100-canon | cant-diana | dic-gener | genet-loquu | lorca-possi | posss-schol | sciam-vexan | viati-zerol
Capitolo, §, Capoverso
2508 2, 1, 31, p. 130 | materia justitiæ valere possset, quod esset quidem adversus
2509 2, 1, 28, p. 124 | in tempore ad libertatem posterior; nam lex nonnisi homini
2510 3, 8, 109, p. 235| necessarium convenienter a Deo postulabit, profecto nostræ veræ religionis
2511 1, 0, 11, p. 96 | hujusmodi dispensatio fuisset postulata, oblataque fautrix Cajetani
2512 2, 1, 18, p. 108 | Cum jure 31, de off. et pot. jud. delegat., ubi legitur:
2513 2, 1, 30, p. 128 | concedit ei qui dubitat de potentia ad copulam conjugalem, ut
2514 2, 6, 53, p. 162 | non adsit lex certa, non poteris dicere ad illam legem me
2515 3, 1, 60, p. 170 | necessaria ad salutem, esse potiussent tot contrariæ opiniones?
2516 4, 0, 119, p. 251| deponere ipsi forte non potuerint. Fateor quod ipse minime
2517 3, 5, 83, p. 197 | hunc textum d. Augustini potuerit nobis objicere.~
2518 3, 5, 84, p. 197 | non abhorreat, persuadere potuerunt. Sufficiebat igitur huic
2519 2, 0, 14, p. 102 | Verumtamen numquam acquiescere potui argumento prius proposito,
2520 2, 5, 50, p. 156 | inquirere studuimus et non potuimus invenire; tunc enim ignorantia,
2521 2, 1, 18, p. 110 | argumenta pro tua libertate, sed potuis argumenta pro obligatione
2522 1, 0, 11, p. 96 | sibi in animum inducere potuisse; et ideo, improbis precibus
2523 2, 2, 37, p. 137 | applicentur), ita in spiritualibus praceptum non ligat nisi per scientiam.
2524 3, 7, 93, p. 211 | sectari, sicut et medico in practica ex qua salus pendet infirmi,
2525 2, 0, 15, p. 103 | alteram honestatis actionis practicam: rei, nempe si vere adsit
2526 4, 0, 120, p. 252| enucleandis, tot voluminibus practicas quæstiones fuse pertractantes,
2527 2, 5, 49, p. 155 | passione, quis securitatem ei præbebit quod sufficientem diligentiam
2528 3, 8, 110, p. 236| communiter habeant duas præbedas; ergo in hoc non est periculum
2529 2, 1, 30, p. 127 | in cap. 31, Si a sede, de præbend., in 6, ubi, facto casu
2530 2, 1, 30, p. 127 | igitur hæc possessionis præbet possidenti speciale jus
2531 3, 4, 76, p. 190 | Ante omnia verbum verax præcedat te, et ante omnem actum
2532 2, 1, 20, p. 113 | incertæ! Sicut enim Deus præcepit nihil a lege auferendum,
2533 2, 4, 45, p. 147 | imperitus circa materiam præceptam. Tota igitur ratio cur obediendum,
2534 2, 2, 37, p. 136 | exigitur obeditio ubi non præcesserit auditio. Publicatio autem
2535 1, 0, 9, p. 94 | sensui doctorum qui Medinam præcesserunt, quomodo mille contradictores
2536 2, 4, 45, p. 147 | superior esset laicus et præciperet procuratori inire contractum,
2537 2, 4, 44, p. 145 | accipiendum est ac si a Deo præciperetur. Item Dionysius chartusianus,
2538 2, 4, 44, p. 145 | accipiendum est quam si præcipiat Deus. Deide sibi objicit:
2539 1, 0, 12, p. 99 | constitutam, tamen dixit non esse præcipiendam, ob opinionem aliorum humanius
2540 3, 2, 72, p. 186 | quo patet 1° quod pntifex, præcipiendo separationem, habuit etiam
2541 2, 4, 46, p. 148 | sicut summus pontifex, quo præcipiente, tenetur subditus omnino
2542 4, 0, 112, p. 240| celebratio agri dominici præcipuæ cultura est, quæ spinas
2543 4, 0, 112, p. 240| resolutiones morales edidere, cum præcipuum intentum eorum fuerit hæreses
2544 3, 6, 86, p. 203 | tit. 3, c. 10, § 10, ubi, præcise loquens de prædictis Angelici
2545 2, 2, 37, p. 137 | unde nullus ligatur per præcptum aliquod, nisi mediante scientia
2546 2, 1, 19, p. 112 | notatur in Glossa const. ord. præd.) nimia austeritate in opinionibus;
2547 1, 0, 4, p. 87 | ipso propugnatas pro gratia prædeterminante) in 12, q. 19, d. 80, ubi
2548 2, 5, 51, p. 157 | demerguntur. Item in constit. pp. prædic. dicitur relaxanda esse
2549 4, 0, 111, p. 237| probabiliores videantur. Prædicant isti parum æstimandam esse
2550 2, 5, 49, p. 155 | minoribus doctrinis ordinis prædicatorum adhæsisse, nec quemquam
2551 3, 8, 108, p. 233| Resp. 2° quod auctores prædictæ propositionis immerito volebant (
2552 4, 0, 118, p. 248| speciali scientia ac pietate præditi auctoritas aliis pluribus
2553 2, 1, 19, p. 111 | loquitur Martinus de Prado, in præf. ad quæst. mor., n. 4, punct.
2554 3, 8, 103, p. 223| quod, juxta damnationem præfæ propositionis, illicitus
2555 1, 0, 12, p. 98 | Optassem, dico; sed eum textus præfati ne mentionem quidem fecisse
2556 3, 2, 71, p. 185 | illa teneri. Sed peto: ex præfatis pontificis verbis quid infertur?
2557 3, 1, 64, p. 175 | conscientiam formatam explicat præfatus author) est quando post
2558 2, 1, 30, p. 127 | fuisset altera anterior, præferendus esset possessor beneficii;
2559 2, 5, 47, p. 150 | auctoritas propriæ rationi præferri debet, ut dicit d. Thomas,
2560 2, 0, 17, p. 106 | probabilis eligitur, non ideo præfertur falsitas veritati; sed comparatio
2561 4, 0, 121, p. 254| solent qui eminenti scientia præfulgent, sat igitur erit si inferioris
2562 3, 8, 109, p. 235| eam operari nullum erit præjudicium: nam peccatum materiale,
2563 2, 4, 46, p. 148 | respondetur nullibi haberi prælato promissam fuisse assistentiam
2564 2, 4, 45, p. 147 | præcipere, vel adhuc si prælatus esset imperitus circa materiam
2565 3, 2, 73, p. 187 | minime duxerunt canones prælaudatam regulam fore servandam,
2566 1, 0, 7, p. 91 | adversarii respondent quod in hoc prælaudati aa. secuti sunt unus alium,
2567 2, 1, 25, p. 121 | contra legem antecedentem non præliandi in bello injusto (si forte
2568 2, 1, 25, p. 121 | subsequentem, quæ jubet prælindum esse subdito, accedente
2569 4, 0, 112, p. 239| confessarios, ubi ipse illos præmonet legere sedulo auctores casus
2570 3, 1, 57, p. 167 | acriter facienti) physice præmovere hominem ad materiale peccati,
2571 Pro, 0, 2, p. 84 | 2. Hac distinctione prænotata, sciendum quod circa delectum
2572 2, 0, 17, p. 106 | agendum, ut docent Gerson, de præpar. ad miss., cons. 3, alph.
2573 3, 5, 84, p. 197 | quantalibet sanctitate doctrinaque præpolleant, non ideo verum putem quia
2574 3, 5, 82, p. 195 | solo quod certis incerta præponeret. Id iterum sic urget cap.
2575 4, 0, 118, p. 249| auctoritas aliis equidem præponi debet. Advertit insuper
2576 1, 0, 5, p. 89 | de Poen., d. 9, diff. 7; Præpos., de Poen, qu. 10, n. 8;
2577 2, 1, 28, p. 125 | jam fuisset necessaria lex præscribens quid agi et quid vitari
2578 1, 0, 7, p. 92 | contra tamen illud quod præscripsit Innocentius XI in decreto
2579 4, 0, 119, p. 249| benignæ nostræ sententiæ præseferant: quæ si adversarii bene
2580 4, 0, 120, p. 252| qui, eruditionis specimen præseferentes, in generalibus principiis
2581 2, 1, 33, p. 132 | prudenti formidine exclusa, præsefert certitudinem. Quando igitur
2582 4, 0, 111, p. 236| probabilioristarum nomen præseferunt, nihil facientes doctorum
2583 4, 0, 117, p. 248| loquitur: Si viro docto solum præsentatur quod plures teneant utramque
2584 3, 1, 65, p. 175 | respondetur: quisnam in præsenti controversia probare poterit
2585 3, 8, 109, p. 235| deinde assensum veræ fidei præstabit. Cur autem opinio probabilis,
2586 4, 0, 113, p. 242| dubiis non est de facili præstandus assensus; quinimo, ut Augustinus
2587 3, 7, 94, p. 214 | est, hæret nullique parti præstat assensum). Sed qui emit
2588 3, 4, 79, p. 192 | Cæcus autem, si cæco ducatum præstet, ambo in foveam cadunt.
2589 2, 5, 48, p. 152 | eligendi opiniones quæ nobis præsto probabiliores videntur:
2590 1, 0, 9, p. 94 | irrepserat, eliminaret; unde præsules et pontifices si illam ut
2591 3, 1, 61, p. 172 | appareat manifesta, imo juste præsumatur, tunc lex non adesse, ne,
2592 3, 8, 105, p. 228| teneatur, non debet adeo de se præsumere sacerdos ut totum velit
2593 3, 2, 69, p. 182 | Et hoc nisi ipsa opinio præsumta esset contra manifestum
2594 2, 6, 52, p. 161 | de pecc., reg. 18, ubi: Præsumtio vehemens pro certitudine
2595 2, 1, 31, p. 130 | externum non nititur falsa præsumtione, ut communiter docent cum
2596 4, 0, 120, p. 252| necessariis quæstionibus dubiisque prætermissis celebriorum auctores, nostræ
2597 3, 5, 82, p. 195 | propter belli injustitiam. Præterquamquod ad textum allatum d. Angustini
2598 4, 0, 111, p. 237| non auctoritas, in nobis prævaleret; hoc enim est proprium auctoritatis
2599 2, 1, 18, p. 107 | ut patet ex illo Davidis: Prævaricantes existimavi omnes peccatores
2600 2, 5, 51, p. 158 | necessaria ad salutem, etiamsi præviderem monitionem illi obfuturam,
2601 3, 8, 106, p. 230| consilium damus: ita alicui qui prævidetur ex usu cujusdam opininis
2602 4, 0, 111, p. 238| ante dominicam illam coenam prandere; sed nullì etiam contradicere
2603 3, 1, 56, p. 166 | nam ubi nulla voluntas prava intervenit, nullum adest
2604 3, 1, 57, p. 168 | Ergo si ignorantias finis pravi tollit voluntarium, et quod
2605 1, 0, 9, p. 94 | ideo coactum fuit ut mor pravitatem, quæ per orbem christianum
2606 2, 5, 51, p. 158 | vidi (sic addit) nihil ad praxim deservire; quis et enim
2607 3, 8, 104, p. 224| juxta opinionem etiam minus prbabilem. Si ergo judex (dicunt)
2608 3, 6, 87, p. 203 | non licere plures habere prebendas, siquidem peccat. Si vero
2609 4, 0, 120, p. 251| dissertationi finem ponamus, precari vellemus tyrones qui in
2610 1, 0, 11, p. 96 | potuisse; et ideo, improbis precibus succumbens, respondit se
2611 4, 0, 121, p. 255| caligines, pænitentes miserrime premat et angat; cum eos, pro materiali
2612 3, 2, 73, p. 187 | vos convenit injungere presbytero ut non ministret. Hinc Navarrus
2613 4, 0, 111, p. 238| Eccl. 6, 35: In multitudine presbyterorum prudentium sta, et sapientiæ
2614 Pro, 0, 1, p. 83 | vitentur, ante omnia operæ pretium ducimus declarare quæ sit
2615 3, 8, 101, p. 219| inter quas proditæ sunt primæ quatur illæ proscriptæ ab
2616 3, 2, 72, p. 186 | conscius erat an tempore primi conjugii fuisset potens
2617 1, 0, 8, p. 92 | Bartholomæi Medinæ, qui primus illam excogitavit ac evulgavit.
2618 1, 0, 5, p. 88 | sel. q. 6; Schilder., de princ. cons., tr. 2, c. 2, § 2.
2619 3, 5, 82, p. 195 | peccare subditum qui jubente principe militaret cum incertitudine
2620 Pro, 0, 1, p. 84 | quamvis inter probabiles principem locum teneat, idcirco non
2621 2, 6, 53, p. 161 | sit aliud quam applicatio principii generalis ad casus particulares
2622 4, 0, 120, p. 252| asserunt satis esse notitiam principiorum: prorsus falluntur; principia
2623 3, 1, 57, p. 167 | Damasceni, non solum cujus princpium est intra, sed cum additione
2624 1, 0, 8, p. 92 | Ecclesia omnino novam et prioribus sæculis inauditam usque
2625 4, 0, 121, p. 257| deprehendimus: quaproter omnia hæc a pristina sententia nos detruserunt.
2626 2, 1, 34, p. 134 | certa possessione non est privanda nisi constet de lege.~
2627 2, 2, 39, p. 140 | legem dubiam minime esse privandos?~
2628 2, 1, 29, p. 127 | si contra justitiam esset privare in dubio possidentem jure
2629 4, 0, 121, p. 255| 8 ita scripsimus: Suis privatis opinionibus ne nimis adhæreant,
2630 2, 1, 29, p. 126 | quo per nullum jus dubium privatus censetur. Ratio 2°,quia,
2631 2, 3, 43, p. 144 | æstimationem ./. opinionum probabiliorum; quia, cum major vel minor
2632 3, 1, 66, p. 176 | ad terrorem infelicium probabilistarum, historiam cujusdam Philippi
2633 4, 0, 114, p. 244| ut æquiparetur aliquando probabilitati intrinsecæ rationis, præsumtionem
2634 3, 5, 81, p. 194 | in praxi sententiis minus probabiliubs, tutioribus et probabilioribus
2635 Pro, 0, 1, p. 83 | sit opinio probabilis quæ probabiolior, quæ probabilissima et moraliter
2636 3, 4, 76, p. 190 | probantur nec in æternum probabuntur. Quoad auctoritates s. Scripturæ
2637 2, 0, 16, p. 104 | amplectimur. Nunc autem illud probandum ./. aggredimur, nimirum
2638 2, 0, 13, p. 100 | licet minus, prudenter agat, probante ex eo quod prudenter agere (
2639 2, 1, 30, p. 129 | textus: Si frigidas prius probari non possit, cohabitent per
2640 3, 8, 104, p. 225| de jure actoris, ut late probatCarden., p. 1 in Crisi, d. 16,
2641 3, 4, 76, p. 191 | quod afferunt: Omnia . . . probate; quod bonum est tenete;
2642 4, 0, 113, p. 241| habetur: Tanto validior est probatio, quanto quis majori nititur
2643 1, 0, 6, p. 89 | quamvis ipse unam illarum probet. Item card. ./. Pallav.,
2644 2, 1, 30, p. 129 | impotentia, nisi ipsa ut certa probetur, potest per triennium experiri:
2645 4, 0, 118, p. 248| aliorum, qui licet docti et probi ac bono fine ducti fuerint (
2646 3, 7, 100, p. 217| procedit ex protervia sed ex probibili ratione, debet eum confessor
2647 4, 0, 121, p. 256| teneri a quamplurimis magnæ probitatis et sapientiæ viris (et præcipue
2648 4, 0, 116, p. 246| auctor ille sit valde doctus, probus et prudens, nec novitatum
2649 3, 8, 103, p. 224| dictum est cap. I, § I et II. Procedamus ad alias propositiones.~
2650 2, 1, 19, p. 111 | non invenitur expressum procedas æquitate servata, semper
2651 3, 2, 67, p. 178 | de præcepto: secundum, an procedat in dubio practico de honestate
2652 1, 0, 12, p. 98 | ab initio non valet, nec processu temporis convalescere potest.
2653 | procul
2654 3, 6, 87, p. 204 | periculo se committit et sic proculdbio peccat. Aut ex contrariis
2655 2, 2, 38, p. 138 | Dicendum quod conscientia proculdubio ligat. Ad videndum autem
2656 4, 0, 121, p. 253| hujusmodi sanctiones in dies prodeant. Hinc sapientissime n. ss.
2657 Pro, 0, 2, p. 84 | faventium quatuor sententiæ prodierunt.~Prima omnem rejicit opinandi
2658 3, 8, 101, p. 219| propositiones damnatæ, inter quas proditæ sunt primæ quatur illæ proscriptæ
2659 3, 6, 86, p. 201 | Videtur quod qui habet plures proebendas peccat ex hoc quod opiniones
2660 3, 4, 77, p. 192 | veritas in promisso, vita in proemio. Illud autem psalmi declarat
2661 3, 8, 106, p. 229| confessarius incumbere majori profectui sui poenitentis. Spectat
2662 2, 1, 18, p. 110 | hoc præceptum asseratur; proferant, et tacebimus. Item n. 5
2663 3, 8, 103, p. 223| diximus (quidquid aliter proferat Natalis Alexander); et ratio
2664 1, 0, 7, p. 92 | propositionibus judicium proferatur. Cæterum, credibile non
2665 3, 8, 108, p. 233| præbendis, in sententiis proferendis etc. Resp. 2° quod auctores
2666 2, 1, 24, p. 118 | pro regulis mira paradoxa proferri, ac proinde deridendo rogant:
2667 1, 0, 7, p. 92 | pessimi turba est. Id autem profert juxta communem usum probabilioristarum,
2668 3, 4, 76, p. 190 | auctoritates s. Scripturæ quæ proferuntur ab eis, facilis est responsio.
2669 3, 8, 109, p. 234| necessaria ad salutem quam professio nostræ catholicæ fidei,
2670 1, 0, 11, p. 95 | Christ. Lupus, eximius doctor professorque lovaniensis, loco supra
2671 3, 8, 106, p. 229| rigidæ sententiæ usus sit profuturus suo poenitenti; licet enim
2672 1, 0, 7, p. 91 | oves; et Contensonius ultra progreditur, ./. acuens contra eosdem
2673 2, 2, 38, p. 138 | probabilius appareat adesse legem prohibentem, nequi tamen dici quod ipse
2674 2, 1, 18, p. 109 | omnia quæ a divina lege non prohibentur, tu ex eod. Apost. 1 Cor.
2675 2, 1, 28, p. 125 | acquisitum dicitur quod contra prohibitionem legis acquiritur. Ergo s.
2676 2, 1, 28, p. 124 | igitur suppositio quod Deus prohibuerit homini id quod expresse
2677 3, 8, 110, p. 235| infertur quod si Ecclesia prohibuit posse sequi opinione probabilem
2678 1, 0, 12, p. 97 | quatenus se poterat obligare: promisit enim, intrando monasterium,
2679 2, 4, 46, p. 148 | respondetur nullibi haberi prælato promissam fuisse assistentiam Spiritus
2680 3, 4, 77, p. 192 | et nihil falsi continet; promissiones enim et comminationes omnino
2681 3, 4, 77, p. 192 | via in exemplo, veritas in promisso, vita in proemio. Illud
2682 2, 3, 42, p. 142 | bonocommuni adversantur. Ad promovendam igitur hanc uniformitatem
2683 2, 1, 28, p. 125 | vitari oporteret, sed potius promulganda fuisset licentia operandi
2684 2, 2, 41, p. 141 | subditos obligare, illam non promulgando: Deus autem statim ac legem
2685 2, 2, 41, p. 141 | legem edidit, simul etiam promulgasse intelligitur, adeo ut scientes
2686 2, 2, 41, p. 141 | certum, illam non esse satis promulgatam, et ideo ad illam neminem
2687 2, 2, 37, p. 136 | idoneum et authenticum sibi promulgetur. Item Suarez, t. 2, in 3
2688 Pro 83 | Prooemium~
2689 1, 0, 6, p. 90 | alicujus probabilistæ sectandum proponat. Expresse favet etiam nostræ
2690 3, 6, 86, p. 201 | ibi d. Thomas quæstionem proponit. Utrum qui habet plures
2691 4, 0, 121, p. 258| et inter se dissidentia proponuntur, quot et variæ cogitationum
2692 4, 0, 116, p. 246| dicunt Viva super dicta proposit. n. 6, Croix, l. 1, n. 155,
2693 3, 8, 107, p. 232| probabilioris? Ergo in hac propositione, arguunt, æquivalenter interdictus
2694 3, 8, 108, p. 233| tollere, damnando signanter propositionem quæ tot in authoribus jam
2695 3, 8, 102, p. 221| quia ut plurimum forte aa. propositionum damnatarum non solum illas
2696 2, 4, 44, p. 144 | igitur hæc ratio subjiciendi proprii judicii non solum sanctis
2697 4, 0, 114, p. 244| Ecclesiæ, quasi arguendo ex propriis, sed probabiliter.Quo clare
2698 3, 8, 105, p. 228| probabiles et habent suos proprios assertores? Respondeo: sive
2699 3, 8, 103, p. 222| exceptas a nostri authoribus. Propsitio 1 dicebat: Non est illicitum
2700 2, 1, 30, p. 127 | possessor verum habeat jus; proptereaquod ajunt regulam prædictam
2701 3, 8, 102, p. 221| probabiles, uti a suis patronis propugnabantur, nisi ut si in discussione
2702 4, 0, 120, p. 253| probabiliores opiniones propugnatæ reperiuntur.~
2703 1, 0, 4, p. 87 | propter disputationes ab ipso propugnatas pro gratia prædeterminante)
2704 1, 0, 4, p. 86 | acerrimus rigidæ sententiæ propugnator, hos citat auctores nostram
2705 3, 8, 108, p. 233| illa eam roboravit; quia, proscribendo usum opinionis tenuiter
2706 3, 8, 110, p. 235| sacramentorum, judiciorum etc., et proscripsit usum opnionis tenuiter probabilis;
2707 Pro, 0, 3, p. 85 | tutioristarum rigidorum, jam proscripta fuit ab Alexandro VIII in
2708 3, 8, 101, p. 219| proditæ sunt primæ quatur illæ proscriptæ ab Innoc. XI per quas saltem
2709 3, 8 219 | propositiones ab Innocentio XI proscriptas.~
2710 Pro, 0, 2, p. 84 | quodam suo libro, deinde proscripto, sic asserere: Non potest
2711 3, 3, 74, p. 188 | probabile et dubium? Deinde prosequuntur: quomodo ex præmissis probabilibus
2712 3, 8, 103, p. 223| vel non, vel an medicina prosit aut noceat ægroto. Secus
2713 4, 0, 118, p. 249| scientia quanta sit, undique prospecta est; præter d. Thomam, d.
2714 3, 7, 100, p. 217| confitentis opinio non procedit ex protervia sed ex probibili ratione,
2715 3, 2, 72, p. 186 | existimamus, tenere debemus - non protulit respectu ad juvenem, qui
2716 4, 0, 111, p. 236| ratio persuadeat. Et hinc provenit ut non raro isti quasdam
2717 4, 0, 121, p. 257| nimis excedentes non raro proveniunt potius ex penuria quam ex
2718 1, 0, 12, p. 98 | ut testatur concilium; providet nihilominus ut conjuges,
2719 3, 7, 93, p. 212 | opinionis probabilis jura proximi certa, ut exemplificat in
2720 2, 1, 29, p. 127 | tribuit suum jus Deo, charitas proximo, temperantia sibi ipsi,
2721 1, 0, 5, p. 89 | 13, q. 15; Polanch., de prud. conf. c. 1; Herinx, d.
2722 4, 0, 117, p. 247| examinare rationes, nisi prudente præsumat ab illis examinatas.
2723 3, 7, 92, p. 210 | solvere, quas videt alios prudentes eas contemnere et abjicere;
2724 4, 0, 111, p. 238| multitudine presbyterorum prudentium sta, et sapientiæ illorum
2725 4, 0, 113, p. 243| videretur, quis neget quod prudentius agerem, si, mea, opinione
2726 4, 0, 119, p. 250| excusantes, magistros prurientes auribus, placentia loquentes,
2727 3, 4, 77, p. 192 | in proemio. Illud autem psalmi declarat Bellarminus: Justissima
2728 3, 2, 70, p. 184 | episcopus qui, non obstante publica fama de excommunicatione
2729 3, 2, 72, p. 186 | habuit etiam respectum ad publicam honestatem et ad scandalum
2730 3, 8, 106, p. 230| ut per tales assertiones publicas nimis duras et strictas,
2731 2, 2, 37, p. 136 | non præcesserit auditio. Publicatio autem legis illa dicitur
2732 3, 8, 104, p. 224| necesse enim erat ad bonum publicum, rixasque vitandas, ut judicibus
2733 3, 2, 72, p. 186 | matrimonium contraxerat cum puella; qua mortua duxerat illius
2734 4, 0, 120, p. 253| futile quiddam esse hos pueriles casusculos agitare. Sed
2735 3, 3, 75, p. 189 | nempe quod ipse teneatur pugnare ut obediat regi jubenti
2736 3, 3, 75, p. 189 | in tantum igitur licite pugnat, in quantum habet judicium
2737 2, 1, 19, p. 112 | præf. ad quæst. mor., n. 4, punct. 2, quem plurimi faciunt
2738 4, 0, 121, p. 255| vitando, quod Deus quidem non punit, in formalia crimina sæpe
2739 3, 5, 82, p. 194 | adversarii, præsertim Jueninus et Purchotius. Quidam dubitabat utrum
2740 1, 0, 9, p. 94 | eliminatione incubuissent: anne putabimus Deum tunc temporis Ecclesiam
2741 4, 0, 120, p. 252| artis seriem consistere putant, necessariis quæstionibus
2742 3, 1, 66, p. 177 | esset damnabile. Nunquid putare debemus quod Philippus damnatus
2743 2, 5, 49, p. 155 | minus probabilem profecto putaret. Denique, dato quod quis
2744 1, 0, 11, p. 96 | cujus opinionem alias falsam putasse non credendum, ne dicamus
2745 2, 5, 48, p. 154 | testatur) scribit quod si ipse putasset non posse sequi opiniones
2746 2, 5, 51, p. 158 | rationabili fundamento innixas putavit, et ita credidi satisfecisse
2747 3, 5, 84, p. 197 | præpolleant, non ideo verum putem quia ipsi senserunt, sed
2748 3, 1, 60, p. 170 | id catholicorum ullus, ut puto, negavit. Et revera de s.
2749 2, 3, 42, p. 142 | sæpe accidit quod opinio qæ uni probabilior est, alteri
2750 2, 2, 37, p. 136 | Quicquid, de verb. oblig.: Qicquid adstringendo obligationis
2751 2, 1, 19, p. 111 | narbon. (relata in c. Sicut quadeam, dist. 14) sic loquitur:
2752 2, 4, 46, p. 148 | perperam: quia potest esse quod quærat et non inveniat; imo potest
2753 1, 0, 12, p. 97 | monasterio educta fuerat. Quærebatur an post viri obitum ipsa
2754 3, 1, 56, p. 166 | Alia ergo responsio firmior quærenda est adversus tutioristas.
2755 3, 7, 91, p. 208 | adhibuit diligentiam in quærendo an liceat. Unde etiam Uldericus
2756 3, 1, 61, p. 172 | potest. Quo autem studio, quæro, mihi erit vincibilis ignorantia
2757 1, 0, 12, p. 99 | esse eligendam. 3° In c. Quæsitus, de cognat. spir., hic casus
2758 1, 0, 12, p. 97 | invitam non cogendam. Nota, quæso, quod sententia pontificis
2759 3, 6, 85, p. 199 | 3, art. 15, ubi: Omnis quæsti in qua de peccato agitur,
2760 4, 0, 112, p. 240| in omnibus divinæ legis quæstiunculis, sed solum in fidei regula
2761 3, 8, 102, p. 220| graviter probabiles. Si quævis opinio probabilis benigna
2762 | quale
2763 4, 0, 117, p. 248| tutam, sed vel scire debet qualitatem doctorum, ut sine investigatione
2764 3, 2, 68, p. 181 | objecto proprio, sed per quamdam electionem voluntarie declians
2765 2, 1, 29, p. 126 | prob., q. 8, an. 15, et quamplures apud ipsum, contra Mercor.,
2766 4, 0, 121, p. 258| adversarii nimis injuste exigunt, quamplurima nova mandata ac præcepta
2767 4, 0, 121, p. 256| intelleximus communiter teneri a quamplurimis magnæ probitatis et sapientiæ
2768 4, 0, 121, p. 254| dirimant, libros consulant quamplurimos, eos cum primis quorum doctrina
2769 3, 8, 105, p. 227| absolutionem posset impertiri, quandoquidem tunc contra conscientiam
2770 4, 0, 118, p. 249| aliorum, quorum scientia quanta sit, undique prospecta est;
2771 3, 5, 84, p. 197 | canonicos) ita lego ut, quantalibet sanctitate doctrinaque præpolleant,
2772 1, 0, 12, p. 98 | mentionem quidem fecisse inveni, quantamcumque curam in ejus commentariis
2773 4, 0, 121, p. 255| Quod quis non videt quot et quantis periculis anxietatibus et
2774 4, 0, 121, p. 257| moraliter certam deprehendimus: quaproter omnia hæc a pristina sententia
2775 4 236 | Caput quartum - De probabilitate extrinseca~
2776 1, 0, 11, p. 95 | scotistarum, prout s. Pius V quater in hac re dispensavit, teste
2777 3, 8, 101, p. 219| quas proditæ sunt primæ quatur illæ proscriptæ ab Innoc.
2778 3, 7, 92, p. 209 | diligentiam et non invenit aliquid qud eum sufficienter moveat
2779 3, 5, 83, p. 196 | academicos, qui dicebant quemcumque posse sectari probabilia
2780 3, 7, 94, p. 213 | divina, dico quod pertinet ad quemlibet (interpretari) pro facto
2781 2, 5, 49, p. 155 | prædicatorum adhæsisse, nec quemquam ex istis adhæsisse illis.
2782 3, 8, 102, p. 221| igitur Alexander VII ib questus est non jam de justo modo
2783 1, 0, 7, p. 92 | censura et nota necnon a quibuscumque conviciis contra eas propositiones
2784 | quibusdam
2785 | Quicumque
2786 | quiddam
2787 3, 6, 87, p. 204 | nec peccat. Ex quo patet quidnam Angelicus voluit sic docere,
2788 | quidquam
2789 3, 7, 95, p. 214 | to. 1, fer. 2, post dom. quinqu., serm. 3, art. 2, c. 1
2790 3, 8, 102, p. 222| singulis quidem rigorose quinquenniis per se obligare præceptum
2791 3, 1, 63, p. 174 | responsione ad objectionem quintam.~
2792 3, 7, 97, p. 215 | Manuali, c. 27, n. 286, v. Quinto, videtur expresse admittere
2793 3, 8, 105, p. 227| cap. 13, n. 13, dicens: Quivis confessarius absolvere debet
2794 2, 0, 16, p. 104 | hominis mente: nam in statera quodcumque onus modice majus materiæ
2795 3, 7, 100, p. 219| licitum est, per se loquendo, quodlibet sequi: fuit semper (nota)
2796 2, 1, 22, p. 114 | Thomas in quadam quæstione de quodlibetis quod quæstio in qua agitur
2797 | quolibet
2798 3, 2, 69, p. 183 | veritatem rei non impedit quominus homo ex judicio practico
2799 3, 1, 64, p. 175 | potius teneatur; non tamen quoquo modo vellet omittere quod
2800 4, 0, 121, p. 254| nosse atque illico nodos quoscumque dissolvere, ut ii solent
2801 4, 0, 121, p. 254| postquam dixit ex Alexandro VII quosdam aa. ingenio luxuriantes
2802 4, 0, 120, p. 253| Sed negare non possunt quotidie difficiles et novos casus
2803 1, 0, 4, p. 88 | 6; Diana, 2 p., tr. 13, r. 1; Emman. Barb., l. 3,
2804 2, 1, 33, p. 133 | passionis. Saltem, dico, ratines sunt dubiæ: ideo in hac
2805 3, 3, 75, p. 190 | practicum pariter certum. Hic ratiocinandi modus nullam certe involvit
2806 2, 4, 45, p. 147 | obsequium subditi non esset rationabile. Et idem dicendum, si superior
2807 3, 7, 88, p. 205 | agendum, docuerunt, sufficere rationabilem probabilitatem, quæ licet
2808 3, 1, 61, p. 172 | diligentiam, doctores consulendo, rationesque sedulo perpendendo, et veritatem
2809 2, 1, 31, p. 131 | hominis libertas. Et hæc ratioprofecto æque in casu prædicto impotentiæ
2810 2, 4, 44, p. 144 | p. 3, c. 17, ubi citat Raymund. et Henr., Gandens., Halens.,
2811 3, 7, 100, p. 216| 100.Willelmus glossa Raymundi (ap. Nider, de sent. præc.,
2812 3, 8, 106, p. 232| præfatum s. Antoninum, atque s. Raymundum, s. Nicolaum tolentin.,
2813 1, 0, 12, p. 99 | quæstionem auctorum opiniones recenset: Quamvis generaliter sit
2814 2, 4, 44, p. 144 | 44. Omnes theologi tam recentes quam antiqui docent in obscuris
2815 Pro, 0, 3, p. 86 | contra communem sensum tam recentiorum, quam veterum theologorum,
2816 2, 1, 29, p. 126 | vocat hanc sententiam hodie receptam); item Moya, de opin. prob.,
2817 3, 5, 82, p. 194 | utrum apud donatistas recte reciperet Baptismum, quem in ecclesia
2818 4, 0, 121, p. 257| benignam tum communiter recipi, tum opposita longe probabiliorem
2819 3, 8, 103, p. 223| rei, v. gr. an suscipiens recipiat sacramentum vel non, vel
2820 3, 7, 100, p. 217| Willelmus in materia de decimis, recitans duas opiniones, dicit quod
2821 3, 5, 81, p. 194 | poenitentiam ad ultimum et reconciliatus, si securus hinc exit, ego
2822 3, 4, 76, p. 191 | eas tantum admittere quæ rectæ rationi conformantur ac
2823 2, 1, 35, p. 134 | opposita parte potest sibi rectam conscientiam formare; secus
2824 2, 1, 30, p. 128 | 34, qu. 1, ait: Possessor rectissime dicitur quamdiu se possidere
2825 3, 2, 68, p. 179 | cap. 27, n. 284, dicens: Rectus intellectus illius vulgati -
2826 2, 4, 46, p. 149 | intelligitur illud (ad ./. quod recurrunt adversarii ut cohonestent
2827 2, 5, 48, p. 152 | adhibere diligentiam ut certi reddamur quod illa opinio sit vere
2828 3, 6, 87, p. 205 | per quod honestas actionis reddatur operanti moraliter certa,
2829 2, 5, 48, p. 153 | agere deberemus; a quo ut redderemur immunes, opus nobis esset
2830 2, 5, 49, p. 155 | essent angustiæ quæ vitam redderent miserrimam, legem durissimam
2831 2, 5, 48, p. 154 | sententiam; et tunc quis me tutum reddet quod mea opinio sit certe
2832 2, 1, 23, p. 117 | subsequenti, qua Deus jubet reddi debitum; et ideo vir, formando
2833 2, 1, 23, p. 117 | dubii, ordinans eo casu redditionem debiti mulieri petenti,
2834 3, 3, 75, p. 190 | quod ex omnibus pensatis redditur moraliter certum, et ex
2835 2, 5, 48, p. 153 | conjuciunt, et ita sibi et aliis reddunt intolerabile jugum divinæ
2836 1, 0, 12, p. 97 | salutem, ut ad monasterium redeat, ubi bona ducta intentione
2837 1, 0, 12, p. 98 | existimavit eam non teneri ad redeundum, forte ex illo alio principio:
2838 3, 1, 63, p. 174 | Augustini fusius infra redibit sermo in responsione ad
2839 1, 0, 12, p. 98 | judicium, sentiret illam ad reditum obligari. Optassem ut meus
2840 3, 1, 61, p. 171 | igitur difficultas nunc reducitur ad videndum utrum qui operatur
2841 4, 0, 113, p. 242| eum alia sequentia verba referre, quia forte illa ipsi non
2842 2, 6, 55, p. 164 | nostram sententiam, omnia, non reflexe, sed directe illam probant,
2843 2, 6, 55, p. 164 | desinant hoc nomen judicii reflexi exprobrare, dicimus et patet
2844 2, 4, 44, p. 146 | vir justus, si forte sub rege homine etiam sacrilego militet,
2845 2, 4, 44, p. 146 | ut fortasse reum faciat regem iniquitas imperandi, innocentem
2846 3, 3, 75, p. 189 | teneatur pugnare ut obediat regi jubenti semper ac non constat
2847 4, 0, 121, p. 253| cum ex ea pendeat bonum regimen animarum, sed etiam valde
2848 2, 2, 37, p. 136 | applicatur ./. his quæ regulantur et mensurantur. Unde ad
2849 3, 1, 66, p. 176 | plurimos dd. sæculares et regulares et cum his communiter conclusit
2850 2, 2, 37, p. 136 | hominibus qui secundum eam regulari debent. Talis autem applicatio
2851 3, 8, 102, p. 220| cernantur fere communiter rejectæ, sed verius derivatæ sunt
2852 4, 0, 116, p. 246| probabilis, dum non constet rejectam esse a sede apostolica tamquam
2853 2, 1, 20, p. 112 | lex aliquid vetans, omnino rejicienda est opinio liberati favens,
2854 Pro, 0, 2, p. 84 | prodierunt.~Prima omnem rejicit opinandi usum, etiam ex
2855 2, 1, 18, p. 110 | legis. Unde Melchior Canus, rel. 4, de Poenit., p. 4, qu.
2856 3, 8, 106, p. 230| alicui facile in turpia relabenti, de matrimonio consilium
2857 2, 1, 19, p. 111 | 92 ad Rusticum narbon. (relata in c. Sicut quadeam, dist.
2858 4, 0, 121, p. 253| facile, sicut apud casuistas, relatæ inveniuntur, et maxime apud
2859 2, 1, 30, p. 128 | possideri; hinc s. Augustinus relatus in c. Si virgo, dist. 34,
2860 3, 8, 102, p. 220| opinionibus benignis mores relaxantur; non enim ex usu benignarum
2861 3, 5, 81, p. 194 | tutioribus et probabilioribus relictis. Hunc auctorem, apud omnes
2862 2, 1, 28, p. 124 | homo in manu consilii sui relictus, hoc est in possessione
2863 2, 4, 44, p. 145 | Humbertus, in lib. de erud. relig., c. 1: Nisi aperte sit
2864 1, 0, 11, p. 95 | tenuisse universitates omnes, religiones, episcopos et summos etiam
2865 3, 8, 102, p. 221| satis probabiles, intactæ relinquerentur? Et quoad modum opinandi,
2866 3, 1, 66, p. 176 | cum esset admonitus ut relinqueret sententiam de pluralitate
2867 2, 1, 28, p. 124 | initio constituit hominem, et reliquit illum in manu consilii sui.
2868 Pro, 0, 3, p. 86 | fortiori secunda confutata remanebit. Cæterum, dum fautores hujus
2869 1, 0, 12, p. 97 | servare non tenebatur votum remanendi in monasterio, cum esset
2870 4, 0, 117, p. 247| dubitandi locus tibi non remaneret. Ex alia parte etiam advertendum
2871 3, 2, 71, p. 185 | etiam cum gravi conscientiæ remorsu, teneri ad servandum quod
2872 2, 1, 24, p. 119 | debeat, ut sit honesta, an remotæ seu legi æternæ, seu proximæ,
2873 2, 1, 24, p. 118 | inire). Confundunt secundo remotam honestatis regulam, quæ
2874 2, 1, 33, p. 132 | etiam probabilior, cum non removeat prudentem formidinem oppositam,
2875 3, 8, 106, p. 232| dicit opinionem benigniorem removere a periculo peccandi: Et
2876 2, 6, 52, p. 160 | moralibus: quæ certitudo non removet in una parte omnem probabilitatem
2877 3, 5, 82, p. 195 | et prædictam responsionem renuit admittere, gratis supponens
2878 3, 8, 102, p. 221| nisi ut si in discussione reperiebantur satis probabiles, intactæ
2879 3, 1, 60, p. 170 | singulis pene Patribus nævos reperiri, in plerisque etiam errores;
2880 4, 0, 120, p. 253| probabiliores opiniones propugnatæ reperiuntur.~
2881 4, 0, 121, p. 255| intelligent. Idipsum modo repetimus. Ubi nota quod tò magis
2882 2, 6, 54, p. 163 | omnino semper (ut pluries repetivimus) distinguere oportet opinionem
2883 3, 4, 76, p. 190 | 76. Sæpius repetunt adversarii cantilenam hanc,
2884 4, 0, 111, p. 238| c. 12, docuit non esse reprehendendos qui authoritatem humanam
2885 3, 8, 106, p. 231| deprehendi quam ad tantam reprehendisse perniciem. S. Odilo abbas (
2886 3, 8, 106, p. 231| Ribaden., p. 2, die 1 jan.), reprehensus de nimia benignitate ad
2887 3, 5, 83, p. 196 | objiciunt, s. Augustinum omnino reprobare usum opinandi, dum ait,
2888 3, 6, 85, p. 198 | adversarii, nostram sententiam reprobari a d. Thoma et præsertim
2889 3, 8, 105, p. 228| doctorum aliquod hominum non reprobatam in Ecclesia authoritatem
2890 3, 8, 103, p. 222| fuisse ante damnationem reprobatas aut saltem exceptas a nostri
2891 3, 4, 79, p. 193 | arcta? non sensui valde repugnans? Utinam fideles observarent
2892 3, 8, 106, p. 230| ea enim quæ perfectioni repugnant, non possumus sine culpa
2893 3, 7, 91, p. 207 | Dubium, q. 2, videatur requirere ./. opinionem probabiliorem
2894 2, 5, 47, p. 151 | sufficeret, sed certitudo requireretur, homo quidem obstupesceret
2895 2, 4, 46, p. 148 | possit errare circa veritatem rerum quæ præcipit, sicut summus
2896 2, 1, 28, p. 125 | creavit hominem liberum, reservando quidem sibi potestatem imponendi
2897 4, 0, 120, p. 252| circumstantiæ, ex quibus resolutionum pendet variatio. Hocque
2898 2, 1, 31, p. 130 | est, quia jus suum est respecta ad alteram partem, non autem
2899 3, 2, 72, p. 186 | separationem, habuit etiam respectum ad publicam honestatem et
2900 2, 3, 42, p. 141 | 42. Certum est quod lex respicere debet non jam particularium
2901 3, 3, 75, p. 190 | primo judicio speculativo respiciente veritatem rei, non est tamen
2902 3, 3, 75, p. 190 | judicio ultimo speculativo respicienti honestatem actionis, quod
2903 2, 2, 41, p. 141 | servare tenentur. Verumtamen respndentur quod lex, ut obliget, sive
2904 3, 8, 108, p. 233| 108. Sed antequam respondeam rogo: ad quid hæc tam obscura
2905 3, 5, 81, p. 194 | omnes gravissimum, adeat, et respondeat documentis quæ allegat,
2906 1, 0, 10, p. 94 | sæpe ex prudentia tollerat. Respondentur hoc concedit quoad aliquas
2907 2, 1, 23, p. 116 | objectioni opus est fuso calamo respondere; hæc enim responsione fit
2908 3, 6, 85, p. 200 | invicem sentiant. Et inferius respondes ad illud, quod non liceat
2909 3, 5, 82, p. 195 | illum opponit, et prædictam responsionem renuit admittere, gratis
2910 4, 0, 121, p. 255| adhæreant, sed, priusquam responsum reddant, plures scriptores
2911 3, 1, 60, p. 170 | senensis, bibl. sacr., ann. 89: Restat tertium quod in præmissis
2912 2, 1, 31, p. 130 | legem divinam de re non sua restituenda, quæ lex semper in dubio
2913 3, 7, 100, p. 217| prohibitus, homo tenetur ad restituendum lucratum; quia tamen, ut
2914 3, 7, 100, p. 217| probabiliter videtur, talis restitutio non est præcepta per jus
2915 2, 1, 19, p. 111 | in reg. 15 dicitur: Odia restringi, favores convenit ampliari.
2916 3, 3, 74, p. 188 | hic respondemus, succincte resumendo quæ supra ostendimus, nimirum
2917 4, 0, 111, p. 238| dicens: In verbo tuo laxabo rete. Non vero se conjungit auctoritati
2918 2, 2, 37, p. 135 | sit in mente legislatoris retenta, sed debet per promulgationem
2919 2, 1, 34, p. 134 | apparet, etsi contraria etiam retineat suum verisimile fundamentum;
2920 2, 1, 30, p. 127 | possidenti speciale jus ad ipsam retinendam, donec ei constet rem esse
2921 3, 1, 56, p. 165 | semper ac opinio pro lege retinet grave motivum verisimile,
2922 3, 8, 104, p. 226| Hinc argumentum judicis retorquemus et dicimus: si judex nequit
2923 3, 8, 103, p. 223| divinis? Sed respondeo 1° retorquendo argumentum, si præcepta
2924 1, 0, 9, p. 94 | impugnassent. Idem argumentum apte retorquet Terillus contra Mercorum,
2925 3, 1, 57, p. 167 | cum d. Angustino, l. 1 de retract., qui docet: Usque adeo
2926 3, 8, 104, p. 224| sit eum deliquisse, nisi reus sit de crimine convictus:
2927 2, 6, 52, p. 160 | quia certitudo alia citra revelationem non habetur in moralibus:
2928 3, 8, 103, p. 223| et possumus in aliis? Num reverentia quæ debetur sacramentis
2929 3, 8, 103, p. 223| dicunt) est gravis læsio reverentiæ specialis sacramentis debitæ,
2930 3, 8, 103, p. 223| præcepta eandem requirunt reverentiam quam sacramenta, cur Ecclesia
2931 1, 0, 12, p. 97 | voto emiserat; viro tamen reverso, de monasterio educta fuerat.
2932 2, 6, 53, p. 162 | possint ./. in dubium revocare an sit licitum cum tali
2933 2, 2, 40, p. 140 | certa, et dubitatur an sit revocata, in dubio servanda est donec
2934 2, 2, 40, p. 140 | dubio servanda est donec de revocatione constet, quia tunc lex possidet;
2935 2, 1, 24, p. 119 | evanescent, si ad trutinam tria revocentur. Primum, cuinam regulæ actio
2936 3, 8, 106, p. 231| perniciem. S. Odilo abbas (apud Ribaden., p. 2, die 1 jan.), reprehensus
2937 Pro, 0, 2, p. 84 | damnari Jansenius, nisi ridente Pelagio, plorante Augustino.
2938 4, 0, 113, p. 244| conscientias; imo damnosior est rigiditas quam laxitas, juxta id quod
2939 4, 0, 113, p. 243| contra, ne ruamus in excessum rigiditatis, uti non possumus judicio
2940 3, 6, 85, p. 199 | doctore nimis laxo aut nimis rigido qui incaute determinaret
2941 Pro, 0, 3, p. 85 | quæ dicitur tutioristarum rigidorum, jam proscripta fuit ab
2942 3, 8, 106, p. 231| debet esse benignus quam rigidus cum poenitentibus; etenim
2943 3, 8, 102, p. 222| Probabile est ne singulis quidem rigorose quinquenniis per se obligare
2944 3, 8, 104, p. 226| inveniunt, tenentur utique rigoroso jure absolvere. Nequimus
2945 3, 2, 69, p. 182 | leve respectu ad dubium rigorosum prius expressum quod caret
2946 3, 4, 79, p. 193 | theologum, ./. nisi ad risum. Quis unquam ex sanctis
2947 3, 8, 102, p. 221| Cur tanta ejus cura ad rivulos exsiccandos et non fontem?
2948 3, 8, 104, p. 224| erat ad bonum publicum, rixasque vitandas, ut judicibus potestas
2949 3, 8, 108, p. 233| potius damnatione illa eam roboravit; quia, proscribendo usum
2950 4, 0, 114, p. 244| ex auctoritate dd. tanti roboris est ut æquiparetur aliquando
2951 3, 8, 108, p. 233| tenuium virium nequit dici robustus, ita tenuis probabilitas
2952 3, 8, 104, p. 226| Vict., Salon., Valent., Rodr. et aliis innumeris. Et
2953 1, 0, 4, p. 87 | clav. reg. l. 1, c. 5; Rodriq., in expos. bullæ § 9; Tanner.,
2954 2, 1, 24, p. 118 | proferri, ac proinde deridendo rogant: quomodo prudenter agere
2955 3, 2, 71, p. 184 | Exivit, fratribus minoribus rogantibus apostolicam sedem an sub
2956 3, 7, 93, p. 212 | circa fin., sic ait: Sed rogas: numquid non esset Ecclesiæ
2957 3, 6, 87, p. 204 | certitudinem (in editione romana legitur sed certitudinem,
2958 3, 4, 79, p. 192 | qu. 25, n. 5, vetulas et rudes movere possunt, non autem
2959 4, 0, 120, p. 252| cuique vel primis rei moralis rudimentis imbuto. Maxima quippe hujus
2960 1, 0, 10, p. 95 | adversarii ex benigna sententia ruina fidelium emanare; ergo si
2961 2, 1, 19, p. 111 | Leo papa in epistola 92 ad Rusticum narbon. (relata in c. Sicut
2962 1, 0, 6, p. 89 | Item card. Toletus, instr. sac., l. 3, c. 20, n. 7, ubi
2963 3, 8, 106, p. 231| naz., orat. 26, hortatur sacerdotes ut cum poenitentibus leniter
2964 2, 4, 44, p. 145 | de Scripturis quia labia sacerdotis custodiunt scientiam etc?
2965 2, 1, 31, p. 130 | paucos, ut videre est apud Sach., de matr., lib. 2, d. 41,
2966 4, 0, 114, p. 244| a. 8, ad 2, ubi: Tamen sacra doctrina utitur... auctoritatibus
2967 3, 7, 93, p. 212 | Ecclesiæ nisi Scripturam sacram exponere et leges necessarias
2968 3, 2, 73, p. 187 | tantum de quadam decentia sacrificii; ob quam non de præcepto
2969 2, 4, 44, p. 146 | forte sub rege homine etiam sacrilego militet, recte potest illo
2970 1, 0, 12, p. 99 | ignoranter filium suum de sacro fonte susceperit, an propter
2971 3, 1, 66, p. 176 | Spondanus) coegit plurimos dd. sæculares et regulares et cum his
2972 1, 0, 4, p. 88 | Opinio; Reg., l. 13, n. 90; Sal., tr. 8, sess. 6; Spinola,
2973 4, 0, 118, p. 249| continuatoris Tournely, Roncaglia, Salmaticensium, Petrocorensis, Abelly,
2974 3, 8, 103, p. 223| cum Vasq., Sanch., Perex, Salonio et aliis. Certum enim est
2975 4, 0, 111, p. 237| ratione fundatur. Sed hoc, salva pace ipsorum, est incongruenter
2976 2, 5, 47, p. 150 | difficultatem. Alias quomodo salvaretur illud: onus meum leve? Hinc
2977 4, 0, 119, p. 251| legis custodes animarumque salvatores id exsequi sine ulla formidine,
2978 2, 5, 48, p. 154 | probabiliores, nescisset modum quo salvus fieri potuisset. Sic enim
2979 4, 0, 118, p. 248| Caramuelis, Zanardi, Jo. Sancii, Leandri, Martini a s. Joseph,
2980 3, 7, 93, p. 212 | exponere et leges necessarias sancire. Ac deinde statim subdit:
2981 3, 2, 71, p. 185 | autem quod secus pontifex sancivisset, si ipsi cum opinione probabili (
2982 3, 2, 71, p. 185 | securior est tenenda. Hinc sancivit ad illa teneri. Sed peto:
2983 1, 0, 7, p. 92 | controvertuntur, donec a sancta sede, re congnita, super
2984 1, 0, 10, p. 94 | tamen quæ sunt contra fidem sanctam vel bonam vitam nec ./.
2985 2, 4, 46, p. 148 | fuisse assistentiam Spiritus Sancti et infallibilitatem, ita
2986 3, 2, 72, p. 186 | 2° quod Eugenius in hac sanctione illud - quod certius existimamus,
2987 4, 0, 121, p. 253| recentiores, cum hujusmodi sanctiones in dies prodeant. Hinc sapientissime
2988 2, 2, 37, p. 136 | c. de legib., ubi: Leges sanctissimæ, quæ constringunt hominum
2989 2, 5, 48, p. 154 | Paulus Segneri (qui ob vitæ sanctitatem quanto merito fuerit apud
2990 4, 0, 118, p. 248| Dianæ, Antonii a Spir. Sancto, Tamburini, Pasqualigi et
2991 3, 8, 101, p. 219| evangelica simplicitate, sanctorumque Patrum doctrina, ut ait
2992 3, 1, 60, p. 171 | permiserat. Nunquid dicendum hos sanctos caruisse charitate vel ab
2993 1, 0, 4, p. 88 | Spinola, de lib. elect., Santarel., q. 44; Willalob., to.
2994 3, 5, 81, p. 194 | poenitentiam in vita dum sanus est, eamque differre usque
2995 2, 5, 47, p. 151 | justus multum, neque plus sapiens quam necesse est, ne obstupescas.
2996 4, 0, 121, p. 253| sanctiones in dies prodeant. Hinc sapientissime n. ss. p. regnans Benedictus
2997 2, 5, 48, p. 154 | probabiliorem contra aliam plurium sapientium sententiam; et tunc quis
2998 3, 1, 60, p. 170 | continetur assertum, videlicet Saram in eo potissimum esse laudandam
2999 2, 0, 13, p. 102 | nostro major probabilitas quæ sare videtur pro lege non efficit
3000 3, 8, 106, p. 231| non necessario requiri ad satisfaciendum horis canonicis, hanc rationem
3001 2, 5, 51, p. 158 | putavit, et ita credidi satisfecisse meæ conscientæ, absque eo
3002 3, 2, 73, p. 187 | vere fuisse homicida, cum scandalo populi inveniretur celebrasse.
3003 4, 0, 121, p. 257| sententiam, quam appellant falsam scandalosam, laxitatum fontem, Ecclesiæ
3004 1, 0, 5, p. 88 | 127; Moya, qu.sel. q. 6; Schilder., de princ. cons., tr. 2,
3005 4, 0, 112, p. 240| eorum fuerit hæreses et schismata exstirpare, ut legitur in
3006 4, 0, 112, p. 240| est, quæ spinas hæresum et schismatum exstirpet.~
3007 2, 5, 49, p. 155 | probabiliorem sententiam suæ scholæ, si esset alterius, illam
3008 2, 5, 49, p. 155 | Thomas. Considera scotisticam scholam a tot sæculis thomisticæ
3009 ---- | Dissertatio secunda scholastico-moralis pro usu moderato opinionis
|