1003-epoka | epoke-najbl | najce-pilne | pilny-pyta | pytan-tworc | tworz-zadlu | zadne-zywy
bold = Main text
Rozdzial, Paragraf grey = Comment text
502 III,29 | chociaż bierze pod uwagę epokę i kulturę, aby możliwy był
503 IV,52 | ostatecznie nawet z chrześcijańską eschatologią. Choć uświadamia nam ona
504 Intro,1 | Kościołem otwiera się nowy etap drogi, rozbrzmiewa w naszych
505 IV,52 | rozmiary planetarne.~Ten aspekt etyczno-społeczny jawi się jako nieodzowny
506 III,31 | zadowalającego się minimalistyczną etyką i powierzchowną religijnością.
507 IV,51 | lekceważyć podstawowych wymogów etyki, powołując się przy tym
508 Zak,58 | każdego dnia przy stole eucharystycznego Chleba i Słowa życia. W
509 II,18 | pożytkiem słuchają Jego słów.~Ewangeliczna relacja skupia się potem
510 III,40 | najbardziej radykalnych wymogów ewangelicznego orędzia, ale dostosowując
511 III,40 | bezwarunkowej wierności orędziu ewangelicznemu i kościelnej tradycji, będzie
512 II,24 | jak i przede wszystkim ewangelista Jan. W samoświadomości Jezusa
513 II,27 | wyjaśnia! Sama zresztą relacja ewangelistów stwarza podstawę do takiego
514 II,20 | wyrażonej w dobitnych słowach ewangelisty Jana: «A Słowo stało się
515 Intro,2 | energią podjąć swą misję ewangelizacyjną.~Czy Jubileusz osiągnął
516 I,12 | Niemniej znamienny jest fakt, że wiele diecezji pragnęło,
517 IV,45(31) | De omnium fidelium ore pendeamus, quia in omnem
518 IV,45(31) | pendeamus, quia in omnem fidelum Spiritus Dei spirat »: List
519 IV,54(38) | habeat, sed ab Unigenito Dei Filio, qui multis locis in Sanctis
520 II,16 | skierowanej do apostoła Filipa przez kilku Greków, którzy
521 II,19 | jakiej doszło w Cezarei Filipowej (por. Mt 16, 13-20). Dokonując
522 IV,56 | chrześcijańskiego dialogu z filozofiami, kulturami i religiami.
523 I,14 | międzynarodowych instytucji finansowych. Wypada sobie życzyć, aby
524 IV,50 | i najbardziej skuteczną formą głoszenia dobrej nowiny
525 IV,57 | że podjęto ją w różnych formach we wszystkich Kościołach
526 III,33(18)| chrześcijańskiej Orationis formas (15 października 1989):
527 IV,45 | ożywia właściwą sobie treścią formę instytucjonalną, zalecając
528 IV,48 | urzeczywistnia się w konkretnej formie w Kościele katolickim mimo
529 IV,43 | człowiek i chrześcijanin, gdzie formują się szafarze ołtarza, duszpasterze
530 III,29 | można znaleźć jakąś magiczną formułę, która pozwoli rozwiązać
531 IV,46 | wychowania młodzieży po różne formy działalności charytatywnej.~
532 III,38 | obezwładniające uczucie frustracji? Niech zatem także naszym
533 IV,44 | 44. Budując na tym fundamencie, powinniśmy w nowym stuleciu
534 III,31 | prawdy i wskazywanie jej jako fundamentu programu duszpasterskiego,
535 IV,55 | można było położyć trwałe fundamenty pokoju i oddalić złowieszcze
536 IV,53(37) | do Rzymian, Pref., Wyd. Funk, I, s. 252. ~
537 IV,44 | Rzymskiej, organizacji Synodów, funkcjonowania Konferencji Episkopatów.
538 II,23(12) | Arianos 70: PG 26, 425 B - 426 G. ~
539 III,41 | Kościół zawsze dostrze gał w swoich męczennikach zasiew
540 II,18 | w momencie, kiedy młody Galilejczyk przyjmuje w Jordanie chrzest
541 IV,46 | i stanowcze: «Ducha nie gaście, proroctwa nie lekceważcie.
542 Intro,1 | woda Ducha Świętego, która gasi pragnienie i odnawia (por.
543 II,28 | memoria, dans vera cordis gaudia»: jakże słodko jest wspominać
544 III,40 | który wołał: «Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii» (1
545 III,31 | dostępnego jedynie wybranym «geniuszom» świętości. Drogi świętości
546 IV,56 | podstawowym zadaniem missio ad gentes pozostaje głoszenie, że
547 I,10 | stopniu było to naśladowaniem gestu, którego dokonał On sam,
548 II,24 | równym Bogu» (J 5, 18). W Getsemani i na Golgocie ludzka świadomość
549 II,27(14) | Ultimi Colloqui. Quaderno giallo, 6 luglio 1897: Opere complete,
550 III,41 | Bożego, rzucone w dobrą glebę, wydało w nich plon stokrotny (
551 II,21 | Głębia tajemnicy~21. Słowo i ciało,
552 II,26 | mógł przeżywać jednocześnie głębokie zjednoczenie z Ojcem, który
553 I,9 | wzajemnej sympatii i na głębokim zrozumieniu. Toczył się
554 IV,46 | i rodzin, pobudzając do głębszej refleksji nad istotnymi
555 II,16 | dopomógł nam stać się nimi w głębszym sensie. Gdy po zakończeniu
556 III,40 | zróżnicowana w związku z globalizacją oraz powstawaniem nowych
557 I,10 | konsekwentne kierowanie procesami globalizacji ekonomicznej w sposób zgodny
558 I,7 | z wszystkich kontynentów globu - okazała się rzeczywistością,
559 III,33 | ujawnia się właśnie jako nowy głód modlitwy? Także inne religie,
560 IV,49 | się utożsamić: «Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem
561 IV,50 | ludzie, którzy umierają z głodu, skazani na analfabetyzm,
562 IV,48 | wspólnie śpiewać pełnym głosem: «Oto jak dobrze i jak miło,
563 III,36 | uprzywilejowanym, w którym nieustannie głosi się i kultywuje komunię.
564 IV,56 | rozumieć orędzie, którego są głosicielami. Czyż takiej właśnie postawy
565 III,40 | wołał: «Biada mi, gdybym nie głosił Ewangelii» (1 Kor 9, 16).~
566 II,28 | List do Hebrajczyków: «Z głośnym wołaniem i płaczem za dni
567 IV,56(40) | Ewangelizacji Narodów, Instr. o głoszeniu Ewangelii i dialogu międzyreligijnym
568 II,18 | wytwarza się między Jezusem a głównymi ugrupowaniami religijnymi
569 IV,48 | nieustannie spływa z Chrystusa - Głowy na Jego mistyczne Ciało.
570 IV,45 | która respektuje w pełni godność i odpowiedzialność każdego
571 IV,53 | której można było zapewnić godziwy przebieg wydarzeń jubileuszowych.
572 II,28 | dni ciała swego zanosił On gorące prośby i błagania do Tego,
573 I,15 | która często staje się gorączkowa i łatwo może się przerodzić
574 Zak,59 | nagrodzie, do jakiej Bóg wzywa w górę w Chrystusie Jezusie» (Flp
575 IV,48 | Ciała Chrystusa.~Równie gorliwie należy rozwijać dialog ekumeniczny
576 III,34 | kultywowali je ze szczerą gorliwością. Byłoby jednak błędem sądzić,
577 IV,42 | posiadali wiarę, która «góry przenosi», ale nie mieli
578 I,13 | spotkałem się z niezwykłą gościnnością nie tylko ze strony synów
579 IV,51 | służbą kulturze, polityce, gospodarce i rodzinie, aby wszędzie
580 IV,53 | prowadzących działalność gospodarczą ofiarowało hojną pomoc,
581 IV,50 | jakie niesie z sobą rozwój gospodarczy, kulturowy i techniczny,
582 III,40 | świadectwo wielkoduszności i gotowości do służby. Musimy umieć
583 Zak,59 | zastanie nas czuwających, gotowych rozpoznać Jego oblicze i
584 II,16 | apostoła Filipa przez kilku Greków, którzy przybyli do Jerozolimy
585 II,18 | śmierci, opisują Jego pusty grób i idą za Nim szlakiem kolejnych
586 I,8 | przybywali do Rzymu, do grobów Apostołów, niezliczeni synowie
587 Intro,3 | każdym z tych Kościołów, gdy gromadzi się wokół swego biskupa
588 II,18 | Ewangeliści starali się gromadzić wiarygodne świadectwa (por.
589 I,9 | Liczne spotkania jubileuszowe gromadziły bardzo różne kategorie osób,
590 I,11 | dokonałem wraz z bardzo liczną grupą biskupów z całego świata,
591 II,18 | por. Mk 3, 13-19), oraz grupę kobiet, które im usługują (
592 III,40 | powierzyć jedynie wąskiej grupie «specjalistów», ale będzie
593 III,31 | formami pomocy indywidualnej i grupowej oraz z nowszymi formami
594 II,26 | sprzeciwiać się Jego miłości przez grzech. Jego męka jest przede wszystkim
595 I,4 | tysiące lat, ale dla człowieka grzesznego, potrzebującego miłosierdzia -
596 I,6 | do Kościoła należą także grzesznicy, to jest on «święty i zarazem
597 Zak,58 | przedstawiałem Ją i przyzywałem jako «Gwiazdę nowej ewangelizacji». I
598 IV,54(38) | Ecclesia, quod suum lumen non habeat, sed ab Unigenito Dei Filio,
599 IV,46 | partykularnych, działały w pełnej harmonii ze wspólnotą kościelną i
600 I,12 | narodów i kultur, łączą się harmonijnie w « powszechności» Kościoła,
601 II,28 | jak przypomina List do Hebrajczyków: «Z głośnym wołaniem i płaczem
602 IV,45 | współdziałania uwypukla hierarchiczną strukturę Kościoła oraz
603 II,17 | w Nowym, co pozwala św. Hieronimowi orzec stanowczo, że «nieznajomość
604 II,26 | nieprzeniknionej głębi unii hipostatycznej.~
605 I,15 | postrzegamy jako postać historyczną i jako tajemnicę, i którego
606 II,17 | przez konkretne świadectwo historyczne: świadectwo prawdziwe, które
607 IV,42 | na drodze swego rozwoju historycznego będzie potrzebował wielu
608 III,29 | dzieje się od początku - w historycznej rzeczywistości każdej wspólnoty
609 II,22 | umniejszania lub relatywizowania historyczności człowieczeństwa Jezusa.
610 II,18 | Nazarejczyka ma solidny fundament historyczny, ponieważ tworząc go Ewangeliści
611 I,7 | którzy są znanymi postaciami historycznymi, jak i w życiu skromnych
612 IV,53 | działalność gospodarczą ofiarowało hojną pomoc, dzięki której można
613 IV,42 | Paweł przypomina nam o tym w hymnie o miłości: nawet gdybyśmy
614 III,31 | należy mylnie pojmować tego ideału doskonałości jako swego
615 III,31 | duszpasterskiego nadrzędnej idei świetości to decyzja brzemienna
616 IV,45(30) | Reguła III, 3: « Ideo autem omnes ad consilium
617 Zak,58 | byśmy wyruszyli w drogę: «Idźcie więc i nauczajcie wszystkie
618 Zak,58 | przyspieszyć kroku. Drogi, którymi idzie każdy z nas i każdy z naszych
619 II,28 | i swoją radość. «Dulcis Iesu memoria, dans vera cordis
620 IV,56 | niedawnej deklaracji Dominus Iesus, nie może być przedmiotem
621 IV,53(37) | Św. Ignacy Antiocheński, List do Rzymian,
622 IV,57 | aby zastanowił się, na ile nauka Soboru została przyjęta. 44
623 II,19 | powstawały w ich umysłach, ilekroć zastanawiali się nad Jego
624 I,6 | wizerunek Ukrzyżowanego, w imieniu Kościoła prosiłem o przebaczenie
625 IV,56 | niezliczonych wymiarów i implikacji dla życia i dziejów człowieka,
626 I,4(2) | Bulla Incarnationis mysterium (29 listopada
627 III,38 | swoją przestrzeń na modlitwę indywidualną i wspólnotową, to zastosujemy
628 III,31 | oczywiste, że istnieją różne indywidualne drogi do świętości, wymagające
629 IV,52 | skupionej na wewnętrznych, indywidualnych przeżyciach, którą trudno
630 III,41 | prowadzonej z ufnością i z twórczą inicjatywą - niech będzie dla nas oparciem
631 III,40 | lepiej zaspokajać tę potrzebę inkulturacji. Pozostając w pełni sobą
632 III,41 | świadków, którzy w taki czy inny sposób potrafili żyć Ewangelią
633 IV,45 | właściwą sobie treścią formę instytucjonalną, zalecając postawę zaufania
634 III,38 | wszystkie zasoby naszej inteligencji i zdolności działania. Biada
635 IV,54(38) | pisze Św. Augustyn: « Luna intellegitur Ecclesia, quod suum lumen
636 IV,51 | wynikających z wiary, ale interpretuje i chroni wartości zakorzenione
637 Intro | Intro~
638 II,27 | łatwiej przyswoić sobie intuicje wiary, a to dzięki szczególnemu
639 IV,50 | wymaga może jeszcze większej inwencji twórczej. Potrzebna jest
640 III,40 | docenić tę krzepiącą postawę, inwestując ten entuzjazm młodych jako
641 II,17(8) | Christi est »: Comm. in Is., Prol.: PL 24, 17. ~
642 III,40 | wieków temu, przestało już istnieć «społeczeństwo chrześcijańskie»,
643 III,31 | Ale jest też oczywiste, że istnieją różne indywidualne drogi
644 I,10 | ekonomicznych i socjalnych istniejących w świecie pracy oraz o konsekwentne
645 III,32 | Ta wzajemność jest samą istotą, jest duszą życia chrześcijańskiego
646 I,14 | wierzycielskich podjęły decyzje o istotnej redukcji zadłużenia dwustronnego,
647 IV,53 | miłosierdzia. Małym, ale istotnym: Jubileusz sprawił, że cały
648 IV,46 | do głębszej refleksji nad istotnymi wartościami życia, które
649 IV,45(30) | vocari diximus, quia saepe iuniori Dominus revelat quod melius
650 IV | IV~Świadkowie miłości~
651 I,4 | odnosząc do siebie proroctwo Izajasza: «Dziś spełniły się te słowa
652 II,19 | już wcześniej w dziejach Izraela. W rzeczywistości Jezus
653 I,5 | zechciał zawrzeć przymierze z Izraelem i w ten sposób przygotować
654 I,13 | ale także społeczności izraelskiej i palestyńskiej. Przejmującym
655 III,29 | przekonaniu, że można znaleźć jakąś magiczną formułę, która
656 IV,53 | religijne było jak najdalsze od jakichkolwiek pozorów spekulacji ekonomicznej.
657 III,30 | wszyscy chrześcijanie jakiegokolwiek stanu i zawodu powołani
658 I,15 | upoważnia nas bynajmniej do jakiegoś zwyczajnego zadowolenia,
659 IV,53 | przybyć na Jubileusz - także jakieś dzieło, które stanowiłoby
660 III,34 | religii, czy oddając się wręcz jakimś osobliwym zabobonom.~Trzeba
661 IV,49 | wcielenie swoje zjednoczył się jakoś z każdym człowiekiem».35
662 IV,50 | odczuwany jako poniżająca jałmużna, ale jako świadectwo braterskiej
663 II,22 | 1, 14). Ta zdumiewająca Janowa wizja tajemnicy Chrystusa
664 I,6 | ewangeliczny duch nie zawsze jaśniał pełnym blaskiem. Nie sposób
665 Intro,3 | Piotrową, aby w Kościele jaśniała coraz bardziej różnorodność
666 II,18 | radości, spotykają Go żywego i jaśniejącego chwałą, otrzymują od Niego
667 II,19 | w odpowiedzi słyszy, że «jedni za Jana Chrzciciela, inni
668 IV,45 | nawzajem i z jednej strony jednoczą ich a priori we wszystkich
669 II,21(10) | świętymi Ojcami, uczymy jednogłośnie wyznawać, że jest jeden
670 IV,46 | Jedność Kościoła nie oznacza jednolitości, ale połączenie w organiczną
671 III,30 | jako ludu «zjednoczonego jednością Ojca i Syna, i Ducha Świętego»,15
672 III,39 | odwołują się dziś do niego jednostki i wspólnoty. Również wielu
673 IV,42 | Chrystusa na ten temat są zbyt jednoznaczne, aby można było umniejszać
674 IV,49 | człowiekiem».35 Jednakże wedle jednoznacznych słów Ewangelii jest On w
675 II,26 | Właśnie ze względu na tylko Jemu dostępne poznanie i doświadczenie
676 II,19 | Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków» (
677 IV,53 | pierwotnym Kościele wspólnota jerozolimska dała niechrześcijanom wzruszający
678 III,29 | swą pełnię w niebiańskim Jeruzalem. Program ten nie zmienia
679 IV,49 | byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście
680 II,23(12) | złączony ze stworzeniem, jeśliby Syn nie był prawdziwym Bogiem »,
681 II,19 | do głębi tajemnicy: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego» (
682 Zak,59 | wzywa w górę w Chrystusie Jezusie» (Flp 3, 13-14). Musimy
683 III,40 | każdego, do jego wrażliwości i języka, na wzór Pawła, który pisał: «
684 IV,42 | miłości: nawet gdybyśmy mówili językami ludzi i aniołów i posiadali
685 I,4 | wszelki dar doskonały» (Jk 1, 17).~Mam na myśli przede
686 II,18 | Galilejczyk przyjmuje w Jordanie chrzest od Jana Chrzciciela,
687 II,24 | niepokojem szukała Go wraz z Józefem, Jezus odpowiada bez wahania: «
688 II,18 | wschodzi nowa, promienna jutrzenka nieprzemijającego dnia.
689 Zak,58 | wskazuję na Nią jako promienną Jutrzenkę i niezawodną Przewodniczkę
690 IV,45 | przewidziane przez Prawo Kanoniczne, takie jak Rady kapłańskie
691 I,7 | rokiem beatyfikacji lub kanonizacji. Świętość - zarówno w życiu
692 III,31 | pozwolił mi beatyfikować i kanonizować w minionych latach tak wielu
693 IV,45 | relacjach między biskupami, kapłanami i diakonami, między duszpasterzami
694 I,10 | nauczyciele akademiccy, biskupi i kapłani oraz osoby konsekrowane,
695 IV,45 | Kanoniczne, takie jak Rady kapłańskie i duszpasterskie. Jak wiadomo,
696 IV,46 | kościelnym. Obok posługi kapłańskiej także inne posługi ustanowione
697 IV,46 | wielkodusznie wspomagać powołania do kapłaństwa i do szczególnej konsekracji,
698 III,37 | konsekwentnie. Drodzy Bracia w kapłaństwie, nie możemy się zniechęcać
699 I,12 | wizytę Jego Świątobliwości Karekina II, Najwyższego Patriarchy-Katolikosa
700 IV,43 | bezwzględne dążenie do kariery, nieufność, zazdrość. Nie
701 III,40 | Głoszenie słowa Bożego~40. Mamy karmić się słowem, aby być «sługami
702 I,10 | więźniami w rzymskim zakładzie karnym Regina Caeli. W ich oczach
703 II,27 | Opatrzności Bóg Ojciec ukazuje Katarzynie ze Sieny, że w świętych
704 IV,51 | któremu zagraża często widmo katastrofalnych wojen? Czy wreszcie wobec
705 III,29 | wspólną dla całego Kościoła katechezę o tematyce trynitarnej,
706 II,17 | służyć przede wszystkim katechezie - przekazują nam w sposób
707 III,31 | powierzchowną religijnością. Zadać katechumenowi pytanie: «Czy chcesz przyjąć
708 I,9 | gromadziły bardzo różne kategorie osób, których naprawdę masowe
709 I,10 | Pielgrzymi różnych kategorii~10. Nie mam oczywiście możliwości,
710 Intro,3 | i działa jeden, święty, katolicki i apostolski Kościół Chrystusowy ».1
711 III,33(18)| List do Biskupów Kościoła katolickiego o niektórych aspektach medytacji
712 IV,48 | konkretnej formie w Kościele katolickim mimo typowych ludzkich ograniczeń,
713 IV,53 | Miłosierdzie okazane w centrum katolicyzmu winno teraz w pewien sposób
714 II,18 | Jego religijności, która kazała Mu udawać się wraz z krewnymi
715 III,31 | na jego drodze radykalizm Kazania na Górze: «Bądźcie więc
716 II,22 | jawi się rzeczywiście jako kenoza, czyli «ogołocenie się»
717 II,21 | nieustannie wzywa Kościół, tak jak kiedyś apostoła Tomasza, aby dotykał
718 II,25 | Niego - jeśli to możliwe - kielich cierpienia (por. Mk 14,
719 Intro,3 | Wielokrotnie w minionych miesiącach kierowaliśmy wzrok ku nowemu tysiącleciu,
720 I,10 | pracy oraz o konsekwentne kierowanie procesami globalizacji ekonomicznej
721 IV,45 | duszpasterskie. Jak wiadomo, nie kierują się one zasadami demokracji
722 IV,50 | ukrytego wezwania, jakie On kieruje do niego ze świata ubóstwa.
723 III,39 | stawia pytania, wskazuje kierunek, kształtuje życie.~
724 I,15 | pragnę podzielić się z wami kilkoma refleksjami nad tajemnicą
725 II,16 | do apostoła Filipa przez kilku Greków, którzy przybyli
726 I,10 | spotkanie ze światem teatru, kina, telewizji i muzyki, który
727 II,23 | trynitarnym. Ojcowie Kościoła kładli wielki nacisk na ten soteriologiczny
728 II,21 | tożsamość Chrystusa, zgodnie z klasyczną formułą Soboru Chalcedońskiego (
729 II,21 | Kościół, podobnie jak Tomasz, klęka ze czcią przed Zmartwychwstałym,
730 II,25 | stój z dala ode mnie, bo klęska jest blisko, a nie ma wspomożyciela» (
731 II,22 | Jednakże według wiary Kościoła kluczowe i nieodzowne jest twierdzenie,
732 III,38 | wspólnotową, to zastosujemy się do kluczowej zasady chrześcijańskiej
733 III,34 | stało się w pewien sposób kluczowym elementem wszelkich programów
734 II,18 | Mk 3, 13-19), oraz grupę kobiet, które im usługują (por.
735 IV,47 | więź między mężczyzną a kobietą - więź wzajemna i całkowita,
736 III,29 | którego mamy poznawać, kochać i naśladować, aby żyć w
737 II,28 | Panie, Ty wiesz, że Cię kocham» (J 21, 15-17). Czyni to
738 IV,42 | partykularnych: komunia (koinonìa), będąca ucieleśnieniem
739 II,25 | może jedynie adorować na kolanach.~Stoi nam przed oczyma przejmująca
740 II,22 | Jezusa zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich
741 III,29 | powszechnej już praktyce kolegialnej współpracy biskupów w ramach
742 IV,44 | ściśle z nią związana - kolegialność biskupów. Fundamentem i
743 III,30 | Dar jednak staje się z kolei zadaniem, któremu winno
744 I,10 | wspominać tu szczegółowo kolejne wydarzenia jubileuszowe.
745 I,9 | sprawowanej w Tor Vergata.~Kolejny raz młodzi okazali się szczególnym
746 I,7 | kościelnych w sugestywnej scenerii Koloseum, które jest symbolem dawnych
747 IV,52 | respektujący jej autonomię i kompetencje, zgodnie z zaleceniami nauki
748 IV,45 | najmłodszych: «Często Pan objawia komuś młodszemu, co jest najlepsze».30
749 II,27 | radości Trójcy, ale Jego konanie nie było przez to mniej
750 II,27 | agonię w zjednoczeniu z konaniem Jezusa, doświadczając w
751 IV,51 | tym na pewną dyskusyjną koncepcję solidarności, która prowadzi
752 II,18 | nieprzemijającego dnia. Końcowe rozdziały Ewangelii ukazują
753 III,38 | przedsięwzięcia duszpasterskie kończą się niepowodzeniem, pozostawiając
754 Intro,1 | nowego tysiąclecia, gdy kończy się rok Wielkiego Jubileuszu,
755 IV,57 | przyjęta. 44 Czy to uczyniono? Konferencja, jaka odbyła się w Watykanie,
756 I,6 | potrzebujący oczyszczenia».4 Konferencje naukowe pomogły nam skupić
757 II,18 | epoki, aż po ostateczny konflikt, którego dramatyczny epilog
758 I,5 | i Ostatniego, Początek i Koniec» (por. Ap 22,13). Zaś kontemplując
759 IV,46 | konsumpcjonizm i laicyzację. Należy koniecznie tworzyć rozległe i rozbudowane
760 IV,44 | wykorzystać możliwości tych koniecznych instytucji służących komunii,
761 III,29 | zbawi nas żadna formuła, ale konkretna Osoba oraz pewność, jaką
762 I,14 | świat, wyrażającej się w konkretnym działaniu. Szczególne znaczenie
763 IV,51 | miłosierdzia stanie się w konsekwencji także służbą kulturze, polityce,
764 I,10 | istniejących w świecie pracy oraz o konsekwentne kierowanie procesami globalizacji
765 III,37 | ufnością, bardziej twórczo i konsekwentnie. Drodzy Bracia w kapłaństwie,
766 I,12 | Ekumenicznego Patriarchatu Konstantynopola, w obecności przedstawicieli
767 III,30 | programowych V rozdziału Konstytucji dogmatycznej o Kościele
768 IV,45 | zachęca ich do jak najszerszej konsultacji z całym Ludem Bożym. Znamienna
769 IV,46 | religijnego wyjałowienia przez konsumpcjonizm i laicyzację. Należy koniecznie
770 Intro,3 | zespala ją z określonym kontekstem i kulturą.~To zakorzenianie
771 II,16 | pierwsi nie byli tymi, którzy kontemplują oblicze Chrystusa. Wielki
772 I,5 | Koniec» (por. Ap 22,13). Zaś kontemplując Chrystusa wielbiliśmy zarazem
773 Zak,58 | Dzisiaj Chrystus, którego kontemplujemy i miłujemy, znów wzywa nas,
774 IV,51 | zwłaszcza w tych delikatnych i kontrowersyjnych dziedzinach, trzeba wykonać
775 III,29 | taki był też cel zgromadzeń kontynentalnych Synodu biskupów, które obradowały
776 I,7 | pochodzących z wszystkich kontynentów globu - okazała się rzeczywistością,
777 IV,50 | ten sposób będzie można kontynuować tradycję miłosierdzia, która
778 IV,55 | religii. Dialog musi być kontynuowany. W warunkach daleko posuniętego
779 III,34 | modlitwą. Trzeba również korzystać z należytą roztropnością
780 III,39 | oddaje się jego lekturze, korzystając z cennej pomocy opracowań
781 IV,46 | pełnej harmonii ze wspólnotą kościelną i okazywały posłuszeństwo
782 IV,52 | wysiłek podjęło Magisterium kościelne, zwłaszcza w XX w., aby
783 IV,46 | czynnego udziału w życiu kościelnym. Obok posługi kapłańskiej
784 IV,45 | stowarzyszeniami i ruchami kościelnymi. W tym celu należy coraz
785 III,29 | wspólnot diecezjalnych z Kościołami sąsiednimi oraz z całym
786 I,14 | wielostronnego, zaciągniętego przez kraje najuboższe wobec międzynarodowych
787 IV,50 | znaleźć schronienie?~Ten krajobraz ubóstwa może poszerzać się
788 II,21 | przybliżyć się niejako do krawędzi niezgłębionej tajemnicy.
789 IV,51 | poczęcia aż do naturalnego kresu. Podobnie też służba człowiekowi
790 II,18 | kazała Mu udawać się wraz z krewnymi z doroczną pielgrzymką do
791 I,8 | jak powiada św. Augustyn - kroczy «pośród prześladowań świata
792 Zak,58 | stulecia, musimy przyspieszyć kroku. Drogi, którymi idzie każdy
793 III,35 | wyrwać go z ręki Chrystusa, «Króla królów i Pana panów» (por.
794 IV,50 | głoszenia dobrej nowiny o Królestwie Bożym? Bez tak rozumianej
795 I,5 | tajemniczą godziną, w której Królestwo Boże przybliżyło się (por.
796 III,35 | z ręki Chrystusa, «Króla królów i Pana panów» (por. Ap 19,
797 I,5 | Tobie, Jezu Chryste, Ty królujesz dziś i na wieki». Śpiewając
798 III,37 | nie zanikły bynajmniej w krótkim okresie, jaki dzieli nas
799 III,37 | w obliczu współczesnych kryzysów! Dary Boże - a Sakramenty
800 III,37 | wszelkimi siłami przeciwdziałać kryzysowi «świadomości grzechu »,
801 III,40 | Musimy umieć docenić tę krzepiącą postawę, inwestując ten
802 IV,43 | konkretnych przedsięwzięć, należy krzewić duchowość komunii, podkreślając
803 I,9 | trudne i naznaczone przez Krzyż. Dlatego odpowiadając na
804 III,39 | poprzez rozpowszechnianie księgi Pisma Świętego w rodzinach.
805 Intro,2 | Watykanskiego II - do refleksji nad kształtem swojej odnowy, aby dzięki
806 III,33 | braci i daje nam zdolność kształtowania historii wedle zamysłu Bożego. 18~
807 I,15 | Jezus sam napomina nas: «Ktokolwiek przykłada rękę do pługa,
808 III,34 | namiastek», wybierając którąś z innych religii, czy oddając
809 I,4 | spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli » (Łk 4, 21). Minęły
810 I,8 | wydarzenia. Czyż bowiem zdoła ktoś zmierzyć wielkie dzieła
811 I,4 | potrzebującego miłosierdzia - a któż nim nie jest? - wciąż źródłem
812 Intro,3 | określonym kontekstem i kulturą.~To zakorzenianie się Kościoła
813 III,29 | kontekstach i w różnych kulturach? Ten bogaty dorobek refleksji
814 IV,55 | daleko posuniętego pluralizmu kulturowego i religijnego, jakiego można
815 IV,50 | sobą rozwój gospodarczy, kulturowy i techniczny, który niewielu
816 II,22 | kontekstach historycznych i kulturowych występowała raczej tendencja
817 IV,45 | Przestrzenie komunii należy kultywować i poszerzać każdego dnia
818 III,34 | kontemplacji, jest zatem ważne, aby kultywowali je ze szczerą gorliwością.
819 III,36 | nieustannie głosi się i kultywuje komunię. Właśnie poprzez
820 IV,44 | uczyniono też na polu reformy Kurii Rzymskiej, organizacji Synodów,
821 I,12 | wszystkich narodów i kultur, łączą się harmonijnie w « powszechności»
822 II,24 | momencie ma On świadomość, że łączy Go z Bogiem wyjątkowa więź,
823 IV,46 | wyjałowienia przez konsumpcjonizm i laicyzację. Należy koniecznie tworzyć
824 III,33 | mimo rozległych procesów laicyzacji obserwujemy dziś w świecie
825 II,24 | w mądrości, w latach i w łasce» (Łk 2, 52), to również
826 II,19 | przez mniej więcej trzy lata, a który teraz ukazywał
827 I,9 | ich na placu św. Jana na Lateranie i na placu św. Piotra. Później
828 II,27 | wskazań, które pozwalają nam łatwiej przyswoić sobie intuicje
829 III,29 | zgodności będzie z pewnością łatwiejsze dzięki powszechnej już praktyce
830 I,15 | często staje się gorączkowa i łatwo może się przerodzić w «działanie
831 III,39 | nadal aktualną tradycją lectio divina, pomagającą odnaleźć
832 IV,50 | najbardziej podstawowej opieki lekarskiej, pozbawieni domu, w którym
833 IV,46 | nie gaście, proroctwa nie lekceważcie. Wszystko badajcie, a co
834 IV,51 | biotechnologii, nie może nigdy lekceważyć podstawowych wymogów etyki,
835 III,29 | i optymizmu, chociaż nie lekceważymy trudności. Nie ulegamy bynajmniej
836 I,8 | nich, złożoną z radości, lęków i cierpień; historię, w
837 III,39 | świeckich oddaje się jego lekturze, korzystając z cennej pomocy
838 II,26 | Siostry, nie wyraża zatem lęku i rozpaczy, ale jest modlitwą
839 II,25 | na krzyżu: «Eloi, Eloi, lema sabachthani, to znaczy:
840 IV,48 | pomagającym przezwyciężać nasze lenistwo i ciasnotę serca. Właśnie
841 I,12 | ekumenicznej. Czyż bowiem może być lepsza sposobność niż wspólne świętowanie
842 I,9 | podziękowania. Niezależnie jednak od liczebności pielgrzymów wielokrotnie
843 I,11 | dokonałem wraz z bardzo liczną grupą biskupów z całego
844 I,12 | wszystkich Ormian. Ponadto liczni wierni z innych Kościołów
845 Zak,58 | kilka miesięcy temu, wraz z licznymi biskupami przybyłymi do
846 Zak,58 | pierwszych chrześcijan: możemy liczyć na moc tego samego Ducha,
847 Intro,1 | por. J 4, 14). Jest to litościwa miłość Ojca, która w Chrystusie
848 IV,54(38) | Unigenito Dei Filio, qui multis locis in Sanctis Scripturis allegorice
849 Intro,1 | skończywszy przemawiać do tłumów z łodzi Szymona, wezwał Apostoła,
850 I,14 | ostatnich wpisywał się w logikę samego Jubileuszu, gdyż
851 III,32 | Uczyć się tej trynitarnej logiki chrześcijańskiej modlitwy,
852 Intro,3 | zachęcić wszystkie Kościoły lokalne. W każdym z tych Kościołów,
853 I,5 | przygotować narodziny Syna z łona Maryi «w pełni czasu » (
854 IV,51 | zasady, od których zależy los człowieka i przyszłość cywilizacji.~
855 I,11 | Jej macierzyńską opiekę losy ludzi nowego tysiąclecia.~
856 I,4 | Królestwa Bożego dobremu łotrowi: «Zaprawdę, powiadam ci:
857 III,34 | należytą roztropnością z form ludowych, ale nade wszystko wychowywać
858 IV,56 | wzbudza także w powszechnym ludzkim doświadczeniu, mimo jego
859 II,23 | który wzywa odkupioną ludzkość do udziału w Jego Boskim
860 IV,55 | w wielu okresach dziejów ludzkości. Imię jedynego Boga musi
861 II,18 | Ducha Świętego pojęli po ludzku zaskakującą prawdę o dziewiczych
862 IV,43 | nieufność, zazdrość. Nie łudźmy się: bez takiej postawy
863 II,27(14) | Colloqui. Quaderno giallo, 6 luglio 1897: Opere complete, Citt
864 IV,54(38) | przykład pisze Św. Augustyn: « Luna intellegitur Ecclesia, quod
865 IV,54 | Na tym polega mysterium lunae, które Ojcowie Kościoła
866 I,13 | Liturgii Słowa» celebrowanej 23 lutego w watykanskiej Auli Pawła
867 II,28 | idąc śladami Piotra, który łzami okupił swoje zaparcie się
868 I,11 | świata, oddając pod Jej macierzyńską opiekę losy ludzi nowego
869 IV,45 | Duch Boży».31~Jeśli zatem mądre prawodawstwo, ustanawiając
870 III,29 | że można znaleźć jakąś magiczną formułę, która pozwoli rozwiązać
871 III,29 | działania duszpasterskie, mające umożliwić owocne przeżycie
872 IV,50 | skazani na analfabetyzm, nie mający dostępu do najbardziej podstawowej
873 I,9 | dwuznaczności - wartościami, mającymi swą pełnię w Chrystusie.
874 III,36 | chrześcijanie stają się «małą trzódką» (por. Łk 12, 32).
875 I,15 | niepokoisz o wiele, a potrzeba [mało albo] tylko jednego» (Łk
876 III,31 | człowieka pogodzonego z własną małością, zadowalającego się minimalistyczną
877 IV,47 | początku» (por. Mt 19, 8). W małżeństwie, wyniesionym do godności
878 II,18 | narodzinach Jezusa z Maryi, małżonki Józefa. Od tych, którzy
879 IV,47 | potrzebami ludzi - samych małżonków, a nade wszystko dzieci,
880 Zak,58 | Mt 28, 19). Ten misyjny mandat wprowadza nas w trzecie
881 Intro,1 | wołanie Kościoła i Ducha: «Marana tha - Przyjdź, Panie Jezu» (
882 I,6 | przejmującej Liturgii z 12 marca 2000 r., podczas której
883 I,15 | jakimi Jezus napomniał Martę: «Marto, Marto, troszczysz
884 III,41 | męczennikach zasiew życia: Sanguis martyrum semen christianorum. 25
885 I,9 | kategorie osób, których naprawdę masowe uczestnictwo wystawiało
886 I,14 | odebrane wcześniej dobra materialne. Z satysfakcją obserwuję,
887 IV,50 | także środowisk i grup ludzi materialnie zasobnych, którym wszakże
888 IV,49 | wszelkimi potrzebami duchowymi i materialnymi.~
889 II,20 | przekonaniem iść jego śladami? Mateusz udziela nam cennej wskazówki
890 II,24 | właściwa «synowi». Kiedy bowiem Matka zwraca Mu uwagę, z jakim
891 I,11 | również wspomnienia Jego Matki? Maryja była obecna w uroczystościach
892 I,13 | Ścianie Płaczu oraz wizyta w Mauzoleum Yad Vashem, które jest wstrząsającym
893 IV,43 | Stałyby się bezdusznymi mechanizmami, raczej pozorami komunii
894 Zak,59 | mną, pędzę ku wyznaczonej mecie, ku nagrodzie, do jakiej
895 I,7 | wielką rzeszę świętych i męczenników. Dla niektórych z nich Rok
896 III,33(18)| katolickiego o niektórych aspektach medytacji chrześcijańskiej Orationis
897 II,26 | miłości przez grzech. Jego męka jest przede wszystkim straszliwą
898 II,26 | radości i szczęścia, oraz mękę konania aż po ostateczny
899 II,24 | próbie. Ale nawet dramat męki i śmierci nie zdoła podważyć
900 IV,45(30) | iuniori Dominus revelat quod melius est ». ~
901 II,28 | swoją radość. «Dulcis Iesu memoria, dans vera cordis gaudia»:
902 III,29 | elementy programu - cele i metody pracy, zasady formacji i
903 I,12 | Prymasa Anglikańskiego i Metropolitę z Ekumenicznego Patriarchatu
904 II,19 | potrafi postawić Go ponad mężami Bożymi, którzy wystąpili
905 IV,47 | małżeństwa, więź między mężczyzną a kobietą - więź wzajemna
906 I,13 | Pawła VI. Niedługo potem miała miejsce już prawdziwa pielgrzymka
907 II,17 | procesowi redakcyjnemu i choć miały służyć przede wszystkim
908 IV,57 | Kościołach partykularnych. W miarę upływu lat teksty soborowe
909 IV,57 | poznawane i przyswajane jako miarodajne i normatywne teksty Magisterium,
910 IV,46 | okazywały posłuszeństwo miarodajnym wskazaniom pasterzy. Ale
911 III,31 | dążenie do tej «wysokiej miary » zwyczajnego życia chrześcijańskiego.
912 I,12 | tutaj w Rzymie. Wieczne Miasto raz jeszcze odegrało swą
913 IV,45(29) | Duchowieństwa i inne, Instr. międzydykasterialna o niektórych kwestiach dotyczących
914 I,14 | przez kraje najuboższe wobec międzynarodowych instytucji finansowych.
915 IV,56 | znajdują zbawienie. Dialog międzyreligijny «nie może po prostu zastąpić
916 IV,56(40) | głoszeniu Ewangelii i dialogu międzyreligijnym Dialogo e annuncio: riflessioni
917 I,13 | a następnie udać się do miejsc, które uświęcił swą obecnością
918 I,13 | za nas życie. W tamtych miejscach, nadal bardzo niespokojnych
919 III,36 | przeciwdziała jej rozproszeniu. Jest miejscem uprzywilejowanym, w którym
920 I,13 | zawarciu pierwszego Przymierza. Miesiąc później na nowo wyruszyłem
921 Intro,3 | Wielokrotnie w minionych miesiącach kierowaliśmy wzrok ku nowemu
922 Zak,58 | Maryja Panna, której kilka miesięcy temu, wraz z licznymi biskupami
923 IV,48 | dobrze i jak miło, gdy bracia mieszkają razem» (Ps 133 [132], 1).~
924 II,21 | ciało, chwała Boża i jej mieszkanie między ludźmi! Właśnie w
925 I,8 | tu raczej przyjąć postawę milczącej adoracji, ufając pokornie
926 II,20 | łaski. Tylko doświadczenie milczenia i modlitwy stwarza odpowiednie
927 I,10 | dniach roku, miało miejsce miłe spotkanie ze światem teatru,
928 I,5 | nie ulegając bynajmniej milenarystycznym mrzonkom. Chrześcijaństwo
929 I,14 | ekonomicznej i życiowej milionów ludzi.~
930 IV,50 | ogromne możliwości, natomiast miliony ludzi nie tylko pozostawia
931 IV,48 | głosem: «Oto jak dobrze i jak miło, gdy bracia mieszkają razem» (
932 III,37 | którym Bóg ukazuje nam swoje miłosierne serce i w pełni jedna nas
933 I,4 | nam niejako dotykać ręką miłosiernej obecności Boga, od którego
934 III,33 | mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie» (J
935 III,33 | Chrystusa: «Kto (...) Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez
936 Zak,58 | którego kontemplujemy i miłujemy, znów wzywa nas, byśmy wyruszyli
937 I,4 | któreście słyszeli » (Łk 4, 21). Minęły dwa tysiące lat, ale dla
938 III,31 | małością, zadowalającego się minimalistyczną etyką i powierzchowną religijnością.
939 IV,45(29) | współpracy wiernych świeckich w ministerialnej posłudze kapłanów Ecclesiae
940 IV,54 | Dialog i misja~54. Nowe stulecie i nowe
941 IV,56 | zaś podstawowym zadaniem missio ad gentes pozostaje głoszenie,
942 III,32 | sztukę od samego boskiego Mistrza, jak pierwsi uczniowie: «
943 IV,48 | Chrystusa - Głowy na Jego mistyczne Ciało. Modlitwa Jezusa w
944 IV,43 | dzięki głębokiej jedności mistycznego Ciała, a zatem postrzegania
945 III,33 | radości, przeżywanej przez mistyków jako «unia oblubieńcza».
946 IV,45 | Często Pan objawia komuś młodszemu, co jest najlepsze».30 Zaś
947 I,9 | przyjaźni? Jeżeli ukazuje się młodym prawdziwe oblicze Chrystusa,
948 I,9 | którym Rzym stał się «młody z młodymi». Nie sposób też zapomnieć
949 I,9 | Tor Vergata.~Kolejny raz młodzi okazali się szczególnym
950 IV,49 | Chrystusa. Te słowa, w nie mniejszym stopniu niż wierność prawdzie,
951 Intro,1 | zagarnęli (...) wielkie mnóstwo ryb» (Łk 5, 6).~Duc in altum!
952 III,38 | przeniknąć nas z całą swoją mocą: Duc in altum! W czasie
953 I,9 | obraz Jubileuszu Roku 2000 mocniej niż inne utkwi nam w pamięci,
954 III,32 | uczniowie: «Panie, naucz nas się modlić» (Łk 11, 1). W modlitwie
955 III,38 | wyrazi się przez odnowę życia modlitewnego.~
956 I,13 | do Ziemi Świętej~13. Czyż mógłbym też nie wspomnieć o «moim»
957 IV,51 | Współczesne wyzwania~51. A czyż moglibyśmy pozostawać obojętni wobec
958 I,5 | początkiem nowego tysiąclecia mogliśmy z pewnością wyraźniej dostrzec
959 Intro,2 | zatem zwrócić się do was, moi drodzy i wraz z wami śpiewać
960 I,13 | mógłbym też nie wspomnieć o «moim» osobistym Jubileuszu obchodzonym
961 IV,42 | poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie
962 Intro,3 | dążenie do tego celu także moją posługę Piotrową, aby w
963 II,27 | Twoje ręce powierzam ducha mojego» (Łk 23, 46).~
964 I,4 | wymiarach, osiągając w pewnych momentach szczególną głębię, co pozwoliło
965 I,10 | pozytywnych treści, zdrowych moralnie, zdolnych przepełniać życie
966 IV,48 | chrześcijańskiej wiary i moralności, współpraca na polu charytatywnym,
967 I,12 | 12. Jest zrozumiałe, że mówiąc o Jubileuszu patrzę nań
968 III,29 | Jerozolimie zaraz po jego mowie wygłoszonej w dniu Pięćdziesiątnicy: «
969 Zak,58 | naszej drodze. Raz jeszcze mówię Jej: « Niewiasto, oto dzieci
970 IV,54 | w ten sposób to samo, co mówił Chrystus, gdy przedstawiał
971 III,29 | uwagę epokę i kulturę, aby możliwy był prawdziwy dialog i rzeczywiste
972 I,9 | za autentycznymi - mimo możliwych dwuznaczności - wartościami,
973 II,25 | udrękę i ciemność bardziej mroczną? W rzeczywistości owo bolesne «
974 I,5 | bynajmniej milenarystycznym mrzonkom. Chrześcijaństwo jest religią
975 IV,54(38) | Unigenito Dei Filio, qui multis locis in Sanctis Scripturis
976 II,25 | człowiekowi oblicze Ojca, Jezus musiał nie tylko przyjąć ludzkie
977 I,13 | wiary» (por. Rz 4, 11-16). Musiałem jednak zadowolić się jedynie
978 II,19 | tego oblicza. Uczniowie musieli już tego doświadczyć w okresie
979 IV,51 | niepopularne - ale które mimo to muszą być uwzględniane w kościelnej
980 I,13 | drogich żydom, chrześcijanom i muzułmanom.~
981 I,10 | teatru, kina, telewizji i muzyki, który z wielką siłą oddziałuje
982 III,31 | wyjaśnił, że nie należy mylnie pojmować tego ideału doskonałości
983 IV,44 | zabezpieczeniu komunii. Na myśl przychodzą tu przede wszystkim
984 IV,45 | przemyślane stanowisko.~Z myślą o tym powinniśmy przyswajać
985 III,40 | 22). Zachęcam do tego, myśląc przede wszystkim o duszpasterstwie
986 Intro,2 | początku mego Pontyfikatu myślałem o Roku Świętym 2000 jako
987 III,41 | może za bardzo przywykliśmy myśleć o męczennikach jako o kimś
988 IV,45(29) | posłudze kapłanów Ecclesiae de mysterio (15 sierpnia 1997): AAS
989 IV,47 | Kościół nie może ulegać naciskom pewnego typu kultury, nawet
990 III,30 | problematykę, to nie po to, aby nadać eklezjologii coś w rodzaju
991 IV,46 | ruchów kościelnych, ponieważ nadają one Kościołowi żywotność,
992 III,34 | uświęcenia każdego dnia i nadania mu właściwego kierunku.~
993 II,18 | 22), zaczyna przepowiadać nadejście Królestwa Bożego, nauczając
994 III,31 | programu duszpasterskiego nadrzędnej idei świetości to decyzja
995 II,24 | zachowywał szabatu, ale nadto Boga nazywał swoim Ojcem,
996 II,19 | porywająco przemawiać, ma nadzwyczajną rangę religijną, ale nie
997 III,31 | swego rodzaju wizji życia nadzwyczajnego, dostępnego jedynie wybranym «
998 IV,49 | przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie;
999 Zak,59 | ku wyznaczonej mecie, ku nagrodzie, do jakiej Bóg wzywa w górę
1000 III,29 | Nie ulegamy bynajmniej naiwnemu przekonaniu, że można znaleźć
1001 III,34 | sam zamierzam poświęcić najbliższe katechezy środowe refleksji
1002 I,14 | że rządy tych państw w najbliższym czasie zrealizują decyzje
|