100-canon | cant-diana | dic-gener | genet-loquu | lorca-possi | posss-schol | sciam-vexan | viati-zerol
Capitolo, §, Capoverso
1507 3, 1, 64, p. 174 | etiam tutioristarum (vide Genett., tr. 1 de peccatis, q.
1508 4, 0, 120, p. 252| credimus, quod ii qui tantum Genetti, Natalis, Haberti aliorumque
1509 4, 0, 121, p. 256| auctores nostros ignorant, Genetto, Alexandro cæterisque similibus
1510 2, 1, 26, p. 121 | speculativum, potius quam judicii, gerit vices motivi ad formandum
1511 3, 1, 64, p. 175 | placitum divinæ voluntati. It Gers., in tract. de consc., ap.
1512 3, 1, 66, p. 177 | id quod omnes docent cum Gersone, ut vidimus, nempe quod
1513 2, 5, 48, p. 153 | et suave. Audiamus magnum Gersonem, qui, de vita spir., lect.
1514 2, 5, 48, p. 154 | Deum satis historia ejus gestorum testatur) scribit quod si
1515 2, 1, 18, p. 109 | v’è una chiara legge che gl’imponga. In dubio enim an
1516 3, 8, 106, p. 231| dominicanorum generalis, in Gloss. Pro. Const. ord., lit.
1517 3, 7, 98, p. 216 | Panormitanus explicans verba Glossæ, in cap. Capellanus, de
1518 3, 7, 96, p. 215 | ubicumque magistri per suas glossas solverunt matrimonium, nec
1519 3, 8, 105, p. 228| d. 17, qu. 2, art. 1, et Goffr., quodlib. 9. Probatur aperte;
1520 3, 7, 100, p. 217| consolat., p. 3, c. 12, dicit: Goffridus dicit: quando confitentis
1521 4, 0, 111, p. 236| constituunt; quapropter Thyrsus Gonz. in quodam suo libro, tractans
1522 2, 1, 29, p. 126 | contra Mercor., Gonet, Gonzalez et alios paucos. Ratio est
1523 1, 0, 4, p. 88 | Garcias, de benef., par. 11; Gord., l. 1, q. 9, c. 5; Granad.,
1524 3, 8, 108, p. 234| in infimo probabilitatis gradu, quia tamen hic infimus
1525 3, 8, 108, p. 234| quia tamen hic infimus gradus est valde obscurus et dubius,
1526 3, 4, 76, p. 191 | ut affert Calmet) a textu græco sic vertuntur: Omnis actionis
1527 1, 0, 4, p. 88 | Gord., l. 1, q. 9, c. 5; Granad., or. 2, contr. 2; d. 2;
1528 4, 0, 115, p. 245| pluries enim (bene ait Granadus) viris ingeniosis sed parum
1529 2, 6, 52, p. 160 | missam, ubi requiritur status gratiæ quod sufficit ad hoc probabilis
1530 2, 2, 37, p. 136 | suam virtutem. Idem ait Gratianus, in c. In ipsis, d. 4: Leges
1531 3, 8, 108, p. 233| tenuiter probabilem adhuc gravem probabilitatem ./. attingere,
1532 4, 0, 119, p. 250| nitatur fundamento quod sit gravior ratione opposita. Alii cum
1533 3, 8, 105, p. 228| Si a pluribus doctoribus gravioris seu etiam æqualis authoritatis
1534 Pro, 0, 1, p. 83 | Probabilissima est ea quæ nititur gravissimo fundamento, ita ut opposita
1535 3, 5, 81, p. 194 | Hunc auctorem, apud omnes gravissimum, adeat, et respondeat documentis
1536 2, 6, 52, p. 160 | probabilibus conjecturis grossis et figurabilibus magis ad
1537 3, 1, 66, p. 176 | ægre (verba Spondani) ab eo Guillelmo monitus plura quæ habebat
1538 3, 1, 66, p. 176 | sciendum quod anno 1238 Guillelmus parisiensis (ut refert Spondanus)
1539 1, 0, 4, p. 88 | or. 2, contr. 2; d. 2; Gutt., l. 1, c. 13; Henriq.,
1540 2, 6, 53, p. 162 | probabilissimum judicium habeam quod lex dubia non obliget.
1541 3, 8, 110, p. 236| sustinet ut aliqui communiter habeant duas præbedas; ergo in hoc
1542 3, 1, 56, p. 166 | patet ex contextu: Cor durum habebit male in novissimo; et qui
1543 2, 6, 52, p. 161 | vehemens pro certitudine habenda est. Idem Fagnanus, in c.
1544 3, 6, 86, p. 201 | opinionem magistrorum, utpote habendo plures præbendas, facit
1545 3, 5, 83, p. 197 | visum est? Re autem sic se habente, miror quomodo Contensonius
1546 2, 6, 52, p. 160 | partem quam ad aliam se habentibus; dicitur autem probabile
1547 3, 8, 106, p. 230| obligemur, quia viri timorati haberent maximas occasiones peccandi.
1548 4, 0, 120, p. 252| tantum Genetti, Natalis, Haberti aliorumque hujus generis
1549 3, 7, 93, p. 212 | utramque sequaris, in tuto habes conscientiam. Item in 4,
1550 2, 1, 30, p. 129 | copulamque experiri, dum actus habiti cum non sua certe sunt mortalia?
1551 1, 0, 12, p. 97 | professionem fecerat et habitum religionis accepit. Si vero
1552 4, 0, 111, p. 237| rationem satis probabilem in id habuerint. Ideo s. Augustinus, l.
1553 3, 8, 102, p. 220| quod a probabilismo ortum habuerunt tot opiniones damnatæ, cum
1554 4, 0, 112, p. 239| obscuris, quæstiones ortum habuisse? Quis autem ignorat ss.
1555 1, 0, 9, p. 94 | illam ut damnosam doctrinam habuissent, totis certe viribus pro
1556 3, 2, 72, p. 186 | præcipiendo separationem, habuit etiam respectum ad publicam
1557 2, 1, 31, p. 130 | possidentis. Licet enim hæ regulæ essent pro foro externo,
1558 3, 7, 91, p. 209 | Ecclesiæ, modo homo non hæreat perplexus, sed formet sibi
1559 2, 1, 19, p. 111 | exemplo legati dubii ab hærede solvendi. Item in reg. 65
1560 3, 7, 100, p. 218| clarem intelligit loqui de hærente inter opiniones illas; nam
1561 4, 0, 112, p. 240| cultura est, quæ spinas hæresum et schismatum exstirpet.~
1562 3, 4, 78, p. 192 | dicunt intelligi de infideli, hæretico aut de homine carnali, qui
1563 3, 2, 67, p. 178 | scilicet quoties homo dubitat hæretque de honestate actionis hic
1564 2, 5, 48, p. 153 | ipsi, eo quod ab hujusmodi hæsitationibus satis se extricare nequeunt,
1565 2, 4, 44, p. 144 | Raymund. et Henr., Gandens., Halens., p. 2, qu. 121, membr.
1566 2, 1, 33, p. 133 | debitæ diligentiæ, vel ob hallucinationem passionis. Saltem, dico,
1567 2, 5, 48, p. 154 | satis certum et tutum? Quod hallucinatus non fuerim a proprio sensu,
1568 2, 1, 34, p. 134 | si pro libertate possumus han probabiliorem sequi, possumus
1569 2, 4, 44, p. 145 | sit certum displicere Deo, haud secus omnino accipiendum
1570 2, 4, 44, p. 144 | 17, ubi citat Raymund. et Henr., Gandens., Halens., p.
1571 2, 0, 17, p. 105 | immo sibimetipsi opinio quæ heri minus probabilis erat, hodie
1572 1, 0, 5, p. 89 | Polanch., de prud. conf. c. 1; Herinx, d. 4, q. 3; Perez. Hisnovissime
1573 1, 0, 6, p. 90 | Zerola, episcopus Bonacina. Hicque notandum, quod s. Franciscus
1574 3, 5, 84, p. 197 | adhæsisse in epist. 19ad s. Hieron, ubi: Alios (idest scriptores
1575 1, 0, 11, p. 95 | 1, refert et probat s. Hieronymum, Theodoretum, s. Fulgentium,
1576 1, 0, 5, p. 89 | Herinx, d. 4, q. 3; Perez. Hisnovissime subscripserunt Ronc., lib.
1577 2, 5, 48, p. 154 | merito fuerit apud Deum satis historia ejus gestorum testatur)
1578 3, 1, 66, p. 176 | infelicium probabilistarum, historiam cujusdam Philippi cancellarii
1579 1, 0, 5, p. 89 | La-Croix, lib. 1, n. 268; Holzm., tom. 1, pag. 29, n. 131;
1580 3, 2, 68, p. 179 | ex c. Ad audientiam, de homicid. etc., nempe in eo quod
1581 3, 2, 73, p. 187 | comprehenderetur ipse vere fuisse homicida, cum scandalo populi inveniretur
1582 3, 5, 83, p. 197 | errat. Deinde ait: Tacco de homicidiis, parricidiis etc., quæ apud
1583 3, 2, 73, p. 187 | ubi in simili casu de homicidio dubio sic dicitur: Cum sit
1584 3, 8, 102, p. 222| attritionem naturalem, modo honestam. Si ergo papa ideo has propositiones
1585 3, 8, 102, p. 222| alicui, ut suam justitiam et honorem defendat. Et si hoc non
1586 3, 8, 104, p. 224| validiora partium ipsi dominium honorum eis tribuerent ubi pro aliqua
1587 3, 8, 106, p. 231| requiri ad satisfaciendum horis canonicis, hanc rationem
1588 4, 0, 121, p. 255| Itaque studiosos adolescentes hortamur qui tantum munus excipiendarum
1589 3, 7, 95, p. 214 | inquit: Secundum Scotum et Hostiensem, quando sunt diversa jura
1590 3, 7, 96, p. 214 | 96.Cardinalis Hostiensis in cap. Si vir, de cognat.
1591 | huc
1592 2, 2, 37, p. 136 | Bernardus, epist. 77 ad Hug. de s. Vict. scribit legem
1593 3, 8, 102, p. 220| verius derivatæ sunt ab humanarum mentium imbecillitate, ob
1594 2, 1, 19, p. 111 | æquitate servata, semper in humaniorem partem declinando. Item
1595 4, 0, 121, p. 256| declinant, sicque divinis humanisque præceptis multa alia superaddunt,
1596 2, 1, 31, p. 130 | antecedenter ad omnes ./. humanos actus, et ideo in dubio
1597 4, 0, 111, p. 238| Inclina, idest audi cum humilitate, magis deferendo auctoritati
1598 1, 0, 5, p. 89 | tr. 5, tit. 5, qu. 6; Hurt., de Poen., d. 9, diff.
1599 1, 0, 5, p. 88 | contr. 7, n. 9; Jo Bapt. Idelphons., in 12, qu. de probabil.,
1600 4, 0, 121, p. 255| confirmatas intelligent. Idipsum modo repetimus. Ubi nota
1601 2, 2, 37, p. 136 | divinum, nisi per aliquem idoneum et authenticum sibi promulgetur.
1602 3, 7, 100, p. 218| contrarium, in lib. 2 de ignor., q. 3, cum ibi dicat inter
1603 1, 0, 12, p. 99 | vel mulier scienter vel ignoranter filium suum de sacro fonte
1604 3, 1, 57, p. 168 | et mali moralis. Ergo si ignorantias finis pravi tollit voluntarium,
1605 3, 1, 64, p. 174 | intimatam et ideo invincibiliter ignoratam. Quapropter tunc licite
1606 3, 1, 58, p. 169 | non adesse peccatum, si ignoretur deformitas, puta cum aliquis
1607 2, 1, 18, p. 110 | Item n. 5 subdit: Quoniam ignoro unde ad hanc opinionem,
1608 2, 4, 44, p. 144 | theologiæ magistri cum s. Igntio Loyola, in epist. de virt.
1609 1, 0, 9, p. 93 | medietatem sæculi XVII (ut iidem contrarii fatentur), benigna
1610 4, 0, 121, p. 256| conscientias periculose illaqueant. Fatemur equidem et nos
1611 | illic
1612 2, 4, 46, p. 148 | dici eam esse manifeste illicitam. Si tenetur, ergo judicare
1613 3, 2, 71, p. 185 | est, nequaquam actiones illicitas reddit: alias dicere deberemus
1614 2, 1, 28, p. 125 | nulla lege prohibetur; unde illicite acquisitum dicitur quod
1615 3, 1 165 | Qui amat periculum, in illlo peribit. Eccl. 3, 27.~
1616 | illuc
1617 4, 0, 121, p. 256| sapientiæ viris (et præcipue ab illustrissimo et doctissimo magistro me
1618 3, 2, 67, p. 178 | 1, c. 2, ubi: Inducunt ilud: in dubio tutior via est
1619 3, 8, 102, p. 220| sunt ab humanarum mentium imbecillitate, ob quam etiam probabilioristæ
1620 4, 0, 120, p. 252| primis rei moralis rudimentis imbuto. Maxima quippe hujus scientiæ
1621 2, 4, 44, p. 144 | perfectæ obedientiæ studiosis imitanda omnibus in rebus quæ cum
1622 3, 1, 60, p. 170 | potissimum esse laudandam atque imitandam quod, servandi ./. mariti
1623 3, 8, 106, p. 231| aliquid detrahere severitati, imitans dulcedinem Domini sui. Addit,
1624 3, 1, 59, p. 169 | naturalia et circa conclusiones immediatas eorum et claras, bene vero
1625 2, 1, 28, p. 124 | possessione suæ libertatis immissus: deinde illi fuerunt præcepta
1626 3, 7, 100, p. 218| Richardus ibidem testatur. Item Immola, vol. 2, cons. 1: Dato quod
1627 2, 1, 18, p. 107 | poterit; unde longius in ea immorabimur ut ipsius firmitas agnoscatur.
1628 3, 4, 77, p. 192 | Justissima lex Domini est immubabilis et nihil falsi continet;
1629 3, 7, 97, p. 215 | aliquid non certo credens immune esse a peccato formali.
1630 2, 4, 46, p. 149 | malum, certus est subditus immunem se esse a peccato. Inde
1631 2, 1, 19, p. 112 | indicare, cum animarum salus impediatur (ut notatur in Glossa const.
1632 3, 8, 106, p. 231| dixit salutem animarum impediri pluries per nimiam austeritatem
1633 4, 0, 111, p. 238| dubium est gemino pondere nos impelli ad discendum, authoritatis
1634 3, 7, 93, p. 213 | quam ideo plebanus tenetur impendere. Ex his merito igitur miratur
1635 2, 4, 44, p. 146 | reum faciat regem iniquitas imperandi, innocentem autem militem
1636 3, 8, 106, p. 230| consiliorum suadendus est, non imperandus, ita et usus sententiarum
1637 3, 2, 71, p. 185 | s. Francisci verbis imperativis exprimebantur respondit
1638 2, 2, 37, p. 137 | imperium attingat ipsum cui imperatur. Attingit autem ipsum per
1639 2, 2, 37, p. 137 | verit., a. 3, ubi: Nec ex imperio alicujus regis vel domini
1640 2, 2, 37, p. 137 | domini ligatur aliquis, nisi imperium attingat ipsum cui imperatur.
1641 3, 8, 104, p. 225| poenitentium ut absolutionem eis impertiantur si sint dispositi, et negent
1642 3, 8, 105, p. 227| tunc ei absolutionem posset impertiri, quandoquidem tunc contra
1643 1, 0, 11, p. 96 | posse concedere, tamen illam impertivit, sua opinione relicta, confisus
1644 3, 4, 77, p. 192 | et comminationes omnino impleri debent. Quid hæc ad quæstionem
1645 2, 5, 47, p. 151 | perplexitates et formidines implicatus, et sic plura bona opera
1646 3, 8, 104, p. 225| judicet debitamque poenam imponant, et super dispositione poenitentium
1647 2, 1, 30, p. 128 | alienum; tum quia nemini est imponenda obligatio certa cum debitum
1648 2, 1, 28, p. 125 | reservando quidem sibi potestatem imponendi illi quod voluerit; deinde
1649 2, 1, 18, p. 109 | una chiara legge che gl’imponga. In dubio enim an adsit
1650 3, 8, 102, p. 222| non peccare mortaliter qui imponit falsum crimen alicui, ut
1651 2, 2, 38, p. 138 | spiritualia sumta necessitatis impositionem importat; ille enim qui
1652 2, 1, 18, p. 109 | 36: Quoties dubium est an impositum sit præceptum naturale,
1653 3, 4, 79, p. 193 | ea quæ lex expresse nobis imposuit? Numquid, stante usu opinionum
1654 3, 8, 102, p. 220| ipsi plurimas sententias improbabiles docuerunt? Qua de re omnino
1655 3, 2, 69, p. 182 | quidem intellegit de quadam improbabili apprehensione contra aliquam
1656 4, 0, 119, p. 251| juxta eorum communem sed improbabilissimam sententiam, toties sine
1657 3, 8, 102, p. 220| opinionum, sed laxarum et improbabilium corruptio morum vere derivatur.
1658 3, 5, 83, p. 196 | hominum genera profecto improbanda ac detestanda: Primum est
1659 1, 0, 11, p. 96 | inducere potuisse; et ideo, improbis precibus succumbens, respondit
1660 3, 1, 57, p. 166 | rogo, peccatum materiale (improprie revera appellatum peccatum),
1661 2, 0, 15, p. 103 | adversarii illicitum esse et imprudens uti in praxi opinione minus
1662 3, 8, 102, p. 221| sed de modo incauto et imprudenti, orto ex summa licentia
1663 3, 5, 81, p. 194 | peccatorem? Quis negabit hoc esse imprudentissimum, differre poenitentiam usque
1664 1, 0, 9, p. 94 | insurrexissent innumeri qui illam impugnassent. Idem argumentum apte retorquet
1665 2, 1, 18, p. 110 | 4, qu. 2, prop. 3, sic impugnat sententiam Scoti et aliorum
1666 3, 8, 106, p. 232| desiderio salutis animarum impulsi, in eas devenerint ut illas
1667 1, 0, 9, p. 93 | Si illa omnino nova et inaudita fuisset, quomodo sine contradictione
1668 3, 8, 102, p. 221| fundamento, sed de modo incauto et imprudenti, orto ex summa
1669 3, 4, 78, p. 192 | consequi per viam malam incedendo, quam ipse per fallaces
1670 2, 2, 37, p. 137 | igitur, ut quis nequeat incedere, non sufficit quod funes
1671 2, 6, 52, p. 160 | cæcis ducibus ./. deceptæ incederent. Hæc argumenta singula quidem
1672 3, 8, 109, p. 235| sectatur, extra salutis viam incedet necessario damnandus, sicque
1673 2, 1, 20, p. 113 | servarent quin eis addantur incertæ! Sicut enim Deus præcepit
1674 3, 3, 74, p. 188 | ex præmissis probabilibus incertis potest inferri judicium
1675 3, 8, 104, p. 226| quia non potest ex delicto incerto poenam certam imponere;
1676 3, 5, 82, p. 195 | contrarii semper peccare qui incertus de peccato operatur, nullam
1677 4, 0, 112, p. 240| concionibus vel in aliis et incidenter et sic modice atque obscure
1678 3, 8, 106, p. 232| quasdam laxas opiniones inciderunt plausus ambitione ducti
1679 1, 0, 12, p. 97 | venit ad eum statum a quo incipere potuit, tenet, etiamsi ab
1680 2, 0, 16, p. 104 | veritate rei, in illud sit inclinandum quod probabilius videtur;
1681 3, 7, 88, p. 205 | formidinem, tamen hominem inclinaret ad eam amplectendam, formando
1682 3, 7, 90, p. 207 | illicitum; secus ubi mens plus inclinatur ac judicat quod sit licitum.
1683 2, 2, 38, p. 137 | formidinem in oppositum includat, ut supra ostendimus, numquam ./.
1684 2, 5, 51, p. 158 | de aliqua malitia illi incognita, præter necessaria ad salutem,
1685 3, 5, 82, p. 195 | non esse peccatum? Ex quo incongrue inferunt contrarii semper
1686 4, 0, 111, p. 237| salva pace ipsorum, est incongruenter loqui: nam vel deferre debemus
1687 3, 1, 66, p. 177 | damnationem incurrisse? Hoc incredibile est quod vel ipsi adversarii
1688 1, 0, 9, p. 94 | pro ipsius eliminatione incubuissent: anne putabimus Deum tunc
1689 3, 8, 106, p. 230| usum opinionum tutiorum inculcare, sicut et consiliorum; ad
1690 3, 1, 60, p. 170 | lapsu in aliquos errores inculpabiles, sic dicens: Fatemur in
1691 3, 8, 106, p. 229| perfectionis, tenetur confessarius incumbere majori profectui sui poenitentis.
1692 2, 5, 51, p. 158 | nullum periculum salutis incurrant. P. Constantinus Roncaglia,
1693 3, 1, 56, p. 166 | damnationis periculum, damnationem incurrent, quid hoc pertinet ad peccatum
1694 3, 1, 66, p. 177 | fide utentes damnationem incurrisse? Hoc incredibile est quod
1695 3, 1, 62, p. 172 | in utroque idem periculum incurritur? Respondetur: qui operatur
1696 2, 5, 48, p. 152 | hujusmodi obligatio non adest indagandi probabiliora, sed tantum
1697 2, 1, 18, p. 109 | Benedictus XIV, notif. 13, etiam indefinite loquens, his verbis: Non
1698 2, 1, 23, p. 116 | per se disponit circa res independenter ab errore mentis humanæ.
1699 2, 1, 19, p. 112 | vel earum probabilitatem indicare, cum animarum salus impediatur (
1700 2, 1, 21, p. 113 | consequenter peto ab adversariis ut indicent (si possunt) ubinam legem
1701 1, 0, 9, p. 93 | gratis supponit sed nullo indicio probat); unde ait quod,
1702 2, 2, 37, p. 136 | etiam divinam promulgatione indigere; alias ait s. Doctor: Valde
1703 3, 8, 106, p. 229| involvat, tamen non est omnibus indiscriminatim suadendus. Præsertim dico
1704 3, 8, 104, p. 225| dispositi, et negent si indispositi, puta si illi aliquam certam
1705 2, 2, 41, p. 141 | cognita sive proposita sive indita (dic ut mavis) tanquam certa.
1706 2, 5, 49, p. 154 | passim accidit doctis et indoctis; immo sæpius evenit doctis,
1707 4, 0, 117, p. 247| addit: Quamvis adamittant indoctum sequi posse opinionem data
1708 2, 2, 38, p. 138 | quicquid ei placet, ut pro indubitato supponit d. Thomas, in eod.
1709 2, 1, 30, p. 129 | accedendi obligationem non inducat, nisi constet quod in tali
1710 2, 6, 53, p. 162 | probabiliorem; sed hoc subversionem induceret totius obedientiæ, ut vidimus
1711 1, 0, 12, p. 97 | accepit. Si vero ad hoc induci non poterit, ipsam invitam
1712 4, 0, 118, p. 249| opinionibus nimis benignitati indulserunt, sicut innitimur auctoritate
1713 4, 0, 120, p. 252| sententiæ auctore elate et inepte despicientes. Quapropter
1714 3, 7, 94, p. 214 | ecce tota ratio contractum ineundi), cum sapientes contraria
1715 2, 1, 32, p. 131 | prout lex, esse certa et infallibilis, ut possit obligare; nam
1716 2, 4, 46, p. 148 | assistentiam Spiritus Sancti et infallibilitatem, ita ut numquam possit errare
1717 3, 8, 102, p. 220| judicasset, probabilismum esse infaustum fontem opinionum laxarum,
1718 3, 1, 66, p. 176 | p. Wigandt, ad terrorem infelicium probabilistarum, historiam
1719 2, 0, 13, p. 101 | Alexander in sua theologia inferebat licitum esse in collatione
1720 4, 0, 121, p. 254| præfulgent, sat igitur erit si inferioris notæ confessarii, ope librorum
1721 3, 4, 78, p. 192 | novissima autem ejus deducunt ad infernum. Talis (dicunt) videtur
1722 3, 3, 74, p. 188 | probabilibus incertis potest inferri judicium certum? Quomodo
1723 3, 5, 82, p. 196 | deponere non poterat, merito infert certum esse peccatum.~
1724 4, 0, 121, p. 257| aliisque similibus conviciis inficiantes: sed neminem latet quod
1725 3, 4, 78, p. 192 | merito dicunt intelligi de infideli, hæretico aut de homine
1726 1, 0, 11, p. 96 | tum et rei theologicæ non infime doctus, cum ab illo hujusmodi
1727 3, 8, 108, p. 234| attingere, etsi in infimo probabilitatis gradu, quia
1728 3, 8, 108, p. 234| probabilitatis gradu, quia tamen hic infimus gradus est valde obscurus
1729 3, 7, 93, p. 211 | practica ex qua salus pendet infirmi, et multo magis ./. theologo
1730 3, 7, 93, p. 211 | respiciunt, nefas est judici infirmiorem partem sectari, sicut et
1731 3, 8, 102, p. 221| per licentiam luxuriantis ingenii non solum apud probabilistas
1732 4, 0, 121, p. 254| Alexandro VII quosdam aa. ingenio luxuriantes in plures opiniones
1733 3, 8, 102, p. 221| summa licentia luxuriantium ingeniorum, ut loquitur decretum; et
1734 4, 0, 115, p. 245| bene ait Granadus) viris ingeniosis sed parum in scientia morali
1735 3, 2, 70, p. 184 | ipse quasi certus erat de inhabilitate ad celebrandum, sine ulla
1736 2, 1, 30, p. 129 | ad eam accedere et tactus inhonestos cum ea habere, copulamque
1737 2, 6, 54, p. 164 | Facere contra conscientiam (iniquit Sotus, in 4, d. 18, q. 2,
1738 2, 4, 44, p. 146 | fortasse reum faciat regem iniquitas imperandi, innocentem autem
1739 2, 1, 25, p. 120 | antecedenti, quæ prohibet bellum iniquum aggredi; ideo tamen non
1740 2, 1, 31, p. 129 | contractus matrimonii bona fide initus. Nam si servanda esset regula
1741 4, 0, 121, p. 256| in formalia crimina sæpe injciat: tot enim ex humanis divinisque
1742 3, 8, 106, p. 232| non debet Ecclesia laqueum injicere. Atque p. 3, tit. 2, de
1743 2, 5, 51, p. 158 | illi obfuturam, ita ut eum injicerem in statum peccati formalis.
1744 4, 0, 119, p. 250| sententias tam periculose injiciant. Dixi sententias: nam probabilioristæ
1745 4, 0, 121, p. 257| quod a Deo aut ab Ecclesia injudicatum est judicare præsumat, ut
1746 3, 3, 75, p. 189 | semper ac non constat de injustitia belli. Unde, cum subditus
1747 3, 5, 82, p. 195 | præceptum divinum propter belli injustitiam. Præterquamquod ad textum
1748 2, 1, 25, p. 121 | antecedentem non præliandi in bello injusto (si forte injustum sit),
1749 4, 0, 121, p. 254| dubia propriæ opinioni non innitantur, sed, antequam causam dirimant,
1750 3, 8, 102, p. 220| esse simul gravi motivo innixam et simul laxam. Porro hinc
1751 4, 0, 114, p. 244| aliquam docuerint, rationibus innixi, rei veritatem perpenderint.
1752 2, 3, 42, p. 142 | utatur gravi fundamento, innixo alicui principio certo,
1753 3, 7, 94, p. 214 | rationi, quam mox subdit, innixus possit quis aliquam opinionem
1754 4, 0, 111, p. 237| Segneri, quod propositio 3 ab Innocent. XI damnata, quæ dicebat -
1755 2, 4, 44, p. 146 | regem iniquitas imperandi, innocentem autem militem ostendat ordo
1756 3, 7, 100, p. 216| Idque est etiam secundum Innocentium IV, qui in c. Per tuas 2,
1757 3, 1, 64, p. 174 | certe moraliter nobis non innotescat, tunc licite possumus opinari
1758 2, 1, 28, p. 125 | Idque clare tradit (ut supra innuimus) d. Thomas, in 4, d. 15,
1759 4, 0, 111, p. 238| contradicere audemus. Ex quo innuit s. Doctor existimasse utrumque
1760 2, 1, 20, p. 113 | tamquam leges omnes illas innumerabiles opiniones quas probabiliores
1761 1, 0, 9, p. 94 | eos ./. insurrexissent innumeri qui illam impugnassent.
1762 3, 7, 100, p. 218| quod alii antiqui dicunt, inquiens: Si quis illius sit animi
1763 3, 1, 64, p. 174 | diligentia ad veritatem inquirendam: sed inde, si veritatem
1764 2, 5, 47, p. 149 | opiniones probabiliores inquirendi, ut bene arguunt Suar.,
1765 3, 7, 89, p. 206 | quis adhibet diligentiam, inquirendo an liceat, nec invenit aliquid
1766 2, 1, 26, p. 121 | licet minus, pergit ad inquirendum an liceat illa uti; et tunc
1767 4, 0, 119, p. 250| doctrina ac pietate insignes insectantes.~Nec advertunt in quot et
1768 4, 0, 119, p. 250| viros doctrina ac pietate insignes insectantes.~Nec advertunt
1769 2, 1, 30, p. 128 | juristis definitur: Jus insistendi in re non prohibita possideri;
1770 3, 5, 84, p. 198 | ac ab ipsa natura omnibus insitum, ut habetur in l. Necnon,
1771 4, 0, 117, p. 248| appareat in contrarium ratio insolubilis, non illico fit ut opinio
1772 4, 0, 111, p. 237| opinionis alienæ, quæ, omnibus inspectis, exigua appareret operanti;
1773 3, 1, 65, p. 175 | nec etiam exsistere? Sed instabis quod qui operatur cum dubio
1774 2, 4, 46, p. 148 | opinione minus probabili. Instabit: tunc tenetur subjicere
1775 4, 0, 120, p. 251| tyrones qui in morali scientia institui cupiunt ./. ad ministerium
1776 1, 0, 12, p. 98 | Illud etiam nec canonica institutione definimus nec interdictione
1777 2, 2, 37, p. 136 | c. In ipsis, d. 4: Leges instituuntur dum promulgatur. Pariter
1778 1, 0, 6, p. 89 | 19. Item card. Toletus, instr. sac., l. 3, c. 20, n. 7,
1779 1, 0, 6, p. 90 | sicura. Idem s. Carolus in instruct. ad suos confessarios suadet
1780 4, 0, 112, p. 239| Carolus Borromæus in sua Instructione ad confessarios, ubi ipse
1781 3, 8, 104, p. 225| ad ipsum etiam pertinet instruere poenitentes de rebus necesariis
1782 2, 1, 32, p. 132 | sensum sæpe diverse fideles instrueret. Sed hoc fusius in § III
1783 3, 8, 106, p. 231| illo Apostoli ad Gal. 6, 1: Instruite in spiritu lenitatis. S.
1784 2, 1, 18, p. 109 | probanda; adeo ut, si tibi insurgat dubium an aliqua actio tibi
1785 4, 0, 121, p. 256| dubia etiam sapientibus insurgunt, ut probabiliora sine culpa
1786 3, 8, 102, p. 221| reperiebantur satis probabiles, intactæ relinquerentur? Et quoad
1787 3, 8, 103, p. 222| probabilium fuisse tacite intedictum, non obstante quod videant
1788 1, 0, 6, p. 91 | opinionum dd. discrepantia integrum erit parocho eam sententiam
1789 3, 8, 106, p. 231| hanc rationem adducit: Hunc intelectum tenens, quia benignior est,
1790 3, 2, 69, p. 182 | modum scrupuli - non quidem intellegit de quadam improbabili apprehensione
1791 2, 5, 48, p. 154 | rationes oppositas bene intellexerim et bene solverim? Quod dictamen
1792 4, 0, 121, p. 256| cum benignam sententiam intelleximus communiter teneri a quamplurimis
1793 3, 2, 69, p. 183 | magis quam pro opposita, intelligendus est loqui de judicio practico
1794 4, 0, 121, p. 255| auctoritate plane confirmatas intelligent. Idipsum modo repetimus.
1795 2, 2, 37, p. 136 | certa per scientiam sive per intelligentiam, ut habetur in l. 9, c.
1796 4, 0, 119, p. 249| quæ si adversarii bene intelligerent aut intelligere vellent,
1797 3, 5, 83, p. 196 | cred., c. 11, inquit: Quod intelligimus, debemus rationi, quod credimus
1798 4, 0, 112, p. 240| in suis scriptis in illud intendebant ut res fidei elucidarent.
1799 2, 1, 25, p. 120 | sit de se mortale, tame intendens peccare venialiter, peccaret
1800 3, 2, 69, p. 184 | Ecclesia per sua præcepta intendit obligare ad impossibile;
1801 4, 0, 121, p. 255| excipiendarum confessionum aggredi intendunt ut nostros prius auctores
1802 1, 0, 12, p. 97 | monasterium redeat, ubi bona ducta intentione professionem fecerat et
1803 4, 0, 112, p. 240| morales edidere, cum præcipuum intentum eorum fuerit hæreses et
1804 2, 3, 43, p. 143 | sententiam, etiam difformitas intercedere potest, cum eadem, opinio
1805 4, 0, 119, p. 251| inveniendæ viam penitus intercludere videantur. Et quomodo suis
1806 1, 0, 12, p. 98 | institutione definimus nec interdictione aliqua deputamus, sed, propter
1807 3, 8, 107, p. 232| propositione, arguunt, æquivalenter interdictus est usus opinionis minus
1808 3, 8, 102, p. 221| videtur papa approbasse quam interdixisse modum opinandi cum gravi
1809 3, 8, 103, p. 223| Ecclesia usum probabilitatis interdixit tantum in sacramentis et
1810 3, 8, 106, p. 231| dicens ibi attentionem internam non necessario requiri ad
1811 2, 1, 31, p. 130 | adhuc tamen valent etiam pro interno, quatenus externum non nititur
1812 2, 5, 47, p. 150 | possibile, sed etiam videtur interpretandum secundum virtutem epikejæ
1813 3, 7, 94, p. 213 | scrupolose et timide præcepta interpretantur. Et merito hoc dicit; quia
1814 3, 7, 94, p. 213 | quod pertinet ad quemlibet (interpretari) pro facto suo, si tamen
1815 2, 1, 19, p. 110 | dicitur: In re dubia benignam interpretationem sequi non minus justus quam ./.
1816 3, 7, 94, p. 213 | si tamen rationabiliter interpretatur. Item ibid., doctr. 1, addit:
1817 3, 4, 79, p. 193 | seriis interpretibus prædicta interpretatus est de usu opinionis minus
1818 3, 4, 79, p. 193 | sanctis Patribus vel seriis interpretibus prædicta interpretatus est
1819 2, 1, 36, p. 135 | oppositum, ne confusiones interveniant; cum enim lex debeat esse
1820 2, 3 141 | sequendi probabiliora, magna interveniret difformitas in observantia
1821 3, 1, 56, p. 166 | ubi nulla voluntas prava intervenit, nullum adest peccatum.
1822 3, 1, 57, p. 166 | legis dubiæ seu non adeo intimatæ ut valeat ligare quando
1823 2, 2, 39, p. 139 | requiritur ut ipsi sciant intimationem legis certe communitati
1824 2, 2, 39, p. 139 | ipsa cuique particulari intimetur, sed sufficit eam communitati
1825 4, 0, 112, p. 239| ipsimet jam vident nimis intolerabilem esse audaciam illam qua
1826 2, 0, 15, p. 103 | quia lex divina evaderet intolerabilis, et alia quæ mox infra singulatim
1827 3, 1, 57, p. 167 | solum cujus princpium est intra, sed cum additione scientiæ.
1828 1, 0, 12, p. 97 | obligare: promisit enim, intrando monasterium, se non exacturam
1829 4, 0, 114, p. 244| aliquando probabilitati intrinsecæ rationis, præsumtionem certam
1830 4, 0, 114, p. 244| fundat veram probabilitatem intrinsecam. Et hinc bene notavit Croix,
1831 1, 0, 7, p. 92 | judicio aliorum, non pensatis intrinsecis rationibus; cum e converso
1832 3, 2, 71, p. 185 | certitudo, non opinio, cui intrinsecum est, ut diximus sub initio,
1833 2, 5, 49, p. 155 | dominicanus ordinem minorum introisset, nonne doctrinæ s. Thomæ
1834 3, 2, 72, p. 186 | primum matrimonium fuisset invalidum defectu impotentiæ viri,
1835 1, 0, 10, p. 94 | populi christiani deceptio invecta fuisset D. Augustinus, in
1836 2, 1, 21, p. 113 | legem hanc esse scriptam invenerint, quod teneamur inter opiniones
1837 1, 0, 12, p. 98 | mentionem quidem fecisse inveni, quantamcumque curam in
1838 3, 7, 96, p. 215 | jus expressum inducunt, si invenias contrarium scribentem, ei
1839 3, 8, 108, p. 233| authoribus jam tunc temporis inveniebatur expressa, scil. quod liceat
1840 4, 0, 119, p. 251| diversa adstruunt ut veritatis inveniendæ viam penitus intercludere
1841 2, 5, 50, p. 156 | moralis sive prudens spes inveniendi veritatem certam; et ideo
1842 1, 0, 6, p. 90 | probabilis; idcirco nusquam invenietur quis ex probabilioristis,
1843 4, 0, 112, p. 239| canonum et ss. Patrum decisas inveniremus quæstiones morales! Quis
1844 3, 2, 73, p. 187 | homicida, cum scandalo populi inveniretur celebrasse. Idque patet
1845 3, 8, 104, p. 226| semper hac eos dispositos inveniunt, tenentur utique rigoroso
1846 4, 0, 117, p. 248| tenebitur ipse rationes investigare. Sic denique concludit Croix:
1847 4, 0, 117, p. 248| qualitatem doctorum, ut sine investigatione eorum sententiam accipiat,
1848 4, 0, 121, p. 258| adhibuerint diligentiam, invincibilique ignorantia laborantes, veritatem
1849 3, 1, 57, p. 168 | illa ignorantia quæ causat involuntarium tollit rationem boni et
1850 3, 8, 106, p. 229| morale periculum peccandi involvat, tamen non est omnibus indiscriminatim
1851 3, 3, 75, p. 190 | ratiocinandi modus nullam certe involvit contradictionem vel absurdum,
1852 3, 8, 104, p. 224| tribuerent ubi pro aliqua ipsarum non staret possessio; nam
1853 | ipsorum
1854 3, 2, 71, p. 185 | circa aliqua ad regulam ipsorumque statum pertinentia dubitationum
1855 3, 2, 73, p. 186 | esse ut sacerdos tamquam irregularem se gereret, dicens: Cum ./.
1856 1, 0, 9, p. 94 | quæ per orbem christianum irrepserat, eliminaret; unde præsules
1857 4, 0, 121, p. 254| in plures opiniones laxas irrepsisse, subdit: Sat erit confessarios
1858 2, 5, 49, p. 155 | Denique, dato quod quis nulla irretitus sit passione, quis securitatem
1859 3, 6, 86, p. 201 | quod duplici modo potest is peccare, nimirum aut agendo
1860 4, 0, 118, p. 249| Cardenas, Coninkii, Gammachæi, Isamberti et aliorum, quorum scientia
1861 2, 1, 18, p. 108 | autem lex manifesta; ait s. Isidorus in c. Erit autem, dist.
1862 | istam
1863 | It
1864 | iuxta
1865 4, 0, 119, p. 251| probabilioristæ, licet se jactent veritatis sectatores, tamen (
1866 3, 1, 63, p. 174 | sed etiam salutis ./. jactura, quæ sequeretur ex errore;
1867 3, 8, 106, p. 231| apud Ribaden., p. 2, die 1 jan.), reprehensus de nimia
1868 Pro, 0, 2, p. 84 | Sinnichius, qui (ut fertus) Jansenii doctrinæ tam magnus amator
1869 3, 7, 100, p. 218| servans unam non peccaret. Jason, in l. Admonendi de jurejur.:
1870 4, 0, 121, p. 258| assequi non valuerint.~vivat jesus, maria, joseph.~
1871 3, 8, 106, p. 232| Nicolaum tolentin., s. Joannem Capistranum etc. fuisse
1872 3, 7, 90, p. 207 | significet illud indirecte.~Item Joannes Gerson, qui floruit ante
1873 3, 4, 77, p. 192 | sit auctor, explicat illud Joannis: Ego sum via in exemplo,
1874 3, 3, 75, p. 189 | pugnare ut obediat regi jubenti semper ac non constat de
1875 2, 4, 44, p. 146 | jubente bellare, si quod sibi jubetur vel non esse contra Dei
1876 2, 1, 18, p. 108 | jure 31, de off. et pot. jud. delegat., ubi legitur:
1877 3, 7, 90, p. 207 | mens plus inclinetur ad judicandum quod sit licita.~
1878 2, 0, 14, p. 102 | loquendo, prudenter agere qui, judicans veritatem stare magis pro
1879 2, 1, 33, p. 133 | obligationem non adesse judicant: ac proinde certos nos potius
1880 4, 0, 116, p. 245| stare; non enim numero hæc judicantur, sed pondere. Hinc dicunt
1881 4, 0, 117, p. 247| disertas et convincentes judicares ut dubitandi locus tibi
1882 3, 8, 104, p. 225| dicendo pro reo, non quidem judicaret secundum opinionem minus
1883 1, 0, 12, p. 99 | Nota quod pontifex licet judicarit separationem generaliter
1884 3, 2, 73, p. 187 | sed in rebus controversis judicarunt sufficientem, ad licite
1885 3, 8, 102, p. 220| simplicitate. Nam si pontifex judicasset, probabilismum esse infaustum
1886 2, 1, 26, p. 121 | actionis; postquam enim quis judicaverit opinionem pro libertate
1887 3, 7, 93, p. 212 | certa, ut exemplificat in judice, medico et in theologo in
1888 2, 0, 17, p. 107 | sentetiam probabiliorem judicent, contrariam tamen non dubitant
1889 3, 7, 93, p. 211 | jura respiciunt, nefas est judici infirmiorem partem sectari,
1890 3, 8, 104, p. 224| publicum, rixasque vitandas, ut judicibus potestas jurisdictionis
1891 3, 8, 110, p. 235| materia fidei, sacramentorum, judiciorum etc., et proscripsit usum
1892 4, 0, 119, p. 250| auctoritate. Alii apud ipsum Jueninum admittunt in jure positivo,
1893 4, 0, 121, p. 256| doctissimo magistro me d. Julio Torni), hinc ejus momenta
1894 2, 6, 52, p. 161 | probabilia, tamen, si simul jungantur et sint multi ponderis,
1895 4, 0, 116, p. 246| dicebat: Si liber sit alicujus junioris et moderni, debet opinio
1896 3, 7, 97, p. 216 | fuerit, qualis ./. est quæ juramento favet et quæ matrimonio,
1897 3, 7, 100, p. 218| Jason, in l. Admonendi de jurejur.: Qui facit contra præceptum
1898 2, 1, 30, p. 129 | naturalis ac præcedens omni juri quod homo habere possit
1899 3, 8, 104, p. 224| vitandas, ut judicibus potestas jurisdictionis conferretur qua secundum
1900 2, 1, 18, p. 109 | expressisset. Hinc ajunt celebres jurisperiti (vide Menoch., cons. 30,
1901 2, 1, 30, p. 128 | retinendi; possessio enim a juristis definitur: Jus insistendi
1902 3, 2, 72, p. 186 | impotentiæ viri, Eugenius III jussit fieri separationem, etiam
1903 3, 1, 61, p. 172 | appareat manifesta, imo juste præsumatur, tunc lex non
1904 3, 8, 106, p. 230| aliquando sicut usum consiliorum justis de causis dissuademus, prout
1905 3, 4, 77, p. 192 | psalmi declarat Bellarminus: Justissima lex Domini est immubabilis
1906 2, 1, 29, p. 126 | Sayr., Salas, Lugo, de justit., disp. 17, n. 37, et disp.
1907 2, 6, 53, p. 162 | probabilius censeret bellum esse justum; sed hoc esset contra doctrinam
1908 3, 2, 72, p. 186 | non protulit respectu ad juvenem, qui bene conscius erat
1909 2, 5, 47, p. 151 | deberent poenitentes dirigere juxa sententias semper tutiores,
1910 1, 0, 5, p. 89 | 1, q. 1, reg. in praxi; La-Croix, lib. 1, n. 268; Holzm.,
1911 2, 4, 44, p. 145 | teneas de Scripturis quia labia sacerdotis custodiunt scientiam
1912 4, 0, 120, p. 252| est in quo auctores nostri laborant, ut ex principiis particulares
1913 4, 0, 121, p. 258| invincibilique ignorantia laborantes, veritatem assequi non valuerint.~
1914 4, 0, 121, p. 253| theologiam nonnisi longo labore addisci, pro qua certe non
1915 3, 1, 61, p. 171 | æque vel minus probabili laboret ignorantia invincibili.
1916 2, 1, 18, p. 108 | non cogeris quod mandatum. Lactantius, l. 3 inst., c. 21, ait:
1917 2, 5, 50, p. 156 | utitur opinione probabili lædat materialiter legem, si forte
1918 3, 1, 62, p. 172 | enim operatur cum dubio lædendi legem, absque judicio practico
1919 3, 7, 93, p. 212 | nempe ubi agitur de non lædendo per usum opinionis probabilis
1920 2, 1, 23, p. 118 | potest ne materialiter quidem lædere legem antecedentem. Et sic
1921 3, 8, 103, p. 223| plurimi dicunt) est gravis læsio reverentiæ specialis sacramentis
1922 3, 7, 100, p. 217| feudis retinere possint laici, benignior est et ideo magis
1923 2, 4, 45, p. 147 | puta si superior esset laicus et præciperet procuratori
1924 3, 1, 60, p. 171 | naturæ, hæc in statu naturæ lapsæ non excusat a peccato.~
1925 3, 1, 60, p. 170 | Patres non fuisse immunes a lapsu in aliquos errores inculpabiles,
1926 3, 1, 60, p. 170 | Thomas docuit quod post lapsum in mortale non oportet hominem
1927 4, 0, 119, p. 250| advertunt in quot et quos laqueos seipsos aliosque per eorum
1928 2, 1, 28, p. 125 | agens an liceat eleemosynam largiri de male acquisitis ex furto,
1929 3, 8, 104, p. 225| constet de jure actoris, ut late probatCarden., p. 1 in Crisi,
1930 4, 0, 121, p. 257| inficiantes: sed neminem latet quod declamationes aliquorum
1931 2, 6, 52, p. 159 | probabilissima, imo moraliter seu lato modo certa. Id patet ex
1932 2, 1, 30, p. 128 | dubii. Probatur idem ex cap. Laudabilem, de frigid. et malef., in
1933 3, 1, 60, p. 170 | Saram in eo potissimum esse laudandam atque imitandam quod, servandi ./.
1934 2, 4, 46, p. 148 | tenetur, corruit regula laudata, scilicet obediendum esse
1935 3, 2, 70, p. 184 | circumstantiis, textus supra laudati fuerint locuti. Et quoad
1936 4, 0, 111, p. 238| videtur, dicens: In verbo tuo laxabo rete. Non vero se conjungit
1937 3, 8, 101, p. 219| postmodum tot opiniones laxæ et propositiones damnatæ,
1938 3, 8, 102, p. 220| motivo innixam et simul laxam. Porro hinc vanum est dicere
1939 4, 0, 113, p. 243| Utrumque periculosum est, nimis laxare et nimis obstringere conscientias;
1940 3, 8, 102, p. 220| Respondemus: multum differunt a laxis opiniones benignæ quæ sunt
1941 4, 0, 113, p. 244| damnosior est rigiditas quam laxitas, juxta id quod dicit s.
1942 4, 0, 121, p. 257| appellant falsam scandalosam, laxitatum fontem, Ecclesiæ perniciem,
1943 3, 6, 85, p. 199 | loquitur de doctore nimis laxo aut nimis rigido qui incaute
1944 4, 0, 119, p. 249| auctores nostros casuistas laxos, cæcos ducentes cæcos, mortuos
1945 4, 0, 118, p. 249| Vasquez, Armillæ, Valentiæ, Laymanni, Molinæ, de Lugo, Castropalai,
1946 1, 0, 6, p. 91 | Aversa, Sporer, Elbel, Led., Leander etc.~
1947 4, 0, 118, p. 248| Caramuelis, Zanardi, Jo. Sancii, Leandri, Martini a s. Joseph, Dianæ,
1948 4, 0, 120, p. 252| aliorumque hujus generis auctorum lectione contenti sunt non facile
1949 4, 0, 119, p. 249| dissertationis conclusione vellem ut lectores benevoli animadverterent
1950 2, 1, 29, p. 126 | Sotus, Baldo, Nav., Concum, Ledesm., Suar., Sayr., Salas, Lugo,
1951 1, 0, 6, p. 90 | Alvarez, episcopus Barth. Ledesma, episcopus Joseph Angles,
1952 2, 1, 32, p. 131 | declaratio. Ita Salm., de leg., c. 3, n. 30, cum Vasq.,
1953 4, 0, 121, p. 255| nostros prius auctores sedulo legant et inde quisque suam rigidam
1954 2, 1, 19, p. 111 | minimum est sequendum; exemplo legati dubii ab hærede solvendi.
1955 4, 0, 112, p. 239| esse casuistas, et tantum legendos libros sacræ Scripturæ,
1956 1, 0, 6, p. 90 | cuidam episcopo ut asside legeret summam Toleti, quia (ut
1957 4, 0, 121, p. 254| declarasse; alioquin si sic legeretur, minime cohæreret illud
1958 2, 0, 17, p. 105 | legem et regulam omnino leget, ut diximus, et infra latius
1959 2, 1, 18, p. 109 | quando non v’è una chiara legge che gl’imponga. In dubio
1960 2, 2, 37, p. 136 | ut habetur in l. 9, c. de legib., ubi: Leges sanctissimæ,
1961 2, 5, 49, p. 155 | per hæc tempora nullum legimus aut ex fratribus minoribus
1962 2, 1, 36, p. 135 | 36. Saltem dices præsumi legislatorem velle obligare subditos
1963 4, 0, 121, p. 256| contendisse, antequam auctores legissemus contrariæ sententiæ. Sed
1964 3, 8, 104, p. 225| certam de jure, nempe quod legitima possessio dat jus certum
1965 1, 0, 12, p. 98 | eam habeat atque honeste legitimo conjugio operam det. De
1966 3, 5, 84, p. 197 | scriptores non canonicos) ita lego ut, quantalibet sanctitate
1967 3, 6, 87, p. 204 | certitudinem, at alii melius legunt seu certitudinem, aliter
1968 3, 8, 106, p. 231| 1: Instruite in spiritu lenitatis. S. Bernardus, serm. de
1969 3, 8, 106, p. 231| sacerdotes ut cum poenitentibus leniter agant, ex illo Apostoli
1970 4, 0, 118, p. 249| Paludani, Toleti, Sylvestri, Lessii, Sanchez, Angeli, Vasquez,
1971 1, 0, 6, p. 90 | confessarios suadet legere Lessium et Reginaldum, qui ex professo
1972 1, 0, 4, p. 87 | 2; Sa, v. Dubium, n. 3; Lessius, de just., c. 29, d. 8;
1973 1, 0, 12, p. 99 | contracto antea matrimonio libene utantur. Ecce quomodo in
1974 3, 8, 106, p. 231| in voluntate compati et liberare eum, et nitatur aliquid
1975 2, 1, 20, p. 112 | omnino rejicienda est opinio liberati favens, sed prius tunc probanda
1976 2, 1, 18, p. 110 | opinionem, dd. illi venerit, libere possum, quod non satis explorate
1977 4, 0, 121, p. 256| decidendis, plusquam licet, liberi sunt: probabiliores non
1978 2, 2, 40, p. 140 | prout quisque potest pro libito disponere de re possessa,
1979 2, 5, 47, p. 150 | Et sic deinde omnia hæc librando, nempe rationes et auctoritates,
1980 2, 5, 51, p. 158 | momenta utriusque partis librare et inde definire, hoc est
1981 4, 0, 116, p. 246| utriusque partes sedulo librarit validamque rationem adducat;
1982 4, 0, 112, p. 239| Utinam in sacræ Scripturæ libris, conciliorum, canonum et
1983 1, 0, 6, p. 90 | probabilioristis, qui amico librum alicujus probabilistæ sectandum
1984 2, 1, 25, p. 120 | judicium practicum quod licea ipsi bellum illud inire,
1985 3, 2, 71, p. 185 | erat tutius, equidem non licebat. Dicimus autem quod secus
1986 3, 8, 102, p. 221| hic modus opinandi per licentiam luxuriantis ingenii non
1987 2, 1, 18, p. 109 | verbis: Non si debbono porre ligami quando non v’è una chiara
1988 2, 2, 37, p. 137 | ei vere applicentur, eum ligando; sic etiam, ut quis prohibeatur
1989 2, 2, 37, p. 137 | contactum (funes enim non ligant, nisi per contactum applicentur),
1990 3, 8, 104, p. 226| lege tantum confessarii ligantur, et hanc solam potestatem
1991 3, 1, 57, p. 166 | adeo intimatæ ut valeat ligare quando dubium vinci non
1992 2, 2, 38, p. 138 | quando ligat, sciendum quod ligatio metaphorice a corporalibus
1993 2, 1, 25, p. 119 | invincibiliter discordans a lege liget vel excuset actionem ./.
1994 3, 8, 104, p. 227| probabilem habet quod ab ea non ligetur. Ergo, instant, judex stare
1995 4, 0, 112, p. 240| ideo notavit Vincentius lirinensis, apud Canum, l. 7, c. 4:
1996 2, 1, 30, p. 127 | papa, alteri ab episcopo loci, dubium vertebat quisnam
1997 3, 5, 83, p. 196 | Præterea, videtur d. Angustinus locutus fuisse ibi adversus academicos,
1998 4, 0, 120, p. 252| generalibus principiis totam hujus longæ artis seriem consistere
1999 2, 1, 18, p. 107 | ipsa solvi poterit; unde longius in ea immorabimur ut ipsius
2000 4, 0, 121, p. 253| moralem theologiam nonnisi longo labore addisci, pro qua
2001 1, 0, 4, p. 87 | probabiliore; m. Lorca, d. 39; m. Lopez, p. 1, c. 120; m. Montesin.,
2002 1, 0, 8, p. 93 | actionis honestatem; ubi vero loquebantur de judicio speculativo circa
2003 4, 0, 119, p. 250| prurientes auribus, placentia loquentes, moralis christianæ corruptores,
2004 3, 7, 88, p. 206 | honestatem actionis; sed quod loqunti sint etiam de his ultimis
2005 2, 1, 20, p. 113 | addetis ad verbum quod vobis loquor, nec auferetis ex eo.~
2006 1, 0, 8, p. 93 | probabiliori adhærendum, ibi tamen loquuti sunt non de probabiliori
|