Rozdzial, Paragraf
1 Intro,1 | oraz wszystkich Wiernych~1. Na początku nowego tysiąclecia,
2 Intro,1 | Apostoła, aby «wypłynął na głębię» na połów ryb: Duc
3 Intro,1 | aby «wypłynął na głębię» na połów ryb: Duc in altum (
4 Intro,1 | teraźniejszość i ufnie otwierali się na przyszłość: «Jezus Chrystus
5 Intro,1 | wczoraj i dziś, ten sam także na wieki» (Hbr 13, 8).~Kościół
6 Intro,1 | Ap 22, 1), rozlała się na cały Kościół. Jest to woda
7 Intro,1 | raz objawiona i darowana. Na końcu tego roku możemy znów
8 Intro,1 | dobry, bo łaska Jego trwa na wieki» (Ps 118 [117], 1).~
9 Intro,2 | wszystko, co wydarzyło się na naszych oczach, wymaga ponownego
10 Intro,3 | Siostry, winniśmy skupić uwagę na przyszłości, która nas czeka.
11 Intro,3 | przekładając ją z entuzjazmem na język postanowień i konkretnych
12 Intro,3 | się wokół swego biskupa na słuchaniu słowa we wspólnocie
13 Intro,3 | słuchaniu słowa we wspólnocie i na « łamaniu chleba» (por.
14 Intro,3 | i duszpasterską. Wydając na zakończenie Roku Jubileuszowego
15 I,4 | doskonały» (Jk 1, 17).~Mam na myśli przede wszystkim wymiar
16 I,4 | autentyczna odpowiedź wiary na objawienie Boga w Chrystusie.
17 I,4 | Boga, który nie poprzestał na stworzeniu świata i człowieka,
18 I,4 | stworzeniu, «wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał (...)
19 I,4 | dzisiaj» zbawienia, które na Krzyżu otworzyło bramy Królestwa
20 I,5 | miejsce tajemnicy Chrystusa na rozległym tle historii zbawienia,
21 I,5 | historii! Właśnie bowiem na płaszczyźnie historii Bóg
22 I,5 | Chryste, Ty królujesz dziś i na wieki». Śpiewając tysiące
23 I,6 | silny akcent położony został na prośbę o przebaczenie. Dotyczyła
24 I,6 | pomogły nam skupić uwagę na zjawiskach z minionych dwóch
25 I,8 | wielkie wrażenie wywarły na mnie nie tylko tłumy, które
26 I,8 | oczekujących cierpliwie na przejście przez próg Drzwi
27 I,9 | uczestnictwo wystawiało czasem na próbę siły organizatorów
28 I,9 | bezpośredni dialog, oparty na wzajemnej sympatii i na
29 I,9 | na wzajemnej sympatii i na głębokim zrozumieniu. Toczył
30 I,9 | chwili, gdy powitałem ich na placu św. Jana na Lateranie
31 I,9 | powitałem ich na placu św. Jana na Lateranie i na placu św.
32 I,9 | św. Jana na Lateranie i na placu św. Piotra. Później
33 I,9 | radosnych - jak przystało na ludzi młodych - ale zarazem
34 I,9 | pesymistycznego patrzenia na młodych ze względu na wszystkie
35 I,9 | patrzenia na młodych ze względu na wszystkie ich problemy i
36 I,9 | Nim przekonującą odpowiedź na swoje pytania i potrafią
37 I,9 | Krzyż. Dlatego odpowiadając na ich entuzjazm nie wahałem
38 I,10 | przeżywali duchowość pracy na wzór św. Józefa i samego
39 I,10 | jubileuszowe spotkanie, na które przybyło z różnych
40 I,10 | promieniować jej światłem na kulturę, która w sposób
41 I,10 | z wielką siłą oddziałuje na ducha ludzkiego. Osobom
42 I,10 | przypomniałem, że spoczywa na nich wielka odpowiedzialność
43 I,13 | osobistym Jubileuszu obchodzonym na drogach Ziemi Świętej? Pragnąłem
44 I,13 | zbawienia. Z radością stanąłem na Górze Synaj, w scenerii,
45 I,13 | Przymierza. Miesiąc później na nowo wyruszyłem w drogę,
46 I,13 | drogę, aby zatrzymać się na Górze Nebo, a następnie
47 I,13 | rozważałem tajemnicę Krzyża na Golgocie, gdzie On oddał
48 I,14 | okazywania większej wrażliwości na problemy ubóstwa, które
49 I,14 | dwustronnego, ciążącego na krajach najuboższych i najbardziej
50 I,14 | które mają największy wpływ na podejmowane decyzje, zdołały
51 I,15 | sensem historii i światłem na naszej drodze.~Teraz winniśmy
52 I,15 | w przyszłość, «wypłynąć na głębię», ufając słowu Chrystusa:
53 I,15 | skuteczny program duszpasterski na okres po Jubileuszu.~Ważne
54 II,16 | Kościoła nie polega właśnie na tym, że ma on odzwierciedlać
55 II,16 | zakończeniu Jubileuszu powracamy na zwyczajną drogę, niosąc
56 II,17 | Pismem Świętym, otwieramy się na działanie Ducha (por. J
57 II,17 | biorą początek, a zarazem na świadectwo Apostołów (por.
58 II,17 | Słowem życia, widzieli Go na własne oczy, słyszeli własnymi
59 II,18 | Łk 1, 3) i opierać się na dokumentach, które poddane
60 II,18 | choć nadal nie składają się na systematyczną i szczegółową
61 II,18 | relacja skupia się potem na opisie narastającego napięcia,
62 II,18 | dramatyczny epilog dokonuje się na Golgocie. Jest to godzina
63 II,19 | Chrystusa, szukając odpowiedzi na pytania, jakie powstawały
64 II,20 | którymi Jezus odpowiada na wyznanie Piotra: «nie objawiły
65 II,20 | chwili, gdy Jezus «modlił się na osobności» (Łk 9, 18). Wspólnym
66 II,20 | stwarza odpowiednie podłoże, na którym może dojrzeć i rozwinąć
67 II,22 | oddziałującego skrycie na znaczną część współczesnej
68 II,22 | ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde
69 II,23 | Kościoła kładli wielki nacisk na ten soteriologiczny wymiar
70 II,23(12)| Św. Atanazy tak mówi na ten temat: « Człowiek nie
71 II,24 | elementów, wprowadzających nas na «pogranicze» tajemnicy,
72 II,24 | wyraża głębię Jego tajemnicy, na co obfitych świadectw dostarczają
73 II,24 | samoświadomości Jezusa nie ma miejsca na żadne wątpliwości: « Ojciec
74 II,24 | J 5, 18). W Getsemani i na Golgocie ludzka świadomość
75 II,25 | człowiek może jedynie adorować na kolanach.~Stoi nam przed
76 II,25 | wysłuchać prośby Syna. Aby na nowo ukazać człowiekowi
77 II,25 | ostrością w okrzyku bólu, na pozór rozpaczliwym, jaki
78 II,25 | rozpaczliwym, jaki Jezus wydaje na krzyżu: «Eloi, Eloi, lema
79 II,26 | 26. Okrzyk Jezusa na krzyżu, drodzy Bracia i
80 II,26 | Ojcu. Właśnie ze względu na tylko Jemu dostępne poznanie
81 II,26 | Współobecność tych dwóch wymiarów na pozór niemożliwych do połączenia
82 II,27 | do doświadczenia Jezusa na krzyżu, które polega na
83 II,27 | na krzyżu, które polega na paradoksalnym połączeniu
84 II,27 | Jednorodzonego Syna, który wisząc na krzyżu był szcześliwy i
85 II,28 | Chrystusa nie może zatrzymać się na wizerunku Ukrzyżowanego.
86 II,28 | Zmartwychwstanie było odpowiedzią Ojca na posłuszeństwo Chrystusa,
87 II,28 | który spotkał Chrystusa na drodze do Damaszku i został
88 II,28 | głosić Chrystusa światu na początku trzeciego tysiąclecia:
89 II,28 | wczoraj i dziś, ten sam także na wieki» (Hbr 13, 8).~
90 III | III~Na nowo rozpoczynać od Chrystusa~
91 III,29 | tysiąclecia, teraz zaś zostało na nowo rozbudzone w naszych
92 III,29 | program jest naszym programem na trzecie tysiąclecie.~Jest
93 III,29 | kształtować wspólnoty, głęboko na nie oddziaływać poprzez
94 III,29 | porywające zadanie - mamy podjąć na nowo pracę duszpasterską.
95 III,29 | ustalić kierunki działania - na pewne priorytety duszpasterskie,
96 III,30 | Świętość~30. Od razu na początku trzeba stwierdzić,
97 III,30 | się Jubileusz, powracamy na zwyczajną drogę, ale prowadzenie
98 III,30 | soborowi położyli taki nacisk na tę problematykę, to nie
99 III,31 | duszpasterskiego, który mamy opracować na początku nowego tysiąclecia,
100 III,31 | świętym?». Znaczy postawić na jego drodze radykalizm Kazania
101 III,31 | drodze radykalizm Kazania na Górze: «Bądźcie więc wy
102 III,31 | okolicznościach życia. Dzisiaj trzeba na nowo z przekonaniem zalecać
103 III,32 | trzeba się uczyć, wciąż na nowo niejako przyswajając
104 III,32 | Chrystusa i w Chrystusie - na kontemplację oblicza Ojca.
105 III,33 | inne religie, obecne już na szeroką skalę również na
106 III,33 | na szeroką skalę również na terenach od dawna schrystianizowanych,
107 III,33 | mamy obowiązek ukazywać, na jaką głębię może nas doprowadzić
108 III,33 | potrafi nam wiele powiedzieć na ten temat. Ukazuje ona,
109 III,33 | Umiłowanego, że będzie wrażliwy na wszelkie poruszenia Ducha
110 III,33 | oczyszczenia («noc ciemna»), ale na różne możliwe sposoby doprowadza
111 III,33 | Jezusem nie polega jedynie na błaganiu Go o pomoc, ale
112 III,33 | jako że otwierając serce na miłość Bożą, otwiera je
113 III,33 | miłość Bożą, otwiera je także na miłość do braci i daje nam
114 III,34 | czyni ich bardziej podatnymi na doświadczenie kontemplacji,
115 III,34 | w obliczu licznych prób, na jakie wystawiona jest wiara
116 III,35 | najgłębszym fundamentem, na którym opiera się chrześcijańska
117 III,37 | 1984 r. wypowiedziałem się na ten temat w posynodalnej
118 III,38 | przeznaczy całą swoją przestrzeń na modlitwę indywidualną i
119 III,38 | aby serce otworzyło się na strumień łaski, a słowo
120 III,38 | wypowiedział słowa wiary: «na Twoje słowo zarzucę sieci» (
121 III,38 | zarzucę sieci» (tamże). Na początku nowego tysiąclecia
122 III,40 | stojacych przed Kościołem na progu nowego tysiąclecia.
123 III,40 | wszystkim wskazać, że musimy na nowo rozniecić w sobie pierwotną
124 III,40 | człowieka oraz z wrażliwością na różne kultury, w których
125 III,40 | jego wrażliwości i języka, na wzór Pawła, który pisał: «
126 IV,42 | zdecydowane i planowe działania na płaszczyźnie Kościoła powszechnego
127 IV,42 | ludzkiego».26~Słowa Chrystusa na ten temat są zbyt jednoznaczne,
128 IV,42 | w nowym stuleciu Kościół na drodze swego rozwoju historycznego
129 IV,42 | Kościoła właśnie ze względu na jej głęboką znajomość scientia
130 IV,43 | jednocześnie odpowiedzieć na najgłębsze oczekiwania świata.~
131 IV,43 | by bezpośrednio przejść na płaszczyznę działania, ale
132 IV,43 | takiej postawy duchowej na niewiele zdałyby się zewnętrzne
133 IV,44 | 44. Budując na tym fundamencie, powinniśmy
134 IV,44 | zabezpieczeniu komunii. Na myśl przychodzą tu przede
135 IV,44 | wszystkim owe specjalne posługi na rzecz komunii, jakimi są
136 IV,44 | Watykańskiego II wiele uczyniono też na polu reformy Kurii Rzymskiej,
137 IV,45 | poszerzać każdego dnia i na wszystkich płaszczyznach
138 IV,46 | wspólnoty do otwarcia się na wszystkie dary Ducha. Jedność
139 IV,46 | wręcz rozmiary dramatyczne na skutek przemian społecznych
140 IV,46 | każdy powinien udzielić na Boże powołanie, zwłaszcza
141 IV,46 | sprawie Królestwa Bożego.~Na tym tle ujawnia się także
142 IV,46 | oraz uświęcania ludzi».33~Na tej samej zasadzie bardzo
143 IV,48 | niepodzielny. Podział powstaje na płaszczyźnie historii, w
144 IV,48 | spływa z Chrystusa - Głowy na Jego mistyczne Ciało. Modlitwa
145 IV,48 | ciasnotę serca. Właśnie na modlitwie Jezusa, a nie
146 IV,48 | modlitwie Jezusa, a nie na naszych umiejętnościach
147 IV,48 | patrzę z wielką nadzieją na Kościoły Wschodnie, ufając,
148 IV,48 | pomocą debata teologiczna na temat istotnych zagadnień
149 IV,48 | i moralności, współpraca na polu charytatywnym, a nade
150 IV,50 | ludzi nie tylko pozostawia na uboczu postępu, ale każe
151 IV,50 | umierają z głodu, skazani na analfabetyzm, nie mający
152 IV,50 | tysiącleciach wyraziła się na wiele różnych sposobów,
153 IV,51 | wiele jest pilnych spraw, na które serce chrześcijanina
154 IV,51 | stopnia że wypowiedzi Kościoła na ich temat stają się niepopularne -
155 IV,51 | praktyce miłosierdzia. Mam na myśli powinność czynnej
156 IV,51 | powołując się przy tym na pewną dyskusyjną koncepcję
157 IV,52 | pokusę duchowości skupionej na wewnętrznych, indywidualnych
158 IV,53 | miłosierdzia i działalności na rzecz postępu człowieka,
159 IV,53 | miłosierdzia, jakie już wydał - mam na myśli zwłaszcza pomoc ofiarowaną
160 IV,53 | braciom, aby mogli przybyć na Jubileusz - także jakieś
161 IV,53 | Wielu pielgrzymów bowiem na różne sposoby złożyło datki
162 IV,53 | zaoszczędzić, będą przeznaczone na cele charytatywne. Jest
163 IV,53 | sprawił, że cały świat patrzył na Rzym, na Kościół, «który
164 IV,53 | cały świat patrzył na Rzym, na Kościół, «który przewodzi
165 IV,53 | pewien sposób skierować się na powrót do świata poprzez
166 IV,54 | jest być Jego «odblaskiem». Na tym polega mysterium lunae,
167 IV,54 | będziemy umieli otworzyć się na łaskę, która czyni nas nowymi
168 IV,54(38)| Tak na przykład pisze Św. Augustyn: «
169 IV,55 | perspektywie należy też patrzeć na wielkie wyzwanie dialogu
170 IV,56 | może się jednak opierać na obojętności religijnej,
171 IV,56 | winien być ukierunkowany na przepowiadanie».40 Obowiązek
172 IV,56 | dziejów człowieka, licząc na pomoc Pocieszyciela, Ducha
173 IV,57 | Kościołowi, aby zastanowił się, na ile nauka Soboru została
174 Zak,58 | Kościołem niczym rozległy ocean, na który mamy wypłynąć licząc
175 Zak,58 | który mamy wypłynąć licząc na pomoc Chrystusa. Syn Boży,
176 Zak,58 | miłości do człowieka przyszedł na świat dwa tysiące lat temu,
177 Zak,58 | obchodziliśmy Rok Jubileuszowy, aby na nowo zaczerpnąć z tego żywego
178 Zak,58 | chrześcijan: możemy liczyć na moc tego samego Ducha, który
179 Zak,58 | Przemierzając drogi świata na początku nowego stulecia,
180 Zak,58 | zmartwychwstały Chrystus na nowo jakby wyznacza nam
181 Zak,58 | ewangelizacji». I dzisiaj wskazuję na Nią jako promienną Jutrzenkę
182 Zak,58 | niezawodną Przewodniczkę na naszej drodze. Raz jeszcze
183 Zak,59 | Jubileuszu Roku 2000, który na nowo ukazał naszym oczom
|