Rozdzial,  Paragraf

 1 Intro,1|           altum (Łk 5, 4). Piotr i jego pierwsi towarzysze zaufali
 2 Intro,1|   entuzjazmem, który ogarnął wielu jego członków, Lud Boży w Rzymie,
 3 Intro,1|            bo jest dobry, bo łaska Jego trwa na wieki» (Ps 118 [
 4 Intro,2|          Zdawałem sobie sprawę, że jego obchody będą opatrznościowym
 5 Intro,3|        coraz bardziej różnorodność jego darów i jedność jego drogi.~
 6 Intro,3|  różnorodność jego darów i jedność jego drogi.~
 7  I,4   |       wpatrują się w Chrystusa i w Jego Kościół».3 Doświadczenie
 8  I,5   |           por. J 1, 3; Kol 1, 15). Jego Wcielenie, uwieńczone tajemnicą
 9  I,6   |        jakimi w ciągu wieków wielu jego synów skaziło oblicze Oblubienicy
10  I,6   | przebaczenie za grzechy wszystkich jego dzieci. To «oczyszczenie
11  I,8   |          działanie Boga i wielbiąc Jego miłość, która nie zna końca: «
12  I,9   |         pytania i potrafią przyjąć Jego orędzie, choć jest trudne
13  I,11  |          obecny wśród nas, to czyż Jego realna obecność mogła nie
14  I,11  |          Syna, również wspomnienia Jego Matki? Maryja była obecna
15  I,12  |           że ja sam pragnąłem, aby jego obchody odbywały się w pełnym
16  I,12  |          wspominam niedawną wizytę Jego Świątobliwości Karekina
17 II,16  |      dziejów i sprawiać, aby blask Jego oblicza zajaśniał także
18 II,17  |           strony przeniknięte jest Jego tajemnicą, ukazywaną w niejasnym
19 II,18  |           3). Zdobyli świadectwa o Jego religijności, która kazała
20 II,18  |      Królestwa Bożego, nauczając o jego zasadach i jego mocy słowami
21 II,18  |        nauczając o jego zasadach i jego mocy słowami oraz poprzez
22 II,18  |      chorych, którzy pragną zaznać Jego uzdrawiającej mocy, i rozmówców,
23 II,18  |          różnym pożytkiem słuchają Jego słów.~Ewangeliczna relacja
24 II,18  |          ugrupowaniami religijnymi Jego epoki, aż po ostateczny
25 II,18  |         zwycięzcę śmierci, opisują Jego pusty grób i idą za Nim
26 II,19  |     przyjęli zdumiewającą prawdę o Jego nowym życiu. Zapewne niełatwo
27 II,19  |       ilekroć zastanawiali się nad Jego czynami i słowami. Do Jezusa
28 II,19  |         poznania, które dociera do Jego głębokiej tożsamości, oczekuje
29 II,20  |          większym przekonaniem iść jego śladami? Mateusz udziela
30 II,20  |           wśród nas. I ogladaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony
31 II,21  |      apostoła Tomasza, aby dotykał Jego ran, to znaczy uznawał Jego
32 II,21  |        Jego ran, to znaczy uznawał Jego pełne człowieczeństwo przejęte
33 II,22  |           chwałą Chrystusa także w Jego człowieczeństwie: «Dlatego
34 II,23  |   pobłogosławił nam i sprawił, że «Jego oblicze zajaśniało» nad
35 II,23  |    odkupioną ludzkość do udziału w Jego Boskim życiu. W tajemnicy
36 II,24  |           poprawnie ujęli prawdę o Jego Osobie oraz Jego świadomość
37 II,24  |          prawdę o Jego Osobie oraz Jego świadomość tejże prawdy.
38 II,24  |        jednoznacznie wyraża głębię Jego tajemnicy, na co obfitych
39 II,24  |              Łk 2, 52), to również Jego ludzka świadomość własnej
40 II,24  |          aż wyraziła się w pełni w Jego uwielbionym człowieczeństwie;
41 II,24  |         śmierci nie zdoła podważyć Jego niewzruszonej pewności,
42 II,25  | najbardziej paradoksalnego aspektu Jego tajemnicy, który ujawnia
43 II,26  |           oddając się w ręce Ojca. Jego oczy pozostają utkwione
44 II,26  |          ciężar grzechu i cierpi z jego powodu. Tylko On, który
45 II,26  |          co znaczy sprzeciwiać się Jego miłości przez grzech. Jego
46 II,26  |         Jego miłości przez grzech. Jego męka jest przede wszystkim
47 II,27  |      wszelkich radości Trójcy, ale Jego konanie nie było przez to
48 II,28  |        Damaszku i został oślepiony Jego blaskiem: «Dla mnie bowiem
49 II,28  |            Chrystusa kontempluje w Jego obliczu swój skarb i swoją
50 III,29 |    Piotrowi w Jerozolimie zaraz po jego mowie wygłoszonej w dniu
51 III,30 |        także do ponownego odkrycia jego «świętości», pojmowanej
52 III,30 |            święty znaczy wskazywać jego oblicze Oblubienicy Chrystusa,
53 III,31 |      świętym?». Znaczy postawić na jego drodze radykalizm Kazania
54 III,32 |         dzięki któremu stajemy się Jego przyjaciółmi: « Wytrwajcie
55 III,35 |             z którego wypływa cała jego moc».19 W XX stuleciu, a
56 III,37 |       niektórych regionach świata. Jego przyczyny nie zanikły bynajmniej
57 III,37 |         przedstawiać go i ukazywać jego wartość z większą ufnością,
58 III,38 |            konkretnej współpracy z Jego łaską, a zatem wzywa nas,
59 III,38 |         wzywa nas, byśmy w służbie Jego Królestwu wykorzystywali
60 III,39 |         wielu świeckich oddaje się jego lekturze, korzystając z
61 III,40 |   szczególnych potrzeb każdego, do jego wrażliwości i języka, na
62 IV,43  |     bliskiego», co pozwala dzielić jego radości i cierpienia, odgadywać
63 IV,43  |            i cierpienia, odgadywać jego pragnienia i zaspokajać
64 IV,43  |            pragnienia i zaspokajać jego potrzeby, ofiarować mu prawdziwą
65 IV,48  |         por. 1 Kor 1, 11-13). Jako Jego Ciało, trwając w jedności
66 IV,48  |      spływa z Chrystusa - Głowy na Jego mistyczne Ciało. Modlitwa
67 IV,49  |          kształcie miłości Boga, o Jego opatrzności i miłosierdziu
68 IV,50  |            końca, jeśli do starych jego form dodamy nowe, dotykające
69 IV,54  |    porywającym i trudnym, jest być Jego «odblaskiem». Na tym polega
70 IV,56  |        ludzkim doświadczeniu, mimo jego wielorakich sprzeczności,
71 IV,56  |       zadaniem jest iść wiernie za jego nauczaniem i wyznaczonym
72 Zak,58 |            abyśmy sami stawali się jego narzędziami. Czyż nie po
73 Zak,59 |    czuwających, gotowych rozpoznać Jego oblicze i spieszyć do braci,