Rozdzial,  Paragraf

 1 Intro,3  |               wspomnienie przeszłości, ale jako proroczą zapowiedź
 2  I,4     |         stworzeniu świata i człowieka, ale zechciał towarzyszyć w drodze
 3  I,4     |                Minęły dwa tysiące lat, ale dla człowieka grzesznego,
 4  I,6     |               dar specjalnego odpustu, ale także całego Kościoła, który
 5  I,7     |      dziedzictwa nie wolno roztrwonić, ale trzeba je uczynić przedmiotem
 6  I,9     |           przystało na ludzi młodych - ale zarazem zamyślonych, spragnionych
 7  I,10    |      bezpośrednio w nim uczestniczyli, ale także tym, którzy o nim
 8  I,10    |                dostrzegłem cierpienie, ale także skruchę i nadzieję.
 9  I,11    |             Jej poświęconym sympozjom, ale nade wszystko poprzez wielki
10  I,12    |               trudna i być może długa, ale ożywia nas nadzieja, że
11  I,13    |              ze strony synów Kościoła, ale także społeczności izraelskiej
12 II,16    |           tylko «mówili» o Chrystusie, ale w pewnym sensie pozwolili
13 II,19    |        Odpowiedź z pewnością budująca, ale odległa jeszcze - i to jak
14 II,19    |          nadzwyczajną rangę religijną, ale nie potrafi postawić Go
15 II,20    |               dojść o własnych siłach, ale jedynie poddając się prowadzeniu
16 II,21    |            żaden sposób nie zmieszane, ale też absolutnie nierozdzielne,
17 II,21(10)|           rozdzielony w dwóch osobach, ale jest jeden i ten sam Syn,
18 II,24    |                nie zachowywał szabatu, ale nadto Boga nazywał swoim
19 II,24    |                najtrudniejszej próbie. Ale nawet dramat męki i śmierci
20 II,25    |               przyjąć ludzkie oblicze, ale obarczyć się nawet «obliczem»
21 II,26    |          wyraża zatem lęku i rozpaczy, ale jest modlitwą Syna Bożego,
22 II,27    |              wszelkich radości Trójcy, ale Jego konanie nie było przez
23 II,27    |            okrutne. Jest to tajemnica, ale zapewniam, że rozumiem ją
24 III,29   |               zbawi nas żadna formuła, ale konkretna Osoba oraz pewność,
25 III,29   |                nami żaden doraźny cel, ale otwiera się szersze i wymagające
26 III,30   |          powracamy na zwyczajną drogę, ale prowadzenie do świętości
27 III,30   |              rodzaju duchowego szlifu, ale aby uwypuklić jej wewnętrzną
28 III,31   |               zmierzać w tym kierunku. Ale jest też oczywiste, że istnieją
29 III,32   |             źródłem życia Kościoła, 17 ale także w doświadczeniu osobistym -
30 III,33   |           oczyszczenia («noc ciemna»), ale na różne możliwe sposoby
31 III,33   |                na błaganiu Go o pomoc, ale wyraża się też przez dziękczynienie,
32 III,34   |           chrześcijanami połowicznymi, ale «chrześcijanami w zagrożeniu».
33 III,34   |              we wspólnotach zakonnych, ale także w społecznościach
34 III,34   |         roztropnością z form ludowych, ale nade wszystko wychowywać
35 III,35   |       przyniesie nam nowe tysiąclecie, ale mamy pewność, że nic nie
36 III,35   |           Paschę nie tylko raz w roku, ale w każdą niedzielę, Kościół
37 III,36   |                przepisanego obowiązku, ale jako niezbędny element prawdziwie
38 III,37   |              współczesnej kulturze, 23 ale jeszcze usilniej zachęcałem,
39 III,40   |         wąskiej grupie «specjalistów», ale będzie ona wymagać odpowiedzialnego
40 III,40   |             zatrzymywać Go dla siebie, ale winien Go głosić. Potrzeba
41 III,40   |                ewangelicznego orędzia, ale dostosowując się do szczególnych
42 IV,42    |                 która «góry przenosi», ale nie mieli miłości, wszystko
43 IV,43    |              na płaszczyznę działania, ale błędem byłoby ulec tej pokusie.
44 IV,43    |              bezpośrednio go otrzymał, ale także «dar dla mnie ». Duchowość
45 IV,44    |           Chrystusa wobec Kościoła, 28 ale właśnie dlatego należy je
46 IV,45    |          doradcze, a nie decyzyjne, 29 ale nie są z tego powodu pozbawione
47 IV,46    |              nie oznacza jednolitości, ale połączenie w organiczną
48 IV,46    |       miarodajnym wskazaniom pasterzy. Ale do wszystkich odnosi się
49 IV,47    |           przez «zatwardziałość serc», ale któremu Chrystus przywrócił
50 IV,48    |                prorocze i wzruszające, ale droga przed nami jest jeszcze
51 IV,49    |            komunii wewnątrzkościelnej, ale ze swej natury zmierza do
52 IV,50    |          pozostawia na uboczu postępu, ale każe się im zmagać z warunkami
53 IV,50    |                wiele różnych sposobów, ale która obecnie wymaga może
54 IV,50    |              tylko skuteczność pomocy, ale zdolność bycia bliźnim dla
55 IV,50    |              jako poniżająca jałmużna, ale jako świadectwo braterskiej
56 IV,51    |               stają się niepopularne - ale które mimo to muszą być
57 IV,51    |         poglądów wynikających z wiary, ale interpretuje i chroni wartości
58 IV,52    |              właściwe sobie powołanie, ale nie ulegając nigdy pokusie
59 IV,53    | chrześcijańskiego miłosierdzia. Małym, ale istotnym: Jubileusz sprawił,
60 IV,56    |               zastąpić przepowiadania, ale winien być ukierunkowany
61 IV,56    |             nad prawdą chrześcijańską, ale także chrześcijańskiego
62 IV,56    |                 że nie tylko sam daje, ale także wiele «otrzymał od
63 Zak,58   |           Kościołów, są bardzo liczne, ale żadna odległość nie dzieli
64 Zak,59   |           Święte zamykają się za nami, ale żywa brama, którą jest Chrystus,