Rozdzial,  Paragraf

 1 III,30|     duszpasterska, jest perspektywa świetości. Czyż nie taki jest najgłębszy
 2 III,30|           drogę, ale prowadzenie do świętości pozostaje szczególnie pilnym
 3 III,30|           powszechnemu powołaniu do świetości». Jeśli Ojcowie soborowi
 4 III,30|            ponownego odkrycia jego «świętości», pojmowanej w podstawowym
 5 III,30|          por. Ef 5, 25-26). Ten dar świętości - by tak rzec - obiektywnej
 6 III,31|    duszpasterskiego nadrzędnej idei świetości to decyzja brzemienna w
 7 III,31|        jedynie wybranym «geniuszom» świętości. Drogi świętości są wielorakie
 8 III,31|         geniuszom» świętości. Drogi świętości są wielorakie i dostosowane
 9 III,31|         różne indywidualne drogi do świętości, wymagające prawdziwej pedagogiki
10 III,31|    wymagające prawdziwej pedagogiki świętości, która zdolna jest dostosować
11 III,32|             Podłożem tej pedagogiki świętości powinno być chrześcijaństwo
12 III,38| pierwszenstwie życia wewnętrznego i świętości. Kiedy ta zasada nie jest
13 III,39|  wątpliwości, że tego pierwszenstwa świętości i modlitwy nie można urzeczywistnić
14 IV,48 |           wszystko wielki ekumenizm świetości z pewnością wydadzą w przyszłości