Rozdzial, Paragraf
1 I,6 | także grzesznicy, to jest on «święty i zarazem ciągle
2 I,9 | zrozumieniu. Toczył się on już od pierwszej chwili,
3 I,10 | naśladowaniem gestu, którego dokonał On sam, gdy «postawił pośrodku»
4 I,13 | Krzyża na Golgocie, gdzie On oddał za nas życie. W tamtych
5 I,14 | kształcie biblijnym był on właśnie czasem, w którym
6 I,15 | w świecie, wyznając, że On jest sensem historii i światłem
7 II,16 | polega właśnie na tym, że ma on odzwierciedlać światłość
8 II,19 | głębokiej tożsamości, oczekuje On od «swoich»: «A wy za kogo
9 II,21(10)| rozłączenia [...] nie jest On podzielony lub rozdzielony
10 II,22 | Syna Bożego z chwały, jaką On odwiecznie posiada (por.
11 II,24 | że już w tym momencie ma On świadomość, że łączy Go
12 II,24 | swoim doczesnym życiu miał On świadomość swej tożsamości
13 II,25 | nawet «obliczem» grzechu. « On to dla nas grzechem uczynił
14 II,26 | cierpi z jego powodu. Tylko On, który widzi Ojca i w pełni
15 II,28 | dni ciała swego zanosił On gorące prośby i błagania
16 II,28 | początku trzeciego tysiąclecia: On jest «wczoraj i dziś, ten
17 III,29 | i w żywej Tradycji. Jest on skupiony w istocie rzeczy
18 III,29 | jednak konieczne, aby znalazł on wyraz we wskazaniach duszpasterskich
19 III,30 | Oblubienicy Chrystusa, dla której On złożył w ofierze samego
20 IV,42 | przykazania nowego», które On nam pozostawił: «abyście
21 IV,49 | twarzach tych, z którymi On sam zechciał się utożsamić: «
22 IV,49 | jednoznacznych słów Ewangelii jest On w szczególny sposób obecny
23 IV,50 | ukrytego wezwania, jakie On kieruje do niego ze świata
24 IV,51 | zwłaszcza, że nie próbuje on narzucić niewierzącym poglądów
25 IV,57 | Kościoła w XX wieku: został on dany jako niezawodna busola,
|