Rozdzial,  Paragraf

 1 Intro,1|           słowa skierowane zostają do nas i wzywają nas, byśmy z wdzięcznością
 2 Intro,1|              zostają do nas i wzywają nas, byśmy z wdzięcznością wspominali
 3 Intro,2|         wielkie dzieła», jakich Bóg w nas dokonał. «Misericordias
 4 Intro,3|           uwagę na przyszłości, która nas czeka. Wielokrotnie w minionych
 5  I,4   |      ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna» (Hbr 1, 1-2).~
 6  I,9   |             Jubileusz Młodych był dla nas niejako «zaskoczeniem»,
 7  I,11  |          który staje się obecny wśród nas, to czyż Jego realna obecność
 8  I,12  |            być może długa, ale ożywia nas nadzieja, że będzie nam
 9  I,13  |           Golgocie, gdzie On oddał za nas życie. W tamtych miejscach,
10  I,15  |          minionym roku, nie upoważnia nas bynajmniej do jakiegoś zwyczajnego
11  I,15  |             nowe energie, nakłaniając nas, byśmy wyrazili entuzjazm
12  I,15  | przedsięwzieciach. Jezus sam napomina nas: «Ktokolwiek przykłada rękę
13  I,15  |               się bezczynności. Czeka nas wiele zadań, musimy zatem
14 II,17  |    pośrednictwem Apostołów dotarła do nas ich wizja wiary potwierdzona
15 II,20  |            wiary? I czego żąda się od nas, jeśli chcemy z coraz większym
16 II,20  |            ciałem i zamieszkało wśród nas. I ogladaliśmy Jego chwałę,
17 II,24  |            elementów, wprowadzających nas na «pogranicze» tajemnicy,
18 II,25  |        obliczem» grzechu. « On to dla nas grzechem uczynił Tego, który
19 III,29 |      świadomością tej obecności wśród nas zmartwychwstałego Chrystusa
20 III,29 |          naszej epoki. Nie, nie zbawi nas żadna formuła, ale konkretna
21 III,29 |          Osoba oraz pewność, jaką Ona nas napełnia: Ja jestem z wami!~
22 III,29 |            konkretnych działań.~Czeka nas zatem porywające zadanie -
23 III,29 |     duszpasterską. To zadanie dotyczy nas wszystkich. Pragnę jednak
24 III,32 |              uczniowie: «Panie, naucz nas się modlić» (Łk 11, 1).
25 III,32 |        duszpasterskiego. Sprawia ją w nas Duch Święty, ona zaś otwiera
26 III,32 |               Święty, ona zaś otwiera nas - przez Chrystusa i w Chrystusie -
27 III,33 |         ukazywać, na jaką głębię może nas doprowadzić więź z Nim.~
28 III,34 |             modlitwa Kościoła zachęca nas do uświęcenia każdego dnia
29 III,37 |      miłosierne serce i w pełni jedna nas ze sobą. Trzeba dołożyć
30 III,37 |          krótkim okresie, jaki dzieli nas od tamtego czasu. Jednakże
31 III,38 |              38. Jeżeli w oczekującej nas pracy programowej z większą
32 III,38 |                że Pan Bóg oczekuje od nas konkretnej współpracy z
33 III,38 |             Jego łaską, a zatem wzywa nas, byśmy w służbie Jego Królestwu
34 III,38 |            Chrystusa mogło przeniknąć nas z całą swoją mocą: Duc in
35 III,41 |         inicjatywą - niech będzie dla nas oparciem i drogowskazem
36 III,41 |               kimś raczej odległym od nas, jak gdyby było to pojęcie
37 IV,42  |    przedwiecznego Ojca, rozlewa się w nas za sprawą Ducha darowanego
38 IV,43  |         wielkie wyzwanie, jakie czeka nas w rozpoczynającym się tysiącleciu,
39 IV,43  |          Świętej, która zamieszkuje w nas i której blask należy dostrzegać
40 IV,43  |        obliczach braci żyjących wokół nas. Duchowość komunii to także
41 IV,48  |          Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno» (J 17, 21) - jest
42 IV,48  |                ut unum sint» jest dla nas wiążącym poleceniem i jednocześnie
43 IV,48  |              jednocześnie siłą, która nas wspomaga, oraz zbawiennym
44 IV,49  |               powszechnej, skłaniając nas do podejmowania dzieł czynnej
45 IV,52  |      względność historii, nie zwalnia nas bynajmniej z obowiązku budowania
46 IV,54  |                14).~To zadanie napawa nas bojaźnią, gdyż mamy świadomość
47 IV,54  |             się na łaskę, która czyni nas nowymi ludźmi.~
48 IV,56  |         świadectwo o nadziei, która w nas jest (por. 1 P 3, 15). Nie
49 IV,56  |        negocjacji, jak gdyby była dla nas jedynie kwestią opinii:
50 IV,56  |          bowiem łaską, która napełnia nas radością, i nowiną, którą
51 Zak,58 |  kontemplujemy i miłujemy, znów wzywa nas, byśmy wyruszyli w drogę: «
52 Zak,58 |              misyjny mandat wprowadza nas w trzecie tysiąclecie, wzywając
53 Zak,58 |         trzecie tysiąclecie, wzywając nas, byśmy naśladowali entuzjazm
54 Zak,58 | Pięcdziesiątnicy, a dzisiaj przynagla nas, abyśmy wyruszyli w dalszą
55 Zak,58 |          Drogi, którymi idzie każdy z nas i każdy z naszych Kościołów,
56 Zak,59 |               nogi przed drogą, która nas czeka. Musimy naśladować
57 Zak,59 |                który przyłącza się do nas w drodze i pozwala się rozpoznać -
58 Zak,59 |               24, 35), niech zastanie nas czuwających, gotowych rozpoznać