Rozdzial,  Paragraf

  1 Intro,1  |       prowadzonym przez Tego, który jest «Wielkim Pasterzem owiec» (
  2 Intro,1  |         przez «Świętą Bramę», którą jest Chrystus. Do Niego, który
  3 Intro,1  |           Chrystus. Do Niego, który jest celem historii i jedynym
  4 Intro,1  |        rozlała się na cały Kościół. Jest to woda Ducha Świętego,
  5 Intro,1  |             odnawia (por. J 4, 14). Jest to litościwa miłość Ojca,
  6 Intro,1  |  wdzięczności: «Dziękujcie Panu, bo jest dobry, bo łaska Jego trwa
  7 Intro,3  |             42), «prawdziwie obecny jest i działa jeden, święty,
  8  I,4     |         Chrystusie. Chrześcijaństwo jest łaską, jest niezwykłym darem
  9  I,4     |         Chrześcijaństwo jest łaską, jest niezwykłym darem Boga, który
 10  I,4     |           się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan» (Łk 2, 11).
 11  I,4     |       miłosierdzia - a któż nim nie jest? - wciąż źródłem pokrzepienia
 12  I,4     |          wciąż źródłem pokrzepienia jest owo «dzisiaj» zbawienia,
 13  I,5     |           mrzonkom. Chrześcijaństwo jest religią zanurzoną w historii!
 14  I,5     |       fundament i centrum historii, jest jej sensem i ostatecznym
 15  I,5     |             i darem Ducha Świętego, jest pulsującym sercem czasu,
 16  I,5     |            pulsującym sercem czasu, jest tajemniczą godziną, w której
 17  I,6     |         należą także grzesznicy, to jest on «święty i zarazem ciągle
 18  I,7     |             przemawiające bez słów, jest żywym objawieniem oblicza
 19  I,7     |            scenerii Koloseum, które jest symbolem dawnych prześladowań.
 20  I,8     |               Naszym oczom dostępna jest tylko zewnętrzna strona
 21  I,9     |     skorzystać ze sposobności, jaką jest ten List, aby przekazać
 22  I,9     |         serca? Czyż to nie Chrystus jest najlepszym przyjacielem
 23  I,9     |          przyjąć Jego orędzie, choć jest trudne i naznaczone przez
 24  I,11    |            stało! Jeśli Eucharystia jest ofiarą Chrystusa, który
 25  I,12    |              Wymiar ekumeniczny~12. Jest zrozumiałe, że mówiąc o
 26  I,12    |   Jubileuszowym. Niemniej znamienny jest fakt, że wiele diecezji
 27  I,12    |        ekumeniczna droga przed nami jest nadal trudna i być może
 28  I,13    |         Mauzoleum Yad Vashem, które jest wstrząsającym pomnikiem
 29  I,15    |         wahałbym się stwierdzić, że jest nią kontemplacja oblicza
 30  I,15    |            świecie, wyznając, że On jest sensem historii i światłem
 31  I,15    |          okres po Jubileuszu.~Ważne jest jednak, aby wszystko co
 32  I,15    |          tajemnicą Chrystusa, który jest jedynym fundamentem całej
 33 II,17    |       ostatniej strony przeniknięte jest Jego tajemnicą, ukazywaną
 34 II,18    |           wysoka i świadomością, że jest «synem umiłowanym» (Łk 3,
 35 II,18    |           dokonuje się na Golgocie. Jest to godzina ciemności, po
 36 II,19    |              W rzeczywistości Jezus jest kimś zupełnie innym! Właśnie
 37 II,20    |              lecz Ojciec mój, który jest w niebie» (16, 17). Wyrażenie «
 38 II,20    |            nie wystarcza. Niezbędna jest łaska «objawienia», która
 39 II,20    |         celem obydwu tych wskazówek jest uświadomienie nam, że do
 40 II,21    |        dwóch naturach». Jedną osobą jest Osoba odwiecznego Słowa,
 41 II,21    | niezgłębionej tajemnicy. Tak, Jezus jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym
 42 II,21(10)|           jednogłośnie wyznawać, że jest jeden i ten sam Syn, nasz
 43 II,21(10)|           bez rozłączenia [...] nie jest On podzielony lub rozdzielony
 44 II,21(10)|    rozdzielony w dwóch osobach, ale jest jeden i ten sam Syn, Jednorodzony,
 45 II,22    |      Kościoła kluczowe i nieodzowne jest twierdzenie, że Słowo naprawdę «
 46 II,22    |        uniżenie się Syna Bożego nie jest celem samym dla siebie;
 47 II,22    |           wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem - ku chwale Boga Ojca» (
 48 II,23    |        samemu człowiekowi».11~Jezus jest «nowym człowiekiem» (por.
 49 II,23    |          antropologii, która zdolna jest przekroczyć własne ograniczenia
 50 II,24    |       pogranicze» tajemnicy, którym jest samoświadomość Chrystusa.
 51 II,24    |         żadne wątpliwości: « Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu» (J
 52 II,24    |          niewzruszonej pewności, że jest Synem Ojca niebieskiego.~
 53 II,25    |        godzinie, w godzinie Krzyża. Jest to tajemnica w tajemnicy,
 54 II,25    |            dala ode mnie, bo klęska jest blisko, a nie ma wspomożyciela» (
 55 II,26    |          zatem lęku i rozpaczy, ale jest modlitwą Syna Bożego, który
 56 II,26    |             przez grzech. Jego męka jest przede wszystkim straszliwą
 57 II,26    |         Ojcem, który ze swej natury jest źródłem radości i szczęścia,
 58 II,26    |          niemożliwych do połączenia jest w rzeczywistości zakorzeniona
 59 II,27    |          wielkie dziedzictwo, jakim jest « teologia życia» Świętych.
 60 II,27    |             przez to mniej okrutne. Jest to tajemnica, ale zapewniam,
 61 II,28    |            oblicze, w którym ukryte jest życie Boże, a światu zostaje
 62 II,28    |             Ukrzyżowanego. Chrystus jest Zmartwychwstałym! Gdyby
 63 II,28    |        cordis gaudia»: jakże słodko jest wspominać Jezusa, źródło
 64 II,28    |           trzeciego tysiąclecia: On jest «wczoraj i dziś, ten sam
 65 III,29   |       Ewangelii i w żywej Tradycji. Jest on skupiony w istocie rzeczy
 66 III,29   |          właśnie niezmienny program jest naszym programem na trzecie
 67 III,29   |             na trzecie tysiąclecie.~Jest jednak konieczne, aby znalazł
 68 III,30   |          działalność duszpasterska, jest perspektywa świetości. Czyż
 69 III,30   |            świetości. Czyż nie taki jest najgłębszy sens jubileuszowego
 70 III,30   |        przynależność do Tego, który jest w najgłębszym sensie Święty, «
 71 III,30   | chrześcijanina: «Albowiem wolą Bożą jest wasze uświęcenie» (1 Tes
 72 III,31   |       przekonanie, że skoro chrzest jest prawdziwym włączeniem w
 73 III,31   |            doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski» (
 74 III,31   |        zmierzać w tym kierunku. Ale jest też oczywiste, że istnieją
 75 III,31   |             świętości, która zdolna jest dostosować się do rytmu
 76 III,32   |             J 15, 4). Ta wzajemność jest samą istotą, jest duszą
 77 III,32   |        wzajemność jest samą istotą, jest duszą życia chrześcijańskiego
 78 III,32   |        wszystkim w liturgii, bo ona jest szczytem i źródłem życia
 79 III,32   |       doświadczeniu osobistym - oto jest sekret naprawdę żywego chrześcijaństwa,
 80 III,33   |                      33. A czyż nie jest to «znakiem czasu», że mimo
 81 III,33   |     Chrystusa, który objawia Ojca i jest Zbawicielem świata, mamy
 82 III,33   |      objawię mu siebie» (J 14, 21). Jest to droga wspomagana nieustannie
 83 III,34   |                                 34. Jest oczywiste, że do modlitwy
 84 III,34   |         doświadczenie kontemplacji, jest zatem ważne, aby kultywowali
 85 III,34   |            powierzchowną, która nie jest w stanie wypełnić ich życia.
 86 III,34   |           prób, na jakie wystawiona jest wiara w dzisiejszym świecie,
 87 III,34   |             mu właściwego kierunku.~Jest bardzo wskazane, aby nie
 88 III,34   |            w Jutrzni i Nieszporach, jest może bardziej «realne» niż
 89 III,35   |         poświęcić liturgii, bo ona «jest szczytem, do którego zmierza
 90 III,35   |            Kościoła, i jednocześnie jest źródłem, z którego wypływa
 91 III,35   |  chrześcijańskiego życia wyznaczany jest przez pamiątkę owego « pierwszego
 92 III,35   |          zmartwychwstaniu Chrystusa jest najgłębszym fundamentem,
 93 III,35   |          wiara (por. 1 Kor 15, 14), jest wydarzeniem umieszczonym
 94 III,36   |      ochrzczonego sercem niedzieli. Jest to powinność, której nie
 95 III,36   |      trudnościom. Jedną z tych cech jest obowiązek uczestnictwa w
 96 III,36   |     przeciwdziała jej rozproszeniu. Jest miejscem uprzywilejowanym,
 97 III,37   |             Sakrament Pokuty, który jest dla chrześcijanina «zwyczajnym
 98 III,37   |        dobrze zna serce człowieka i jest Panem historii.~
 99 III,38   |       działalności duszpasterskiej: jest nią przekonanie, że rezultaty
100 III,38   |      świętości. Kiedy ta zasada nie jest przestrzegana, to czyż można
101 III,38   |            takim momencie potrzebna jest wiara, modlitwa i dialog
102 III,39   |     Świętego w rodzinach. Konieczne jest zwłaszcza, aby słuchanie
103 III,40   |             w dziele ewangelizacji. Jest to z pewnością jedno z najważniejszych
104 III,40   |             jubileuszowym. Być może jest to tylko początek, zaledwie
105 III,41   |            ukazując, że nasza epoka jest szczególnie bogata w świadków,
106 IV,42    |         tajemnicy Kościoła. Komunia jest owocem i objawieniem owej
107 IV,42    |           por. 1 Kor 13, 2). Miłość jest naprawdę «sercem» Kościoła,
108 IV,42    |              że tylko Miłość zdolna jest poruszać członki Kościoła. [...]
109 IV,42    |      wszystkie powołania, że Miłość jest wszystkim».27~
110 IV,43    |           przede wszystkim tego, co jest w nim pozytywne, a co należy
111 IV,44    |          tych poszczególnych posług jest zamysł samego Chrystusa
112 IV,45    |        całym Ludem Bożym. Znamienna jest wskazówka, jakiej św. Benedykt
113 IV,45    |         objawia komuś młodszemu, co jest najlepsze».30 Zaś św. Paulin
114 IV,46    |        powołań~46. Ta wizja komunii jest ściśle związana ze zdolnością
115 IV,46    |           uprawnionych odmienności. Jest to rzeczywistość wielu członków
116 IV,46    |      Chrystusa (por. 1 Kor 12, 12). Jest zatem konieczne, aby Kościół
117 IV,46    |         Pana żniwa (por. Mt 9, 38). Jest to sprawa bardzo istotna
118 IV,46    |        którego najgłębszym podłożem jest bogactwo nowego życia otrzymanego
119 IV,46    |           bardzo ważnym dla komunii jest obowiązek popierania różnych
120 IV,46    |         Kościołowi żywotność, która jest darem Bożym i przejawem
121 IV,46    |          prawdziwej «wiosny Ducha». Jest oczywiście konieczne, aby
122 IV,47    |            jedyna i nierozerwalna - jest zgodna z pierwotnym zamysłem
123 IV,47    |           typu kultury, nawet jeśli jest ona rozpowszechniona i czasem
124 IV,47    |   przekonująco ukazywać, że możliwe jest przeżywanie małżeństwa w
125 IV,48    |   wzruszające, ale droga przed nami jest jeszcze bardzo daleka.~W
126 IV,48    |    Chrystusie, w którym Kościół nie jest podzielony (por. 1 Kor 1,
127 IV,48    |             Ducha Świętego, Kościół jest niepodzielny. Podział powstaje
128 IV,48    |             Nas jedno» (J 17, 21) - jest zarazem objawieniem i prośbą.
129 IV,48    |             Wezwanie «ut unum sint» jest dla nas wiążącym poleceniem
130 IV,49    |            wobec każdego człowieka. Jest to dziedzina, która w równie
131 IV,49    |       jednoznacznych słów Ewangelii jest On w szczególny sposób obecny
132 IV,50    |            50. W naszej epoce wiele jest bowiem potrzeb, które poruszają
133 IV,50    |        inwencji twórczej. Potrzebna jest dziś nowa « wyobraźnia miłosierdzia»,
134 IV,51    |      zwłaszcza dzieci? Bardzo wiele jest pilnych spraw, na które
135 IV,53    |             konkretny znak, że taki jest właśnie sens miłosierdzia
136 IV,53    |  przeznaczone na cele charytatywne. Jest bowiem ważne, aby tak doniosłe
137 IV,54    |              porywającym i trudnym, jest być Jego «odblaskiem». Na
138 IV,54    |           życie traci blask i pełne jest cieni. Możemy je jednak
139 IV,55    |             tysiąclecia, dialog ten jest potrzebny także po to, aby
140 IV,55    |         bardziej tym, czym naprawdę jest - imieniem pokoju i wezwaniem
141 IV,56    |   świadectwo o nadziei, która w nas jest (por. 1 P 3, 15). Nie powinniśmy
142 IV,56    |             to, co w rzeczywistości jest radosnym zwiastowaniem daru,
143 IV,56    |            daru, który przeznaczony jest dla wszystkich i który trzeba
144 IV,56    |             jedynie kwestią opinii: jest bowiem łaską, która napełnia
145 IV,56    |              że w Chrystusie, który jest «drogą i prawdą, i życiem» (
146 IV,56    |           14, 17), którego zadaniem jest właśnie prowadzić Kościół «
147 IV,56    |            religii. Naszym zadaniem jest iść wiernie za jego nauczaniem
148 IV,57    |      wartości ani blasku. Konieczne jest, aby były należycie odczytywane,
149 Zak,59   |         nami, ale żywa brama, którą jest Chrystus, pozostaje otwarta
150 Zak,59   |               J 20, 25).~To właśnie jest pożądany owoc Jubileuszu