100-canon | cant-diana | dic-gener | genet-loquu | lorca-possi | posss-schol | sciam-vexan | viati-zerol
Capitolo, §, Capoverso
506 3, 8, 106, p. 231| sui. Addit, serm. 42 in Cant.: Mallem aliquando tacuisse
507 3, 4, 76, p. 190 | Sæpius repetunt adversarii cantilenam hanc, quod sententia benigna
508 4, 0, 112, p. 240| Vincentius lirinensis, apud Canum, l. 7, c. 4: Antiqua ss.
509 2, 2, 37, p. 137 | Et ideo ille qui non est capax notitiæ, præcepto non ligatur,
510 4, 0, 119, p. 251| Fateor quod ipse minime capere valeo quomodo possint hi
511 3, 8, 106, p. 232| Nicolaum tolentin., s. Joannem Capistranum etc. fuisse benignissimos
512 3, 7, 100, p. 216| sent. præc., c. 24): In capitibus juris ubi dubitant etiam
513 1, 0, 11, p. 96 | tempore Scoti anteriora affert Caramuel ex Brancatio, Gregorii VII
514 4, 0, 118, p. 248| aliquorum auctorum, puta Caramuelis, Zanardi, Jo. Sancii, Leandri,
515 1, 0, 6, p. 89 | docuerunt plures episcopi et cardinales, prout card. de Lugo, de
516 3, 7, 96, p. 214 | 96.Cardinalis Hostiensis in cap. Si vir,
517 2, 6, 52, p. 160 | omni ratione adhuc levi careant, sed sufficit si sententia
518 3, 7, 100, p. 217| tenenda est, cum ratione non careat et sit benignior. Idem Nider,
519 3, 3, 75, p. 189 | illud peccaret bellando carens certitudine morali de honestate
520 2, 5, 48, p. 152 | omni videtur probabilitate carere: et si quis probabiliorista
521 3, 4, 78, p. 192 | hæretico aut de homine carnali, qui falso sperat salutem
522 2, 0, 13, p. 101 | probabilius quod Verbum divinum carnem assumsisset, etiamsi Adam
523 Pro, 0, 2, p. 84 | et traditus flammis manu carnificis. His videntur bene posse
524 1, 0, 12, p. 97 | monasterium, se non exacturam carnis debitum, quod erat in potestate
525 3, 1, 60, p. 171 | Nunquid dicendum hos sanctos caruisse charitate vel ab orando
526 2, 4, 44, p. 145 | debemus. Item Leo X (ut refert Casarubius, v. Declarare, n. 4 et 5)
527 4, 0, 118, p. 249| Laymanni, Molinæ, de Lugo, Castropalai, Bonacinæ, Emm. Sa, Pontii,
528 4, 0, 120, p. 253| probabilistis perlegi debent hi casuistæ, apud quos non solum probabiles
529 4, 0, 120, p. 253| quiddam esse hos pueriles casusculos agitare. Sed negare non
530 4, 0, 116, p. 245| n. 93; et Tapia, l. 1, catech. mor., q. 8, n. 11, a. 14,
531 3, 8, 109, p. 234| salutem quam professio nostræ catholicæ fidei, quæ inter sua dogmata
532 1, 0, 11, p. 95 | pontifices et ecclesiam catholicam semper pemisisse usum probabilis,
533 3, 1, 60, p. 170 | etiam errores; neque id catholicorum ullus, ut puto, negavit.
534 1, 0, 7, p. 92 | propositiones quæ adhuc inter catholicos hinc inde controvertuntur,
535 4, 0, 121, p. 254| innitantur, sed, antequam causam dirimant, libros consulant
536 3, 1, 57, p. 168 | quod illa ignorantia quæ causat involuntarium tollit rationem
537 3, 8, 106, p. 230| usum consiliorum justis de causis dissuademus, prout alicui
538 1, 0, 8, p. 92 | ex præcepto p. Seraphini Cavalli sui generalis ./. expositiones
539 1, 0, 7, p. 92 | damnationis thesium, ubi: Caveant ab omni censura et nota
540 4, 0, 121, p. 255| in salutem et utilitatem cedat; eas ita adstringendo, ut
541 1, 0, 6, p. 90 | regnans papa Benedictus XIV in celeberrimo opere de synodo, quod licet
542 1, 0, 4, p. 87 | p. Didacus Alvarez (vir celeberrimus propter disputationes ab
543 3, 2, 73, p. 187 | injungere ut sacerdos a celebrando se abstineret, ne, si forte
544 3, 2, 70, p. 184 | erat de inhabilitate ad celebrandum, sine ulla probabilitate
545 2, 6, 52, p. 160 | periculo, ut dicunt doctores de celebrante missam, ubi requiritur status
546 3, 2, 70, p. 184 | excommunicationis priusquam celebraret: Quia in dubiis, ait pontifex,
547 3, 2, 73, p. 187 | scandalo populi inveniretur celebrasse. Idque patet ex cap. Petitio
548 4, 0, 112, p. 240| his verbis: Conciliorum celebratio agri dominici præcipuæ cultura
549 2, 1, 18, p. 109 | expressisset. Hinc ajunt celebres jurisperiti (vide Menoch.,
550 83 | 32, n. 1.~Dissertatio de celebri quæstione: An liceat usus
551 4, 0, 120, p. 252| quæstionibus dubiisque prætermissis celebriorum auctores, nostræ sententiæ
552 2, 1, 30, p. 128 | Glossa in c. Ex part., de cens., merito asseruit: In dubio
553 3, 8, 104, p. 227| non est quod confessarius censeat veram opinionem poenitentis,
554 2, 0, 13, p. 102 | pro lege non efficit ut censeatur certitudo moralis adversus
555 4, 0, 114, p. 244| opinionem tuentur: minime enim censendum est eos temere et sine gravi
556 3, 8, 106, p. 229| suadenda est opinio tutior; imo censeo ad eam suadendam præcipue
557 3, 7, 92, p. 211 | exigit præponderantiam, sed censet in opinionibus dubiis sufficere
558 1, 0, 7, p. 92 | thesium, ubi: Caveant ab omni censura et nota necnon a quibuscumque
559 1, 0, 9, p. 93 | autem egari quod spatio centum annorum circiter, vel saltem
560 3, 8, 102, p. 220| damnationem ab ipsis probabilistis cernantur fere communiter rejectæ,
561 3, 8, 106, p. 230| strictas, præsertim in non certissimis (nota), nequaquam eruantur
562 3, 7, 97, p. 215 | Item n. sequ. addit: Sexto, cessantibus prædictis (licet sequi opinionem),
563 2, 1, 29, p. 127 | religio tribuit suum jus Deo, charitas proximo, temperantia sibi
564 2, 5, 51, p. 157 | maxime si sit universalis) charitati graviter repugnat. Cæterum,
565 2, 4, 44, p. 145 | præciperetur. Item Dionysius chartusianus, in 2, d. 39, q. 3: In dubiis
566 2, 1, 18, p. 109 | non v’è una chiara legge che gl’imponga. In dubio enim
567 2, 1, 18, p. 109 | ligami quando non v’è una chiara legge che gl’imponga. In
568 2, 1, 20, p. 113 | legis habere possunt. Utinam chiristiani leges certas servarent quin
569 2, 0, 17, p. 105 | universalis toti populi christiano? Aut hæc poterit esse lex
570 1, 0, 9, p. 94 | pravitatem, quæ per orbem christianum irrepserat, eliminaret;
571 3, 1, 60, p. 170 | negavit. Et revera de s. Jo. Chrys. sic refert Sixtus senensis,
572 3, 1, 60, p. 170 | tertium quod in præmissis Chrysostomi verbis continetur assertum,
573 3, 5, 82, p. 195 | in die coenæ Domini post cibum ad Eucharistiam accedebant.
574 1, 0, 9, p. 93 | quod spatio centum annorum circiter, vel saltem usque ad medietatem
575 2, 1, 24, p. 118 | æquivocationes, a quibus circumducti adversarii undique clamant
576 3, 8, 108, p. 233| ad quid hæc tam obscura circumductio, cum potuisset pontifex
577 4, 0, 121, p. 253| percurrere summulam earum quæ circumferuntur. Porro moralis scientia
578 4, 0, 120, p. 252| prout diversæ occurrunt circumstantiæ, ex quibus resolutionum
579 3, 2, 73, p. 187 | aliis casibus extra has circumstantias (ut vidimus cap. I, n. 12)
580 2, 0, 17, p. 107 | de obligatione confitendi circunstantias aggravantes, ait: Ex his
581 3, 7, 93, p. 211 | quem adversarii pro se citant, sed an merito, mox videbimus.
582 1, 0, 6, p. 90 | 2, c. 1, § 3. Item locis citatis episcopus Didac. Alvarez,
583 2, 5, 47, p. 151 | tali opinioni. Præter aa. citatos, favent Navarrus, Sylvest.,
584 2, 6, 52, p. 160 | conjectura; quia certitudo alia citra revelationem non habetur
585 3, 8, 104, p. 224| convictus: imo etiam in causa civili ./. dicunt nec posse judicem
586 4, 0, 119, p. 249| vellent, utique non frustra clamitarent, vocantes auctores nostros
587 2, 1, 22, p. 116 | sentiant. Ergo ubi lex non est clara, sed de ea sapientes disceptant,
588 3, 7, 92, p. 211 | quod subdit ex Bernardo claramontensi; nam loquens de probabilitate
589 3, 1, 59, p. 169 | conclusiones immediatas eorum et claras, bene vero datur circa conclusiones
590 3, 7, 100, p. 218| contextibus quos ibi affert, clarem intelligit loqui de hærente
591 2, 1, 20, p. 112 | exsistentia legis. Exemplo res clarior fiet. Lex est quod in diebus
592 3, 8, 104, p. 225| authoritate dd. communissima et claris argumentis. Pro confessariis
593 4, 0, 119, p. 249| animadverterent quantum claritatis et ponderis principia benignæ
594 4, 0, 113, p. 241| utens verbis Bernardi a Claromonte, in consol. tim, consc.,
595 3, 7, 100, p. 217| Concordat etiam Bernardus claromontensis dicens: Ex quo enim opiniones
596 4, 0, 118, p. 249| 165, quod hujusmodi aa. classici, etiam cum citantur ab aliis
597 1, 0, 4, p. 87 | 19, a. 5, d. 86; Sayr., clav. reg. l. 1, c. 5; Rodriq.,
598 3, 2, 67, p. 177 | de cler. excomm., 2° in clem. Exivit, § Item quia, 3°
599 3, 2, 73, p. 186 | ex eo vulnere periisset. Clemens III definivit conveniens
600 3, 2, 71, p. 184 | 71. - 2° In clementina Exivit, fratribus minoribus
601 3, 2, 67, p. 177 | in cap. Illud Dominus, de cler. excomm., 2° in clem. Exivit, §
602 2, 1, 30, p. 127 | fuit idem beneficium duobus clericis, uni a papa, alteri ab episcopo
603 3, 8, 104, p. 225| adimplere nolint. Hæc tantum ad cnfessarium pertinent quoad officium
604 1, 0, 9, p. 94 | editum Tridentinum, quod ideo coactum fuit ut mor pravitatem,
605 4, 0, 119, p. 250| fidelium conscientias ita coarctant ut inter opiniones probabiles
606 3, 1, 66, p. 176 | parisiensis (ut refert Spondanus) coegit plurimos dd. sæculares et
607 2, 1, 33, p. 132 | formidinem oppositam, est toto coelo diversa a scientia, quæ,
608 3, 4, 77, p. 192 | s. Bernardus, Serm. 7 in Coena Dom., vel quisque sit auctor,
609 3, 5, 82, p. 195 | probabili ratione in die coenæ Domini post cibum ad Eucharistiam
610 4, 0, 111, p. 238| cogimus ante dominicam illam coenam prandere; sed nullì etiam
611 4, 0, 121, p. 255| examinent qui magis inter coeteros prædicantur; deinde eas
612 4, 0, 119, p. 250| nomenque abjicere, homines cogendo ad operandum ex sola certitudine;
613 2, 1, 18, p. 108 | exstiteris, exsequi non cogeris quod mandatum. Lactantius,
614 4, 0, 111, p. 238| 7, sic scribit: Neminem cogimus ante dominicam illam coenam
615 3, 1, 66, p. 177 | adversarii velint asserere aut cogitare.~
616 4, 0, 121, p. 258| proponuntur, quot et variæ cogitationum species in hujus sæculi
617 3, 1, 56, p. 166 | transgressio divinæ legis jam cognitæ ex mala voluntate, quæ peccatum
618 3, 1, 57, p. 167 | a propria voluntate cum cognitione finis, ut dicit d. Thomas,
619 2, 2, 37, p. 137 | oportet ut lex prohibens per cognitionem certam ipsi applicetur.
620 3, 1, 57, p. 167 | scientiæ. Unde cum homo maxime cognoscat finem sui operis et moveat
621 2, 4, 45, p. 146 | posset subditus obedire, nisi cognosceret aut supponeret superiorem
622 2, 4, 46, p. 148 | manifesto, hoc ex eo est quod cognoscit superiorem non temere præcipere
623 2, 1, 18, p. 108 | d. Pauli, Rom. 7, 7: Non cognovi peccatum nisi per legem.
624 2, 1, 30, p. 129 | prius probari non possit, cohabitent per triennium. Unde sic
625 4, 0, 121, p. 254| si sic legeretur, minime cohæreret illud cui papa deinde se
626 2, 4, 45, p. 147 | ratio superioritatis quæ cohonestat operationem subditi; nam
627 2, 4, 46, p. 149 | recurrunt adversarii ut cohonestent obedientiam in rebus dubiis):
628 3, 8, 106, p. 230| vita spir., p. 3, lect. 4, coll. 10: Fit ut per tales assertiones
629 2, 1, 30, p. 127 | si non constaret quænam collatio fuisset altera anterior,
630 2, 0, 13, p. 101 | inferebat licitum esse in collatione sacramentorum sequi opinionem
631 2, 1, 26, p. 122 | ita ut ex omnibus simul collatis resultet ultimum dictamen
632 2, 1, 30, p. 127 | facto casu quod eodem die collatum fuit idem beneficium duobus
633 1, 0, 4, p. 87 | disp. sel. ad Cand; Barb., collect., c. Capellanus, de fer.;
634 3, 8, 108, p. 233| propositionis immerito volebant (ut colligitur) quod opinio, quantumvis
635 4, 0, 112, p. 239| sed clamitant arcendos ac comburendos esse casuistas, et tantum
636 4, 0, 111, p. 238| ante sumtionem Eucharistiæ comedere ex auctoritate eorum quos
637 1, 0, 12, p. 98 | Si quis suæ spiritualis commatris filiam fortuito in conjugium
638 1, 0, 12, p. 98 | sentiunt, hoc loco aliquid commemoramus. Si quis suæ spiritualis
639 2, 1, 18, p. 108 | locum s. Augustinus cap. 7, commentans ait: Concupiscientiam nesciebam,
640 1, 0, 12, p. 98 | quantamcumque curam in ejus commentariis volvendis adhibuerim. 2°.
641 3, 6, 87, p. 205 | et sic non peccat. Hoc commentum non est meum, sed plurimorum
642 3, 4, 77, p. 192 | continet; promissiones enim et comminationes omnino impleri debent. Quid
643 3, 8, 104, p. 225| sed nonnis super peccatis commissis, ut de eorum gravitate judicet
644 3, 1, 64, p. 174 | favet. Et tunc minime nos committimus periculo peccati formalis,
645 4, 0, 116, p. 246| solverint, et e contrario ipse commode solvat rationes oppositas;
646 3, 8, 106, p. 230| Confessio) statim, habita commoditate, confiteri quam differre,
647 1, 0, 9, p. 94 | traditioni apostolicæ et communi sensui doctorum qui Medinam
648 1, 0, 6, p. 90 | de quæstione an qui mane communicavit ex devotione teneatur aut
649 2, 1, 33, p. 133 | probabiliore auctoritas tam longe communior, immo communis dd., qui
650 3, 8, 104, p. 225| expressis, authoritate dd. communissima et claris argumentis. Pro
651 2, 2, 39, p. 139 | dici intimata, cum ipsa communitas in diversas partes scissa
652 2, 3, 42, p. 142 | tutiorem; sed hæc obligatio communius nec ab ipsis adversariis
653 4, 0, 120, p. 252| sufficit ad theologiam moralem comparandam eos tantum libros forte
654 3, 8, 106, p. 231| dicit: Habeat in voluntate compati et liberare eum, et nitatur
655 2, 1, 29, p. 126 | tribuere, hoc omni virtuti competit; prout religio tribuit suum
656 4, 0, 121, p. 254| costitutionum notitia pendent complectatur, ut ardua plane res sit
657 4, 0, 121, p. 253| inter se dissitas materias complectitur, tum quia constat in magna
658 2, 1, 32, p. 131 | vertitur an lex casum aliquem comprehendat vel ne, dubia evadit ipsa
659 3, 2, 73, p. 187 | ne, si forte postmodum comprehenderetur ipse vere fuisse homicida,
660 2, 6, 53, p. 161 | particulares evidenter in eo comprehensos, nescio quomodo contrarii,
661 3, 7, 100, p. 219| alterutram semper fuisse comunem dicens: Quoties opiniones
662 2, 1, 23, p. 116 | adversarios angit; ideo eam conantur pluribus objiectionibus
663 2, 6, 52, p. 159 | 52. Etiamsi concedatur quod adsit lex vetans usum
664 2, 1, 34, p. 134 | probabiliori, necessario concedendum quod lex in dubio non possideat;
665 2, 2, 41, p. 140 | humana. Recte dicunt, et concedo, si hoc ./. dicitur ad
666 3, 8, 101, p. 219| unum cum magno apparatu concerentes, sed unumquodque gratis
667 2, 6, 53, p. 162 | judicio operari. Si enim mihi concesseris v. gr. legem dubiam non
668 2, 1, 18, p. 109 | libertatis dominium homini concessisse ut agere posset omnia quæ
669 4, 0, 112, p. 240| suscipiuntur. Multo minus concilia resolutiones morales edidere,
670 1, 0, 12, p. 98 | Nihil ausus est (canon concilii) generatim definire eo quod
671 4, 0, 112, p. 240| exstirpare, ut legitur in concilio constantiensi apud Cabassutium,
672 4, 0, 112, p. 240| circa mores, sed vel in concionibus vel in aliis et incidenter
673 2, 6, 52, p. 161 | argumenta seorsim sumta non concludant omnino sed sint tantum probabilia,
674 3, 7, 100, p. 219| fuit semper (nota) hæc conclusio communis. Ex his omnibus
675 3, 1, 66, p. 176 | regulares et cum his communiter conclusit neminem posse plura beneficia
676 2, 1, 29, p. 126 | 10, Sotus, Baldo, Nav., Concum, Ledesm., Suar., Sayr.,
677 2, 1, 18, p. 108 | nesciebam, nisi lex diceret: Non concupisces. Lex autem, ut obliget,
678 2, 1, 18, p. 108 | cap. 7, commentans ait: Concupiscientiam nesciebam, nisi lex diceret:
679 3, 5, 84, p. 197 | sequendum s. Leonis intelligi ut conditionem ./. requisitam, non vero
680 2, 1, 28, p. 124 | homini jam in sua libertate condito promulgatur sive significatur.
681 3, 7, 93, p. 212 | numquid non esset Ecclesiæ conducens ut casus omnes de quibus
682 1, 0, 5, p. 89 | 15; Polanch., de prud. conf. c. 1; Herinx, d. 4, q.
683 2, 5, 47, p. 151 | onus, obligare homines ad conferendas singulas opiniones. Ad hoc
684 3, 8, 104, p. 224| potestas jurisdictionis conferretur qua secundum jura validiora
685 2, 6, 52, p. 160 | verisimilibus quæ ad idem conferunt, ut docet s. Antonin., p.
686 3, 8, 104, p. 225| et claris argumentis. Pro confessariis autem nullibi habetur talis
687 2, 5, 47, p. 151 | Revera enim maxima pars confessariorum et doctorum utiqe absterrentur
688 3, 8, 106, p. 230| tutius (ait Sylvester, v. Confessio) statim, habita commoditate,
689 2, 5, 51, p. 157 | peccandi, si omnes quorum confessione exciperem, sive validiores
690 3, 8, 104, p. 226| absolutionem obtinendam ratione confessionis peractæ, ut tenet communis
691 4, 0, 121, p. 255| tantum munus excipiendarum confessionum aggredi intendunt ut nostros
692 4, 0, 119, p. 251| contritos ac propria peccata confessos, probabili, imo quandoque
693 3, 7, 92, p. 210 | Nider, expresse declarat, confirmando hic principium traditum
694 2, 1, 22, p. 114 | 22. Idque clare confirmant d. Thomas et d. Antoniunus;
695 3, 4, 80, p. 193 | potius nostram sententiam confirmare. Regulam autem quæ in pluribus
696 4, 0, 121, p. 255| ratione tum auctoritate plane confirmatas intelligent. Idipsum modo
697 4, 0, 111, p. 238| authoritatem humanam sequuntur. Hoc confirmatur, imo monetur in pluribus
698 1, 0, 11, p. 96 | impertivit, sua opinione relicta, confisus auctoritate Cajetani, cujus
699 2, 0, 17, p. 107 | loquens de obligatione confitendi circunstantias aggravantes,
700 3, 7, 100, p. 217| Goffridus dicit: quando confitentis opinio non procedit ex protervia
701 Pro, 0, 2, p. 84 | auctoritatibus, et in unum conflatis, usque adeo acquiescat intellectus
702 3, 4, 76, p. 191 | admittere quæ rectæ rationi conformantur ac de quarum honestate constat:
703 2, 1, 18, p. 109 | non inveniuntur. Et huic conformatur l. Viri, § Sin autem, c.
704 2, 5, 47, p. 151 | formare conscientiam certam, conformem tali opinioni. Præter aa.
705 2, 1, 26, p. 122 | morum honestas, jam rite conformetur legi æternæ subsequenti,
706 2, 1, 24, p. 118 | opinione minus probabiliter conformi æternæ legi? Adversarii
707 2, 5, 48, p. 152 | intolerabile. Sed hoc Mercori confugium omni videtur probabilitate
708 3, 5, 83, p. 196 | opinionem cum errore passim confundit, et sic, lib. de utilit.
709 2, 3, 42, p. 143 | et ecce confusio, et ex confusione innumera scandala, dissensiones,
710 2, 1, 36, p. 135 | præsumitur oppositum, ne confusiones interveniant; cum enim lex
711 4, 0, 121, p. 257| earum quæ ex tenebricosis confusisque hominum mentibus emanant
712 Pro, 0, 3, p. 86 | probabilis, a fortiori secunda confutata remanebit. Cæterum, dum
713 Pro, 0, 3, p. 86 | infra patebit, tum quia ex confutatione tertiæ sententiæ, quæ tantum
714 1, 0, 7, p. 92 | donec a sancta sede, re congnita, super iisdem propositionibus
715 1, 0, 12, p. 97 | noscatur. Consultius itaque, congruentius ad salutem, ut ad monasterium
716 3, 5, 84, p. 197 | non abhorreret. Et huic congruit illud s. Leonis (in c. Sicut
717 3, 7, 94, p. 213 | benignæ sententiæ tantum congruunt ac favent. In p. 1, tit.
718 1, 0, 4, p. 88 | Pal., p. 1, tr. 1, d. 2; Coninch., d. 34, dub. 10; Corn.,
719 4, 0, 118, p. 249| Petrocorensis, Abelly, Cardenas, Coninkii, Gammachæi, Isamberti et
720 2, 6, 52, p. 160 | sufficit ad hoc probabilis conjectura; quia certitudo alia citra
721 3, 1, 61, p. 172 | occorrunt, fragilitas humana conjiciatur frequenter in evidens periculum
722 2, 5, 48, p. 153 | in rigidum tutiorismum se conjuciunt, et ita sibi et aliis reddunt
723 3, 2, 71, p. 185 | cum ignorantia invincibili conjucta est, nequaquam actiones
724 2, 1, 30, p. 128 | dubitat de potentia ad copulam conjugalem, ut possit experiri per
725 1, 0, 12, p. 96 | cap. Placet, de convers. conjugat., ubi casus fuit quod mulier
726 1, 0, 12, p. 99 | providet nihilominus ut conjuges, de quibus incertum erat
727 3, 2, 72, p. 186 | conscius erat an tempore primi conjugii fuisset potens vel ne, sed
728 1, 0, 12, p. 98 | habeat atque honeste legitimo conjugio operam det. De quo canone
729 1, 0, 12, p. 98 | commatris filiam fortuito in conjugium duxerit, consilio maturiori
730 2, 0, 17, p. 106 | eas manifeste habere sibi conjunctam veritatem, quia id esset
731 4, 0, 111, p. 238| sapientiæ illorum ex corde conjungere. Ille autem dicitur conjungi
732 4, 0, 111, p. 238| conjungere. Ille autem dicitur conjungi sapientiæ aliorum qui auctoritati
733 4, 0, 111, p. 238| laxabo rete. Non vero se conjungit auctoritati aliorum qui
734 2, 1, 30, p. 129 | est ac dubitare an illa conjux sit sua vel non, quomodo
735 3, 6, 87, p. 204 | certitudinem, aliter non bene connecterentur vera quæ sequuntur), sed
736 3, 4, 79, p. 193 | observarent præcepta Dei certa! Conquerimur undique et ploramus maximam
737 2, 5, 51, p. 158 | credidi satisfecisse meæ conscientæ, absque eo quod me judicem
738 4, 0, 119, p. 251| videantur. Et quomodo suis ipsi conscientiis consulere possint nescio:
739 4, 0, 112, p. 240| c. 4: Antiqua ss. Patrum consensio non in omnibus divinæ legis
740 3, 1, 60, p. 171 | sese adulterio exposuerit, consentiente tamen marito in ejus adulterium,
741 3, 1, 57, p. 168 | voluntarium tollit peccatum, consequens est quod illa quæ fiunt
742 3, 4, 78, p. 192 | qui falso sperat salutem consequi per viam malam incedendo,
743 3, 2, 71, p. 185 | formido tantum eorum actionem consequuta esset. Quæ formido, semper
744 2, 1, 28, p. 124 | volueris mandata servare, conservabunt te. Ergo prius fuit homo
745 2, 3, 43, p. 143 | idque jam satis erit ad conservandam universalem uniformitatem
746 2, 5, 49, p. 155 | appetit, dicit s. Thomas. Considera scotisticam scholam a tot
747 4, 0, 116, p. 246| rationem afferat quam alii non considerarint aut satis non solverint,
748 2, 5, 47, p. 151 | confessionibus, a præbendis consiliis, a docendo, a scribendo.
749 2, 2, 38, p. 139 | est, necessitatem habet consistendi in loco ubi ligatus est,
750 4, 0, 120, p. 252| hujus longæ artis seriem consistere putant, necessariis quæstionibus
751 4, 0, 120, p. 252| scientiæ difficultas in hoc consistit ut principia ad casus particulares
752 3, 2, 72, p. 186 | qua mortua duxerat illius consobrinam. Cum autem dubitatur an
753 4, 0, 113, p. 241| Bernardi a Claromonte, in consol. tim, consc., 3 part., c.
754 4, 0, 112, p. 240| ut legitur in concilio constantiensi apud Cabassutium, sect.
755 2, 5, 51, p. 158 | periculum salutis incurrant. P. Constantinus Roncaglia, vir doctrina
756 2, 1, 30, p. 127 | Sancitum fuit quod, si non constaret quænam collatio fuisset
757 2, 5, 51, p. 157 | profundius demerguntur. Item in constit. pp. prædic. dicitur relaxanda
758 Pro, 0, 2, p. 84 | in cap. Ne innitaris, de constitu., n. 402, loquens de opinione
759 2, 2, 37, p. 135 | lex ad regulam subditorum constituatur, non sufficit quod ipsa
760 2, 6, 53, p. 162 | legem me teneri. Unde cm ad constituendam legem dubiam sufficiat vera
761 3, 8, 106, p. 230| cujusdam opininis tutioris constitui in facili periculo peccati
762 2, 1, 28, p. 124 | quatenus ab æterno a Deo constituta, anterior sit ad libertatem
763 1, 0, 12, p. 99 | separationem generaliter fuisse constitutam, tamen dixit non esse præcipiendam,
764 2, 1, 30, p. 129 | semper possidet libertas, constitutionem illam promulgavit.~
765 2, 2, 38, p. 138 | ita et pomulgatio, quæ est constitutivum legis. Hinc dixit s. Leo
766 3, 1, 66, p. 176 | parisiensis, qui in ultimo agone constitutus, cum esset admonitus ut
767 4, 0, 111, p. 236| unicum semetipsorum judicem constituunt; quapropter Thyrsus Gonz.
768 4, 0, 119, p. 250| rationibus valde agitati et constricti, huc illuc divertentes,
769 2, 2, 37, p. 136 | Leges sanctissimæ, quæ constringunt hominum vitas, intelligi
770 3, 8, 106, p. 232| disserens an peccent milites per consuetudinem exigentes decimas, dicit
771 3, 1, 61, p. 172 | adhibui diligentiam, doctores consulendo, rationesque sedulo perpendendo,
772 3, 7, 91, p. 208 | Uldericus dicit in Summa quod, consulens peritiores in dubio de quo
773 3, 6, 85, p. 199 | ex probabili, puta quia consulit peritos in tali materia,
774 3, 2, 67, p. 179 | etiamsi esset falsa opinio quæ consulitur, secundum dictum achiepiscopum
775 3, 4, 76, p. 191 | antequam aliquid facias, consulto opus est. Item Jansenius
776 2, 1, 22, p. 115 | ex probabili, puta quia consuluit peritos in tali materia,
777 3, 1, 56, p. 166 | quod obstinate viventes, contemnendo damnationis periculum, damnationem
778 3, 7, 92, p. 210 | videt alios prudentes eas contemnere et abjicere; sed contentus
779 3, 1, 62, p. 172 | agat, saltem exercite legem contemnit, et consequenter ita opus
780 3, 7, 100, p. 218| Martinus de Prado, qui non contemnitur quidem ab adversariis sicut
781 3, 4, 79, p. 193 | obstringunt, cur nos obstringere contendemus?~
782 3, 3, 75, p. 190 | aut non intelligunt aut contendendi causa intelligere nolunt.~
783 4, 0, 121, p. 256| rigida sententia non parum contendisse, antequam auctores legissemus
784 3, 1, 57, p. 167 | malitia? Potest Deus (dicam Contensonio prædictam objectionem acriter
785 4, 0, 120, p. 252| generis auctorum lectione contenti sunt non facile se existiment
786 3, 7, 92, p. 210 | contemnere et abjicere; sed contentus esse debet certitudine morali
787 1, 0, 6, p. 90 | Toleti, quia (ut dixit) contiene dottrina sicura. Idem s.
788 1, 0, 10, p. 94 | quæ doctrinam generalem continent, ut est sententia benigna,
789 3, 4, 77, p. 192 | immubabilis et nihil falsi continet; promissiones enim et comminationes
790 3, 1, 60, p. 170 | præmissis Chrysostomi verbis continetur assertum, videlicet Saram
791 4, 0, 118, p. 249| Sa, Pontii, Cabassutii, continuatoris Tournely, Roncaglia, Salmaticensium,
792 2, 1, 23, p. 117 | de valore sui matrimonii contracti, reddit debitum mulieri
793 1, 0, 12, p. 99 | an valide contraxissent, contracto antea matrimonio libene
794 2, 6, 53, p. 162 | obligare, posito quod in hoc contractu non adsit lex certa, non
795 3, 7, 100, p. 218| sciret et sequatur in dubio contractuum opinionem alicujus doctoris,
796 3, 7, 94, p. 214 | et multi sapientes (aliis contradicentibus, ut supra) licitum asseverent.~
797 1, 0, 9, p. 93 | inaudita fuisset, quomodo sine contradictione omnes fuissent eam amplexati?
798 3, 3, 75, p. 190 | modus nullam certe involvit contradictionem vel absurdum, nisi apud
799 1, 0, 9, p. 94 | præcesserunt, quomodo mille contradictores non insurrexissent adversus
800 2, 1, 22, p. 115 | sit, mortaliter peccabit contrafaciens, quia omne quod est contra
801 3, 7, 92, p. 209 | auctor, c. 13, sic ait: Inter contrarietatem ./. opinionum eligens unam
802 2, 1, 31, p. 130 | possidentis -, attenta præfata contrariorum regula, nec etiam in materia
803 2, 1, 23, p. 117 | peccare contra legem est contravenire legislatoris voluntanti,
804 3, 2, 72, p. 186 | esset septennis matrimonium contraxerat cum puella; qua mortua duxerat
805 1, 0, 12, p. 99 | incertum erat an valide contraxissent, contracto antea matrimonio
806 2, 1, 18, p. 110 | obligatium peccatores ad actum contritionis in quolibet die festivo:
807 4, 0, 119, p. 251| dimittere poenitentes vere contritos ac propria peccata confessos,
808 2, 3, 42, p. 142 | sententiam; quia ubi lex est controversa, erit tunc uniformis obligatio
809 3, 1, 65, p. 175 | respondetur: quisnam in præsenti controversia probare poterit quod, cum
810 3, 2, 73, p. 187 | servandam, sed in rebus controversis judicarunt sufficientem,
811 2, 2, 39, p. 139 | lex quæ inter sapientes controvertitur, ne communitati quidem potest
812 1, 0, 7, p. 92 | inter catholicos hinc inde controvertuntur, donec a sancta sede, re
813 2, 1, 30, p. 128 | hominum Deus in creatione contulit: et ideo Glossa in c. Ex
814 1, 0, 12, p. 98 | valet, nec processu temporis convalescere potest. Quamvis ipse pontifex
815 3, 2, 73, p. 186 | periisset. Clemens III definivit conveniens esse ut sacerdos tamquam
816 3, 8, 109, p. 235| adhibebit, lumenque necessarium convenienter a Deo postulabit, profecto
817 3, 2, 73, p. 187 | scandalum vitandum existimavit convenire quod via tutior esset eligenda.
818 1, 0, 12, p. 96 | Et 1° ex cap. Placet, de convers. conjugat., ubi casus fuit
819 3, 8, 104, p. 226| nequit reum damnare, nisi convictum de crimine, quia non potest
820 3, 8, 104, p. 224| nisi reus sit de crimine convictus: imo etiam in causa civili ./.
821 2, 6, 52, p. 160 | resultat ex uno principio convincente, sed ex pluribus conjecturis
822 3, 1, 56, p. 165 | negarent? Et satis quidem convincenter ./. sic loquitur, supposito
823 3, 8, 105, p. 227| probabilioristis ex hac convincenti ratione fatentur non posse
824 2, 1, 34, p. 133 | juxta meum judicium multum convincentis) dico sic: sententia adversariorum
825 4, 0, 111, p. 237| auctoritati, non est opus ratione convinci, aliter ratio, non auctoritas,
826 4, 0, 121, p. 257| potius ex penuria quam ex copia rationum. Maximum autem
827 2, 1, 30, p. 129 | permittere in tali dubio copulæ experientiam per triennium?
828 2, 1, 30, p. 128 | qui dubitat de potentia ad copulam conjugalem, ut possit experiri
829 2, 1, 30, p. 129 | inhonestos cum ea habere, copulamque experiri, dum actus habiti
830 | coram
831 4, 0, 111, p. 238| et sapientiæ illorum ex corde conjungere. Ille autem dicitur
832 3, 1, 59, p. 169 | lex naturalis deleri in cordibus hominum propter malas persuasiones
833 3, 7, 100, p. 218| est ad sedandos scrupolos. Corduba, licet afferatur in contrarium,
834 1, 0, 4, p. 88 | Coninch., d. 34, dub. 10; Corn., tr. 8, d. 3, dub. 6; Diana,
835 3, 6, 86, p. 201 | in contrarium. Deinde in corp. artic. dicit: Aut ergo
836 2, 2, 37, p. 137 | ligatur, Sicut in corporalibus corporale non agit nisi per contactum (
837 4, 0, 113, p. 243| proprium judicium directum corrigendum, uti debemus judicio reflexo
838 2, 4, 46, p. 148 | obedire? Si non tenetur, corruit regula laudata, scilicet
839 3, 8, 102, p. 220| laxarum et improbabilium corruptio morum vere derivatur. Nec
840 4, 0, 119, p. 250| loquentes, moralis christianæ corruptores, vetustam Ecclesiæ disciplinam
841 3, 1, 66, p. 177 | grave omnino requiritur coscientia formata? Vel numquid dicere
842 4, 0, 121, p. 254| canonum et apostolicarum costitutionum notitia pendent complectatur,
843 2, 1, 30, p. 128 | dominium cuique hominum Deus in creatione contulit: et ideo Glossa
844 2, 1, 28, p. 125 | textu præfato, ab initio creavit hominem liberum, reservando
845 3, 8, 104, p. 227| teneri, ita ut jam ipsum credat dispositum; quo casu non
846 2, 0, 17, p. 105 | vera, sed rationabiliter credendo quod sit verisimilis, verum
847 2, 0, 13, p. 101 | etiamsi Adam non peccasset, credet improbabilem esse oppositam
848 1, 0, 7, p. 92 | judicium proferatur. Cæterum, credibile non est quod tot benignæ
849 2, 5, 51, p. 158 | innixas putavit, et ita credidi satisfecisse meæ conscientæ,
850 3, 7, 100, p. 217| Non peccare: Propter hoc credo quod hæc opinio potius tenenda
851 3, 8, 102, p. 222| mortaliter qui imponit falsum crimen alicui, ut suam justitiam
852 4, 0, 121, p. 255| quidem non punit, in formalia crimina sæpe injciat: tot enim ex
853 3, 8, 104, p. 224| judex non potest in causa criminali reum damnare, etsi pobabilius
854 3, 8, 104, p. 225| late probatCarden., p. 1 in Crisi, d. 16, c. 8, legibus expressis,
855 1, 0, 6, p. 90 | ep. 34, l. 1, scripsit cuidam episcopo ut asside legeret
856 4, 0, 116, p. 246| intelligendum esse si opinio sit cujuslibet auctoris, non vero si auctor
857 4, 0, 121, p. 257| hominum mentibus emanant cujusmodi forent tot opiniones quas
858 3, 1, 58, p. 168 | Thomam loqui de ignorantia culpabili, ut patet ex contextu; unde
859 3, 1, 58, p. 168 | non excusat, nempe quæ est culpabilis. Sicut contra, quando dicit
860 3, 6, 86, p. 202 | legem illam quæ scitur vel culpabiliter negligitur sciri; alioquin
861 4, 0, 112, p. 240| celebratio agri dominici præcipuæ cultura est, quæ spinas hæresum
862 1, 0, 10, p. 94 | sententia benigna, quæ importat cunctarum conscientiarum directionem
863 4, 0, 120, p. 251| morali scientia institui cupiunt ./. ad ministerium salutis
864 3, 8, 102, p. 221| damnasset? Cur tanta ejus cura ad rivulos exsiccandos et
865 2, 1, 19, p. 112 | parte stet veritas affertur, curabo opiniones benigniores amplecti
866 3, 7, 93, p. 212 | quoniam Spiritus Sanctus non curat Ecclesiæ nisi Scripturam
867 3, 2, 67, p. 178 | veritate rei: tertium, an currat in solo dubio negativo,
868 4, 0, 119, p. 251| possint hi divinæ legis custodes animarumque salvatores id
869 2, 4, 44, p. 145 | Scripturis quia labia sacerdotis custodiunt scientiam etc? Ipsum proinde
870 3, 1, 57, p. 167 | Aristotelis, Gregorii nysseni et Damasceni, non solum cujus princpium
871 3, 8, 102, p. 222| probabiles fuissent, non erant damnabiles, sed potius in usum deducibiles.~
872 3, 8, 108, p. 233| æquivoca de medio tollere, damnando signanter propositionem
873 1, 0, 9, p. 94 | insurrexissent adversus eam et damnassent? Tanto magis quod fautores
874 3, 8, 102, p. 221| non illud primo loco damnasset? Cur tanta ejus cura ad
875 3, 8, 102, p. 221| forte aa. propositionum damnatarum non solum illas defenderunt
876 3, 8, 108, p. 233| infirmare voluit, sed potius damnatione illa eam roboravit; quia,
877 1, 0, 9, p. 94 | et pontifices si illam ut damnosam doctrinam habuissent, totis
878 4, 0, 113, p. 244| obstringere conscientias; imo damnosior est rigiditas quam laxitas,
879 3, 8, 106, p. 230| de matrimonio consilium damus: ita alicui qui prævidetur
880 2, 1, 28, p. 124 | adsit, tunc homo, cui certe datum est a Deo dominium suæ libertatis,
881 1, 0, 6, p. 91 | 2; Mill., to. 2, c. 13; David Mauden, disc. 2, in 8 præc.,
882 2, 1, 18, p. 107 | prævaricatio, ut patet ex illo Davidis: Prævaricantes existimavi
883 2, 1, 18, p. 109 | loquens, his verbis: Non si debbono porre ligami quando non
884 3, 2, 73, p. 187 | Cum ./. in dubiis semitam debeamus eligere tutiorem, vos convenit
885 4, 0, 113, p. 243| probabiliorem existimarem; deberem potius tunc, meo judicio
886 2, 5, 47, p. 151 | confessiones audiendas; quia vel deberent poenitentes dirigere juxa
887 2, 3, 43, p. 144 | uni est validior, alteri debilior apparet.~
888 2, 5, 51, p. 157 | validiores spiritu sive debiliores essent, obstringere vellem
889 3, 8, 104, p. 225| eorum gravitate judicet debitamque poenam imponant, et super
890 2, 1, 23, p. 117 | ordinans eo casu redditionem debiti mulieri petenti, quamvis
891 3, 2, 70, p. 184 | eum sententia dubitaret, debuerat tamen potius abstinere quam
892 3, 2, 70, p. 184 | ideo ille viam tutiorem debuisset eligere.~
893 3, 2, 73, p. 187 | naturalis sed tantum de quadam decentia sacrificii; ob quam non
894 2, 6, 52, p. 160 | talibus cæcis ducibus ./. deceptæ incederent. Hæc argumenta
895 1, 0, 10, p. 94 | universi populi christiani deceptio invecta fuisset D. Augustinus,
896 3, 2, 73, p. 187 | Quis negabit aliquando decere quod per legem positivam
897 3, 2, 73, p. 186 | hominem, qui deinde e vita decessit; postea dubitabatur an ille
898 4, 0, 121, p. 256| et hi pluries in dubiis decidendis, plusquam licet, liberi
899 1, 0, 9, p. 94 | clamitant) fideles undique decipi?~
900 4, 0, 112, p. 239| conciliorum, canonum et ss. Patrum decisas inveniremus quæstiones morales!
901 4, 0, 121, p. 257| sed neminem latet quod declamationes aliquorum nimis excedentes
902 2, 1, 27, p. 123 | object. I in fin.) fusius declarabimus.~
903 2, 2, 38, p. 138 | quod interpretes diverse declarant. Ergo ubi homo non est certus
904 3, 7, 88, p. 205 | moralem de honestate actionis. Declarantes autem quænam esset hæc moralis
905 2, 0, 13, p. 101 | sua epistola apostolica declararit utramque opinionem rationibus
906 4, 0, 121, p. 254| pontificem probabiliora sequenda declarasse; alioquin si sic legeretur,
907 4, 0, 121, p. 257| divino Verbo aut ex Ecclesiæ declaratione certa pervenit notitia;
908 2, 6, 55, p. 164 | rationibus reflexis supra declaratis, quæ fundant certitudinem
909 4, 0, 115, p. 245| doctorum, sequentibus regulis declaratur.~Regula I. Non est cujusque
910 2, 1, 36, p. 135 | potius, cum id legislator non declaraverit, præsumitur oppositum, ne
911 3, 4, 80, p. 193 | sit eligenda, jam supra declaravimus, c. III, § 2, quomodo intelligenda
912 3, 8, 110, p. 235| ergo de facto non obscure declaravit usum opinionis graviter
913 2, 4, 46, p. 149 | Inde est quod si pontifex declaret aliquid licitum quod mihi
914 3, 2, 68, p. 181 | quamdam electionem voluntarie declians in unam partem magis quam
915 3, 1, 60, p. 171 | peccati damnare eum qui, ad declinandam uxoris mortem, usum illius
916 2, 1, 19, p. 111 | semper in humaniorem partem declinando. Item S. Leo papa in epistola
917 4, 0, 121, p. 256| tutiorismum ut plurimum declinant, sicque divinis humanisque
918 2, 6, 52, p. 160 | alterius partis, licet magis declinet ad istam quam ad aliam quod
919 1, 0, 7, p. 92 | præscripsit Innocentius XI in decreto damnationis thesium, ubi:
920 3, 8, 102, p. 221| ingeniorum, ut loquitur decretum; et ideo papa opiniones
921 3, 2, 67, p. 177 | discernendos casus particulares decriptos in pluribus textibus, nempe
922 4, 0, 120, p. 252| nostros auctores legere non dedignentur. Non enim sufficit ad theologiam
923 4, 0, 121, p. 257| excipiendis confessionibus deditos; sed etiam parum probabilem,
924 4, 0, 120, p. 252| particulares resolutiones deducant; et ideo versantur in pluribus
925 4, 0, 119, p. 250| perditionem per latam viam deducentes, aliisque similibus conviciis
926 3, 8, 102, p. 222| damnabiles, sed potius in usum deducibiles.~
927 2, 1, 18, p. 109 | potuisset.~Ex his omnibus bene deducit Perez quod qui de legis
928 2, 1, 21, p. 114 | utpote ex fallibili motivo deducta, quæ vim nequaquam habet
929 3, 1, 60, p. 171 | charitate vel ab orando defecisse? Si ergo patet dari ignorantiam
930 3, 8, 102, p. 222| suam justitiam et honorem defendat. Et si hoc non sit probabile,
931 3, 8, 102, p. 222| damnatarum non solum illas defenderunt uti probabiles, sed etiam
932 3, 5, 83, p. 197 | parricidiis etc., quæ apud judices defenduntur. Quomodo enim non facerent
933 4, 0, 111, p. 238| audi cum humilitate, magis deferendo auctoritati sapientum quam
934 4, 0, 112, p. 239| Fatentur autem ipsi adversarii deferendum esse aliquando auctoritati;
935 4, 0, 111, p. 236| auctoritates et omnino audacterque deferentes solo proprio judicio, istud
936 4, 0, 111, p. 237| incongruenter loqui: nam vel deferre debemus rationi vel auctoritati.
937 4, 0, 113, p. 243| suspensa, tantæ auctoritati deferrem? Nam (ut supra retulimus)
938 4, 0, 111, p. 238| auctoritati aliorum ita defert ut ob illam operetur contra
939 4, 0, 121, p. 254| species ad confessarium defertur, ideoque libros evolvere
940 1, 0, 12, p. 98 | nec canonica institutione definimus nec interdictione aliqua
941 4, 0, 112, p. 240| fuissent patefacta et ./. definita, ac multæ hæreses ebullirent,
942 3, 1, 64, p. 175 | discussinem et deliberationem ex definitiva sententia rationis judicatur
943 2, 1, 30, p. 128 | teneretur ad majus; et pontifex definitivit teneri tantum ad minus,
944 3, 1, 58, p. 169 | adesse peccatum, si ignoretur deformitas, puta cum aliquis nescit
945 2, 4, 44, p. 145 | quam si præcipiat Deus. Deide sibi objicit: Sed homines
946 3, 1, 56, p. 165 | II, § I), eamque facile dejiciunt tutioristæ; quia revera,
947 2, 1, 32, p. 131 | Terill., Pont., Loth., Delbene. Ratio, quia, cum dubium
948 3, 5, 83, p. 196 | assumuntur per quamlibet rationem delectabilitatis vel utilitatis propriæ,
949 2, 1, 18, p. 108 | 31, de off. et pot. jud. delegat., ubi legitur: Nisi de mandato
950 3, 1, 59, p. 169 | secundaria potest lex naturalis deleri in cordibus hominum propter
951 3, 1, 64, p. 175 | quando post discussinem et deliberationem ex definitiva sententia
952 3, 8, 104, p. 224| etsi pobabilius sit eum deliquisse, nisi reus sit de crimine
953 1, 0, 11, p. 96 | fautrix Cajetani sententia, demiratus est virum theologum hoc
954 2, 6, 52, p. 160 | non resultat ex evidentia demonstrationis, sed ex probabilibus conjecturis
955 Pro, 0, 2, p. 85 | moralis, etsi non evidens et demonstrativa, resultet. Item Genettus,
956 3, 7, 89, p. 206 | tamquam de probabiliori, ad denotandum quod bene potest quis sequi
957 3, 7, 90, p. 207 | credulitatem. Hoc quid aliud denotat, nisi dictamen formatum
958 2, 1, 23, p. 116 | accidens ordinat circa res dependenter ab errore. Unde dicendum
959 2, 1, 20, p. 112 | in die festo licitum esse depingere, fortene censeret licitum
960 3, 6, 86, p. 202 | actionis, quin dubium practicum deponat, semper peccat contra conscientiam:
961 3, 2, 71, p. 185 | exstitisse), practice dubium deponentes, egissent. Tunc enim non
962 3, 1, 62, p. 172 | probabili, dubium speculativum deponit ex rationibus supra allatis
963 3, 2, 68, p. 181 | suspensione judicii et non deposito dubio, quod alias recte
964 3, 2, 70, p. 184 | sent. excom., ibi merito depositus fuit ab Innoc. III quidam
965 3, 8, 106, p. 231| dissimulasse quod perperam deprehendi quam ad tantam reprehendisse
966 4, 0, 121, p. 257| fundamento moraliter certam deprehendimus: quaproter omnia hæc a pristina
967 1, 0, 12, p. 98 | nec interdictione aliqua deputamus, sed, propter eos qui diverse
968 2, 1, 24, p. 118 | paradoxa proferri, ac proinde deridendo rogant: quomodo prudenter
969 3, 8, 102, p. 220| communiter rejectæ, sed verius derivatæ sunt ab humanarum mentium
970 3, 8, 102, p. 220| improbabilium corruptio morum vere derivatur. Nec verum est quod a probabilismo
971 4, 0, 121, p. 254| solidior, ac deinde in eam descendant sententiam quam ratio suadet,
972 1, 0, 9, p. 93 | falsum, cum sua sententia descenderit ex traditione apostolica (
973 4, 0, 117, p. 248| illico fit ut opinio opposita deseri debeat vel damnari ut improbabilis,
974 1, 0, 9, p. 94 | tunc temporis Ecclesiam deseruisse, permittendo hoc error tam
975 2, 5, 51, p. 158 | sic addit) nihil ad praxim deservire; quis et enim vel studendo,
976 3, 8, 106, p. 232| debemus dicere quod ipsi, desiderio salutis animarum impulsi,
977 4, 0, 119, p. 251| sectatores, tamen (ut diximus) in designando probabilioris sententiæ
978 2, 6, 55, p. 164 | Cæterum, ut adversarii desinant hoc nomen judicii reflexi
979 4, 0, 120, p. 252| auctore elate et inepte despicientes. Quapropter hoc animadvertendum
980 2, 0, 13, p. 101 | sua probabilitate minime destituitur. Quis enim scotista, tenens
981 2, 1, 26, p. 122 | cum ejus conscientia, unde desumitur morum honestas, jam rite
982 3, 2 177 | objectio secunda ex canonibus desumta, nempe: In dubiis tutior
983 1, 0, 12, p. 98 | legitimo conjugio operam det. De quo canone loquens Cabassiutius,
984 3, 7, 90, p. 207 | de dictamine practico ad detemrinandum an actio aliqua sit hic
985 3, 6, 85, p. 199 | nimis rigido qui incaute determinaret sine sufficienti fundamento
986 3, 6, 85, p. 199 | ædificat ad gehennam, Qui autem determinat non esse mortale quod est,
987 3, 2, 69, p. 183 | sit Scriptura vel Ecclesiæ determinatio, non impedit usum opinionis
988 2, 1, 27, p. 123 | ex Scriptura vel Ecclesiæ determinatione quod sit contra legem Dei;
989 2, 4, 44, p. 145 | secura conscientia stare determinationi suorum superiorum. Item
990 3, 2, 69, p. 183 | non adsit Scriptura vel determinato Ecclesiæ, clare significat
991 3, 7, 92, p. 210 | Ecclesiæ, si contrarium determinaverit, quando veritas (nota) sufficienter
992 3, 5, 83, p. 196 | genera profecto improbanda ac detestanda: Primum est opinantium etc.
993 3, 1, 61, p. 172 | ignorantia alicujus legis, quando detibam adhibui diligentiam, doctores
994 3, 8, 106, p. 231| eum, et nitatur aliquid detrahere severitati, imitans dulcedinem
995 4, 0, 121, p. 257| a pristina sententia nos detruserunt. Cæterum, quisque in suo
996 2, 0, 15, p. 103 | observantia legis, quia deturbaretur ordo subjectionis, quia
997 2, 1, 20, p. 113 | ita nihil addendum, ut Deut. 4, 2: Non addetis ad verbum
998 3, 8, 106, p. 232| animarum impulsi, in eas devenerint ut illas a periculo peccatorum
999 2, 2, 39, p. 139 | notitiam devenit per alios vel devenire potest, promulgatione facta.
1000 2, 2, 39, p. 139 | quantum in eorum notitiam devenit per alios vel devenire potest,
1001 1, 0, 6, p. 90 | qui mane communicavit ex devotione teneatur aut possit, urgente
1002 2, 4, 44, p. 145 | Bernardinus senensis in dialogo de obed. ait: Ubi subditus
1003 2, 1, 32, p. 131 | Tapia, Villal., Lez., Dian. Idem docent Sanch., de
1004 1, 0, 4, p. 88 | Corn., tr. 8, d. 3, dub. 6; Diana, 2 p., tr. 13, r. 1; Emman.
1005 4, 0, 118, p. 248| Leandri, Martini a s. Joseph, Dianæ, Antonii a Spir. Sancto,
|