100-canon | cant-diana | dic-gener | genet-loquu | lorca-possi | posss-schol | sciam-vexan | viati-zerol
Capitolo, §, Capoverso
1006 2, 2, 41, p. 141 | sive proposita sive indita (dic ut mavis) tanquam certa.
1007 3, 1, 57, p. 167 | voluntatis malitia? Potest Deus (dicam Contensonio prædictam objectionem
1008 1, 0, 11, p. 96 | putasse non credendum, ne dicamus pontificem temere et contra
1009 4, 0, 111, p. 236| libertati faventes probabiliores dicant quas forte nostri auctores
1010 1, 0, 5, p. 88 | cons., tr. 2, c. 2, § 2. Dicast., tr. 8, d. 10, n. 556;
1011 2, 0, 13, p. 102 | sit et vere etiam grave dicatur.~
1012 3, 5, 83, p. 196 | adversus academicos, qui dicebant quemcumque posse sectari
1013 3, 8, 103, p. 222| 103. Sed videamus quid dicebatur in quatuor primis propositionibus
1014 2, 1, 36, p. 135 | apparent, ut diximus, et latius dicemus infra in § III, n. 42.~
1015 3, 6, 86, p. 201 | conscientiam. Sed revera ex dicendis s. Thomas ibi non aliud
1016 2, 2, 39, p. 139 | legem esse latam. Forte dicent ex ipso lumine naturæ esse
1017 3, 7, 96, p. 215 | esto adsint plures doctores dicentes matrimonium esse nullum;
1018 2, 0, 17, p. 105 | obligat. Unde tunc non quidem dicetur opinio minus probabilis
1019 2, 2, 38, p. 138 | Thomas, in eod. a. 3, in dict. q. 17, de verit., ubi:
1020 2, 2, 39, p. 140 | cum potius lumen naturæ dictet homines sua libertate certa
1021 1, 0, 6, p. 90 | locis citatis episcopus Didac. Alvarez, episcopus Barth.
1022 1, 0, 4, p. 87 | sit. Eum sequuntus fuit p. Didacus Alvarez (vir celeberrimus
1023 2, 1, 20, p. 112 | clarior fiet. Lex est quod in diebus festis opera servilia sint
1024 4, 0, 121, p. 253| hujusmodi sanctiones in dies prodeant. Hinc sapientissime
1025 2, 0, 16, p. 104 | adducta stateræ, quæ longe differt ab hominis mente: nam in
1026 3, 8, 102, p. 220| 102. Respondemus: multum differunt a laxis opiniones benignæ
1027 2, 5, 48, p. 153 | enim excessus sit modicus, difficile potest certo percipi: aut
1028 4, 0, 120, p. 253| negare non possunt quotidie difficiles et novos casus accidere;
1029 4, 0, 121, p. 254| expediant etc. Cum igitur aut difficilior aut nova quædam facti species
1030 4, 0, 121, p. 254| librorum quos consulant, difficiliora quædam rite expediant etc.
1031 3, 4, 79, p. 193 | dubia, ut eis viam salutis difficiliorem faciamus? Si Deus, si Ecclesia,
1032 4, 0, 121, p. 253| animarum, sed etiam valde difficilis; tum quia ipsa generalem
1033 4, 0, 121, p. 257| principiis, et insuper undequaque difficultatibus, angustiis ac periculis
1034 2, 1, 26, p. 122 | probabilius appareat inhonestum et difforme legi antecedenti, quando
1035 2, 3, 42, p. 142 | necessario legis observantia difformis evadere debet; cum enim
1036 4, 0, 120, p. 253| mentionem quidem facere dignantur, undique declamando futile
1037 2, 1, 33, p. 133 | vel ob omissionem debitæ diligentiæ, vel ob hallucinationem
1038 3, 7, 93, p. 212 | ut casus omnes de quibus dimicatur sintne usurarii Ecclesiæ
1039 2, 5, 51, p. 158 | peccata sua sine absolutione dimitterem eo quod sequi vellet opinionem
1040 2, 4, 44, p. 145 | a Deo præciperetur. Item Dionysius chartusianus, in 2, d. 39,
1041 1, 0, 6, p. 91 | v. Opinio; Bertaut, in direct. confess., etiam gallice
1042 Pro, 0, 2, p. 85 | loquitur de certitudine directa opinionis libertati faventis.
1043 1, 0, 10, p. 94 | cunctarum conscientiarum directionem circa omnes particulares
1044 2, 1, 24, p. 119 | judicat probabilius ex motivis directis? Quomodo idem homo recte
1045 4, 0, 121, p. 254| innitantur, sed, antequam causam dirimant, libros consulant quamplurimos,
1046 1, 0, 6, p. 91 | 2, c. 13; David Mauden, disc. 2, in 8 præc., n. 11 et
1047 4, 0, 111, p. 238| gemino pondere nos impelli ad discendum, authoritatis atque rationis.
1048 2, 1, 22, p. 116 | clara, sed de ea sapientes disceptant, ipsa non obligat.~
1049 3, 2, 67, p. 177 | Antequam deveniamus ad discernendos casus particulares decriptos
1050 2, 5, 47, p. 151 | quia difficulter valent discernere quæ sint ita probabiliores
1051 4, 0, 113, p. 241| legis circa quod non bene discernitur inter duos oppositos interpretes
1052 4, 0, 119, p. 250| valde discordes sententias discesserunt. Alii enim cum p. Wigandt
1053 3, 8, 106, p. 232| propterea Francolinus, de discipl. Poenit., l. 3, refert præfatum
1054 4, 0, 119, p. 250| corruptores, vetustam Ecclesiæ disciplinam evertentes, ad perditionem
1055 2, 1, 25, p. 119 | conscientia invincibiliter discordans a lege liget vel excuset
1056 1, 0, 6, p. 91 | In tanta opinionum dd. discrepantia integrum erit parocho eam
1057 1, 0, 8, p. 93 | veritatem rei a nobis non discreparunt, ut ex eorum scriptis videbimus
1058 2, 1, 21, p. 113 | illorum pars, post tantum discrimen, absolute asserant hanc
1059 3, 6, 87, p. 204 | et sic non committit se discrimini nec peccat. Ex quo patet
1060 4, 0, 120, p. 253| illi in quibus hi casus discussi inveniuntur. Et cum antiprobabilistæ
1061 3, 1, 64, p. 175 | author) est quando post discussinem et deliberationem ex definitiva
1062 4, 0, 116, p. 245| professo quæstionem aliquam discutiunt præferenda est dictis plurium
1063 4, 0, 117, p. 247| rationes illas non ita disertas et convincentes judicares
1064 2, 4, 44, p. 145 | Bernardus, de præc. ./. et dispens. c. 12: Quidquid vice Dei
1065 1, 0, 11, p. 95 | minus probabilem, præsertim dispensando in matrimonio rato contra
1066 2, 1, 30, p. 129 | in lege naturali potest dispensare? Quomodo igitur potuit pontifex
1067 1, 0, 11, p. 96 | doctus, cum ab illo hujusmodi dispensatio fuisset postulata, oblataque
1068 1, 0, 11, p. 96 | igitur Adrianus censeret hanc dispensationem non posse concedere, tamen
1069 1, 0, 11, p. 96 | una die undecim hujusmodi dispensationes concessit, teste Henriq.,
1070 2, 4, 44, p. 145 | homo quod non sit certum displicere Deo, haud secus omnino accipiendum
1071 2, 2, 40, p. 140 | quisque potest pro libito disponere de re possessa, donec post
1072 2, 1, 23, p. 116 | Lex antecedens sive per se disponit circa res independenter
1073 3, 8, 104, p. 225| eis impertiantur si sint dispositi, et negent si indispositi,
1074 3, 8, 104, p. 226| quinimo, semper hac eos dispositos inveniunt, tenentur utique
1075 3, 8, 104, p. 226| hujusmodi poenitens rite dispositur existimatur. Hinc argumentum
1076 1, 0, 6, p. 90 | ipsemet scribit) quasi de novo disposuit, ornavit, et edidit: ibi
1077 1, 0, 4, p. 87 | vir celeberrimus propter disputationes ab ipso propugnatas pro
1078 Pro, 0, 3, p. 86 | probabilior? Tantum igitur hic disserendum de tertia et quarta sententia,
1079 3, 8, 106, p. 232| tit. 2, de decimis, § 6, disserens an peccent milites per consuetudinem
1080 Pro, 0, 3, p. 85 | secunda sententia hic non disseritur; nam prima, quæ dicitur
1081 Pro, 0, 2, p. 84 | sensit Wendrochius in sua dissert. de probabil., qui liber
1082 Pro, 0, 1, p. 83 | æquivocationes quæ in hac dissertatione faile possunt occurrere
1083 4, 0, 120, p. 251| Cæterum, antequam nostræ dissertationi finem ponamus, precari vellemus
1084 4, 0, 119, p. 249| 119. Demum pro hujus dissertationis conclusione vellem ut lectores
1085 4, 0, 119, p. 251| probabilioris sententiæ usum ita dissident et principia tam inter se
1086 4, 0, 121, p. 258| multiplicia et inter se dissidentia proponuntur, quot et variæ
1087 3, 8, 106, p. 231| Mallem aliquando tacuisse et dissimulasse quod perperam deprehendi
1088 4, 0, 121, p. 253| tot diversas et inter se dissitas materias complectitur, tum
1089 4, 0, 121, p. 254| illico nodos quoscumque dissolvere, ut ii solent qui eminenti
1090 3, 8, 106, p. 230| consiliorum justis de causis dissuademus, prout alicui facile in
1091 Pro, 0, 2, p. 84 | 2. Hac distinctione prænotata, sciendum quod
1092 3, 5, 82, p. 195 | peccato operatur, nullam distinctionem facientes inter dubia quæ
1093 2, 6, 54, p. 163 | duæ veritates omnino sunt distinguendæ: veritas opinionis et veritas
1094 3, 6, 87, p. 204 | plures præbendas. Et tunc distinguendum est: aut talis habet conscientiam
1095 2, 1, 23, p. 116 | alteram per accidens, ut distinguit doctissimus Terillus, de
1096 2, 1, 23, p. 116 | alteram subsequentem, ut alii distinguunt. Lex antecedens sive per
1097 4, 0, 120, p. 252| particulares bene applicentur, et diversimode, prout diversæ occurrunt
1098 4, 0, 113, p. 241| interpretes ediderunt: Auditor diversorum magistrorum tenentium contrarias
1099 4, 0, 119, p. 250| et constricti, huc illuc divertentes, in varias et valde discordes
1100 3, 6, 86, p. 203 | Angelici verbis, ait: Hæc verba divi Thomæ non possunt intelligi
1101 3, 5, 82, p. 195 | rationem tantum præcepti divini, non autem ad valorem Baptismi)
1102 4, 0, 121, p. 256| injciat: tot enim ex humanis divinisque legibus dubia etiam sapientibus
1103 2, 1, 32, p. 132 | observandam tenetur, sæpius divisus sit et perplexus circa veritatem
1104 4, 0, 113, p. 240| morali tractantium, vide quid dixerint auctores allati ex n. 93.
1105 1, 0, 4, p. 87 | probabiliore; cum paulo ante dixerit: Tenet hanc sententiam magister
1106 4, 0, 119, p. 250| tam periculose injiciant. Dixi sententias: nam probabilioristæ
1107 3, 7, 90, p. 207 | non sufficit quod sint qui doceant partem minus tutam esse
1108 3, 8, 102, p. 221| tunc temporis ab authoribus docebatur; exceptio enim firmat regulam.
1109 2, 3, 42, p. 143 | oriretur; quia unus concionator docebit adesse aliquam obligationem,
1110 2, 5, 47, p. 151 | a præbendis consiliis, a docendo, a scribendo. Hinc fit quod
1111 4, 0, 117, p. 248| modernis eam sententiam docentibus. Insuper Terillus, in reg.,
1112 1, 0, 6, p. 91 | testatur suo tempore communiter doceri in scholis: et sic etiam
1113 3, 5, 82, p. 194 | 82. Item opponunt docrtinam d. Angustini, in lib. 1
1114 4, 0, 121, p. 256| præcipue ab illustrissimo et doctissimo magistro me d. Julio Torni),
1115 3, 7, 93, p. 211 | nitatur. Audiamus primo loco doctissimum Dominicum Sotum, quem adversarii
1116 3, 6, 85, p. 199 | ibi s. Doctor loquitur de doctore nimis laxo aut nimis rigido
1117 3, 5, 84, p. 197 | Sufficiebat igitur huic s. Doctori probabilis ratio quæ tantum
1118 3, 5, 84, p. 197 | quantalibet sanctitate doctrinaque præpolleant, non ideo verum
1119 1, 0, 6, p. 90 | non censetur singulas ejus doctrinas approbare: nam sententia
1120 2, 5, 49, p. 155 | aut ex fratribus minoribus doctrinis ordinis prædicatorum adhæsisse,
1121 4, 0, 121, p. 255| subdens: Nec aliud sane docuimus in nostra encyclica super
1122 1, 0, 9, p. 93 | suppositæ tradizioni adversam docuissent, contra eos ./. insurrexissent
1123 3, 5, 81, p. 194 | gravissimum, adeat, et respondeat documentis quæ allegat, ille qui hoc
1124 4, 0, 111, p. 238| scribit: Neminem cogimus ante dominicam illam coenam prandere; sed
1125 3, 8, 106, p. 231| dutiria damnari. B. Humbertus dominicanorum generalis, in Gloss. Pro.
1126 2, 5, 49, p. 155 | adversaretur? Et converso, si quis dominicanus ordinem minorum introisset,
1127 3, 7, 93, p. 211 | Audiamus primo loco doctissimum Dominicum Sotum, quem adversarii pro
1128 3, 5, 82, p. 195 | Accipere itaque in parte Donati, si incertum est esse peccatum,
1129 3, 5, 82, p. 196 | in casu proposito ille donatista, cum esset moraliter certus
1130 3, 7, 97, p. 216 | favet et quæ matrimonio, doti, testament aut libertati.
1131 1, 0, 6, p. 90 | quia (ut dixit) contiene dottrina sicura. Idem s. Carolus
1132 1, 0, 6, p. 91 | doctoribus gallicis, ut Du-Valius, de act. hum., q. 4, a.
1133 3, 6, 85, p. 200 | confirmat s. Antoninus, sic dubdens: Et si diceretur hic esse
1134 3, 4, 76, p. 191 | discutere utique debemus dubias actiones, et eas tantum
1135 4, 0, 120, p. 252| necessariis quæstionibus dubiisque prætermissis celebriorum
1136 4, 0, 121, p. 256| pervolverunt, et hi, variorum dubiorum ambagibus territi, cum formidinem
1137 3, 5, 82, p. 194 | Jueninus et Purchotius. Quidam dubitabat utrum apud donatistas recte
1138 3, 2, 73, p. 186 | e vita decessit; postea dubitabatur an ille ex eo vulnere periisset.
1139 4, 0, 117, p. 247| convincentes judicares ut dubitandi locus tibi non remaneret.
1140 2, 1, 30, p. 129 | possidet libertas, et ideo dubitans de sua impotentia, nisi
1141 2, 1, 18, p. 109 | aliqua re, non obligari dubitantem; quia, donec constet de
1142 3, 2, 71, p. 185 | fratres, practice utique dubitantes (ut arguitur ex verbis textus:
1143 Pro, 0, 2, p. 84 | magnus amator exstitit ut non dubitarit in quodam suo libro, deinde
1144 3, 2, 71, p. 185 | ipsorumque statum pertinentia dubitationum in ipsis fluctus aliqui
1145 4, 0, 111, p. 237| sibi probabiliorem, non dubitavit asserere, ut refert p. Paulus
1146 3, 7, 90, p. 207 | operans ambiguus maneat et dubitet nec ullo modo directe aut
1147 2, 4, 46, p. 149 | actionem de cujus probabilitate dubito, et obediendo tunc non peccem,
1148 3, 4, 79, p. 192 | 13. Cæcus autem, si cæco ducatum præstet, ambo in foveam
1149 4, 0, 119, p. 249| nostros casuistas laxos, cæcos ducentes cæcos, mortuos sepelentes
1150 3, 8, 106, p. 232| peccatorum averterent tutiusque ducerent ad portum salutis?~
1151 2, 6, 52, p. 159 | clamitant) a talibus cæcis ducibus ./. deceptæ incederent.
1152 Pro, 0, 1, p. 83 | ante omnia operæ pretium ducimus declarare quæ sit opinio
1153 2, 6, 55, p. 164 | certe prudenter agat qui ducitur sententia moraliter certa
1154 1, 0, 12, p. 97 | monasterium redeat, ubi bona ducta intentione professionem
1155 1, 0, 7, p. 92 | ac pietate probati, cæco ductu trahi voluerint a judicio
1156 3, 7, 100, p. 217| amplectenda. Idem, l. 2 de duello, v. Non peccare: Propter
1157 3, 8, 102, p. 221| Quibus propositionibus dumtaxat proscriptis potius videtur
1158 2, 1, 24, p. 118 | æternæ legi? Adversarii duo hìc confundunt; confundunt
1159 4, 0, 113, p. 241| non bene discernitur inter duos oppositos interpretes legis
1160 3, 6, 86, p. 201 | oppositum. Deinde respondet quod duplici modo potest is peccare,
1161 3, 7, 94, p. 213 | merito hoc dicit; quia multo durius est observare præcepta dubia
1162 3, 8, 106, p. 231| divina misericordia quam ex dutiria damnari. B. Humbertus dominicanorum
1163 3, 2, 72, p. 186 | contraxerat cum puella; qua mortua duxerat illius consobrinam. Cum
1164 1, 0, 12, p. 98 | filiam fortuito in conjugium duxerit, consilio maturiori servato,
1165 3, 2, 73, p. 187 | vidimus cap. I, n. 12) minime duxerunt canones prælaudatam regulam
1166 2, 1, 18, p. 109 | porre ligami quando non v’è una chiara legge che gl’
1167 2, 1, 23, p. 117 | conformiter et difformiter ad eamdem Dei legem, vel conformiter
1168 4, 0, 121, p. 258| numquam imponere decrevit; eaque tam multiplicia et inter
1169 3, 8, 103, p. 222| obstante quod videant has easdem propositiones fuisse ante
1170 1, 0, 12, p. 97 | usquequaque non tenuerit, eatenus tamen fuit obligatorium,
1171 4, 0, 112, p. 240| definita, ac multæ hæreses ebullirent, pene unice in suis scriptis
1172 3, 4, 76, p. 190 | responsio. Opponunt 1° illud Ecccl. 37, 20: Ante omnia verbum
1173 2, 1, 28, p. 124 | significatur. Patet hoc ex illo Ecclesiastici, c. 15, v. 14 et 16: Deus
1174 3, 1, 60, p. 170 | facile animadvertet doctores ecclesiastico multis aliquando sæculis
1175 3, 2, 69, p. 182 | probabilitatem pro una parte ed prudentem formidinem pro
1176 4, 0, 113, p. 241| edit. in Glossa, ff. de edendo etc., habetur: Tanto validior
1177 4, 0, 112, p. 240| concilia resolutiones morales edidere, cum præcipuum intentum
1178 4, 0, 113, p. 241| Thomæ, quam ejus interpretes ediderunt: Auditor diversorum magistrorum
1179 4, 0, 113, p. 241| ex l. Si quis, § de fide edit. in Glossa, ff. de edendo
1180 2, 2, 41, p. 141 | superior humanus potest legem editam velle, ut non obliget nisi
1181 3, 6, 87, p. 204 | contrario seu certitudinem (in editione romana legitur sed certitudinem,
1182 ---- | concursu probabilioris iuxta editionem neapolitanam 1755~ ./. Noli
1183 1, 0, 9, p. 94 | sententiæ scripserunt paulo post editum Tridentinum, quod ideo coactum
1184 1, 0, 12, p. 97 | tamen reverso, de monasterio educta fuerat. Quærebatur an post
1185 1, 0, 12, p. 97 | cum ad eum casum, a quo efficax poterat habere principium,
1186 3, 8, 103, p. 224| quantumvis probabilis non potest efficere ut sit sacramentum quid
1187 2, 5, 48, p. 153 | fautorum rigidæ sententiæ, efficiunt ut ipsi, eo quod ab hujusmodi
1188 4, 0, 121, p. 258| nova mandata ac præcepta effigientes quæ Deus numquam imponere
1189 2, 1, 26, p. 122 | concursu probabilioris, efformato sibi judicio practico juxta
1190 3, 7, 88, p. 206 | quibus probatur rei veritas, efformatur.~
1191 1, 0, 9, p. 93 | 9. Nequit autem egari quod spatio centum annorum
1192 4, 0, 111, p. 237| auctoritati. Si rationi, non egemus auctoritate: si auctoritati,
1193 1, 0, 11, p. 96 | temere et contra conscientiam egisse.~
1194 3, 2, 71, p. 185 | practice dubium deponentes, egissent. Tunc enim non graves conscientiæ
1195 3, 8, 104, p. 226| poenitentem indispositum eique absolutionem denegare (ut
1196 2, 0, 14, p. 103 | absolute putat minus probabilem ejusdem inhonestate; nam unicuique
1197 4, 0, 121, p. 257| sed ante tribunal Christi, ejusque judicium expectamus, qui
1198 3, 7, 92, p. 209 | auctoritatem sacræ Scripturæ el Ecclesiæ, et dummodo ex
1199 4, 0, 120, p. 252| nostræ sententiæ auctore elate et inepte despicientes.
1200 4, 0, 111, p. 237| opposita. En usquequo pertingit elatio probabilioristarum, quod
1201 1, 0, 4, p. 88 | sess. 6; Spinola, de lib. elect., Santarel., q. 44; Willalob.,
1202 3, 2, 68, p. 181 | aliam. Et siquidem hæc (electio) sit cum dubitatione et
1203 3, 2, 68, p. 181 | proprio, sed per quamdam electionem voluntarie declians in unam
1204 2, 1, 28, p. 125 | 2, ubi agens an liceat eleemosynam largiri de male acquisitis
1205 3, 7, 100, p. 216| fide partem illam vel illam elegerit, non debet super hoc conscientiam
1206 2, 5, 49, p. 155 | si franciscanus aliquis elegisset s. Dominici religionem,
1207 4, 0, 121, p. 255| At si quis rigidam tenere eligat, advertat, ne erga fidelium
1208 3, 2, 68, p. 180 | operandum, possum eam sequi eligendo pro vera. Quod magis explicat
1209 1, 0, 9, p. 94 | christianum irrepserat, eliminaret; unde præsules et pontifices
1210 1, 0, 9, p. 94 | certe viribus pro ipsius eliminatione incubuissent: anne putabimus
1211 4, 0, 112, p. 240| intendebant ut res fidei elucidarent. Scripserunt aliqua circa
1212 2, 1, 32, p. 131 | assistit, sat illa legem elucidat et ad legem obstringit.
1213 4, 0, 121, p. 257| confusisque hominum mentibus emanant cujusmodi forent tot opiniones
1214 1, 0, 10, p. 95 | sententia ruina fidelium emanare; ergo si Ecclesia eam sustinet,
1215 3, 2, 70, p. 184 | excommunicatione contra eum emanata, temere celebrare voluit;
1216 4, 0, 121, p. 254| dissolvere, ut ii solent qui eminenti scientia præfulgent, sat
1217 1, 0, 12, p. 97 | professionem in religione cum voto emiserat; viro tamen reverso, de
1218 4, 0, 118, p. 249| Castropalai, Bonacinæ, Emm. Sa, Pontii, Cabassutii,
1219 1, 0, 4, p. 88 | Diana, 2 p., tr. 13, r. 1; Emman. Barb., l. 3, t. 64; Esc.,
1220 4, 0, 121, p. 255| sane docuimus in nostra encyclica super usuris, ord. 143,
1221 4, 0, 120, p. 252| versantur in pluribus dubiis enucleandis, tot voluminibus practicas
1222 1, 0, 6, p. 90 | s. Franciscus Salesius, ep. 34, l. 1, scripsit cuidam
1223 2, 5, 47, p. 150 | interpretandum secundum virtutem epikejæ in lege nova esse impossibile
1224 1, 0, 11, p. 95 | universitates omnes, religiones, episcopos et summos etiam pontifices;
1225 | erant
1226 | erimus
1227 2, 4, 46, p. 148 | infallibilitatem, ita ut numquam possit errare circa veritatem rerum quæ
1228 2, 6, 55, p. 164 | haberi formido et certitudo? Erras dicendo de eodem objecto:
1229 2, 5, 48, p. 154 | proprio sensu, ita ut, si errem, error meus sit vere invincibilis
1230 4, 0, 112, p. 240| obscure ut non raro, ne erremus, alios oporteat legere auctores
1231 3, 7, 100, p. 216| gravis auctoris, etiamsi erret, dummodo ./. error versetur
1232 3, 8, 105, p. 228| opinionem (quæ forsitan erronea est) coarctare. Idem dixit
1233 3, 5, 83, p. 196 | auctoritati, quod opinamur errori. Præterea, videtur d. Angustinus
1234 3, 8, 106, p. 230| certissimis (nota), nequaquam eruantur homines a luto peccatorum,
1235 2, 4, 44, p. 145 | b. Humbertus, in lib. de erud. relig., c. 1: Nisi aperte
1236 2, 5, 51, p. 158 | Roncaglia, vir doctrina et eruditione satis notus, fatetur in
1237 4, 0, 120, p. 252| gallicanorum pervolvere qui, eruditionis specimen præseferentes,
1238 4, 0, 115, p. 245| parum in scientia morali eruditis videtur evidens quod periti
1239 4, 0, 120, p. 252| sufficientes, nam certe non erunt. Quidam asserunt satis esse
1240 2, 5, 48, p. 153 | rebus universis nequaquam eruuntur homines a luto peccatorum,
1241 | es
1242 1, 0, 4, p. 88 | Emman. Barb., l. 3, t. 64; Esc., summ. c. 3; Farinac.,
1243 1, 0, 5, p. 88 | 1, v. Conscientia, n. 9; Esparsa, de act. hum., qu. 23; Fragos.,
1244 3, 1, 66, p. 176 | miser negando respondisset esperiri se velle utrum id esset
1245 2, 2, 38, p. 138 | legis pertineat ad legis essentiam, quando dubitatur de promulgatione,
1246 4, 0, 111, p. 238| non licere ante sumtionem Eucharistiæ comedere ex auctoritate
1247 3, 5, 82, p. 195 | coenæ Domini post cibum ad Eucharistiam accedebant. Imo, ut supra
1248 1, 0, 11, p. 96 | VII nimirum, Martini V et Eugenii IV, allegatque in testes
1249 Pro, 0, 3, p. 86 | ita ut opinio tutior tunc evadat moraliter certa, cur, peto,
1250 2, 0, 15, p. 103 | subjectionis, quia lex divina evaderet intolerabilis, et alia quæ
1251 2, 1, 24, p. 119 | sed paradoxa ista omnino evanescent, si ad trutinam tria revocentur.
1252 3, 4, 79, p. 192 | clamant obstare probabilistis evangelia, ubi dicunt: Arcta est via
1253 2, 1, 18, p. 110 | Jus humanum nullum est aut evangelicum quo hoc præceptum asseratur;
1254 4, 0, 121, p. 256| Illud sane probabilioristis evenire solet quod aut auctores
1255 4, 0, 119, p. 250| vetustam Ecclesiæ disciplinam evertentes, ad perditionem per latam
1256 2, 1, 23, p. 116 | pluribus objiectionibus evertere. Objiciunt 1° et sic dicunt:
1257 3, 1, 59, p. 169 | contra fidem vel præcepta per evidentes rationes vel determinationem
1258 3, 8, 105, p. 229| et confessarius credit evidenti se textu vel ratione niti,
1259 2, 6, 52, p. 160 | moralis non resultat ex evidentia demonstrationis, sed ex
1260 2, 0, 14, p. 102 | utique recta est, et omnino evincit quod major probabilitas
1261 4, 0, 121, p. 254| defertur, ideoque libros evolvere illi necesse sit, non sine
1262 1, 0, 8, p. 92 | primus illam excogitavit ac evulgavit. Nam respondetur quod licet
1263 1, 0, 12, p. 97 | intrando monasterium, se non exacturam carnis debitum, quod erat
1264 4, 0, 117, p. 247| doctis, doctus tamen tenetur examinare rationes, nisi prudente
1265 3, 8, 102, p. 221| propositiones (quæ mox afferentus) examinarentur an essent vere probabiles,
1266 4, 0, 117, p. 247| prudente præsumat ab illis examinatas. P. Paulus Segneri pariter
1267 4, 0, 117, p. 248| denique concludit Croix: Si, examinatis utrinque rationibus, nec
1268 4, 0, 121, p. 255| reddant, plures scriptores examinent qui magis inter coeteros
1269 3, 1, 63, p. 173 | ergo etiam ab infidelitate excausabitur infidelis non credens, ductus
1270 2, 5, 51, p. 157 | probabiliores, imo valde excedenter probabiliores, ut aliqui
1271 4, 0, 121, p. 257| declamationes aliquorum nimis excedentes non raro proveniunt potius
1272 Pro, 0, 1, p. 84 | probabilitatis ./. non excedit, quamvis inter probabiles
1273 3, 8, 103, p. 222| damnationem reprobatas aut saltem exceptas a nostri authoribus. Propsitio
1274 4, 0, 116, p. 246| vero si auctor sit omni exceptione major et rationem afferat
1275 2, 5, 51, p. 157 | omnes quorum confessione exciperem, sive validiores spiritu
1276 4, 0, 121, p. 255| hortamur qui tantum munus excipiendarum confessionum aggredi intendunt
1277 3, 8, 101, p. 219| damnationis. Ita passim exclamant adversarii, plura in unum
1278 3, 6, 86, p. 201 | invincibilem ignorantiam excludere; dicit ibi enim: Quod agitur
1279 3, 7, 88, p. 205 | probabilitatem, quæ licet non excluderet omnem oppositam probabilitatem
1280 1, 0, 8, p. 92 | Medinæ, qui primus illam excogitavit ac evulgavit. Nam respondetur
1281 3, 2, 70, p. 184 | 1° in c. Illud, de sent. excom., ibi merito depositus fuit
1282 3, 2, 67, p. 177 | Illud Dominus, de cler. excomm., 2° in clem. Exivit, §
1283 3, 2, 70, p. 184 | obstante publica fama de excommunicatione contra eum emanata, temere
1284 3, 2, 70, p. 184 | saltem inquirere de veritate excommunicationis priusquam celebraret: Quia
1285 3, 7, 100, p. 216| dubitant etiam sapientes excusabilis est ignorantia; unde si
1286 4, 0, 119, p. 250| excusationies in peccatis ./. excusantes, magistros prurientes auribus,
1287 4, 0, 113, p. 242| Nestorii etc... Nec potest excusationem habere propter simplicitatem
1288 4, 0, 119, p. 249| mortuos sepelentes mortuos, excusationies in peccatis ./. excusantes,
1289 3, 7, 100, p. 218| opinionem alicujus magistri est excusatus a peccato; quod valde notandum
1290 4, 0, 111, p. 237| probabilitatis finibus non exeat, confisi aliquid agimus,
1291 3, 8, 107, p. 232| probabilitatis finibus non exeatur, confisi aliquid agimus,
1292 3, 7, 93, p. 211 | veritatem rei, non alius exegerunt ad licite operandum quam
1293 3, 7, 93, p. 212 | probabilis jura proximi certa, ut exemplificat in judice, medico et in
1294 4, 0, 121, p. 255| fidelium animas amarum zelum exerceat, qui potius in earum perniciem
1295 3, 2, 67, p. 178 | honestate actionis hic et nunc exercendæ, vel quoties non habet rationem
1296 4, 0, 119, p. 251| præsertim qui confessarii munus exercent, cum, juxta eorum communem
1297 3, 1, 62, p. 172 | quod licite agat, saltem exercite legem contemnit, et consequenter
1298 2, 1, 33, p. 132 | scientiamque legis jam exhibet: nam scientia, ut cuique
1299 3, 8, 106, p. 232| milites per consuetudinem exigentes decimas, dicit opinionem
1300 3, 7, 92, p. 211 | circa veritatem rei, nullam exigit præponderantiam, sed censet
1301 2, 2, 37, p. 136 | s. Doctor: Valde injuste exigitur obeditio ubi non præcesserit
1302 4, 0, 111, p. 237| quæ, omnibus inspectis, exigua appareret operanti; non
1303 2, 5, 47, p. 151 | ab hujusmodi angustiis se eximant, ab audiendis confessionibus
1304 1, 0, 11, p. 95 | Cæterum, Christ. Lupus, eximius doctor professorque lovaniensis,
1305 2, 2, 38, p. 138 | probabiliter adhuc putat illam non existere, et forte revera non exsistat.
1306 2, 3, 43, p. 143 | partem sapientum probabilis existimabitur: idque jam satis erit ad
1307 4, 0, 115, p. 245| evidens quod periti falsum existimant.~
1308 4, 0, 121, p. 256| probabiliores non raro existimantes opiniones quæ apud nos forte
1309 4, 0, 113, p. 243| meo directo probabiliorem existimarem; deberem potius tunc, meo
1310 4, 0, 111, p. 238| Ex quo innuit s. Doctor existimasse utrumque probabile, scil.
1311 2, 5, 49, p. 155 | quidem ratio, quia qui nunc existimat probabiliorem sententiam
1312 3, 8, 104, p. 226| poenitens rite dispositur existimatur. Hinc argumentum judicis
1313 2, 1, 18, p. 107 | illo Davidis: Prævaricantes existimavi omnes peccatores terræ.
1314 4, 0, 120, p. 252| contenti sunt non facile se existiment ad arduum confessarii munus
1315 4, 0, 121, p. 257| Christi, ejusque judicium expectamus, qui solum transgressores
1316 4, 0, 121, p. 254| difficiliora quædam rite expediant etc. Cum igitur aut difficilior
1317 3, 8, 106, p. 230| qui illius saluti magis expediet: Licet sit tutius (ait Sylvester,
1318 3, 7, 93, p. 212 | necessarium. Respondetur minime id expedire ut tanquam de fide definirentur,
1319 3, 7, 97, p. 215 | a. 3, ut citat (quam jam expendimus n. 86); ac proinde merito
1320 2, 1, 30, p. 129 | permittere in tali dubio copulæ experientiam per triennium? Omnino ideo
1321 2, 5, 51, p. 158 | docuisse per plures annos. At experimento vidi (sic addit) nihil ad
1322 3, 1, 57, p. 166 | physica materia peccati, expers et segregata ./. ab omni
1323 3, 1, 66, p. 176 | miser (prosequitur Wigandt) expertus est: nam, apparens deinde
1324 2, 0, 17, p. 105 | diximus, et infra latius explicabimus? Non requirit Dominus, cum
1325 3, 4, 78, p. 192 | interpretes hunc textum communiter explicant quam de utentibus opinione
1326 3, 7, 88, p. 206 | parte. Non clare ./. quidem explicarunt an hoc dictamen formandum
1327 3, 7, 97, p. 216 | quomodo intelligendum sit jam explicavimus n. 68.~
1328 3, 6, 87, p. 203 | 87.Explicavit igitur d. Thomas casum quo
1329 2, 1, 18, p. 110 | libere possum, quod non satis explorate præceptum est, negare. Hinc
1330 3, 8, 104, p. 225| dicunt nec posse judicem expoliare reum qui legitime rem possidet,
1331 2, 5, 51, p. 156 | facimus, cum nulli periculo exponamur. Utinam sic esset! Illud
1332 4, 0, 112, p. 240| auctores qui illorum sentetias exponant. Bene ideo notavit Vincentius
1333 2, 6, 52, p. 160 | sufficit in moralibus, ut non exponat quis se periculo, ut dicunt
1334 2, 0, 15, p. 103 | quæ mox infra singulatim exponemus. ./.
1335 2, 0, 13, p. 99 | 13. Antequam ad rationes exponendas deveniamus, notandum quod
1336 3, 1, 65, p. 175 | peccati formalis. Respondetur exponi qui ./. operatur cum dubio
1337 2, 5, 48, p. 152 | probabilior; alias certo exponimur periculo peccandi, sequendo
1338 2, 5, 50, p. 155 | probabilioristæ, ut vidimus, non se exponunt qui sequuntur opinonem certo
1339 1, 0, 4, p. 87 | l. 1, c. 5; Rodriq., in expos. bullæ § 9; Tanner., d.
1340 1, 0, 8, p. 93 | Cavalli sui generalis ./. expositiones in 1, 2 d. Thom. edidit
1341 3, 1, 60, p. 171 | barbarorum sese adulterio exposuerit, consentiente tamen marito
1342 1, 0, 8, p. 92 | fuerit in terminis quibus exposuit Medina (vir quidem doctissimus,
1343 3, 8, 104, p. 225| Crisi, d. 16, c. 8, legibus expressis, authoritate dd. communissima
1344 2, 1, 18, p. 109 | Lex, si aliud voluisset, expressisset. Hinc ajunt celebres jurisperiti (
1345 2, 1, 18, p. 109 | noluisse imponere id quod non expressit cum facile exprimere potuisset.~
1346 3, 2, 71, p. 185 | Francisci verbis imperativis exprimebantur respondit pontifex: In his
1347 2, 1, 18, p. 109 | non expressit cum facile exprimere potuisset.~Ex his omnibus
1348 2, 6, 55, p. 164 | hoc nomen judicii reflexi exprobrare, dicimus et patet quod argumenta
1349 2, 5, 48, p. 151 | homines tenerentur ad hoc onus exquirendi opiniones ./. probabiliores,
1350 3, 8, 102, p. 221| tanta ejus cura ad rivulos exsiccandos et non fontem? Revera igitur
1351 2, 2, 37, p. 135 | secunda est, quia lex, etiamsi exsisteret, non obligat, nisi sit sufficienter
1352 2, 1, 28, p. 125 | constat, non est in dubio exspoliandus homo possessione suæ libertatis,
1353 2, 1, 30, p. 128 | hujus ratio est, tum quia exspoliare aliquem sua possessione
1354 2, 1, 33, p. 133 | potius suadent hanc legem non exstare, præsertim quia non præsumitur
1355 4, 0, 112, p. 240| fuerit hæreses et schismata exstirpare, ut legitur in concilio
1356 4, 0, 112, p. 240| spinas hæresum et schismatum exstirpet.~
1357 2, 1, 18, p. 108 | Nisi de mandato certus exstiteris, exsequi non cogeris quod
1358 3, 2, 71, p. 185 | quæ non apparet in eo casu exstitisse), practice dubium deponentes,
1359 Pro, 0, 2, p. 84 | doctrinæ tam magnus amator exstitit ut non dubitarit in quodam
1360 1, 0, 6, p. 90 | benigna, cum sit generalis, se extendit ad singulos casus ubi habetur
1361 2, 1, 31, p. 130 | hæ regulæ essent pro foro externo, ut vult Fagnanus, adhuc
1362 2, 1, 31, p. 130 | etiam pro interno, quatenus externum non nititur falsa præsumtione,
1363 2, 5, 48, p. 153 | hæsitationibus satis se extricare nequeunt, ut plurimum in
1364 1, 0, 4, p. 87 | 2, c. 12; Amic., de reg. extrins., Baldellus, p. 1, d. 12;
1365 4, 0, 111, p. 236| objicere probabilitatem extrinsecam, scilicet quæ fundatur in
1366 4, 0, 114, p. 244| nulla opinio potest esse extrinsece probabilis, nisi ex intrinseco,
1367 Pro, 0, 1, p. 83 | intrinseco rationis vel extrinseco auctoritatis, quod valeat
1368 2, 4, 44, p. 145 | aures, de temp. ord., lit. F. in fine: Si vero dubium
1369 3, 5, 83, p. 197 | defenduntur. Quomodo enim non facerent quod probabile visum est?
1370 3, 8, 108, p. 233| fuit, cum generatim licitum faceret usum opinionis probabilis,
1371 3, 4, 79, p. 193 | viam salutis difficiliorem faciamus? Si Deus, si Ecclesia, si
1372 3, 4, 76, p. 191 | ratio, ex antequam aliquid facias, consulto opus est. Item
1373 2, 4, 44, p. 146 | est; ita ut fortasse reum faciat regem iniquitas imperandi,
1374 3, 6, 86, p. 201 | quodl. 8, art. 3, ubi prima facie videtur s. Doctor docere
1375 2, 2, 40, p. 140 | suæ libertatis ad illam faciendam. Respondetur quod sicut
1376 3, 1, 57, p. 167 | prædictam objectionem acriter facienti) physice præmovere hominem
1377 2, 5, 48, p. 153 | theologi non debent esse faciles ad asserendum aliqua esse
1378 2, 5, 49, p. 155 | passione feruntur: Unusquisque faciliter credit quod appetit, dicit
1379 2, 5, 49, p. 155 | evenit doctis, quia ./. facilius est rationes invenire ad
1380 2, 5, 49, p. 155 | durissimam et pericula peccandi facillima?~
1381 2, 5, 51, p. 156 | securius salutem nostram facimus, cum nulli periculo exponamur.
1382 2, 2, 39, p. 139 | devenire potest, promulgatione facta. Sed respondetur 1° quis
1383 2, 2, 39, p. 139 | legis certe communitati factam; et hoc est quod dicit s.
1384 2, 1, 25, p. 120 | et in tali casu, quamvis factum sit de se mortale, tame
1385 3, 1, 56, p. 165 | quia revera, ut dicunt Fagn. et Habert, semper ac opinio
1386 4, 0, 119, p. 250| naturali. Alii denique cum Fagnano et Habert fidelium conscientias
1387 Pro, 0, 1, p. 83 | quæ in hac dissertatione faile possunt occurrere vitentur,
1388 3, 4, 78, p. 192 | incedendo, quam ipse per fallaces persuasiones bonam sivi
1389 2, 0, 17, p. 105 | apparentia veritatis tam fallax potest esse regula universalis
1390 2, 0, 17, p. 105 | constituere, dum multipliciter fallere potest: non enim raro aliqua
1391 2, 0, 17, p. 106 | sua natura habet ut sit fallibilis cum formidine oppositi:
1392 2, 0, 17, p. 106 | dici debet probabiliter seu fallibiliter vera; nam quum ipsa a motivo
1393 2, 5, 48, p. 153 | oppositæ nobis essent omnino falsæ. Hæc autem omnia quæ valde
1394 3, 4, 77, p. 192 | est immubabilis et nihil falsi continet; promissiones enim
1395 2, 0, 17, p. 106 | eligitur, non ideo præfertur falsitas veritati; sed comparatio
1396 2, 0, 17, p. 106 | comparatio inter veritatem et falsitatem, ita ut si minus probabilis
1397 Pro, 0, 1, p. 84 | omnem prudentem formidinem falsitatis excludit et cujus opposita
1398 3, 4, 78, p. 192 | aut de homine carnali, qui falso sperat salutem consequi
1399 3, 2, 70, p. 184 | qui, non obstante publica fama de excommunicatione contra
1400 1, 0, 4, p. 88 | t. 64; Esc., summ. c. 3; Farinac., consc. 60, n. 9; Franc.
1401 | fas
1402 1, 0, 11, p. 96 | propriam opinionem, ut ipsemet fassus fuit: ita refert Sotus,
1403 2, 1, 19, p. 112 | ipsi adversarii: Ut verum fatear, cum pro neutra parte aliquod
1404 3, 8, 105, p. 227| Confessarius, c. 2, sic loquitur: Fatendum tamen quod, si confessario
1405 4, 0, 119, p. 251| ipsi forte non potuerint. Fateor quod ipse minime capere
1406 3, 8, 105, p. 227| sequi. Pontassus, rigidæ fautor sententiæ, v. Confessarius,
1407 2, 5, 48, p. 153 | quæ valde animum vexant fautorum rigidæ sententiæ, efficiunt
1408 1, 0, 11, p. 96 | fuisset postulata, oblataque fautrix Cajetani sententia, demiratus
1409 2, 1, 31, p. 130 | jura obscura, reo potius favendum est quam actori. Et ex reg.
1410 2, 0, 15, p. 103 | liceat uti opinione libertati favente; quamvis enim propter aliquod
1411 4, 0, 111, p. 236| quasdam opiniones libertati faventes probabiliores dicant quas
1412 Pro, 0, 2, p. 85 | directa opinionis libertati faventis. Secunda sententia tunc
1413 Pro, 0, 2, p. 84 | delectum opinionum libertati faventium quatuor sententiæ prodierunt.~
1414 4, 0, 121, p. 254| rationem et auctoritatem favere cognoverint: ex quo contendunt
1415 3, 7, 97, p. 215 | opinionem), quæ benignior aut favorabilior fuerit, qualis ./. est
1416 2, 1, 19, p. 111 | dicitur: Odia restringi, favores convenit ampliari. Per tò
1417 1, 0, 12, p. 97 | intentione professionem fecerat et habitum religionis accepit.
1418 1, 0, 12, p. 98 | præfati ne mentionem quidem fecisse inveni, quantamcumque curam
1419 2, 3, 42, p. 143 | hanc, nunc in oppositam feratur sententiam. Si ergo teneremur
1420 1, 0, 6, p. 91 | præc., n. 11 et 12; Jo. Ferrer., tract. de probab., gallice
1421 2, 1, 25, p. 119 | apprehensum in quod voluntas fertur, et non secundum materiale
1422 Pro, 0, 2, p. 84 | tenuit Sinnichius, qui (ut fertus) Jansenii doctrinæ tam magnus
1423 2, 5, 49, p. 155 | in quam magis a passione feruntur: Unusquisque faciliter credit
1424 2, 1, 20, p. 112 | Lex est quod in diebus festis opera servilia sint illicita;
1425 2, 1, 18, p. 110 | contritionis in quolibet die festivo: Jus humanum nullum est
1426 2, 1, 20, p. 112 | qui autem censeret in die festo licitum esse depingere,
1427 3, 7, 100, p. 217| decimas sine peccato in feudis retinere possint laici,
1428 2, 5, 48, p. 154 | requirunt? Quomodo certus fiam quod ipse rationes oppositas
1429 2, 5, 48, p. 152 | eam sequendi. Quod autem fiamus certi quod aliqua opinio
1430 2, 4, 46, p. 148 | quibus probabilior ipsi fiat prælati opinio. Sed perperam:
1431 4, 0, 118, p. 249| satis noti, scientia et fidelitate, communiter loquendo, bene
1432 2, 1, 20, p. 112 | legis. Exemplo res clarior fiet. Lex est quod in diebus
1433 2, 6, 52, p. 160 | probabilibus conjecturis grossis et figurabilibus magis ad unam partem quam
1434 3, 8, 104, p. 225| Croix, l. 4, n. 1485, cum Filguera etc., ac Cardenas, in prop.
1435 1, 0, 12, p. 98 | suæ spiritualis commatris filiam fortuito in conjugium duxerit,
1436 1, 0, 12, p. 99 | scienter vel ignoranter filium suum de sacro fonte susceperit,
1437 2, 1, 29, p. 126 | cum Terill., Bon., Tann., Fill., Spor. (qui vocat hanc
1438 1, 0, 4, p. 88 | de Lugo, de cons. c. 3; Filliuc, tom. 2, c. 4, q. 4; Garcias,
1439 3, 1, 56, p. 166 | dicunt. Alia ergo responsio firmior quærenda est adversus tutioristas.
1440 2, 1, 18, p. 107 | ea immorabimur ut ipsius firmitas agnoscatur. Certum est non
1441 Pro, 0, 2, p. 84 | damnatus fuit et traditus flammis manu carnificis. His videntur
1442 3, 2, 68, p. 179 | probabilibus rationibus flectitur ad unam partem, cum in moralibus
1443 3, 1, 59, p. 169 | ubi loquens de montibus Florentiæ ait: Cum autem dicitur ignorantia
1444 3, 1, 60, p. 170 | opinionum varietate discordes fluctuasse. Imo testatur Natalis ab
1445 3, 2, 71, p. 185 | pertinentia dubitationum in ipsis fluctus aliqui generentur etc.)
1446 1, 0, 12, p. 99 | ignoranter filium suum de sacro fonte susceperit, an propter hoc
1447 3, 2, 73, p. 187 | canones prælaudatam regulam fore servandam, sed in rebus
1448 4, 0, 121, p. 257| mentibus emanant cujusmodi forent tot opiniones quas tamquam
1449 3, 8, 105, p. 227| si confessario persuasum foret opinionem sui poenitentis
1450 3, 1, 66, p. 177 | vidimus, nempe quod ad pecatum formale et grave omnino requiritur
1451 2, 6, 54, p. 163 | eam non obligare, et ex eo formamus practicum judicium moraliter
1452 2, 6, 52, p. 160 | magis simul conjuncta. Ad formandam enim certitudinem moralem
1453 2, 0, 16, p. 104 | per alia argumenta aliud formaret sibi judicium moraliter
1454 3, 1, 64, p. 175 | sic autem conscientiam formatam explicat præfatus author)
1455 3, 1, 66, p. 177 | sibi dictamen conscientiæ formaverit se posse licite plura beneficia
1456 2, 5, 48, p. 154 | dictamen conscientiæ quod mihi formavi sit satis certum et tutum?
1457 3, 1, 58, p. 169 | voluntarie quidem facit formicationem, sed non voluntarie facit
1458 2, 5, 47, p. 151 | angustias, perplexitates et formidines implicatus, et sic plura
1459 3, 1, 58, p. 169 | puta cum aliquis nescit fornicationem esse peccatum, voluntarie
1460 3, 6, 86, p. 202 | contra legem, ut cum aliquis fornicatur, aut faciendo contra conscientiam.
1461 2, 4, 44, p. 146 | certum non est; ita ut fortasse reum faciat regem iniquitas
1462 2, 1, 20, p. 112 | licitum esse depingere, fortene censeret licitum esse pingere
1463 Pro, 0, 3, p. 86 | opposita sit vere probabilis, a fortiori secunda confutata remanebit.
1464 1, 0, 12, p. 98 | spiritualis commatris filiam fortuito in conjugium duxerit, consilio
1465 3, 4, 79, p. 192 | ducatum præstet, ambo in foveam cadunt. Matth. 15, 14. Verum
1466 3, 1, 61, p. 172 | hominum mentibus occorrunt, fragilitas humana conjiciatur frequenter
1467 1, 0, 5, p. 88 | Esparsa, de act. hum., qu. 23; Fragos., p. 1, ./. l. 4, d. 10,
1468 1, 0, 4, p. 88 | Farinac., consc. 60, n. 9; Franc. de Lugo, de cons. c. 3;
1469 2, 5, 49, p. 155 | adhæsisse illis. Et tamen, si franciscanus aliquis elegisset s. Dominici
1470 3, 2, 71, p. 185 | quæ in religione ./. s. Francisci verbis imperativis exprimebantur
1471 3, 8, 106, p. 232| amplectenda. Ac propterea Francolinus, de discipl. Poenit., l.
1472 3, 2, 71, p. 185 | quod pontifex censuit ipsos fratres, practice utique dubitantes (
1473 3, 1, 61, p. 172 | fragilitas humana conjiciatur frequenter in evidens periculum perpetrandi
1474 2, 1, 30, p. 128 | idem ex cap. Laudabilem, de frigid. et malef., in quo habetur
1475 2, 1, 30, p. 129 | hæc sunt verba textus: Si frigidas prius probari non possit,
1476 4, 0, 119, p. 249| intelligere vellent, utique non frustra clamitarent, vocantes auctores
1477 3, 8, 103, p. 223| ut vitetur periculum vel frustrationis sacramenti, quæ (ut plurimi
1478 2, 5, 48, p. 154 | tutum? Quod hallucinatus non fuerim a proprio sensu, ita ut,
1479 | fuerunt
1480 3, 2, 67, p. 179 | se exponit periculo, sed fugit periculum. Et idem docent
1481 1, 0, 11, p. 95 | Hieronymum, Theodoretum, s. Fulgentium, s. Alexandrum aliosque
1482 3, 7, 97, p. 215 | illam opinionem quæ pluribus fundamentis et rationibus nititur, quamvis
1483 2, 6, 55, p. 164 | reflexis supra declaratis, quæ fundant certitudinem moralis honestatis;
1484 4, 0, 114, p. 244| Doctor quod auctoritas dd. fundat veram probabilitatem intrinsecam.
1485 2, 1, 28, p. 125 | largiri de male acquisitis ex furto, simonia, meretricio et
1486 2, 1, 23, p. 116 | Huic objectioni opus est fuso calamo respondere; hæc enim
1487 4, 0, 120, p. 253| dignantur, undique declamando futile quiddam esse hos pueriles
1488 3, 1, 56, p. 165 | minorem. Sed hæc responsio futilis est (ut supra vidimus cap.
1489 3, 5, 81, p. 194 | sum securus: quod horum futurum sit, nescio. Ergo tene certum
1490 3, 8, 106, p. 231| agant, ex illo Apostoli ad Gal. 6, 1: Instruite in spiritu
1491 1, 0, 5, p. 88 | Poenit., c. 12, n. 44; P. Gallego, de consc.; Tapia, in cat.
1492 4, 0, 120, p. 252| eos tantum libros forte gallicanorum pervolvere qui, eruditionis
1493 1, 0, 6, p. 91 | tenuerunt plurimi ex doctoribus gallicis, ut Du-Valius, de act. hum.,
1494 4, 0, 118, p. 249| Abelly, Cardenas, Coninkii, Gammachæi, Isamberti et aliorum, quorum
1495 3, 4, 76, p. 191 | opus est. Item Jansenius gandavensis vocat consilium stabile
1496 2, 4, 44, p. 144 | citat Raymund. et Henr., Gandens., Halens., p. 2, qu. 121,
1497 1, 0, 6, p. 91 | Valentia, Bonac., Pal., Garcia, Busemb., Aversa, Sporer,
1498 1, 0, 4, p. 88 | Filliuc, tom. 2, c. 4, q. 4; Garcias, de benef., par. 11; Gord.,
1499 4, 0, 111, p. 238| dixit: Nulli dubium est gemino pondere nos impelli ad discendum,
1500 3, 5, 83, p. 196 | operari: Tria alia hominum genera profecto improbanda ac detestanda:
1501 1, 0, 6, p. 91 | sic ait: Principium est generale quod in moralibus licet
1502 4, 0, 120, p. 252| specimen præseferentes, in generalibus principiis totam hujus longæ
1503 2, 6, 52, p. 161 | multi ponderis, sunt apta generare moralem certitudinem, ut
1504 3, 2, 71, p. 185 | in ipsis fluctus aliqui generentur etc.) non solum cum formidine
1505 2, 1, 29, p. 127 | virtutum pars potentialis sive generica in qua cæteræ virtutes inter
1506 4, 0, 120, p. 252| Haberti aliorumque hujus generis auctorum lectione contenti
|