Rozdzial, Paragraf
1 Intro,1| skończywszy przemawiać do tłumów z łodzi Szymona, wezwał Apostoła,
2 Intro,1| nas i wzywają nas, byśmy z wdzięcznością wspominali
3 Intro,1| owiec» (por. Hbr 13, 20). Z niezwykłym entuzjazmem,
4 Intro,1| roku poruszała sumieniami. Z pewnością jednak «rzeka
5 Intro,1| nieustannie wypływająca «z tronu Boga i Baranka» (por.
6 Intro,1| roku możemy znów powtarzać z weselem odwieczne słowa
7 Intro,2| do was, moi drodzy i wraz z wami śpiewać hymn uwielbienia.
8 Intro,2| odnowy, aby dzięki temu mógł z nową energią podjąć swą
9 Intro,3| otrzymanej łaski, przekładając ją z entuzjazmem na język postanowień
10 Intro,3| Kościoły lokalne. W każdym z tych Kościołów, gdy gromadzi
11 Intro,3| kształt, który zespala ją z określonym kontekstem i
12 Intro,3| ocenił swoją gorliwość i z nowym zapałem podjął swą
13 I | I~Spotkanie z Chrystusem~dziedzictwo wielkiego
14 I,4 | wszystkim wymiar uwielbienia. To z niego bowiem bierze początek
15 I,5 | zbieżności tego Jubileuszu z początkiem nowego tysiąclecia
16 I,5 | nowego tysiąclecia mogliśmy z pewnością wyraźniej dostrzec
17 I,5 | zechciał zawrzeć przymierze z Izraelem i w ten sposób
18 I,5 | przygotować narodziny Syna z łona Maryi «w pełni czasu » (
19 I,6 | skupić uwagę na zjawiskach z minionych dwóch tysiącleci,
20 I,6 | zapomnieć przejmującej Liturgii z 12 marca 2000 r., podczas
21 I,6 | przyszłości i zarazem sprawiło, że z większą pokorą i czujnością
22 I,7 | męczenników. Dla niektórych z nich Rok Święty był także
23 I,7 | duchownych, pochodzących z wszystkich kontynentów globu -
24 I,7 | objawieniem oblicza Chrystusa.~Z okazji Roku Świętego uczyniono
25 I,7 | uroczyście 7 maja 2000 r. wraz z przedstawicielami innych
26 I,8 | wyobrazić historię życia każdego z nich, złożoną z radości,
27 I,8 | każdego z nich, złożoną z radości, lęków i cierpień;
28 I,8 | Chrystus i która w dialogu z Nim odnajdywała znów drogę
29 I,9 | w pamięci, to będzie to z pewnością obraz ogromnej
30 I,9 | ogromnej rzeszy młodych, z którymi udało mi się nawiązać
31 I,9 | niełatwo będzie wymazać z pamięci tamten tydzień,
32 I,9 | którym Rzym stał się «młody z młodymi». Nie sposób też
33 I,9 | ich problemy i słabości, z jakimi zmagają się we współczesnym
34 I,10 | wydarzenia jubileuszowe. Każde z nich miało swoisty charakter
35 I,10 | słyszeli lub brali w nim udział z oddali, za pośrednictwem
36 I,10 | dzieciom? Rozpoczynać Jubileusz z nimi znaczyło w pewnym sensie
37 I,10 | pośrodku» dziecko, czyniąc z niego symbol postawy, jaką
38 I,10 | służby jako służby pokojowi.~Z wielkim rozmachem zorganizowano
39 I,10 | ekonomicznej w sposób zgodny z zasadami solidarności i
40 I,10 | zasadami solidarności i z szacunkiem należnym każdej
41 I,10 | tryskające radością, powróciły z okazji Jubileuszu Rodzin,
42 I,10 | spotkanie, na które przybyło z różnych regionów świata
43 I,10 | świata wiele rodzin, aby z nowym zapałem przyjąć naukę
44 I,10 | Mk 10, 6-8; Mt 19, 4-6). Z zapałem postanawiały, że
45 I,10 | poruszyły, należy też spotkanie z więźniami w rzymskim zakładzie
46 I,10 | telewizji i muzyki, który z wielką siłą oddziałuje na
47 I,10 | odpowiedzialność za przekazywanie wraz z przyjemną rozrywką pozytywnych
48 I,11 | Eucharystyczny~11. Zgodnie z logiką tego Roku Jubileuszowego
49 I,11 | którego dokonałem wraz z bardzo liczną grupą biskupów
50 I,11 | bardzo liczną grupą biskupów z całego świata, oddając pod
51 I,12 | patrzę nań przede wszystkim z perspektywy Stolicy Piotrowej.
52 I,12 | szczególności odpust związany z Rokiem Jubileuszowym. Niemniej
53 I,12 | Anglikańskiego i Metropolitę z Ekumenicznego Patriarchatu
54 I,12 | Kościołów i Wspólnot kościelnych z całego świata. W tym samym
55 I,12 | inne doniosłe spotkania z Patriarchami prawosławnymi
56 I,12 | Ormian. Ponadto liczni wierni z innych Kościołów i Wspólnot
57 I,13 | przez historię zbawienia. Z radością stanąłem na Górze
58 I,13 | przemocą, spotkałem się z niezwykłą gościnnością nie
59 I,13 | chętnie wspominam jako jeden z najpiękniejszych owoców
60 I,13 | tamtych dni, pragnę wyrazić z serca płynące życzenie,
61 I,14 | wcześniej dobra materialne. Z satysfakcją obserwuję, że
62 I,15 | jednak, aby wszystko co z Bożą pomocą postanowimy,
63 I,15 | działania, pragnę podzielić się z wami kilkoma refleksjami
64 II,16 | którzy przybyli do Jerozolimy z pielgrzymką paschalną, rozbrzmiewało
65 II,16 | Chrystusa. Wielki Jubileusz z pewnością dopomógł nam stać
66 II,17 | winna czerpać inspirację z tego, co mówi o Nim Pismo
67 II,17 | Chrystusa».8 Zachowując więź z Pismem Świętym, otwieramy
68 II,17 | działanie Ducha (por. J 15, 26), z którego teksty biblijne
69 II,17 | bezpośrednio zetknęli się z Chrystusem, Słowem życia,
70 II,18 | Mimo to wyłaniające się z nich oblicze Nazarejczyka
71 II,18 | rozeznaniu Kościoła. Właśnie z tych najwcześniejszych świadectw
72 II,18 | dziewiczych narodzinach Jezusa z Maryi, małżonki Józefa.
73 II,18 | kazała Mu udawać się wraz z krewnymi z doroczną pielgrzymką
74 II,18 | udawać się wraz z krewnymi z doroczną pielgrzymką do
75 II,18 | a umocniony świadectwem z wysoka i świadomością, że
76 II,18 | miasta i wioski, prowadząc z sobą dwunastu Apostołów,
77 II,18 | mocy, i rozmówców, którzy z różnym pożytkiem słuchają
78 II,19 | obliczem tego samego Jezusa, z którym przebywali przez
79 II,19 | było wierzyć. Uczniowie z Emaus uwierzyli dopiero
80 II,19 | wówczas, gdy sam zetknął się z tą cudowną obecnością (por.
81 II,19 | Jeremiasza albo za jednego z proroków» (Mt 16, 14). Odpowiedź
82 II,19 | Mt 16, 14). Odpowiedź z pewnością budująca, ale
83 II,19 | jaką wyznaje Piotr, a wraz z nim Kościół wszystkich czasów,
84 II,20 | się od nas, jeśli chcemy z coraz większym przekonaniem
85 II,20 | odnotowując, że ów dialog z uczniami odbył się w chwili,
86 II,21 | tożsamość Chrystusa, zgodnie z klasyczną formułą Soboru
87 II,22 | pochodzącym według ciała z rodu Dawida » (Rz 1, 3;
88 II,22 | wymiary człowieczeństwa z wyjątkiem grzechu (por.
89 II,22 | ogołocenie się» Syna Bożego z chwały, jaką On odwiecznie
90 II,22 | Flp 2, 6-8; 1 P 3, 18).~Z drugiej strony to uniżenie
91 II,24 | wyłania się bardzo wyraźnie z Ewangelii: znajdujemy w
92 II,24 | wątpliwości, że dzięki natchnieniu z Wysoka Ewangeliści, przytaczając
93 II,24 | świadomość, że łączy Go z Bogiem wyjątkowa więź, to
94 II,24 | bowiem Matka zwraca Mu uwagę, z jakim niepokojem szukała
95 II,24 | niepokojem szukała Go wraz z Józefem, Jezus odpowiada
96 II,25 | Ten paradoks ujawnia się z całą ostrością w okrzyku
97 II,25 | uwolnił; (...) Nie stój z dala ode mnie, bo klęska
98 II,26 | modlitwą Syna Bożego, który z miłości oddaje swe życie
99 II,26 | chwili, gdy utożsamia się z naszym grzechem, «opuszczony»
100 II,26 | ciężar grzechu i cierpi z jego powodu. Tylko On, który
101 II,26 | jednocześnie głębokie zjednoczenie z Ojcem, który ze swej natury
102 II,27 | światłu, jakie niektórzy z nich otrzymali od Ducha
103 II,27 | szczęśliwa i bolejąca: bolejąca z powodu grzechów bliźniego,
104 II,27 | W ten sam sposób Teresa z Lisieux przeżywa swoją agonię
105 II,27 | swoją agonię w zjednoczeniu z konaniem Jezusa, doświadczając
106 II,28 | przypomina List do Hebrajczyków: «Z głośnym wołaniem i płaczem
107 III,29 | 29. «A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni,
108 III,29 | przez obchody jubileuszowe. Z niego to winniśmy czerpać
109 III,29 | nas napełnia: Ja jestem z wami!~Nie trzeba zatem wyszukiwać «
110 III,29 | Nim życiem trynitarnym i z Nim przemieniać historię,
111 III,29 | za serdeczną życzliwość, z jaką została powszechnie
112 III,29 | Kościołów partykularnych, aby z pomocą różnych środowisk
113 III,29 | różnych środowisk Ludu Bożego z ufnością wytyczali etapy
114 III,29 | poszczególnych wspólnot diecezjalnych z Kościołami sąsiednimi oraz
115 III,29 | Kościołami sąsiednimi oraz z całym Kościołem powszechnym.~
116 III,29 | takiej zgodności będzie z pewnością łatwiejsze dzięki
117 III,30 | odnowić?~Ufam, że wielu z tych, którzy uczestniczyli
118 III,30 | ochrzczonemu.~Dar jednak staje się z kolei zadaniem, któremu
119 III,31 | Duchem Świętym, to sprzeczna z tym byłaby postawa człowieka
120 III,31 | postawa człowieka pogodzonego z własną małością, zadowalającego
121 III,31 | Dzisiaj trzeba na nowo z przekonaniem zalecać wszystkim
122 III,31 | dostępnych dla wszystkich z tradycyjnymi formami pomocy
123 III,31 | indywidualnej i grupowej oraz z nowszymi formami udostępnianymi
124 III,32 | modlitwie toczy się ów dialog z Chrystusem, dzięki któremu
125 III,32 | nieustannie powraca do źródeł i z nich czerpie nowe siły.~
126 III,33 | może nas doprowadzić więź z Nim.~Wielka tradycja mistyczna
127 III,33 | wszelkie poruszenia Ducha i z dziecięcą ufnością zawierzy
128 III,33 | Jana od Krzyża i św. Teresy z Avilą?~Drodzy Bracia i Siostry,
129 III,33 | modlitwy, w której spotkanie z Jezusem nie polega jedynie
130 III,34 | namiastek», wybierając którąś z innych religii, czy oddając
131 III,34 | Trzeba również korzystać z należytą roztropnością z
132 III,34 | z należytą roztropnością z form ludowych, ale nade
133 III,34 | dawanie świadectwa w świecie z udziałem w liturgii eucharystycznej
134 III,34 | złożone są w dużej mierze z ludzi świeckich.~
135 III,35 | jednocześnie jest źródłem, z którego wypływa cała jego
136 III,35 | nic nie zdoła wyrwać go z ręki Chrystusa, «Króla królów
137 III,35 | tajemnica początków spotyka się z tajemnicą ostatecznego przeznaczenia
138 III,36 | wbrew trudnościom. Jedną z tych cech jest obowiązek
139 III,37 | Pragnę też wezwać do podjęcia z nową odwagą duszpasterską
140 III,37 | także młodych, przystąpiło z pożytkiem do tego sakramentu,
141 III,37 | i ukazywać jego wartość z większą ufnością, bardziej
142 III,38 | oczekującej nas pracy programowej z większą ufnością zajmiemy
143 III,38 | nas konkretnej współpracy z Jego łaską, a zatem wzywa
144 III,38 | wiara, modlitwa i dialog z Bogiem, aby serce otworzyło
145 III,38 | Chrystusa mogło przeniknąć nas z całą swoją mocą: Duc in
146 III,39 | życiu Kościoła, poczyniono z pewnością wielkie postępy
147 III,39 | jego lekturze, korzystając z cennej pomocy opracowań
148 III,39 | czerpie żywotne soki właśnie z tej więzi ze słowem Bożym.
149 III,39 | żywym spotkaniem, zgodnie z wiekową i nadal aktualną
150 III,40 | dziele ewangelizacji. Jest to z pewnością jedno z najważniejszych
151 III,40 | Jest to z pewnością jedno z najważniejszych zadań stojacych
152 III,40 | bardziej zróżnicowana w związku z globalizacją oraz powstawaniem
153 III,40 | przepowiadania, jakie wzięło początek z Pięćdziesiątnicy. Powinniśmy
154 III,40 | 1 Kor 9, 16).~Ten zapał z pewnością pobudzi Kościół
155 III,40 | się to jednak dokonywać z zachowaniem należnego szacunku
156 III,40 | doświadczenia każdego człowieka oraz z wrażliwością na różne kultury,
157 III,40 | przygotowuje nam Duch Boży.~Należy z ufnością przedkładać wszystkim
158 III,41 | misyjnej» - prowadzonej z ufnością i z twórczą inicjatywą -
159 III,41 | prowadzonej z ufnością i z twórczą inicjatywą - niech
160 III,41 | jak gdyby było to pojęcie z przeszłości, związane przede
161 III,41 | związane przede wszystkim z pierwszymi stuleciami chrześcijaństwa.
162 III,41 | pozostaje nic innego, jak z pomocą łaski Bożej pójść
163 IV,42 | winniśmy czerpać inspirację z «przykazania nowego», które
164 IV,42 | miłości, która wypływając z serca przedwiecznego Ojca,
165 IV,42 | wewnętrznego zjednoczenia z Bogiem i jedności całego
166 IV,42 | dobrze rozumiała św. Teresa z Lisieux, którą ogłosiłem
167 IV,43 | zdolność odczuwania więzi z bratem w wierze dzięki głębokiej
168 IV,44 | posługa Piotrowa i - ściśle z nią związana - kolegialność
169 IV,44 | Konferencji Episkopatów. Z pewnością jednak wiele należy
170 IV,44 | skutecznie rozwiązywać problemy, z jakimi styka się Kościół
171 IV,45 | decyzyjne, 29 ale nie są z tego powodu pozbawione znaczenia
172 IV,45 | słuchania siebie nawzajem i z jednej strony jednoczą ich
173 IV,45 | wszystkich kwestiach istotnych, a z drugiej sprawiają, że także
174 IV,45 | przemyślane stanowisko.~Z myślą o tym powinniśmy przyswajać
175 IV,45 | najszerszej konsultacji z całym Ludem Bożym. Znamienna
176 IV,45 | najlepsze».30 Zaś św. Paulin z Noli wzywa: «Wsłuchujmy
177 IV,45 | Wsłuchujmy się w słowa wychodzące z ust wszystkich wiernych,
178 IV,45 | wszystkich wiernych, bo w każdym z nich tchnie Duch Boży».31~
179 IV,46 | uznane - mogą się rozwijać z pożytkiem dla całej wspólnoty,
180 IV,46 | działalności charytatywnej.~Z pewnością należy też wielkodusznie
181 IV,47 | nierozerwalna - jest zgodna z pierwotnym zamysłem Bożym,
182 IV,47 | pierwotnym zamysłem Bożym, który z czasem został przyćmiony
183 IV,47 | sposób całkowicie zgodny z zamysłem Bożym oraz z prawdziwymi
184 IV,47 | zgodny z zamysłem Bożym oraz z prawdziwymi potrzebami ludzi -
185 IV,48 | który nieustannie spływa z Chrystusa - Głowy na Jego
186 IV,48 | Objawia nam jedność Chrystusa z Ojcem jako źródło jedności
187 IV,48 | rozpoczętej przez Jubileusz patrzę z wielką nadzieją na Kościoły
188 IV,48 | rozwijać dialog ekumeniczny z braćmi i siostrami ze Wspólnoty
189 IV,48 | Wspólnot kościelnych wyrosłych z Reformacji. Z Bożą pomocą
190 IV,48 | wyrosłych z Reformacji. Z Bożą pomocą debata teologiczna
191 IV,48 | wielki ekumenizm świetości z pewnością wydadzą w przyszłości
192 IV,48 | swoje owoce. Idźmy tymczasem z ufnością naprzód, oczekując
193 IV,48 | ufnością naprzód, oczekując z utęsknieniem chwili, gdy
194 IV,48 | utęsknieniem chwili, gdy wraz z wszystkimi bez wyjątku uczniami
195 IV,49 | Miłosierdzie bierze początek z komunii wewnątrzkościelnej,
196 IV,49 | wszystkim w twarzach tych, z którymi On sam zechciał
197 IV,49 | swoje zjednoczył się jakoś z każdym człowiekiem».35 Jednakże
198 IV,49 | którzy zwracali się do Niego z wszelkimi potrzebami duchowymi
199 IV,50 | sprzeczności, jakie niesie z sobą rozwój gospodarczy,
200 IV,50 | ale każe się im zmagać z warunkami życia uwłaczającymi
201 IV,50 | ludzie, którzy umierają z głodu, skazani na analfabetyzm,
202 IV,50 | zagraża rozpacz płynąca z poczucia bezsensu życia,
203 IV,50 | człowieka, solidaryzowania się z nim, tak aby gest pomocy
204 IV,51 | które często spotykają się z niezrozumieniem - do tego
205 IV,51 | niewierzącym poglądów wynikających z wiary, ale interpretuje
206 IV,52 | autonomię i kompetencje, zgodnie z zaleceniami nauki społecznej
207 IV,52 | którą trudno byłoby pogodzić z wymogami miłosierdzia, a
208 IV,52 | miłosierdzia, a ponadto z logiką Wcielenia i ostatecznie
209 IV,52 | Wcielenia i ostatecznie nawet z chrześcijańską eschatologią.
210 IV,52 | nie zwalnia nas bynajmniej z obowiązku budowania jej.
211 IV,52 | raczej silniej wiąże go z obowiązkiem wypełniania
212 IV,53 | wspólnoty dóbr, aby przyjść z pomocą najuboższym (por.
213 IV,55 | otwarte relacje i dialog z przedstawicielami innych
214 IV,56 | chrześcijańskiego dialogu z filozofiami, kulturami i
215 Zak,58 | 58. Idźmy naprzód z nadzieją! Nowe tysiąclecie
216 Zak,58 | Chrystusa. Syn Boży, który z miłości do człowieka przyszedł
217 Zak,58 | aby na nowo zaczerpnąć z tego żywego źródła naszej
218 Zak,58 | Drogi, którymi idzie każdy z nas i każdy z naszych Kościołów,
219 Zak,58 | idzie każdy z nas i każdy z naszych Kościołów, są bardzo
220 Zak,58 | kilka miesięcy temu, wraz z licznymi biskupami przybyłymi
221 Zak,58 | biskupami przybyłymi do Rzymu z wszystkich części świata,
222 Zak,59 | rozpoznać - tak jak uczniom z Emaus - «przy łamaniu chleba» (
223 Zak,59 | oczom żywą tajemnicę Jezusa z Nazaretu, Syna Bożego i
224 Zak,59 | dziękczynienia całego Kościoła.~Wraz z tym życzeniem z głębi serca
225 Zak,59 | Kościoła.~Wraz z tym życzeniem z głębi serca przesyłam wszystkim
|