100-canon | cant-diana | dic-gener | genet-loquu | lorca-possi | posss-schol | sciam-vexan | viati-zerol
Capitolo, §, Capoverso
2007 1, 0, 4, p. 87 | relicta probabiliore; m. Lorca, d. 39; m. Lopez, p. 1,
2008 1, 0, 6, p. 91 | probab., gallice scripto; Lorich., thesaur., v. Opinio; Bertaut,
2009 2, 1, 32, p. 131 | Bon., Terill., Pont., Loth., Delbene. Ratio, quia,
2010 1, 0, 11, p. 95 | eximius doctor professorque lovaniensis, loco supra cit., to. 9,
2011 2, 4, 44, p. 144 | theologiæ magistri cum s. Igntio Loyola, in epist. de virt. obed.,
2012 3, 7, 100, p. 217| tenetur ad restituendum lucratum; quia tamen, ut aliquibus
2013 1, 0, 6, p. 90 | l. 9, a. 12; episcopus Ludov. Abelly, medul. p. 2, tr.
2014 3, 7, 100, p. 217| securior tenet quod eo modo quo ludus taxillorum est prohibitus,
2015 3, 8, 109, p. 235| debitam diligentiam adhibebit, lumenque necessarium convenienter
2016 3, 6, 87, p. 205 | præsertim doctissimi Christiani Lupi, qui tom. 9, part. 1, diss.
2017 2, 5, 51, p. 157 | assertiones rigidas homines in lutum peccatorum profundius demerguntur.
2018 4, 0, 121, p. 254| VII quosdam aa. ingenio luxuriantes in plures opiniones laxas
2019 3, 8, 102, p. 221| modus opinandi per licentiam luxuriantis ingenii non solum apud probabilistas
2020 3, 8, 102, p. 221| orto ex summa licentia luxuriantium ingeniorum, ut loquitur
2021 3, 7, 92, p. 210 | quanto Deus rationabilior est magisque benignus quam quisque alius
2022 4, 0, 121, p. 256| illustrissimo et doctissimo magistro me d. Julio Torni), hinc
2023 4, 0, 119, p. 250| peccatis ./. excusantes, magistros prurientes auribus, placentia
2024 2, 5, 48, p. 153 | leve et suave. Audiamus magnum Gersonem, qui, de vita spir.,
2025 3, 2, 67, p. 178 | verum de honestate et meriti majoritate, et non de salutis necesitate
2026 3, 4, 78, p. 192 | salutem consequi per viam malam incedendo, quam ipse per
2027 3, 1, 59, p. 169 | cordibus hominum propter malas persuasiones etc. Idque
2028 1, 0, 4, p. 87 | Sanch., dec. l. 1, cap. 3; Malder., q. 19, a. 5, d. 86; Sayr.,
2029 2, 5, 47, p. 151 | Eccl. 7, 17. Recte ait Malderus: Si ad operandum probabilitas
2030 1, 0, 7, p. 92 | probabilioristarum, qui maledictis et conviciis maxime contendunt
2031 2, 1, 30, p. 128 | Laudabilem, de frigid. et malef., in quo habetur quod pontifex
2032 3, 1, 57, p. 168 | tollit rationem boni et mali moralis. Ergo si ignorantias
2033 3, 8, 106, p. 231| Addit, serm. 42 in Cant.: Mallem aliquando tacuisse et dissimulasse
2034 4, 0, 121, p. 254| pontifex, non vero, ut aliqui malunt legere, nempe: Illam amplectantur
2035 3, 2, 68, p. 179 | probabilibus. Idem tradit Navarr., Man., cap. 27, n. 284, dicens:
2036 2, 1, 18, p. 108 | delegat., ubi legitur: Nisi de mandato certus exstiteris, exsequi
2037 1, 0, 6, p. 90 | agens de quæstione an qui mane communicavit ex devotione
2038 3, 7, 90, p. 207 | licitam, si operans ambiguus maneat et dubitet nec ullo modo
2039 2, 5, 49, p. 155 | religionem, nonne certe manibus et pedibus Scoto adversaretur?
2040 3, 6, 86, p. 203 | ex Scriptura vel Ecclesiæ manifestatione quod sit contra legem Dei,
2041 3, 8, 105, p. 228| coarctare. Idem dixit Navarrus, manual., c. 26, n. 4: Si sint contrariæ
2042 3, 7, 97, p. 215 | peccato formali. Cæterum, in Manuali, c. 27, n. 286, v. Quinto,
2043 1, 0, 5, p. 89 | 12, qu. 19, a. 6, dub. 6; March., tr. 5, tit. 5, qu. 6;
2044 4, 0, 121, p. 258| valuerint.~vivat jesus, maria, joseph.~
2045 3, 1, 60, p. 171 | exposuerit, consentiente tamen marito in ejus adulterium, immo
2046 1, 0, 12, p. 97 | mulier quædam, credens ./. maritum mortuum, professionem in
2047 1, 0, 4, p. 87 | relicta probabiliore; m. Martinez, in 12, qu. 19, art. 6:
2048 2, 0, 16, p. 104 | quodcumque onus modice majus materiæ non solum inclinat sed necessario
2049 4, 0, 121, p. 255| premat et angat; cum eos, pro materiali peccato vitando, quod Deus
2050 3, 1, 61, p. 172 | ne, ad vitanda peccata materialia, in tot dubiis quæ assidue
2051 2, 4, 45, p. 147 | prælatus esset imperitus circa materiam præceptam. Tota igitur ratio
2052 4, 0, 121, p. 253| diversas et inter se dissitas materias complectitur, tum quia constat
2053 1, 0, 12, p. 98 | conjugium duxerit, consilio maturiori servato, eam habeat atque
2054 1, 0, 6, p. 91 | Mill., to. 2, c. 13; David Mauden, disc. 2, in 8 præc., n.
2055 2, 2, 41, p. 141 | proposita sive indita (dic ut mavis) tanquam certa. Nam si probabile
2056 4, 0, 121, p. 255| benignam sententiam quam mavult sequatur. At si quis rigidam
2057 4, 0, 112, p. 240| circa mores, et hi præcipue maximaque veneratione a nostris auctoribus
2058 3, 8, 106, p. 230| quia viri timorati haberent maximas occasiones peccandi. Hinc
2059 3, 1, 60, p. 170 | doctores sanctitate et scientia maximos in materia morali, aliquando
2060 3, 1, 57, p. 167 | voluntarium malum est ut nullo mdo sit peccatum, si non est
2061 | meæ
2062 | meam
2063 3, 1, 59, p. 169 | datur circa conclusiones mediatas vel obscuras, ut docent
2064 3, 8, 106, p. 229| confessarium, cujus est tamquam medici tutiorem pro suo poenitente
2065 1, 0, 9, p. 93 | circiter, vel saltem usque ad medietatem sæculi XVII (ut iidem contrarii
2066 1, 0, 5, p. 89 | Becan., de act. hum.; Jo. Medin, tr. 1, q. 19; Pesant.,
2067 3, 8, 108, p. 233| pontifex tam facile æquivoca de medio tollere, damnando signanter
2068 1, 0, 6, p. 90 | episcopus Ludov. Abelly, medul. p. 2, tr. 2, c. 1, § 3.
2069 2, 4, 44, p. 144 | Halens., p. 2, qu. 121, membr. 3, a. 2; et sic docuerunt
2070 3, 2, 69, p. 182 | septima regula. Oportet hæc membratim exponere. Sanctus archiepiscopus
2071 1, 0, 5, p. 89 | de just., d. 13, dub. 3; Mendo, in stat., d. 13, q. 15;
2072 2, 1, 18, p. 109 | celebres jurisperiti (vide Menoch., cons. 30, n. 8) præsumi
2073 2, 2, 37, p. 135 | mensuræ. Regula autem et mensura imponitur per hoc quod applicatur ./.
2074 2, 2, 37, p. 135 | aliis per modum regulæ et mensuræ. Regula autem et mensura
2075 2, 5, 48, p. 153 | pertingere ad sufficientem mensuram, ita ut opinio tutior certo
2076 2, 2, 37, p. 136 | his quæ regulantur et mensurantur. Unde ad hoc quod lex virtutem
2077 3, 7, 90, p. 207 | aut saltem æque inducit mentem credere quod est mortaliter
2078 2, 3, 42, p. 142 | debet; cum enim variæ sint mentes hominum etiam sapientum,
2079 3, 8, 102, p. 220| derivatæ sunt ab humanarum mentium imbecillitate, ob quam etiam
2080 2, 1, 29, p. 126 | quamplures apud ipsum, contra Mercor., Gonet, Gonzalez et alios
2081 1, 0, 4, p. 88 | 10; Omnes isti citantur a Mercoro.~
2082 1, 0, 9, p. 94 | retorquet Terillus contra Mercorum, dicens: Si sententia benigna
2083 2, 1, 28, p. 125 | acquisitis ex furto, simonia, meretricio et simili (in quo advertas
2084 3, 2, 67, p. 178 | esse verum de honestate et meriti majoritate, et non de salutis
2085 1, 0, 4, p. 88 | 22; Lez., p.4, v. Opinio; Merula, d. 3, c. 4; Naldus, v.
2086 2, 2, 38, p. 138 | ligat, sciendum quod ligatio metaphorice a corporalibus ad spiritualia
2087 3, 5, 82, p. 195 | subditum qui jubente principe militaret cum incertitudine an opera
2088 2, 4, 44, p. 146 | imperandi, innocentem autem militem ostendat ordo serviendi.~
2089 3, 8, 106, p. 232| 6, disserens an peccent milites per consuetudinem exigentes
2090 1, 0, 6, p. 91 | Gammach., 1, 2, qu. 19, c. 2; Mill., to. 2, c. 13; David Mauden,
2091 2, 1, 19, p. 111 | in 6habetur: In obscuris minimum est sequendum; exemplo legati
2092 4, 0, 120, p. 252| institui cupiunt ./. ad ministerium salutis animarum quod licet
2093 3, 2, 73, p. 187 | injungere presbytero ut non ministret. Hinc Navarrus et Suarez
2094 2, 1, 26, p. 122 | speculativo de majori vel minori probabilitate formatur conscientia,
2095 2, 5, 49, p. 155 | quis dominicanus ordinem minorum introisset, nonne doctrinæ
2096 2, 1, 24, p. 118 | probabilistis pro regulis mira paradoxa proferri, ac proinde
2097 3, 7, 93, p. 213 | impendere. Ex his merito igitur miratur Terillus quomodo Mercorus
2098 3, 5, 83, p. 197 | Re autem sic se habente, miror quomodo Contensonius hunc
2099 2, 5, 49, p. 155 | angustiæ quæ vitam redderent miserrimam, legem durissimam et pericula
2100 4, 0, 121, p. 255| sæculi caligines, pænitentes miserrime premat et angat; cum eos,
2101 2, 0, 17, p. 106 | docent Gerson, de præpar. ad miss., cons. 3, alph. 37, lit.
2102 2, 6, 52, p. 160 | dicunt doctores de celebrante missam, ubi requiritur status gratiæ
2103 3, 8, 106, p. 231| ad salutem, cum sententiæ mitiores tenentur. Item s. Antonin.
2104 Pro, 0, 3, p. 86 | Cæterum, dum fautores hujus mitioris tutiorismi statuunt majus
2105 ---- | scholastico-moralis pro usu moderato opinionis probabilis in
2106 4, 0, 119, p. 251| sententia apud doctores, tam modernos quam antiquos (ut vidimus
2107 4, 0, 112, p. 240| sequenda est. Canones pariter modica statuerunt circa mores,
2108 2, 5, 48, p. 153 | probabiliorem? Cum enim excessus sit modicus, difficile potest certo
2109 4, 0, 118, p. 249| Armillæ, Valentiæ, Laymanni, Molinæ, de Lugo, Castropalai, Bonacinæ,
2110 2, 3, 42, p. 143 | ut idem sæpe homo brevi momento temporis nunc in hanc, nunc
2111 2, 5, 51, p. 158 | poenitentem qui est in bona fide monerem (ut nonnulli adversariorum
2112 4, 0, 111, p. 238| sequuntur. Hoc confirmatur, imo monetur in pluribus sacræ Scripturæ
2113 2, 5, 51, p. 158 | salutem, etiamsi præviderem monitionem illi obfuturam, ita ut eum
2114 3, 1, 66, p. 176 | Spondani) ab eo Guillelmo monitus plura quæ habebat beneficia,
2115 4, 0, 116, p. 245| Sylvest., Ang., Valent. et Montes. ex d. Thoma, quodlib. 3,
2116 1, 0, 4, p. 87 | Lopez, p. 1, c. 120; m. Montesin., d. 29, q. 5; m. Candidus,
2117 3, 1, 59, p. 169 | 11, § 28, ubi loquens de montibus Florentiæ ait: Cum autem
2118 4, 0, 121, p. 254| subdit: Sat erit confessarios monuisse ut in re dubia propriæ opinioni
2119 3, 8, 106, p. 229| benignæ sententiæ nullum morale periculum peccandi involvat,
2120 3, 1, 60, p. 170 | posse poni. Item doctissimus Morinus, p. 3, ex. 5, c. 9 de sacr.
2121 3, 6, 85, p. 199 | determinet aliquem actum esse mortalem, non habens auctoritatem
2122 1, 0, 6, p. 91 | possit, urgente periculo mortis, Viaticum sumere, dixit:
2123 3, 2, 72, p. 186 | contraxerat cum puella; qua mortua duxerat illius consobrinam.
2124 1, 0, 12, p. 97 | quædam, credens ./. maritum mortuum, professionem in religione
2125 2, 0, 15, p. 103 | pro liberate, propter alia motiva quæ directe honestatem probent,
2126 2, 1, 26, p. 121 | quam judicii, gerit vices motivi ad formandum judicium practicum
2127 3, 2, 68, p. 181 | objecto... Alio modo non quia moveatur ab objecto proprio, sed
2128 3, 4, 79, p. 192 | n. 5, vetulas et rudes movere possunt, non autem theologum, ./.
2129 3, 2, 68, p. 181 | dupliciter: uno modo quia ad hoc movetur ab ipso objecto... Alio
2130 1, 0, 12, p. 97 | obstante, pontifex censuit mulierem invitam non cogendam redire
2131 4, 0, 112, p. 240| patefacta et ./. definita, ac multæ hæreses ebullirent, pene
2132 4, 0, 121, p. 258| imponere decrevit; eaque tam multiplicia et inter se dissidentia
2133 2, 0, 17, p. 105 | operandi constituere, dum multipliciter fallere potest: non enim
2134 1, 0, 7, p. 91 | 7. Ad hanc auctoritatum multitudinem adversarii respondent quod
2135 2, 1, 20, p. 113 | fautores rigidæ sententiæ mundum obstringere ad observandas
2136 3, 8, 108, p. 233| probabilis idest gravi fundamento munita. Quapropter sicut homo tenuium
2137 2, 4, 46, p. 148 | tenetur subditus omnino mutare et subjicere judicium. Si
2138 2, 2, 41, p. 141 | tulerit legem, et postea, mutato consilio, ad eam nolit subditos
2139 2, 4, 44, p. 144 | egerunt. Ita etiam omnes mysticæ theologiæ magistri cum s.
2140 3, 1, 60, p. 170 | in singulis pene Patribus nævos reperiri, in plerisque etiam
2141 1, 0, 4, p. 88 | Opinio; Merula, d. 3, c. 4; Naldus, v. Opinio; Ovied., in 1,
2142 | namque
2143 2, 1, 19, p. 111 | epistola 92 ad Rusticum narbon. (relata in c. Sicut quadeam,
2144 3, 1, 64, p. 175 | in tract. de consc., ap. Nat. Alex., tom. 7 de pecc.,
2145 4, 0, 119, p. 250| Alii enim cum p. Wigandt et Natali de Alexandro admittunt opinionem
2146 3, 8, 102, p. 222| est sufficere attritionem naturalem, modo honestam. Si ergo
2147 3, 1, 59, p. 169 | invincibilis circa prima principia naturalia et circa conclusiones immediatas
2148 2, 1, 32, p. 132 | hoc utique esset contra naturam legis, quæ ad commune bonum
2149 1, 0, 6, p. 91 | communem asserunt Petrus Navar., Gammach., Medina, Valentia,
2150 4, 0, 118, p. 249| Sylvii, Cajetani, Bannez, Navarri, Paludani, Toleti, Sylvestri,
2151 3, 8, 106, p. 231| poenitentibus; etenim s. Gregorius naz., orat. 26, hortatur sacerdotes
2152 ---- | probabilioris iuxta editionem neapolitanam 1755~ ./. Noli esse justus
2153 3, 8, 104, p. 225| instruere poenitentes de rebus necesariis ad salutem circa fidem et
2154 3, 2, 67, p. 178 | majoritate, et non de salutis necesitate quoad omnia dubia. Item
2155 2, 2, 38, p. 138 | corporalibus ad spiritualia sumta necessitatis impositionem importat; ille
2156 3, 7, 93, p. 211 | aliena jura respiciunt, nefas est judici infirmiorem partem
2157 3, 1, 66, p. 176 | excepto, dimittere miser negando respondisset esperiri se
2158 3, 1, 56, p. 165 | venenatum, licet alii decem hoc negarent? Et satis quidem convincenter ./.
2159 2, 1, 25, p. 121 | quomodo ab ullo possint unquam negari.~
2160 3, 8, 104, p. 224| confessarius, quem nemo negat in tribunali Poenitentiæ
2161 3, 1, 60, p. 170 | catholicorum ullus, ut puto, negavit. Et revera de s. Jo. Chrys.
2162 3, 8, 104, p. 225| impertiantur si sint dispositi, et negent si indispositi, puta si
2163 4, 0, 113, p. 243| probabilior videretur, quis neget quod prudentius agerem,
2164 3, 6, 86, p. 202 | vel saltem scire potest et negligit; alias, si scire non possit,
2165 3, 6, 86, p. 202 | scitur vel culpabiliter negligitur sciri; alioquin qui ageret
2166 2, 1, 30, p. 128 | ignorat alienum; tum quia nemini est imponenda obligatio
2167 2, 2, 37, p. 137 | scientiam. Sicut igitur, ut quis nequeat incedere, non sufficit quod
2168 2, 5, 48, p. 153 | hæsitationibus satis se extricare nequeunt, ut plurimum in rigidum
2169 2, 2, 38, p. 138 | adesse legem prohibentem, nequi tamen dici quod ipse legem
2170 3, 8, 104, p. 226| rigoroso jure absolvere. Nequimus autem intelligere quomodo
2171 2, 1, 18, p. 108 | commentans ait: Concupiscientiam nesciebam, nisi lex diceret: Non concupisces.
2172 3, 1, 64, p. 175 | mens inter dubia vacillat, nesciens quid sit melius nec ad quid
2173 2, 5, 48, p. 154 | nisi essent probabiliores, nescisset modum quo salvus fieri potuisset.
2174 3, 1, 58, p. 169 | deformitas, puta cum aliquis nescit fornicationem esse peccatum,
2175 4, 0, 113, p. 242| sequuti sunt opinionem Arii, Nestorii etc... Nec potest excusationem
2176 2, 1, 19, p. 112 | Ut verum fatear, cum pro neutra parte aliquod convincens
2177 3, 8, 106, p. 232| atque s. Raymundum, s. Nicolaum tolentin., s. Joannem Capistranum
2178 1, 0, 12, p. 99 | testatur concilium; providet nihilominus ut conjuges, de quibus incertum
2179 3, 8, 102, p. 221| quia nulla gravi ratione nitebantur. Et revera cur pontifex
2180 3, 8, 105, p. 229| evidenti se textu vel ratione niti, poenitentem autem dubia,
2181 3, 8, 109, p. 235| obtinebit notitiam, qua nixus et divino lumine adjutus,
2182 3, 8, 103, p. 223| vel an medicina prosit aut noceat ægroto. Secus autem quando
2183 4, 0, 121, p. 254| bene nosse atque illico nodos quoscumque dissolvere, ut
2184 3, 5, 82, p. 195 | præceptis, aliter dixit, nolens damnare de peccato eos qui
2185 3, 8, 104, p. 225| certam obligationem adimplere nolint. Hæc tantum ad cnfessarium
2186 2, 2, 41, p. 141 | mutato consilio, ad eam nolit subditos obligare, illam
2187 2, 1, 18, p. 109 | 30, n. 8) præsumi legem noluisse imponere id quod non expressit
2188 3, 3, 75, p. 190 | contendendi causa intelligere nolunt.~
2189 4, 0, 119, p. 250| omne probabilitatis pondus nomenque abjicere, homines cogendo
2190 4, 0, 112, p. 239| casuistas, et signanter nominat probabilistas Toletum et
2191 | nondum
2192 3, 8, 104, p. 225| Poenitentiæ sunt judices, sed nonnis super peccatis commissis,
2193 2, 5, 51, p. 158 | in bona fide monerem (ut nonnulli adversariorum contendunt
2194 1, 0, 12, p. 97 | habere principium, pervenisse noscatur. Consultius itaque, congruentius
2195 4, 0, 121, p. 254| aliquem omnia simul bene nosse atque illico nodos quoscumque
2196 4, 0, 121, p. 256| probabilitate nituntur: aut vero nostrorum libros pervolverunt, et
2197 2, 5, 47, p. 149 | opinionibus minus tutis illam notabilem præponderantiam quam aliqui
2198 2, 5, 48, p. 154 | et probabilior cum illa notabili præponderantia quam aliqui
2199 2, 0, 13, p. 101 | dicendum si excessus non sit notabilis, et probabilitas opposita
2200 1, 0, 11, p. 96 | matrimonio rato; et quod notabilius est, contra propriam opinionem,
2201 4, 0, 121, p. 254| igitur erit si inferioris notæ confessarii, ope librorum
2202 2, 1, 19, p. 112 | animarum salus impediatur (ut notatur in Glossa const. ord. præd.)
2203 2, 1, 18, p. 109 | ss. p. Benedictus XIV, notif. 13, etiam indefinite loquens,
2204 2, 2, 37, p. 137 | ideo ille qui non est capax notitiæ, præcepto non ligatur, Sicut
2205 2, 5, 51, p. 158 | doctrina et eruditione satis notus, fatetur in sua theol. mor.,
2206 1, 0, 8, p. 92 | fuisse in Ecclesia omnino novam et prioribus sæculis inauditam
2207 3, 4, 78, p. 192 | quæ videtur homini recta, novissima autem ejus deducunt ad infernum.
2208 3, 1, 56, p. 166 | Cor durum habebit male in novissimo; et qui amat periculum,
2209 4, 0, 116, p. 246| probus et prudens, nec novitatum amans, et utriusque partes
2210 1, 0, 6, p. 90 | ipsemet scribit) quasi de novo disposuit, ornavit, et edidit:
2211 4, 0, 120, p. 253| possunt quotidie difficiles et novos casus accidere; ac propterea
2212 2, 5, 51, p. 157 | opinio animarum saluti valde noxia, suadere illam ut regulam
2213 2, 5, 51, p. 157 | quia suadere rem valde noxiam (maxime si sit universalis)
2214 3, 5, 82, p. 196 | acciperetur apud donatistas, nullaque via patebat ei qua dubium
2215 4, 0, 111, p. 238| illam coenam prandere; sed nullì etiam contradicere audemus.
2216 3, 7, 94, p. 214 | rationem (hoc est, hæret nullique parti præstat assensum).
2217 3, 2, 72, p. 186 | sponsaliorum, et exceptio nullitatis erat dubia.~
2218 3, 8, 103, p. 223| probabili, et possumus in aliis? Num reverentia quæ debetur sacramentis
2219 2, 2, 37, p. 136 | 5: Etiam lex naturalis nunquam obligat cum solo dubio,
2220 2, 1, 23, p. 117 | in c. Dominus, de secund. nupt. Hinc clare infertur quod
2221 | nusquam
2222 3, 1, 57, p. 167 | definitionem Aristotelis, Gregorii nysseni et Damasceni, non solum
2223 2, 2, 37, p. 136 | Valde injuste exigitur obeditio ubi non præcesserit auditio.
2224 3, 8, 106, p. 230| quid prodest, imo quid non obest coarctare plus justo mandatum
2225 2, 5, 51, p. 158 | præviderem monitionem illi obfuturam, ita ut eum injicerem in
2226 2, 2, 39, p. 139 | 39. Obijciunt 1° quod ut lex obliget non
2227 4, 0, 116, p. 245| dictis plurium aliorum qui obiter de illa scribunt, ut docent
2228 3, 4 190 | IV - Solvitur objecito quarta, nempe: Quod sententia
2229 2, 1, 27, p. 123 | responsione ad objectiones (object. I in fin.) fusius declarabimus.~
2230 2, 1, 23, p. 116 | æternæ legi apparet? Huic objectioni opus est fuso calamo respondere;
2231 2, 4, 44, p. 145 | præcipiat Deus. Deide sibi objicit: Sed homines facile falli
2232 2, 5, 50, p. 156 | ostendimus (supra, cap. II, § I, objiect. I) omnino esse negandum;
2233 2, 1, 23, p. 116 | ideo eam conantur pluribus objiectionibus evertere. Objiciunt 1° et
2234 1, 0, 11, p. 96 | dispensatio fuisset postulata, oblataque fautrix Cajetani sententia,
2235 2, 2, 39, p. 139 | quis negabit quod lex, ad obligandos particulares, sufficit eam
2236 2, 1, 31, p. 131 | exsistentia divinæ legis obligantis ad restitutionem, possidet
2237 3, 7, 100, p. 217| hanc restitutionem sint obligati, non obstante quod opinio
2238 3, 8, 104, p. 225| salutem circa fidem et de obligationibus certis circa mores. Circa
2239 2, 1, 18, p. 110 | sententiam Scoti et aliorum obligatium peccatores ad actum contritionis
2240 1, 0, 12, p. 97 | tenuerit, eatenus tamen fuit obligatorium, quatenus se poterat obligare:
2241 2, 2, 37, p. 137 | In dubio nullam præsumi obligatum; ex authentica, Quibus modis.
2242 3, 8, 106, p. 230| tutius est tenere quod sic obligemur, quia viri timorati haberent
2243 2, 3, 42, p. 143 | Itaque debet quilibet numquam oblivisci quam incerta est scientia
2244 2, 5, 47, p. 150 | perplexitatibus et periculis errandi obnoxium? Ac proinde non præsumitur
2245 4, 0, 116, p. 245| ait: Plurium auctoritas obruere theologum non debet: sed
2246 3, 1, 59, p. 169 | conclusiones mediatas vel obscuras, ut docent omnes ex d. Bonavent.
2247 2, 2, 38, p. 138 | Panormitanum, dictum aliquod obscurum quod interpretes diverse
2248 3, 8, 108, p. 234| infimus gradus est valde obscurus et dubius, ideo qui hanc
2249 2, 2, 38, p. 138 | quæ vel dubia fuerint aut obscusa id noverimus sequendum quod
2250 2, 4, 45, p. 147 | præceptum esset temerarium, et obsequium subditi non esset rationabile.
2251 3, 4, 79, p. 193 | quia homini innumera alia observanda sint, præter ea quæ lex
2252 2, 1, 20, p. 113 | sententiæ mundum obstringere ad observandas tamquam leges omnes illas
2253 3, 6, 86, p. 201 | Et quod res sic se habet, observandum quod ibi d. Thomas quæstionem
2254 2, 3, 42, p. 142 | permittetur. Contra vero, si ad observantiam legis regula majoris probabilitatis
2255 3, 4, 79, p. 193 | repugnans? Utinam fideles observarent præcepta Dei certa! Conquerimur
2256 3, 1, 56, p. 166 | Si ergo ibi dicitur quod obstinate viventes, contemnendo damnationis
2257 1, 0, 12, p. 97 | tamen viri obitum ad illud obstringebatur; constat ex verbis: Et ideo
2258 2, 1, 32, p. 131 | alias adhuc ad legem dubiam obstringeremur. Respondetur 2° et quæritur:
2259 2, 1, 28, p. 124 | libertatem a lege Dei non obstringi, nisi postquam lex significata
2260 3, 4, 79, p. 193 | Ecclesia, si pontifices non obstringunt, cur nos obstringere contendemus?~
2261 2, 5, 47, p. 151 | sapiens quam necesse est, ne obstupescas. Eccl. 7, 17. Recte ait
2262 2, 5, 47, p. 151 | requireretur, homo quidem obstupesceret in mille angustias, perplexitates
2263 2, 2, 37, p. 136 | quod lex virtutem obligandi obtineat, quod est proprium legis,
2264 3, 8, 109, p. 235| nostræ veræ religionis certam obtinebit notitiam, qua nixus et divino
2265 3, 8, 104, p. 226| habeat certum ad absolutionem obtinendam ratione confessionis peractæ,
2266 2, 4, 45, p. 146 | superiorum obedientiam non obtinerent. Si ergo obediendum ubinon
2267 4, 0, 121, p. 258| tenebris humanis mentibus obveniunt. Porro æquum et divinæ benignitati
2268 3, 8, 106, p. 230| timorati haberent maximas occasiones peccandi. Hinc ait Gerson,
2269 3, 1, 61, p. 172 | assidue hominum mentibus occorrunt, fragilitas humana conjiciatur
2270 2, 1, 30, p. 128 | non debet; tum quia sicut occupatio est titulus justus rem possidendi,
2271 3, 2, 73, p. 187 | quibus talis convenientia non occurrit et ubi taliter sancitum
2272 3, 8 219 | VIII - Solvitur objectio octava, nempe: Quod sententia benignam
2273 2, 0, 13, p. 102 | minime efficit ut pondus octo librarum in altera lance
2274 3, 8, 106, p. 231| reprehendisse perniciem. S. Odilo abbas (apud Ribaden., p.
2275 2, 1, 18, p. 108 | ex cap. Cum jure 31, de off. et pot. jud. delegat.,
2276 3, 1, 56, p. 166 | proprie peccatum est et offensa Dei quatenus est transgressio
2277 3, 1, 57, p. 166 | materialis, quo Deus non se tenet offensum, quatenus est transgressio
2278 4, 0, 121, p. 253| omnium aliarum scientiarum, officiorum et artium, tum quia tot
2279 2, 1, 33, p. 133 | errandi formaliter, vel ob omissionem debitæ diligentiæ, vel ob
2280 1, 0, 11, p. 95 | tutioribus ac probabilioribus omissis; et cap. 4, 5 et 6, ostendit
2281 2, 1, 18, p. 108 | præcepti. Hinc habetur pro omisso quod non est declaratum
2282 2, 5, 47, p. 151 | et sic plura bona opera omitteret. Revera enim maxima pars
2283 2, 1, 33, p. 133 | probabiliores, tanto cum onere ac periculo errandi formaliter,
2284 2, 5, 47, p. 151 | semper tutiores,et huic oneri velle omnes subjicere sibimet
2285 2, 1, 19, p. 111 | at quænam est obligatio onerosior quam obligatio abstinendi
2286 4, 0, 121, p. 254| inferioris notæ confessarii, ope librorum quos consulant,
2287 Pro, 0, 1, p. 83 | occurrere vitentur, ante omnia operæ pretium ducimus declarare
2288 1, 0, 12, p. 98 | honeste legitimo conjugio operam det. De quo canone loquens
2289 2, 1, 26, p. 122 | qua vult Deus tali modo operantes in lege, quam invincibiliter
2290 3, 3, 75, p. 190 | nam judicium practicum operantis cum opinione minus probabili,
2291 4, 0, 113, p. 243| videtur. Qua de re male ego operarer, si quandam opinionem sequi
2292 2, 0, 16, p. 104 | etiam probabiliorem, qui operaretur in dubio, nisi per alia
2293 2, 0, 15, p. 103 | honestatis actionis, an scilicet operatio juxta opinionem minus probabilem
2294 2, 4, 45, p. 147 | superioritatis quæ cohonestat operationem subditi; nam si hoc esset,
2295 3, 2, 67, p. 178 | judicium prudens de honestate operationis, tunc de præcepto via tutior
2296 2, 1, 29, p. 126 | receptam); item Moya, de opin. prob., q. 8, an. 15, et
2297 3, 5, 83, p. 196 | credimus auctoritati, quod opinamur errori. Præterea, videtur
2298 3, 5, 83, p. 196 | ac detestanda: Primum est opinantium etc. Sed patet ex ipsis
2299 2, 0, 14, p. 103 | inhonestate; nam unicuique suum opinatum est probabilius quam oppositum.~
2300 Pro, 0, 2, p. 85 | trepidatione ac formidine ./. opininem illam esse veram; ex quo
2301 3, 8, 106, p. 230| prævidetur ex usu cujusdam opininis tutioris constitui in facili
2302 3, 7, 100, p. 218| sensus in quo sunt variæ opinions theologorum, non peccat.
2303 2, 5, 50, p. 155 | se exponunt qui sequuntur opinonem certo probabilem, licet
2304 2, 5, 47, p. 150 | 6, dicit: Quotiescumque opnio probabilis est, potest aliquis
2305 3, 8, 110, p. 235| etc., et proscripsit usum opnionis tenuiter probabilis; ergo
2306 4, 0, 112, p. 240| raro, ne erremus, alios oporteat legere auctores qui illorum
2307 3, 5, 84, p. 197 | et ss. Patribus clare non opponatur. Dicit Jueninus illud sequendum
2308 2, 5, 49, p. 155 | doctrinæ s. Thomæ absolute se opponeret? Peto: in istis quid prævalet?
2309 2, 1, 25, p. 120 | credit eam conformari vel opponi legi æternæ, ut habetur
2310 3, 1, 56, p. 165 | probabili? Sed hoc idem opponitur a tutioristis ipsis antiprobabilistis.
2311 2, 1, 23, p. 116 | satis fere omnibus aliis oppositionibus quæ fiunt contra benignam
2312 4, 0, 113, p. 241| bene discernitur inter duos oppositos interpretes legis quis verum
2313 1, 0, 6, p. 91 | diversitate datur poenitenti optio eligendi quamcumque voluerit.
2314 1, 0, 4, p. 88 | 1, q. 9, c. 5; Granad., or. 2, contr. 2; d. 2; Gutt.,
2315 3, 1, 60, p. 171 | caruisse charitate vel ab orando defecisse? Si ergo patet
2316 3, 8, 106, p. 231| etenim s. Gregorius naz., orat. 26, hortatur sacerdotes
2317 3, 1, 60, p. 170 | quia media charitate et oratione quisque ad veritatem pervenire
2318 1, 0, 9, p. 94 | mor pravitatem, quæ per orbem christianum irrepserat,
2319 2, 1, 23, p. 117 | scilicet ex suppositione dubii, ordinans eo casu redditionem debiti
2320 2, 1, 23, p. 116 | subsequens sive per accidens ordinat circa res dependenter ab
2321 2, 1, 23, p. 118 | perinde est ac si non esset in ordine ad obligandum.~
2322 2, 5, 49, p. 155 | converso, si quis dominicanus ordinem minorum introisset, nonne
2323 2, 5, 49, p. 155 | fratribus minoribus doctrinis ordinis prædicatorum adhæsisse,
2324 2, 3, 42, p. 143 | inter fideles magna confusio oriretur; quia unus concionator docebit
2325 2, 1, 24, p. 118 | conscientiæ dictamen. Et ex hoc oriuntur postea tot æquivocationes,
2326 1, 0, 6, p. 90 | quasi de novo disposuit, ornavit, et edidit: ibi lib. 7,
2327 2, 1, 32, p. 131 | declaratio dubia, utpote orta ex opinione fallibili, etsi
2328 3, 8, 101, p. 219| objiciunt quod a probabilismo ortæ sunt postmodum tot opiniones
2329 3, 8, 102, p. 221| modo incauto et imprudenti, orto ex summa licentia luxuriantium
2330 2, 0, 17, p. 105 | Respondetur: deserviet ad ostendendum quod veritas etiam verisimiliter
2331 2, 6, 52, p. 160 | certitudinem nostræ sententiæ ostendere, tanto magis simul conjuncta.
2332 1, 0, 12, p. 98 | respondisset, et nos teneri ostendisset uti semper opinione quæ
2333 1, 0, 11, p. 95 | omissis; et cap. 4, 5 et 6, ostendit adhuc summos pontifices
2334 1, 0, 7, p. 91 | unus alium, tamquam aves et oves; et Contensonius ultra progreditur, ./.
2335 1, 0, 4, p. 88 | c. 4; Naldus, v. Opinio; Ovied., in 1, 2; Portell., v.
2336 4, 0, 111, p. 237| fundatur. Sed hoc, salva pace ipsorum, est incongruenter
2337 4, 0, 121, p. 255| hujus sæculi caligines, pænitentes miserrime premat et angat;
2338 1, 0, 6, p. 90 | probet. Item card. ./. Pallav., de act. hum., d. 9, qu.
2339 3, 2, 72, p. 186 | ideo bene advertit card. Pallavicinus quod papa dixit certius,
2340 3, 8, 105, p. 228| absolvere in tali casu; ita Paludan., 4 d. 17, qu. 2, art. 1,
2341 4, 0, 118, p. 249| Cajetani, Bannez, Navarri, Paludani, Toleti, Sylvestri, Lessii,
2342 3, 8, 106, p. 229| si poenitens ostendat se paratum ad sequendum id quod est
2343 1, 0, 6, p. 90 | licet ante pontificatum paraverit, tamen in suo pontificatu (
2344 2, 1, 31, p. 130 | ideo in dubio semper illi parendum, nullo modo in nostro casu
2345 1, 0, 6, p. 91 | discrepantia integrum erit parocho eam sententiam amplecti
2346 3, 5, 83, p. 197 | ait: Tacco de homicidiis, parricidiis etc., quæ apud judices defenduntur.
2347 2, 3, 43, p. 143 | obstante quod apud aliquem particularem illa non sit probabilis;
2348 2, 1, 32, p. 132 | erit, et ideo lex esset particularis pro iis tantum quibus illa
2349 2, 3, 42, p. 141 | respicere debet non jam particularium sed totius communitatis ./.
2350 2, 5, 48, p. 152 | præponderantia illa est parva, et quis securus erit opinionem
2351 4, 0, 117, p. 247| Palaus, Vasq., Sayr., Pasq. etc., cum Boss., ./. t.
2352 4, 0, 118, p. 248| Spir. Sancto, Tamburini, Pasqualigi et aliorum, qui licet docti
2353 2, 5, 49, p. 154 | sibi sensus proprius sive passio vindicet, et non ratio,
2354 2, 1, 33, p. 133 | vel ob hallucinationem passionis. Saltem, dico, ratines sunt
2355 3, 5, 82, p. 196 | donatistas, nullaque via patebat ei qua dubium deponere posset;
2356 4, 0, 112, p. 239| dogmata fidei nondum fuissent patefacta et ./. definita, ac multæ
2357 3, 8, 102, p. 221| vere probabiles, uti a suis patronis propugnabantur, nisi ut
2358 4, 0, 121, p. 256| non solum paucos habere patronos et sequaces, et hos magis
2359 Pro, 0, 2, p. 85 | Mercorus, Boronius et alii pauci. Tertia sententia, communis
2360 2, 6, 52, p. 159 | expositis, scilicet (ut paucis omnis prædicta perstringam)
2361 3, 1, 58, p. 168 | per culpam suam, vel quia pe ignorantiam juris, quæ non
2362 3, 1, 66, p. 177 | ut vidimus, nempe quod ad pecatum formale et grave omnino
2363 3, 6, 86, p. 202 | duobus modis aliquis ad peccandum obligatur: aut faciendo
2364 2, 0, 13, p. 101 | assumsisset, etiamsi Adam non peccasset, credet improbabilem esse
2365 3, 5, 81, p. 194 | excusabit hunc temerarium peccatorem? Quis negabit hoc esse imprudentissimum,
2366 2, 4, 46, p. 149 | dubito, et obediendo tunc non peccem, non possum tamen, seclusa
2367 3, 8, 106, p. 232| decimis, § 6, disserens an peccent milites per consuetudinem
2368 3, 2, 73, p. 187 | se licita? Porro in illo peculiari casu merito pontifex ad
2369 2, 5, 49, p. 155 | nonne certe manibus et pedibus Scoto adversaretur? Et converso,
2370 Pro, 0, 2, p. 84 | Jansenius, nisi ridente Pelagio, plorante Augustino. Idem
2371 1, 0, 11, p. 95 | ecclesiam catholicam semper pemisisse usum probabilis, probabiliori
2372 4, 0, 121, p. 254| apostolicarum costitutionum notitia pendent complectatur, ut ardua plane
2373 4, 0, 119, p. 251| veritatis inveniendæ viam penitus intercludere videantur.
2374 4, 0, 121, p. 257| raro proveniunt potius ex penuria quam ex copia rationum.
2375 3, 8, 104, p. 226| obtinendam ratione confessionis peractæ, ut tenet communis sententia
2376 4, 0, 113, p. 242| et Ecclesiæ authoritate percepit. Qui ergo assentit opinioni
2377 2, 5, 48, p. 153 | difficile potest certo percipi: aut præponderantia est
2378 4, 0, 121, p. 253| certe non sufficit aliquam percurrere summulam earum quæ circumferuntur.
2379 4, 0, 119, p. 251| videt quam salutis viam perdifficilem reddant? Eo magis quia ipsi
2380 2, 6, 52, p. 159 | animæ communiter per hanc perditionis viam (ut adversarii clamitant)
2381 3, 8, 103, p. 223| sentiunt cum Vasq., Sanch., Perex, Salonio et aliis. Certum
2382 2, 4, 44, p. 144 | viris usitata, sed etiam perfectæ obedientiæ studiosis imitanda
2383 3, 8, 106, p. 230| consiliorum; ad ea enim quæ perfectioni repugnant, non possumus
2384 3, 8, 106, p. 229| quia, cum id sit majoris perfectionis, tenetur confessarius incumbere
2385 2, 1, 26, p. 121 | probabilem, licet minus, pergit ad inquirendum an liceat
2386 2, 1, 22, p. 115 | evidens ratio, ./. nonnisi periculosissime determinatur. Nam si determinet
2387 3, 2, 73, p. 186 | dubitabatur an ille ex eo vulnere periisset. Clemens III definivit conveniens
2388 2, 1, 23, p. 118 | prudenter creditur non esse perinde est ac si non esset in ordine
2389 4, 0, 115, p. 245| eruditis videtur evidens quod periti falsum existimant.~
2390 3, 7, 91, p. 208 | in Summa quod, consulens peritiores in dubio de quo non habet
2391 1, 0, 11, p. 96 | vir tum utriusque juris peritissimus, tum et rei theologicæ non
2392 4, 0, 112, p. 239| hortatur confessarios utique perlegere casuistas, et signanter
2393 4, 0, 120, p. 253| ipsis quam a probabilistis perlegi debent hi casuistæ, apud
2394 3, 2, 68, p. 180 | quo dubitat esse mortale, permanente dubitatione mortaliter peccat,
2395 3, 1, 60, p. 171 | mortem, usum illius alteri permiserat. Nunquid dicendum hos sanctos
2396 2, 1, 28, p. 125 | id quod expresse ei non permiserit; nam si res ita se haberet,
2397 2, 1, 18, p. 108 | est. Et ideo habetur ut permissum quicquid a lege vetitum
2398 2, 3, 42, p. 142 | opiniones tutiores, vel omnibus permittendus est usus opinionis minus
2399 2, 1, 30, p. 129 | Quomodo igitur potuit pontifex permittere in tali dubio copulæ experientiam
2400 3, 8, 102, p. 221| cujusque authoris moderni permitteret operari. Quibus propositionibus
2401 2, 3, 42, p. 142 | communiter hominibus eam sequi permittetur. Contra vero, si ad observantiam
2402 1, 0, 9, p. 94 | permittendo hoc error tam pernicioso (ut ipsi clamitant) fideles
2403 1, 0, 12, p. 99 | auctoribus, aggrediamur ad perpendendas rationes quibus nostra sententia
2404 3, 1, 61, p. 172 | consulendo, rationesque sedulo perpendendo, et veritatem assequi non
2405 2, 5, 47, p. 149 | l. 1, c. 9, n. 14) prius perpendere omnes rationes intrinsecas
2406 4, 0, 114, p. 244| rationibus innixi, rei veritatem perpenderint. Hocque expresse docuit
2407 3, 7, 93, p. 212 | nonnisi ex mera philosophia perpendi debeant; quoniam Spiritus
2408 4, 0, 121, p. 256| ejus momenta accuratius perpendimus, et rigidam sententiam animadvertimus
2409 3, 1, 61, p. 172 | frequenter in evidens periculum perpetrandi plura peccata formalia.~
2410 3, 7, 91, p. 208 | scandalum nec conscientia perplexa; præcipue si quis adhibuit
2411 2, 5, 47, p. 150 | utpote innumeris scrupulis, perplexitatibus et periculis errandi obnoxium?
2412 4, 0, 120, p. 253| probabiliorem sententiam perquirant, non minus ab ipsis quam
2413 2, 1, 29, p. 126 | non poterit invenire, jam perseverat in possessione suæ libertatis,
2414 2, 3, 42, p. 142 | adstringetur, alter non; imo eadem persona hodie legi non tenebitur,
2415 2, 6, 52, p. 159 | ut paucis omnis prædicta perstringam) 1° quia in dubio legis
2416 4, 0, 111, p. 236| auctoritate dd., nisi ratio persuadeat. Et hinc provenit ut non
2417 3, 5, 84, p. 197 | quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Sufficiebat igitur
2418 3, 8, 105, p. 227| tamen quod, si confessario persuasum foret opinionem sui poenitentis
2419 4, 0, 113, p. 242| Scripturæ, si quidem non pertineant ad fidem et bonos mores,
2420 3, 2, 71, p. 185 | regulam ipsorumque statum pertinentia dubitationum in ipsis fluctus
2421 2, 5, 48, p. 153 | quis judicare poterit eam pertingere ad sufficientem mensuram,
2422 4, 0, 111, p. 237| quam opposita. En usquequo pertingit elatio probabilioristarum,
2423 4, 0, 112, p. 239| qui hanc moralem scientiam pertractant. Utinam in sacræ Scripturæ
2424 4, 0, 120, p. 252| practicas quæstiones fuse pertractantes, de quibus probabilioristæ
2425 3, 1, 60, p. 170 | oratione quisque ad veritatem pervenire potest. Nam si hoc esset,
2426 1, 0, 12, p. 97 | poterat habere principium, pervenisse noscatur. Consultius itaque,
2427 4, 0, 120, p. 252| libros forte gallicanorum pervolvere qui, eruditionis specimen
2428 4, 0, 121, p. 256| aut vero nostrorum libros pervolverunt, et hi, variorum dubiorum
2429 1, 0, 5, p. 89 | Jo. Medin, tr. 1, q. 19; Pesant., 1, 2, q. 19, d. 2, a.
2430 1, 0, 7, p. 92 | illud Senecæ: Argumentum pessimi turba est. Id autem profert
2431 3, 7, 93, p. 213 | ideo jus habet absolutionem petendi, quam ideo plebanus tenetur
2432 3, 7, 90, p. 207 | certa intimata etc.? Alias peterem ab adversariis quid significet
2433 3, 6 198 | Solvuntur objectiones petitæ ex d. Thoma.~
2434 3, 2, 73, p. 187 | celebrasse. Idque patet ex cap. Petitio tua 24, eod. tit., ubi in
2435 1, 0, 4, p. 87 | 3; Viguer., c. 15, § 1; Petr. Navarr., l. 3, c. 1; Pontius,
2436 4, 0, 118, p. 249| Roncaglia, Salmaticensium, Petrocorensis, Abelly, Cardenas, Coninkii,
2437 1, 0, 6, p. 91 | etiam communem asserunt Petrus Navar., Gammach., Medina,
2438 3, 8, 108, p. 233| sacramentis conferendis, in pharmacis præbendis, in sententiis
2439 3, 1, 66, p. 176 | probabilistarum, historiam cujusdam Philippi cancellarii parisiensis,
2440 3, 1, 66, p. 176 | uno Arnoldo et prædicto Philippo excepto, qui cum ægre (verba
2441 3, 1, 66, p. 177 | Nunquid putare debemus quod Philippus damnatus sit, quamvis ex
2442 3, 7, 93, p. 212 | sunt qui nonnisi ex mera philosophia perpendi debeant; quoniam
2443 3, 1, 57, p. 166 | appellatum peccatum), nisi physica materia peccati, expers
2444 3, 1, 57, p. 167 | objectionem acriter facienti) physice præmovere hominem ad materiale
2445 3, 1, 66, p. 176 | quæ habebat beneficia, una pinguiori excepto, dimittere miser
2446 3, 8, 105, p. 228| quod secundum probabilem piorum et doctorum aliquod hominum
2447 1, 0, 11, p. 95 | communem scotistarum, prout s. Pius V quater in hac re dispensavit,
2448 4, 0, 119, p. 250| magistros prurientes auribus, placentia loquentes, moralis christianæ
2449 3, 1, 64, p. 175 | omittere quod sciret esse placitum divinæ voluntati. It Gers.,
2450 2, 1, 30, p. 128 | liberum est sequi quod magis placuerit. In textu autem illo agebatur
2451 4, 0, 113, p. 242| fidei, quam de Scripturarum planioribus locis et Ecclesiæ authoritate
2452 3, 8, 106, p. 232| laxas opiniones inciderunt plausus ambitione ducti id fecerint:
2453 3, 7, 93, p. 213 | absolutionem petendi, quam ideo plebanus tenetur impendere. Ex his
2454 3, 1, 64, p. 174 | fine),sine dubio requiritur plena advertentia, ut docent omnes
2455 3, 4, 79, p. 193 | et adstringemus eos ad pleraque alia præcepta dubia, ut
2456 3, 1, 60, p. 170 | Patribus nævos reperiri, in plerisque etiam errores; neque id
2457 3, 4, 79, p. 193 | Conquerimur undique et ploramus maximam horum partem ista
2458 Pro, 0, 2, p. 84 | Jansenius, nisi ridente Pelagio, plorante Augustino. Idem sensit Wendrochius
2459 3, 1, 66, p. 176 | relinqueret sententiam de pluralitate beneficiorum, respondit:
2460 3, 7, 94, p. 213 | 94. Item s. Antoninus plurima quidem tradit quæ benignæ
2461 3, 8, 102, p. 220| Et de facto quoties ipsi plurimas sententias improbabiles
2462 2, 4, 45, p. 146 | perturbaretur: fere enim semper in plurimis opinionibus dubia occurrunt,
2463 3, 6, 87, p. 205 | commentum non est meum, sed plurimorum sapientum et præsertim doctissimi
2464 4, 0, 121, p. 256| pluries in dubiis decidendis, plusquam licet, liberi sunt: probabiliores
2465 3, 2, 72, p. 186 | debemus. Ex quo patet 1° quod pntifex, præcipiendo separationem,
2466 2, 1, 33, p. 132 | dicere quod cum apparet pobabilior aliqua opinio pro lege,
2467 3, 8, 104, p. 224| criminali reum damnare, etsi pobabilius sit eum deliquisse, nisi
2468 3, 1, 56, p. 165 | vir (ait Habert) sumeret poculum, si quinque amici asseverarent
2469 2, 1, 19, p. 111 | probabiliter licita sub peccato et poena æterna? Præterea, in c.
2470 3, 8, 104, p. 225| imponant, et super dispositione poenitentium ut absolutionem eis impertiantur
2471 1, 0, 5, p. 89 | in stat., d. 13, q. 15; Polanch., de prud. conf. c. 1; Herinx,
2472 2, 4, 44, p. 144 | a. 1, q. 3; Gerson, de poll. noct., cons. 3; Nider,
2473 3, 7, 100, p. 219| hinc inde probabilitate pollent) licitum est, per se loquendo,
2474 4, 0, 117, p. 247| quinque doctores auctoritate pollentes aliquam teneant opinionem,
2475 2, 3, 43, p. 143 | erit quod cum aliqua opinio pollet solida probabilitate, et
2476 3, 7, 90, p. 207 | annum 1420, in tract, de pollut. noct., afferens regulam
2477 2, 2, 38, p. 138 | certa ut obliget, ita et pomulgatio, quæ est constitutivum legis.
2478 4, 0, 120, p. 251| nostræ dissertationi finem ponamus, precari vellemus tyrones
2479 2, 3, 43, p. 144 | motivis, nempe a judicio et ponderatione rationum, quas alii deducunt
2480 3, 1, 60, p. 170 | exempla innumera posse poni. Item doctissimus Morinus,
2481 2, 1, 32, p. 131 | cum Card., Bon., Terill., Pont., Loth., Delbene. Ratio,
2482 3, 8, 105, p. 227| putat tute posse sequi. Pontassus, rigidæ fautor sententiæ,
2483 1, 0, 6, p. 90 | paraverit, tamen in suo pontificatu (ut ipsemet scribit) quasi
2484 1, 0, 6, p. 90 | synodo, quod licet ante pontificatum paraverit, tamen in suo
2485 3, 8, 102, p. 220| modus opinandi appellatus a pontifice alienus ab evangelica simplicitate.
2486 4, 0, 118, p. 249| Castropalai, Bonacinæ, Emm. Sa, Pontii, Cabassutii, continuatoris
2487 1, 0, 4, p. 87 | Petr. Navarr., l. 3, c. 1; Pontius, de Matr., l. 10, c. 13;
2488 2, 1, 32, p. 132 | universim proposita, ne populus, qui ad illam observandam
2489 2, 6, 52, p. 160 | videatur satis probabilis. Porr certitudo aliquando non
2490 2, 1, 18, p. 109 | his verbis: Non si debbono porre ligami quando non v’è una
2491 2, 5, 47, p. 150 | moraliter impossibile ad portandum. Dicitur impossibile; nam
2492 1, 0, 4, p. 88 | Opinio; Ovied., in 1, 2; Portell., v. Opinio; Reg., l. 13,
2493 3, 8, 106, p. 232| averterent tutiusque ducerent ad portum salutis?~
2494 3, 2, 67, p. 178 | opiniones probabiles. His positis, dicimus quod in dubio practico
2495 3, 2, 73, p. 187 | aliquando decere quod per legem positivam ex rationabili causa etiam
2496 4, 0, 121, p. 253| magna parte tot legibus positivis, quæ non ita facile, sicut
2497 2, 0, 13, p. 102 | librarum in altera lance positum non sit et vere etiam grave
2498 4, 0, 117, p. 247| contra communiorem aliorum, posses eorum auctoritati acquiescere,
2499 2, 1, 31, p. 130 | possessor teneretur in dubio rem possessam restituere, est, quia jus
2500 2, 1, 30, p. 128 | Constat igitur in dubio legis possessionem stare pro libertate, cujus
2501 2, 1, 30, p. 127 | causa res verisimilius sit possessoris, sed quod melior est conditio
2502 1, 0, 5, p. 89 | de Poen, qu. 10, n. 8; Possevin., in prax. c. 15; Turrian.,
2503 2, 1, 30, p. 128 | occupatio est titulus justus rem possidendi, ita possessio est justus
2504 2, 1, 29, p. 127 | justitiam esset privare in dubio possidentem jure suo, pariter contra
2505 2, 1, 30, p. 127 | hæc possessionis præbet possidenti speciale jus ad ipsam retinendam,
2506 2, 1, 31, p. 130 | quæ lex semper in dubio possideret, et semper esset præferenda.
2507 2, 1, 30, p. 128 | insistendi in re non prohibita possideri; hinc s. Augustinus relatus
|