Rozdzial, Paragraf
1 Intro,3| szczególnym roku łaski, a właściwie w przeciągu całego
2 I,4 | przemawiał (...) przez proroków, a w tych ostatecznych dniach
3 I,4 | potrzebującego miłosierdzia - a któż nim nie jest? - wciąż
4 I,5 | przybliżyło się (por. Mk 1, 15), a nawet więcej - zapuściło
5 I,9 | zwykle podczas tych spotkań.~A jakże nie wspomnieć w szczególny
6 I,10 | politycy i dziennikarze, a wreszcie żołnierze, którzy
7 I,11 | staraliśmy się go przeżywać. A jednocześnie czyż mogłoby
8 I,12 | uzyskać specjalne łaski, a w szczególności odpust związany
9 I,12 | poszczególnych Kościołów, a w istocie rzeczy wszystkich
10 I,12 | tym celu wiele działań, a szczególnie wyraziste pozostaje
11 I,13 | zatrzymać się na Górze Nebo, a następnie udać się do miejsc,
12 I,15 | przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda, nie nadaje
13 I,15 | aby oglądać się za siebie, a tym bardziej aby oddawać
14 I,15 | się i niepokoisz o wiele, a potrzeba [mało albo] tylko
15 II,16 | pozwolili im Go «zobaczyć». A czyż zadanie Kościoła nie
16 II,17 | zarysie w Starym Testamencie, a w pełni objawioną w Nowym,
17 II,17 | biblijne biorą początek, a zarazem na świadectwo Apostołów (
18 II,18 | jerozolimskiej (por. Łk 2,41), a przede wszystkim skłaniała
19 II,18 | chrzest od Jana Chrzciciela, a umocniony świadectwem z
20 II,18 | wytwarza się między Jezusem a głównymi ugrupowaniami religijnymi
21 II,18 | wątpliwości i zdumienia, a potem niewymownej radości,
22 II,19 | mniej więcej trzy lata, a który teraz ukazywał im «
23 II,19 | oczekuje On od «swoich»: «A wy za kogo Mnie uważacie?» (
24 II,19 | wiara, jaką wyznaje Piotr, a wraz z nim Kościół wszystkich
25 II,20 | słowach ewangelisty Jana: «A Słowo stało się ciałem i
26 II,23 | nami (por. Ps 67 [66], 3). A jednocześnie, będąc Bogiem
27 II,23 | zmierzając ku samemu Bogu, a nawet więcej - ku «przebóstwieniu »
28 II,24 | Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu» (J 10, 38).~Wolno
29 II,25 | nasi przodkowie, zaufali, a Tyś ich uwolnił; (...) Nie
30 II,25 | bo klęska jest blisko, a nie ma wspomożyciela» (22 [
31 II,27 | przyswoić sobie intuicje wiary, a to dzięki szczególnemu światłu,
32 II,28 | ukryte jest życie Boże, a światu zostaje ofiarowane
33 II,28 | wysłuchany dzięki swej uległości. A chociaż był Synem, nauczył
34 II,28 | przez to, co wycierpiał. A gdy wszystko wykonał, stał
35 II,28 | bowiem żyć - to Chrystus, a umrzeć - to zysk » (Flp
36 III,29 | 29. «A oto Ja jestem z wami przez
37 III,31 | latach tak wielu chrześcijan, a wśród nich licznych wiernych
38 III,32 | przyjaciółmi: « Wytrwajcie we Mnie, a Ja [będę trwał] w was» (
39 III,33 | 33. A czyż nie jest to «znakiem
40 III,33 | umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował
41 III,35 | jego moc».19 W XX stuleciu, a zwłaszcza w okresie posoborowym
42 III,35 | dojrzalej sprawować sakramenty, a zwłaszcza Eucharystię. Należy
43 III,36 | której nie można pominąć, a przeżywać ją należy nie
44 III,37 | współczesnych kryzysów! Dary Boże - a Sakramenty należą do darów
45 III,38 | duchowemu każdego człowieka, a także działalności duszpasterskiej:
46 III,38 | współpracy z Jego łaską, a zatem wzywa nas, byśmy w
47 III,38 | otworzyło się na strumień łaski, a słowo Chrystusa mogło przeniknąć
48 IV,43 | wierni Bożemu zamysłowi, a jednocześnie odpowiedzieć
49 IV,43 | jedności mistycznego Ciała, a zatem postrzegania go jako «
50 IV,43 | co jest w nim pozytywne, a co należy przyjąć i cenić
51 IV,45 | diakonami, między duszpasterzami a całym Ludem Bożym, między
52 IV,45 | mają uprawnienia doradcze, a nie decyzyjne, 29 ale nie
53 IV,45 | jednej strony jednoczą ich a priori we wszystkich kwestiach
54 IV,45 | wszystkich kwestiach istotnych, a z drugiej sprawiają, że
55 IV,46 | nimi po myśli Bożej»,32 a także mieć «swój udział
56 IV,46 | lekceważcie. Wszystko badajcie, a co szlachetne - zachowujcie» (
57 IV,47 | małżeństwa, więź między mężczyzną a kobietą - więź wzajemna
58 IV,47 | ludzi - samych małżonków, a nade wszystko dzieci, istot
59 IV,47 | należy okazywać dzieciom, a zarazem stawać się aktywnymi
60 IV,48 | Zaangażowanie ekumeniczne~48. A cóż powiedzieć o pilnej
61 IV,48 | jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili
62 IV,48 | Właśnie na modlitwie Jezusa, a nie na naszych umiejętnościach
63 IV,48 | współpraca na polu charytatywnym, a nade wszystko wielki ekumenizm
64 IV,49 | tysiąclecie będą świadkami - a wypada sobie życzyć, aby
65 IV,49 | utożsamić: «Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem
66 IV,49 | jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem,
67 IV,49 | Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem
68 IV,49 | przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem
69 IV,49 | przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie; byłem
70 IV,49 | Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie» (Mt
71 IV,51 | Współczesne wyzwania~51. A czyż moglibyśmy pozostawać
72 IV,52 | z wymogami miłosierdzia, a ponadto z logiką Wcielenia
73 IV,53 | złożyło datki pieniężne, a obok nich także wiele osób
74 IV,54 | świata» (por. J 8, 12), a zarazem wymagał od uczniów,
75 Zak,58 | wzrok, aby je dostrzec, a nade wszystko wielkie serce,
76 Zak,58 | w dniu Pięcdziesiątnicy, a dzisiaj przynagla nas, abyśmy
|