, 121, p. 258| mentibus obveniunt. Porro æquum et divinæ benignitati valde
203 4, 0, 111, p. 237| videantur. Prædicant isti parum æstimandam esse auctoritatem aliorum
204 4, 0, 118, p. 248| multitudine sed ex eorum gravitate æstimari debet; ita ut paucorum vel
205 2, 3, 43, p. 143 | tamen certe non evenit circa æstimationem ./. opinionum probabiliorum;
206 2, 1, 23, p. 118 | quidem agit contra legem æternam; sapienter enim ait continuator
207 2, 1, 23, p. 116 | Duas in Deo oportet leges æternas distinguere: unam absolutam
208 2, 1, 28, p. 124 | lex divina, quatenus ab æterno a Deo constituta, anterior
209 3, 4, 76, p. 190 | minime probantur nec in æternum probabuntur. Quoad auctoritates
210 3, 7, 96, p. 215 | alii dd. jus expressum non afferant.~
211 3, 7, 100, p. 218| scrupolos. Corduba, licet afferatur in contrarium, in lib. 2
212 3, 8, 102, p. 222| damnavit, quia uti probabiles afferebantur, supposuit igitur quod si
213 3, 7, 90, p. 207 | tract, de pollut. noct., afferens regulam quod non licet agere
214 3, 8, 102, p. 221| aliquæ propositiones (quæ mox afferentus) examinarentur an essent
215 3, 4, 76, p. 191 | Thess. 5, 21 et 22, quod afferunt: Omnia . . . probate; quod
216 4, 0, 116, p. 246| Lupus, loco supra cit.) affirmans aliquando sententiam unius
217 3, 4, 76, p. 191 | abstinete vos. Antequam igitur agamus, discutere utique debemus
218 3, 8, 106, p. 231| cum poenitentibus leniter agant, ex illo Apostoli ad Gal.
219 3, 7, 88, p. 206 | apparet ex eo quod ipsi semper agebant de formando conscientiæ
220 2, 1, 30, p. 128 | placuerit. In textu autem illo agebatur de vero dubio, an vovens
221 3, 1, 62, p. 172 | format sibi dictamen recte agendi et sic exponitur periculo
222 4, 0, 113, p. 243| quis neget quod prudentius agerem, si, mea, opinione suspensa,
223 3, 8, 105, p. 228| quia, esto confessarius aget contra propriam opinionem,
224 2, 0, 17, p. 107 | confitendi circunstantias aggravantes, ait: Ex his sententiis
225 1, 0, 12, p. 99 | Sed, sepositis auctoribus, aggrediamur ad perpendendas rationes
226 2, 0, 13, p. 100 | Aristotele: recta ratio agibilium. Sed opinio quæ nititur
227 4, 0, 120, p. 253| hos pueriles casusculos agitare. Sed negare non possunt
228 4, 0, 119, p. 250| principiis et rationibus valde agitati et constricti, huc illuc
229 2, 2, 39, p. 140 | naturali talem legem non agnoscat, cum potius lumen naturæ
230 2, 1, 18, p. 107 | immorabimur ut ipsius firmitas agnoscatur. Certum est non dari peccatum,
231 3, 1, 66, p. 176 | parisiensis, qui in ultimo agone constitutus, cum esset admonitus
232 4, 0, 112, p. 240| Conciliorum celebratio agri dominici præcipuæ cultura
233 2, 5, 50, p. 156 | comprehendit qui prudenter agunt. Sed dato (inquam) etiam
234 3, 6, 86, p. 202 | inquit: Illud autem quod aigtur contra legem semper est
235 4, 0, 116, p. 246| propositio 27 damnata ab Alexand. VII, quæ dicebat: Si liber
236 1, 0, 11, p. 95 | Theodoretum, s. Fulgentium, s. Alexandrum aliosque plures pp. docuisse
237 4, 0, 118, p. 249| constituere probabilitatem alicuijus opinionis.~
238 4, 0, 111, p. 237| probabilitate opinionis alienæ, quæ, omnibus inspectis,
239 3, 8, 103, p. 223| ubi est periculum damni alieni quando opinio versatur circa
240 | aliorumque
241 2, 5, 51, p. 158 | c. 2, reg. in prax., se aliqando secutum fuisse rigidam sententiam,
242 3, 8, 102, p. 221| sedula discussione voluit ut aliquæ propositiones (quæ mox afferentus)
243 1, 0, 10, p. 94 | Respondentur hoc concedit quoad aliquas opiniones particulares,
244 | aliquos
245 | aliunde
246 3, 1, 56, p. 166 | Et revera Scriptura supra allata non agit de periculo peccati
247 4, 0, 113, p. 240| vide quid dixerint auctores allati ex n. 93. Præsertim s. Anton.,
248 3, 5, 81, p. 194 | respondeat documentis quæ allegat, ille qui hoc falsum esse
249 1, 0, 11, p. 96 | Martini V et Eugenii IV, allegatque in testes Baronium, s. Antoninum
250 2, 0, 17, p. 106 | præpar. ad miss., cons. 3, alph. 37, lit. S., Sanch., dec.,
251 3, 7, 100, p. 218| format sibi conscientiam de alterutra opinione tanquam probabiliori
252 3, 7, 100, p. 219| inter æque probabiles sequi alterutram semper fuisse comunem dicens:
253 4, 0, 116, p. 246| et prudens, nec novitatum amans, et utriusque partes sedulo
254 4, 0, 121, p. 255| ne erga fidelium animas amarum zelum exerceat, qui potius
255 Pro, 0, 2, p. 84 | Jansenii doctrinæ tam magnus amator exstitit ut non dubitarit
256 3, 8, 105, p. 228| facit (confessarius) quando ambæ opiniones sunt probabiles
257 4, 0, 121, p. 256| et hi, variorum dubiorum ambagibus territi, cum formidinem
258 Pro, 0, 1, p. 83 | 1. Ut ambiguitates et æquivocationes quæ in
259 3, 7, 90, p. 207 | esse licitam, si operans ambiguus maneat et dubitet nec ullo
260 3, 8, 106, p. 232| opiniones inciderunt plausus ambitione ducti id fecerint: cur æquius
261 3, 4, 79, p. 192 | si cæco ducatum præstet, ambo in foveam cadunt. Matth.
262 1, 0, 4, p. 87 | Azor., t. 1, l. 2, c. 12; Amic., de reg. extrins., Baldellus,
263 3, 1, 56, p. 165 | sumeret poculum, si quinque amici asseverarent esse venenatum,
264 1, 0, 6, p. 90 | ex probabilioristis, qui amico librum alicujus probabilistæ
265 4, 0, 121, p. 254| malunt legere, nempe: Illam amplectantur sententiam cui magis suffragari
266 2, 5, 48, p. 152 | obligationem probabiliores amplectendi, sed potius benigna sequenda
267 2, 0, 16, p. 104 | suspensione, utique peccaret amplectendo opinionem libertati faventem
268 2, 0, 16, p. 104 | proprius accedere videtur amplectimur. Nunc autem illud probandum ./.
269 1, 0, 9, p. 93 | contradictione omnes fuissent eam amplexati? Mercorus adversus aa. nostros,
270 2, 1, 19, p. 111 | restringi, favores convenit ampliari. Per tò odia certe intelligitur
271 3, 8, 106, p. 231| Bernardus, serm. de s. Andr., loquens de confessario
272 4, 0, 116, p. 245| 14, cum Nav., Sylvest., Ang., Valent. et Montes. ex
273 4, 0, 121, p. 255| pænitentes miserrime premat et angat; cum eos, pro materiali
274 2, 5, 47, p. 151 | favent Navarrus, Sylvest., Angel. Significat Antonin., p.
275 4, 0, 118, p. 249| Sylvestri, Lessii, Sanchez, Angeli, Vasquez, Armillæ, Valentiæ,
276 3, 6, 86, p. 203 | præcise loquens de prædictis Angelici verbis, ait: Hæc verba divi
277 3, 8, 105, p. 229| eligere debet. Et citat Angelum et Sylvestrum.~
278 3, 2, 71, p. 185 | conscientiæ vitandos, quibus angentibus, eis operari, quod non erat
279 2, 1, 23, p. 116 | diximus, multum adversarios angit; ideo eam conantur pluribus
280 1, 0, 6, p. 90 | Ledesma, episcopus Joseph Angles, episcopus Thom. Zerola,
281 2, 5, 49, p. 155 | nonne magnæ istæ essent angustiæ quæ vitam redderent miserrimam,
282 2, 5, 47, p. 151 | quidem obstupesceret in mille angustias, perplexitates et formidines
283 3, 1, 57, p. 167 | omnes conveniunt cum d. Angustino, l. 1 de retract., qui docet:
284 2, 1, 23, p. 117 | legislatoris voluntanti, quæ est anima legis: ubi ergo non est
285 4, 0, 120, p. 252| despicientes. Quapropter hoc animadvertendum credimus, quod ii qui tantum
286 4, 0, 119, p. 249| vellem ut lectores benevoli animadverterent quantum claritatis et ponderis
287 3, 1, 60, p. 170 | Ecclesiæ attenderit, facile animadvertet doctores ecclesiastico multis
288 4, 0, 121, p. 256| perpendimus, et rigidam sententiam animadvertimus non solum paucos habere
289 4, 0, 119, p. 251| hi divinæ legis custodes animarumque salvatores id exsequi sine
290 3, 7, 100, p. 218| inquiens: Si quis illius sit animi quod nullo modo vellet operari
291 3, 7, 92, p. 210 | opinione atque ita habere aninum dispositum ut paratus sit
292 3, 1, 60, p. 170 | Sixtus senensis, bibl. sacr., ann. 89: Restat tertium quod
293 3, 1, 60, p. 170 | Ord., sic ait: Quicumque annales Ecclesiæ attenderit, facile
294 1, 0, 9, p. 94 | eliminatione incubuissent: anne putabimus Deum tunc temporis
295 3, 2, 71, p. 185 | diximus sub initio, formidinem annexam habere.
296 1, 0, 9, p. 93 | egari quod spatio centum annorum circiter, vel saltem usque
297 2, 5, 51, p. 158 | eamque docuisse per plures annos. At experimento vidi (sic
298 1, 0, 12, p. 99 | contraxissent, contracto antea matrimonio libene utantur.
299 1, 0, 11, p. 96 | Alia exempla tempore Scoti anteriora affert Caramuel ex Brancatio,
300 3, 5, 83, p. 196 | adversariis (ut fatetur antiprobabilista continuator Tourn., to.
301 4, 0, 120, p. 253| discussi inveniuntur. Et cum antiprobabilistæ teneantur debitam adhibere
302 3, 1, 56, p. 165 | opponitur a tutioristis ipsis antiprobabilistis. Respondent hi quod opinio
303 4, 0, 112, p. 240| apud Canum, l. 7, c. 4: Antiqua ss. Patrum consensio non
304 3, 7, 100, p. 217| prima opinio, scil. quod antiquas decimas sine peccato in
305 4, 0, 113, p. 241| sequatur. ./. Et hanc regulam antiquitus semper viguisse testantur
306 4, 0, 118, p. 248| Martini a s. Joseph, Dianæ, Antonii a Spir. Sancto, Tamburini,
307 3, 7, 92, p. 210 | de Cambaco, Willelmo, s. Antonino et aliis, nempe illud: Inter
308 2, 1, 22, p. 114 | confirmant d. Thomas et d. Antoniunus; nam d. Thomas in quodlib.
309 4, 0, 121, p. 255| quot et quantis periculis anxietatibus et angustiis, inter hujus
310 2, 1, 18, p. 109 | prohibentur, tu ex eod. Apost. 1 Cor. 7, 37: Potestatem
311 3, 8, 106, p. 231| poenitentibus leniter agant, ex illo Apostoli ad Gal. 6, 1: Instruite
312 1, 0, 9, p. 94 | fuisset opposita traditioni apostolicæ et communi sensui doctorum
313 3, 2, 71, p. 184 | fratribus minoribus rogantibus apostolicam sedem an sub gravi tenerentur
314 4, 0, 121, p. 254| quæ a sacrorum canonum et apostolicarum costitutionum notitia pendent
315 3, 8, 101, p. 219| plura in unum cum magno apparatu concerentes, sed unumquodque
316 2, 1, 36, p. 135 | sententias quæ sibi probabiliores apparent, ut diximus, et latius dicemus
317 3, 3, 74, p. 188 | speculativo? Ad hæc omnia, quæ apparenter videntur quodammodo urgere,
318 2, 0, 17, p. 106 | comparatio fit inter duas apparentias veritatis, quarum licet
319 4, 0, 111, p. 236| auctores nec etiam probabiles appellare audent. Ratio est quia qui
320 3, 1, 57, p. 166 | materiale (improprie revera appellatum peccatum), nisi physica
321 3, 8, 102, p. 220| sit ille modus opinandi appellatus a pontifice alienus ab evangelica
322 2, 5, 49, p. 155 | Unusquisque faciliter credit quod appetit, dicit s. Thomas. Considera
323 2, 2, 37, p. 135 | promulgationem subditis applicari, alias nec valet obligare
324 2, 2, 37, p. 137 | quomodo potest dici lex vere applicata sive intimata quando probabile
325 2, 2, 37, p. 135 | mensura imponitur per hoc quod applicatur ./. his quæ regulantur
326 4, 0, 121, p. 255| Ubi nota quod tò magis non apponitur quoad suscipiendas partes,
327 3, 2, 69, p. 182 | intellegit de quadam improbabili apprehensione contra aliquam sententiam
328 2, 6, 52, p. 161 | certitudinem, ut virtus apprehensiva concipiat absque ulla formidine
329 2, 1, 25, p. 119 | vitiosus secundum bonum apprehensum in quod voluntas fertur,
330 1, 0, 6, p. 90 | sententiam. Nec dicas quod approbans aliquem auctorem non censetur
331 1, 0, 6, p. 90 | singulas ejus doctrinas approbare: nam sententia benigna,
332 3, 8, 102, p. 221| proscriptis potius videtur papa approbasse quam interdixisse modum
333 3, 8, 108, p. 233| tenuiter probabilis, verius approbavit usum opinionis solide probabilis.
334 2, 6, 52, p. 161 | sint multi ponderis, sunt apta generare moralem certitudinem,
335 2, 1, 32, p. 132 | declarationem fecit de se aptam ad obligandum? Non fecit
336 2, 1, 20, p. 113 | probabiliores ipsi esse arbitrantur. Fautores autem benignæ
337 4, 0, 112, p. 239| propria suadeat; sed clamitant arcendos ac comburendos esse casuistas,
338 3, 7, 91, p. 208 | variant. Et dico, secundum Archiepiscopum, quod tuta conscientia potest
339 3, 4, 79, p. 193 | unquam ideo viam vitæ esse arctam quia homini innumera alia
340 4, 0, 121, p. 254| pendent complectatur, ut ardua plane res sit posse aliquem
341 4, 0, 120, p. 252| facile se existiment ad arduum confessarii munus sufficientes,
342 4, 0, 114, p. 244| aliorum dd. Ecclesiæ, quasi arguendo ex propriis, sed probabiliter.
343 4, 0, 121, p. 258| conforme videtur nequaquam arguendos homines qui opiniones rationabili
344 2, 0, 13, p. 100 | agit, prudenter agit. Sic arguentes: Qui prudenter agit non
345 2, 1, 20, p. 112 | pingere opus servile sit, male argueret, si diceret non esse licitum
346 3, 2, 71, p. 185 | practice utique dubitantes (ut arguitur ex verbis textus: Quin circa
347 2, 1, 30, p. 129 | per triennium. Unde sic arguo: lex non accedendi ad non
348 4, 0, 113, p. 242| qui sequuti sunt opinionem Arii, Nestorii etc... Nec potest
349 2, 0, 13, p. 100 | Thoma, 2 2, q. 57, a. 4, cum Aristotele: recta ratio agibilium.
350 3, 1, 57, p. 167 | esse, secundum definitionem Aristotelis, Gregorii nysseni et Damasceni,
351 3, 7, 90, p. 207 | 90. Pariter Armilla, qui scripsit anno 1550,
352 4, 0, 118, p. 249| Sanchez, Angeli, Vasquez, Armillæ, Valentiæ, Laymanni, Molinæ,
353 3, 1, 66, p. 176 | plura beneficia habere, uno Arnoldo et prædicto Philippo excepto,
354 1, 0, 4, p. 87 | Arriaga, de act. hum.; Arragon., 2 2, q. 63, a. 4; Azor.,
355 1, 0, 4, p. 87 | Aversa, q. 28, sess. 18; Arriaga, de act. hum.; Arragon.,
356 4, 0, 113, p. 242| quia forte illa ipsi non arridebant. Subjungit tamen Angelicus:
357 1, 0, 6, p. 91 | amplecti quæ sibi magis arriserit. Idem tenuerunt plurimi
358 3, 6, 85, p. 200 | vel naturale, ut contra artculos fidei, decem præcepta et
359 3, 6, 86, p. 201 | contrarium. Deinde in corp. artic. dicit: Aut ergo ille qui
360 4, 0, 120, p. 252| principiis totam hujus longæ artis seriem consistere putant,
361 4, 0, 121, p. 253| scientiarum, officiorum et artium, tum quia tot diversas et
362 3, 2, 69, p. 182 | expressum quod caret ullo assensu. Ac proinde loquitur de
363 4, 0, 113, p. 242| est de facili præstandus assensus; quinimo, ut Augustinus
364 3, 2, 68, p. 181 | deponere poterit, si uni parti assentiatur, voluntarie eligens opinionem
365 2, 0, 16, p. 104 | tamen unice trahitur ad illi assentiendum, cum ex altera parte ratio
366 3, 2, 68, p. 181 | bene potest alicui parti assentiri, licet cum formidine oppositæ.~
367 4, 0, 113, p. 242| 4, art. 10, dicens: Qui assentitur opinioni alicujus magistri
368 3, 4, 76, p. 191 | prius veritatem actionis assequamur. Respondetur quod prædicta
369 3, 1, 64, p. 174 | sed inde, si veritatem non assequimur, ita ut lex certe moraliter
370 2, 1, 21, p. 113 | tantum discrimen, absolute asserant hanc legem non adesse? Usquedum
371 2, 1, 18, p. 110 | evangelicum quo hoc præceptum asseratur; proferant, et tacebimus.
372 2, 5, 48, p. 153 | non debent esse faciles ad asserendum aliqua esse peccata mortalia
373 2, 1, 20, p. 113 | legem sed contra sententiam asserentem adesse legem. Denique vellent
374 3, 8, 101, p. 219| gratis sine ullo fundamento asserentes. ./.
375 2, 6, 54, p. 163 | reflexum sit probabilior, sed asserimus quod illa juxta directum
376 3, 2, 67, p. 177 | audientiam, de homic., in quibus asserta regula enunciatur, tria
377 3, 8, 105, p. 228| et habent suos proprios assertores? Respondeo: sive sit ejus
378 3, 1, 60, p. 170 | Chrysostomi verbis continetur assertum, videlicet Saram in eo potissimum
379 3, 7, 100, p. 219| concluditur non immerito asseruisse Vasq., sententiam benignam
380 2, 1, 30, p. 128 | part., de cens., merito asseruit: In dubio liberum est sequi
381 3, 4, 76, p. 190 | omnia sæpius gratis ab ipsis asseruntur, sed minime probantur nec
382 3, 1, 56, p. 165 | poculum, si quinque amici asseverarent esse venenatum, licet alii
383 1, 0, 6, p. 90 | scripsit cuidam episcopo ut asside legeret summam Toleti, quia (
384 3, 1, 61, p. 172 | materialia, in tot dubiis quæ assidue hominum mentibus occorrunt,
385 2, 4, 46, p. 148 | prælato promissam fuisse assistentiam Spiritus Sancti et infallibilitatem,
386 2, 1, 32, p. 131 | probabilior opinio seu ratio assistit, sat illa legem elucidat
387 2, 0, 13, p. 101 | quod Verbum divinum carnem assumsisset, etiamsi Adam non peccasset,
388 3, 5, 83, p. 196 | probabilia quæ ab aliquo probanda assumuntur per quamlibet rationem delectabilitatis
389 3, 1, 60, p. 170 | Quicumque annales Ecclesiæ attenderit, facile animadvertet doctores
390 2, 1, 31, p. 130 | conditio possidentis -, attenta præfata contrariorum regula,
391 3, 8, 106, p. 231| 13, c. 1, § 7, dicens ibi attentionem internam non necessario
392 4, 0, 121, p. 257| etiam parum probabilem, attentis principiis, et insuper undequaque
393 2, 2, 37, p. 137 | ligatur aliquis, nisi imperium attingat ipsum cui imperatur. Attingit
394 3, 8, 108, p. 234| gravem probabilitatem ./. attingere, etsi in infimo probabilitatis
395 2, 2, 37, p. 137 | attingat ipsum cui imperatur. Attingit autem ipsum per scientiam;
396 3, 8, 102, p. 222| Probabile est sufficere attritionem naturalem, modo honestam.
397 3, 8, 110, p. 235| valent ea quæ sub initium attulimus, n. 10, et præsertim id
398 4, 0, 120, p. 252| auctores, nostræ sententiæ auctore elate et inepte despicientes.
399 1, 0, 7, p. 91 | 7. Ad hanc auctoritatum multitudinem adversarii
400 4, 0, 112, p. 239| illam qua quis vellet omnem auctotitatem spernere, nisi ratio propria
401 4, 0, 112, p. 239| nimis intolerabilem esse audaciam illam qua quis vellet omnem
402 4, 0, 121, p. 257| præsumat, ut ab adversariis fit audacter, undique declamando contra
403 4, 0, 111, p. 236| doctorum auctoritates et omnino audacterque deferentes solo proprio
404 4, 0, 111, p. 238| ut contradicere eis non audebat. Et in l. de utilit. cred.,
405 4, 0, 111, p. 238| nullì etiam contradicere audemus. Ex quo innuit s. Doctor
406 4, 0, 111, p. 236| etiam probabiles appellare audent. Ratio est quia qui probabilioristarum
407 2, 5, 47, p. 151 | adducent ad confessiones audiendas; quia vel deberent poenitentes
408 2, 5, 47, p. 151 | angustiis se eximant, ab audiendis confessionibus se abstinent.~
409 2, 4, 44, p. 145 | sunt aperte contra Deum, audire debemus. Item Leo X (ut
410 2, 2, 37, p. 136 | obeditio ubi non præcesserit auditio. Publicatio autem legis
411 4, 0, 113, p. 241| ejus interpretes ediderunt: Auditor diversorum magistrorum tenentium
412 4, 0, 113, p. 242| bonos mores, absque periculo auditores utramque opinionem sequi
413 4, 0, 113, p. 242| habere propter simplicitatem auditorum, si in talibus erroneam
414 2, 1, 20, p. 113 | Deus præcepit nihil a lege auferendum, ita nihil addendum, ut
415 2, 1, 20, p. 113 | verbum quod vobis loquor, nec auferetis ex eo.~
416 2, 3, 43, p. 143 | universalem uniformitatem non aufert. Hoc tamen certe non evenit
417 2, 2, 38, p. 139 | loco ubi ligatus est, et aufertur ei potestas alio divertendi.
418 2, 5, 48, p. 154 | probabiliores mihi; et angustia augeretur, nam sæpe mihi oporteret
419 Pro, 0, 2, p. 84 | ridente Pelagio, plorante Augustino. Idem sensit Wendrochius
420 4, 0, 113, p. 241| pariter legitur in tabula aurea s. Thomæ, quam ejus interpretes
421 4, 0, 111, p. 238| Scripturæ textibus: Inclina aurem tuam et audi verba sapientum.
422 2, 4, 44, p. 145 | subditus. Item Glossa, in c. Ad aures, de temp. ord., lit. F.
423 4, 0, 119, p. 250| excusantes, magistros prurientes auribus, placentia loquentes, moralis
424 3, 8, 106, p. 231| fieri potest rigidas et austeritas, et agendum benigne, quia
425 2, 1, 19, p. 112 | const. ord. præd.) nimia austeritate in opinionibus; terrentur
426 3, 8, 106, p. 231| impediri pluries per nimiam austeritatem in opinionibus: Terrentur
427 3, 1, 60, p. 171 | lib. 1 de serm. dom., non ausum esse peccati damnare eum
428 1, 0, 12, p. 98 | 13, n. 11, sic ait: Nihil ausus est (canon concilii) generatim
429 2, 2, 37, p. 137 | nullam præsumi obligatum; ex authentica, Quibus modis. Sed clarius
430 2, 2, 37, p. 136 | nisi per aliquem idoneum et authenticum sibi promulgetur. Item Suarez,
431 3, 1, 64, p. 175 | formatam explicat præfatus author) est quando post discussinem
432 3, 8, 102, p. 221| simplicem dictum cujusque authoris moderni permitteret operari.
433 3, 1, 65, p. 175 | pondere tum rationum tum authoritatum quod hujusmodi lex non exsistat?
434 3, 8, 106, p. 232| illas a periculo peccatorum averterent tutiusque ducerent ad portum
435 2, 5, 50, p. 156 | materialiter, ab illo non tenemur averti postquam veritatem inquirere
436 1, 0, 7, p. 91 | sunt unus alium, tamquam aves et oves; et Contensonius
437 4, 0, 118, p. 249| auctoritate Suarii, Soti, Azorii, Cani, Sylvii, Cajetani,
438 4, 0, 116, p. 245| sed pondere. Hinc dicunt Azorius, to. 1, l. 2, c. 17, q.
439 1, 0, 4, p. 87 | Amic., de reg. extrins., Baldellus, p. 1, d. 12; Bardi, disp.
440 2, 1, 29, p. 126 | 1, c. 10, an. 10, Sotus, Baldo, Nav., Concum, Ledesm.,
441 3, 5, 82, p. 195 | divini, non autem ad valorem Baptismi) alio modo facile respondetur
442 3, 1, 63, p. 174 | ibi s. Doctor loquitur de Baptismo, quod certe spectat ad necessitatem
443 3, 1, 60, p. 171 | servandi ./. mariti causa, barbarorum sese adulterio exposuerit,
444 1, 0, 4, p. 87 | Baldellus, p. 1, d. 12; Bardi, disp. sel. ad Cand; Barb.,
445 1, 0, 11, p. 96 | IV, allegatque in testes Baronium, s. Antoninum et alios.
446 1, 0, 5, p. 88 | tr. 8, d. 10, n. 556; Bassæus, to. 1, v. Conscientia,
447 1, 0, 5, p. 89 | l. 4, d. 10, n. 196; Becan., de act. hum.; Jo. Medin,
448 3, 3, 75, p. 189 | certum respiciens actionem bellandi, nempe quod ipse teneatur
449 3, 3, 75, p. 189 | quia juxta illud peccaret bellando carens certitudine morali
450 2, 4, 44, p. 146 | recte potest illo jubente bellare, si quod sibi jubetur vel
451 3, 4, 77, p. 192 | Illud autem psalmi declarat Bellarminus: Justissima lex Domini est
452 1, 0, 4, p. 88 | c. 4, q. 4; Garcias, de benef., par. 11; Gord., l. 1,
453 2, 1, 30, p. 127 | præferendus esset possessor beneficii; ex quo patet quod possessio
454 3, 1, 66, p. 176 | sententiam de pluralitate beneficiorum, respondit: Se velle experiri
455 4, 0, 119, p. 249| conclusione vellem ut lectores benevoli animadverterent quantum
456 3, 8, 102, p. 220| relaxantur; non enim ex usu benignarum opinionum, sed laxarum et
457 3, 8, 106, p. 231| et austeritas, et agendum benigne, quia sic melius trahuntur
458 2, 1, 19, p. 112 | affertur, curabo opiniones benigniores amplecti vel earum probabilitatem
459 3, 8, 102, p. 220| dicere quod ex opinionibus benignis mores relaxantur; non enim
460 3, 8, 106, p. 232| Capistranum etc. fuisse benignissimos in administratione sacramenti
461 2, 5, 47, p. 150 | Ac proinde non præsumitur benignissimus Deus, cujus misericordia
462 3, 8, 106, p. 231| reprehensus de nimia benignitate ad aliquibus in administrando
463 4, 0, 113, p. 241| magister Nider, utens verbis Bernardi a Claromonte, in consol.
464 3, 7, 92, p. 211 | patet ex eo quod subdit ex Bernardo claramontensi; nam loquens
465 1, 0, 6, p. 91 | Lorich., thesaur., v. Opinio; Bertaut, in direct. confess., etiam
466 3, 1, 60, p. 170 | refert Sixtus senensis, bibl. sacr., ann. 89: Restat
467 1, 0, 6, p. 90 | Thom. Zerola, episcopus Bonacina. Hicque notandum, quod s.
468 4, 0, 118, p. 249| Molinæ, de Lugo, Castropalai, Bonacinæ, Emm. Sa, Pontii, Cabassutii,
469 1, 0, 11, p. 95 | rato contra sententiam d. Bonaventuræ, Scoti et communem scotistarum,
470 3, 1, 57, p. 168 | involuntarium tollit rationem boni et mali moralis. Ergo si
471 4, 0, 118, p. 248| licet docti et probi ac bono fine ducti fuerint (non
472 2, 3, 42, p. 142 | conscientiarum pericula; quæ omnia bonocommuni adversantur. Ad promovendam
473 Pro, 0, 2, p. 85 | et hanc tuentur Mercorus, Boronius et alii pauci. Tertia sententia,
474 4, 0, 112, p. 239| sic loquitur s. Carolus Borromæus in sua Instructione ad confessarios,
475 1, 0, 11, p. 96 | anteriora affert Caramuel ex Brancatio, Gregorii VII nimirum, Martini
476 1, 0, 4, p. 88 | de peccat., q. 4, p. 9; Bresser., l. 3 de consc., c. 6;
477 3, 8, 109, p. 234| necessaria ad salutem? Sed breviter respondeo 1° Falsum est
478 1, 0, 4, p. 87 | c. 5; Rodriq., in expos. bullæ § 9; Tanner., d. 2, q. 4,
479 1, 0, 6, p. 91 | Valentia, Bonac., Pal., Garcia, Busemb., Aversa, Sporer, Elbel,
480 3, 8, 105, p. 227| suam non ageret. Idem tenet Cabass., theor, jur., lib. 3, cap.
481 1, 0, 12, p. 98 | det. De quo canone loquens Cabassiutius, Theor. jur., l. 3, c. 13,
482 4, 0, 118, p. 249| Bonacinæ, Emm. Sa, Pontii, Cabassutii, continuatoris Tournely,
483 4, 0, 112, p. 240| concilio constantiensi apud Cabassutium, sect. 39, his verbis: Conciliorum
484 2, 1, 18, p. 109 | Viri, § Sin autem, c. de caduc. toll., in qua sic habetur:
485 3, 4, 79, p. 192 | præstet, ambo in foveam cadunt. Matth. 15, 14. Verum ista
486 2, 6, 52, p. 159 | adversarii clamitant) a talibus cæcis ducibus ./. deceptæ incederent.
487 3, 4, 79, p. 192 | perditionem. Matth. 7, 13. Cæcus autem, si cæco ducatum præstet,
488 2, 1, 29, p. 127 | potentialis sive generica in qua cæteræ virtutes inter se conveniunt.
489 4, 0, 121, p. 256| ignorant, Genetto, Alexandro cæterisque similibus acquiescentes,
490 2, 1, 23, p. 116 | objectioni opus est fuso calamo respondere; hæc enim responsione
491 4, 0, 121, p. 255| angustiis, inter hujus sæculi caligines, pænitentes miserrime premat
492 3, 4, 76, p. 191 | prædicta verba (ut affert Calmet) a textu græco sic vertuntur:
493 3, 7, 92, p. 210 | principium traditum a Jo. de Cambaco, Willelmo, s. Antonino et
494 1, 0, 12, p. 98 | volvendis adhibuerim. 2°. In can. 48concilii tiburiensis (
495 3, 1, 66, p. 176 | historiam cujusdam Philippi cancellarii parisiensis, qui in ultimo
496 1, 0, 4, p. 87 | 12; Bardi, disp. sel. ad Cand; Barb., collect., c. Capellanus,
497 1, 0, 4, p. 87 | Montesin., d. 29, q. 5; m. Candidus, disp. 1, v. Absolv., Suarez,
498 4, 0, 118, p. 249| auctoritate Suarii, Soti, Azorii, Cani, Sylvii, Cajetani, Bannez,
499 1, 0, 12, p. 98 | sic ait: Nihil ausus est (canon concilii) generatim definire
500 1, 0, 12, p. 98 | conjugio operam det. De quo canone loquens Cabassiutius, Theor.
501 2, 1, 22, p. 115 | naturale aut contra Ecclesiæ canonem vel evidentem rationem:
502 1, 0, 12, p. 98 | legitur: Illud etiam nec canonica institutione definimus nec
503 3, 8, 106, p. 231| ad satisfaciendum horis canonicis, hanc rationem adducit:
504 2, 1, 19, p. 110 | conveniunt jus tam civile quam canonicum; nam in l. 192 de reg. jur.
505 2, 1, 22, p. 114 | expressa Scripturæ sacræ aut canonis Ecclesiæ vel evidens ratio, ./.
|