Rozdzial,  Paragraf

 1 Intro,2|        myślałem o Roku Świętym 2000 jako o dacie przełomowej. Zdawałem
 2 Intro,3|   przeżywaliśmy Jubileusz nie tylko jako wspomnienie przeszłości,
 3 Intro,3|        wspomnienie przeszłości, ale jako proroczą zapowiedź przyszłości.
 4  I,4   |           Wcielenia będą przeżywane jako «jeden nieprzerwany hymn
 5  I,4   |         Trójcy jedynego»2 i zarazem jako «czas pojednania i znak
 6  I,10  |      potwierdzić sens swojej służby jako służby pokojowi.~Z wielkim
 7  I,10  |      którego zostały ukazane światu jako «wiosna rodziny i społeczeństwa».
 8  I,12  |             swą opatrznościową rolę jako miejsce, w którym skarby
 9  I,12  |            objawiać swoją tajemnicę jako sakrament jedności. 7~Pragnąłem
10  I,13  |             które chętnie wspominam jako jeden z najpiękniejszych
11  I,15  |      Chrystusa, którego postrzegamy jako postać historyczną i jako
12  I,15  |           jako postać historyczną i jako tajemnicę, i którego wieloraką
13 II,16  |            ubogie, gdybyśmy my sami jako pierwsi nie byli tymi, którzy
14 II,18  |          ukazują zatem Nazarejczyka jako zwycięzcę śmierci, opisują
15 II,22  |     Wcielenie jawi się rzeczywiście jako kenoza, czyli «ogołocenie
16 II,24  |        Wolno sądzić, że skoro Jezus jako człowiek wzrastał «w mądrości,
17 II,27  |          tradycja mistyczna opisuje jako «noc ciemną». Nierzadko
18 II,28  |         gdyby dokonały się dzisiaj. Jako Oblubienica Chrystusa kontempluje
19 III,29 |            zmarnowany, lecz podjęty jako podstawa konkretnych działań.~
20 III,30 |         sens jubileuszowego odpustu jako specjalnej łaski ofiarowanej
21 III,30 |           Ponowne odkrycie Kościoła jako «tajemnicy», czyli jako
22 III,30 |             jako «tajemnicy», czyli jako ludu «zjednoczonego jednością
23 III,30 |             w podstawowym znaczeniu jako przynależność do Tego, który
24 III,30 |            Wyznawać wiarę w Kościół jako święty znaczy wskazywać
25 III,31 |            prawdy i wskazywanie jej jako fundamentu programu duszpasterskiego,
26 III,31 |            tego ideału doskonałości jako swego rodzaju wizji życia
27 III,33 |          mierze ujawnia się właśnie jako nowy głód modlitwy? Także
28 III,33 |          przeżywanej przez mistyków jako «unia oblubieńcza». Czyż
29 III,33 | uczestniczyć w sprawach doczesnych, jako że otwierając serce na miłość
30 III,35 |        samej niedzieli, przeżywanej jako specjalny dzień wiary, dzień
31 III,36 |       przeżywać ją należy nie tylko jako wypełnienie przepisanego
32 III,36 |         przepisanego obowiązku, ale jako niezbędny element prawdziwie
33 III,36 |           zgromadzeniem chrześcijan jako rodziny Bożej wokół stołu
34 III,36 |            skutecznie swoje zadanie jako sakrament jedności.~
35 III,37 |            innym odkrywać Chrystusa jako mysterium pietatis - jako
36 III,37 |           jako mysterium pietatis - jako Tego, w którym Bóg ukazuje
37 III,40 |             które byłoby przeżywane jako codzienne zadanie wspólnot
38 III,40 |    inwestując ten entuzjazm młodych jako nowy talent (por. Mt 25,
39 III,41 |  przywykliśmy myśleć o męczennikach jako o kimś raczej odległym od
40 IV,42  |         miłości Kościół objawia się jako «sakrament», czyli jako «
41 IV,42  |             jako «sakrament», czyli jako «znak i narzędzie wewnętrznego
42 IV,43  |          podkreślając jej znaczenie jako zasady wychowawczej wszędzie
43 IV,43  |             a zatem postrzegania go jako «kogoś bliskiego», co pozwala
44 IV,43  |           co należy przyjąć i cenić jako dar Boży: dar nie tylko
45 IV,46  |         właściwego świeckim, którzy jako tacy są wezwani, aby «szukać
46 IV,48  |    uświadomić sobie istotę Kościoła jako tajemnicy jedności. «Wierzę
47 IV,48  |   podzielony (por. 1 Kor 1, 11-13). Jako Jego Ciało, trwając w jedności
48 IV,48  |            między dziećmi Kościoła, jako skutek ludzkiej nieudolności
49 IV,48  |           jedność Chrystusa z Ojcem jako źródło jedności Kościoła
50 IV,48  |       źródło jedności Kościoła oraz jako nieprzemijający dar, który
51 IV,48  |           kościelnych; elementy te, jako swoiste dary Kościoła Chrystusowego,
52 IV,48  |             wzajemnie i wspomagając jako członki jedynego Ciała Chrystusa.~
53 IV,49  |       probierzem wierności Kościoła jako Oblubienicy Chrystusa.~Nie
54 IV,49  |          pozbawiony naszej miłości, jako że «Syn Boży przez wcielenie
55 IV,50  |            pomocy nie był odczuwany jako poniżająca jałmużna, ale
56 IV,50  |            poniżająca jałmużna, ale jako świadectwo braterskiej wspólnoty
57 IV,52  |          etyczno-społeczny jawi się jako nieodzowny wymiar chrześcijańskiego
58 IV,54  |          przedstawiał samego siebie jako «światłość świata» (por.
59 IV,57  |             poznawane i przyswajane jako miarodajne i normatywne
60 IV,57  |         powinność ukazywania Soboru jako wielkiej łaski, która stała
61 IV,57  |            XX wieku: został on dany jako niezawodna busola, wskazująca
62 Zak,58 |     przedstawiałem Ją i przyzywałem jako «Gwiazdę nowej ewangelizacji».
63 Zak,58 |             dzisiaj wskazuję na Nią jako promienną Jutrzenkę i niezawodną