1003-epoka | epoke-najbl | najce-pilne | pilny-pyta | pytan-tworc | tworz-zadlu | zadne-zywy
bold = Main text
Rozdzial, Paragraf grey = Comment text
1503 IV,51 | dzieci? Bardzo wiele jest pilnych spraw, na które serce chrześcijanina
1504 III,30 | świętości pozostaje szczególnie pilnym zadaniem duszpasterskim.~
1505 I,12 | wszystkim z perspektywy Stolicy Piotrowej. Nie zapominam jednak, że
1506 III,40 | języka, na wzór Pawła, który pisał: «Stałem się wszystkim dla
1507 II,17 | Chrystusa».8 Zachowując więź z Pismem Świętym, otwieramy się na
1508 II,17 | inspirację z tego, co mówi o Nim Pismo Święte, które od pierwszej
1509 IV,54(38) | Tak na przykład pisze Św. Augustyn: « Luna intellegitur
1510 I,8 | uroczystości wypełniały plac św. Piotra. Nierzadko przyglądałem
1511 II,28 | Hebrajczyków: «Z głośnym wołaniem i płaczem za dni ciała swego zanosił
1512 I,13 | mnie modlitwa przy Ścianie Płaczu oraz wizyta w Mauzoleum
1513 IV,52 | która zyskała już rozmiary planetarne.~Ten aspekt etyczno-społeczny
1514 IV,51 | sprawia, że rozległe obszary planety stają się niegościnne i
1515 III,38 | naszej zdolności działania i planowania. To prawda, że Pan Bóg oczekuje
1516 IV,42 | należy podjąć zdecydowane i planowe działania na płaszczyźnie
1517 III,34 | udziału w liturgii. Ułożenie planu dnia chrześcijańskiej wspólnoty
1518 IV,45 | każdego dnia i na wszystkich płaszczyznach życia poszczególnych Kościołów.
1519 IV,43 | bezpośrednio przejść na płaszczyznę działania, ale błędem byłoby
1520 III,40 | Powinniśmy wzbudzić w sobie płomiennego ducha św. Pawła, który wołał: «
1521 III,41 | dobrą glebę, wydało w nich plon stokrotny (por. Mt 13, 8.
1522 IV,42 | Kościół ma Serce i że to Serce płonie Miłością. Zrozumiałam, że
1523 IV,48 | Kościół oddychał «dwoma płucami», niech przynagla chrześcijan
1524 I,15 | Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda, nie
1525 IV,55 | warunkach daleko posuniętego pluralizmu kulturowego i religijnego,
1526 IV,50 | wszakże zagraża rozpacz płynąca z poczucia bezsensu życia,
1527 I,13 | pragnę wyrazić z serca płynące życzenie, aby jak najszybciej
1528 II,23 | Chrystusa. W Nim Bóg naprawdę pobłogosławił nam i sprawił, że «Jego
1529 IV,45 | Teologia i duchowość komunii pobudzają bowiem pasterzy i wiernych
1530 IV,46 | wychowawczych i rodzin, pobudzając do głębszej refleksji nad
1531 IV,46 | Kościół trzeciego tysiąclecia pobudzał wszystkich ochrzczonych
1532 III,40 | Ten zapał z pewnością pobudzi Kościół do nowej aktywności
1533 III,37 | darów najcenniejszych - pochodzą od Tego, który dobrze zna
1534 I,7 | świeckich i duchownych, pochodzących z wszystkich kontynentów
1535 II,22 | gdy mówi o Synu Bożym «pochodzącym według ciała z rodu Dawida » (
1536 I,8 | pośród prześladowań świata i pociech Bożych».5 Naszym oczom dostępna
1537 IV,56 | człowieka, licząc na pomoc Pocieszyciela, Ducha prawdy (por. J 14,
1538 I,5 | zbieżności tego Jubileuszu z początkiem nowego tysiąclecia mogliśmy
1539 III,35 | historii, w którym tajemnica początków spotyka się z tajemnicą
1540 IV,51 | każdej ludzkiej istoty od poczęcia aż do naturalnego kresu.
1541 IV,50 | zagraża rozpacz płynąca z poczucia bezsensu życia, niebezpieczeństwo
1542 III,34 | refleksji nad Psalmami, poczynając od Psalmów Jutrzni, poprzez
1543 III,39 | Bożego w życiu Kościoła, poczyniono z pewnością wielkie postępy
1544 III,34 | natury czyni ich bardziej podatnymi na doświadczenie kontemplacji,
1545 II,20 | własnych siłach, ale jedynie poddając się prowadzeniu łaski. Tylko
1546 IV,56 | znaki czasu»?41 Choć Kościół poddaje je starannemu i wnikliwemu
1547 I,15 | 42). W tym duchu, zanim poddam wam pod rozwagę pewne propozycje
1548 II,24 | świadomość Jezusa zostanie poddana najtrudniejszej próbie.
1549 I,14 | mają największy wpływ na podejmowane decyzje, zdołały osiągnąć
1550 IV,49 | powszechnej, skłaniając nas do podejmowania dzieł czynnej i konkretnej
1551 IV,51 | wartościowania ludzkiego życia i do podeptania godności właściwej każdej
1552 Intro,3 | gorliwość i z nowym zapałem podjął swą pracę duchową i duszpasterską.
1553 IV,52 | Wiadomo, jak wielki wysiłek podjęło Magisterium kościelne, zwłaszcza
1554 I,14 | wielu państw wierzycielskich podjęły decyzje o istotnej redukcji
1555 III,29 | zostać zmarnowany, lecz podjęty jako podstawa konkretnych
1556 II,24 | tożsamości Syna Bożego. Podkreśla to Jan, posuwając się wręcz
1557 III,39 | kiedy Sobór Watykański II podkreślił kluczową rolę słowa Bożego
1558 IV,56 | rzeczywistość, jak to zostało podkreślone także w niedawnej deklaracji
1559 IV,45 | sprawiają, że także w sprawach podlegających dyskusji udaje im się zwykle
1560 II,20 | modlitwy stwarza odpowiednie podłoże, na którym może dojrzeć
1561 IV,47 | zarazem stawać się aktywnymi podmiotami skutecznej działalności
1562 II,27 | święci doznawali czegoś podobnego do doświadczenia Jezusa
1563 III,30 | zadaniem, któremu winno być podporządkowane całe życie chrześcijanina: «
1564 III,31 | W rzeczywistości jednak podporządkowanie programu duszpasterskiego
1565 Intro,3(1)| Sobór Wat. II., Dekr. o podst. zadaniach Biskupów w Kościele
1566 III,29 | zmarnowany, lecz podjęty jako podstawa konkretnych działań.~Czeka
1567 II,27 | relacja ewangelistów stwarza podstawę do takiego rozumienia przez
1568 IV,51 | wszędzie były przestrzegane podstawowe zasady, od których zależy
1569 II,19 | tam jak gdyby pierwszego podsumowania swej misji, Jezus pyta uczniów,
1570 II,23 | Wcielenia położone zostały podwaliny antropologii, która zdolna
1571 IV,45 | zasady mądrości, która nie podważając bynajmniej autorytetu pasterzy
1572 II,24 | męki i śmierci nie zdoła podważyć Jego niewzruszonej pewności,
1573 IV,48 | Kościół jest niepodzielny. Podział powstaje na płaszczyźnie
1574 II,21(10) | pomieszania, bez zmiany, bez podziału i bez rozłączenia [...]
1575 I,9 | wszystkim słowa serdecznego podziękowania. Niezależnie jednak od liczebności
1576 I,15 | propozycje działania, pragnę podzielić się z wami kilkoma refleksjami
1577 II,22 | niebieskich i ziemskich i podziemnych. I aby wszelki język wyznał,
1578 IV,51 | on narzucić niewierzącym poglądów wynikających z wiary, ale
1579 III,39 | Bożym. Należy ją umacniać i pogłębiać, drodzy Bracia i Siostry,
1580 IV,48 | przyjmowany i nieustannie pogłębiany. Wezwanie «ut unum sint»
1581 IV,52 | przeżyciach, którą trudno byłoby pogodzić z wymogami miłosierdzia,
1582 III,31 | byłaby postawa człowieka pogodzonego z własną małością, zadowalającego
1583 II,24 | wprowadzających nas na «pogranicze» tajemnicy, którym jest
1584 II,27 | przypomina, że choć Jezus umierał pograżony w otchłani cierpienia, modlił
1585 II,21 | świadomi ograniczoności naszych pojęć i naszych słów. Przytoczona
1586 III,41 | od nas, jak gdyby było to pojęcie z przeszłości, związane
1587 II,18 | działania Ducha Świętego pojęli po ludzku zaskakującą prawdę
1588 III,31 | wyjaśnił, że nie należy mylnie pojmować tego ideału doskonałości
1589 III,30 | odkrycia jego «świętości», pojmowanej w podstawowym znaczeniu
1590 III,41 | jak z pomocą łaski Bożej pójść ich śladami.~
1591 I,9 | niejako «zaskoczeniem», bo pokazał nam obraz młodzieży, która
1592 I,10 | swojej służby jako służby pokojowi.~Z wielkim rozmachem zorganizowano
1593 II,16 | oblicza zajaśniał także pokoleniom nowego tysiąclecia?~Nasze
1594 III,35 | nadal wskazywał każdemu pokoleniu to, «co stanowi zwornik
1595 II,19 | Emaus uwierzyli dopiero po pokonaniu żmudnej drogi duchowej (
1596 II,19 | inaczej jak tylko przez wiarę, pokonując drogę, której etapy zdaje
1597 I,6 | zarazem sprawiło, że z większą pokorą i czujnością przeżywamy
1598 IV,56 | Czyż takiej właśnie postawy pokornego i ufnego otwarcia nie przyjmował
1599 I,8 | milczącej adoracji, ufając pokornie w tajemnicze działanie Boga
1600 IV,53 | wydarzeń jubileuszowych. Gdy pokryte zostaną wydatki, jakie trzeba
1601 III,37 | sakramentalnej, przyniósł nam pokrzepiające doświadczenie, którego nie
1602 Zak,58 | wyruszyli w dalszą drogę pokrzepieni nadzieją, która «zawieść
1603 I,4 | nie jest? - wciąż źródłem pokrzepienia jest owo «dzisiaj» zbawienia,
1604 II,28 | prawdziwej radości serca! Pokrzepiony tym doświadczeniem, Kościół
1605 IV,43 | por. Ga 6, 2) i odrzucania pokus egoizmu, które nieustannie
1606 IV,52 | świadectwa: należy odrzucać pokusę duchowości skupionej na
1607 I,7 | wiary~7. Szczera postawa pokutna nie przeszkodziła nam jednak
1608 II,26 | na pozór niemożliwych do połączenia jest w rzeczywistości zakorzeniona
1609 IV,46 | oznacza jednolitości, ale połączenie w organiczną całość uprawnionych
1610 II,27 | polega na paradoksalnym połączeniu szczęścia i cierpienia.
1611 IV,46 | rzeczywistość wielu członków połączonych w jednym Ciele - jedynym
1612 III,29 | wymagające takiego samego wysiłku pole zwyczajnego duszpasterstwa.
1613 IV,48 | sint» jest dla nas wiążącym poleceniem i jednocześnie siłą, która
1614 IV,51 | konsekwencji także służbą kulturze, polityce, gospodarce i rodzinie,
1615 I,10 | oraz osoby konsekrowane, politycy i dziennikarze, a wreszcie
1616 Intro,1 | wypłynął na głębię» na połów ryb: Duc in altum (Łk 5,
1617 III,34 | nie tylko chrześcijanami połowicznymi, ale «chrześcijanami w zagrożeniu».
1618 III,38 | ewangelicznej relacji o cudownym połowie: «Całą noc pracowaliśmy
1619 III,38 | altum! W czasie tamtego połowu to Piotr wypowiedział słowa
1620 II,23 | życiu. W tajemnicy Wcielenia położone zostały podwaliny antropologii,
1621 I,6 | Jubileuszowym silny akcent położony został na prośbę o przebaczenie.
1622 IV,55 | także po to, aby można było położyć trwałe fundamenty pokoju
1623 III,30 | Jeśli Ojcowie soborowi położyli taki nacisk na tę problematykę,
1624 III,37 | usilniej zachęcałem, aby pomagać innym odkrywać Chrystusa
1625 IV,56 | swojej obecności, które pomagają samym uczniom Chrystusa
1626 III,39 | tradycją lectio divina, pomagającą odnaleźć w biblijnym tekście
1627 IV,48 | zbawiennym napomnieniem pomagającym przezwyciężać nasze lenistwo
1628 II,21(10) | uznany w dwóch naturach bez pomieszania, bez zmiany, bez podziału
1629 III,36 | powinność, której nie można pominąć, a przeżywać ją należy nie
1630 III,40 | w nasze ręce, abyśmy go pomnażali.~
1631 I,13 | które jest wstrząsającym pomnikiem ofiar nazistowskich obozów
1632 I,6 | oczyszczenia».4 Konferencje naukowe pomogły nam skupić uwagę na zjawiskach
1633 III,40 | do nowej ewangelizacji. Ponawiam je i teraz, pragnąc przede
1634 IV,53 | wydatki, jakie trzeba było ponieść w ciągu roku, pieniądze,
1635 IV,50 | pomocy nie był odczuwany jako poniżająca jałmużna, ale jako świadectwo
1636 III,30 | wewnętrzną i istotną dynamikę. Ponowne odkrycie Kościoła jako «
1637 III,30 | duszpasterskim.~Trzeba zatem odkryć ponownie całe bogactwo treści programowych
1638 I,12 | narodzin Chrystusa do wyrażenia poparcia dla dążenia do pełnej jedności?
1639 III,37 | odpuszczenia grzechów ciężkich, popełnionych po Chrzcie».24 Gdy wspomniany
1640 IV,46 | dla komunii jest obowiązek popierania różnych form zrzeszania
1641 II,24 | relacjach słowa Jezusa, poprawnie ujęli prawdę o Jego Osobie
1642 I,4 | niezwykłym darem Boga, który nie poprzestał na stworzeniu świata i człowieka,
1643 Intro,3 | dynamikę samego Wcielenia. Pora zatem, aby każdy Kościół,
1644 I,9 | mają się stawać «stróżami poranka» (por. Iz 21, 11-12), zwiastującymi
1645 IV,42 | tylko Miłość zdolna jest poruszać członki Kościoła. [...]
1646 IV,50 | jest bowiem potrzeb, które poruszają wrażliwość chrześcijan.
1647 Intro,1 | która w ciągu całego roku poruszała sumieniami. Z pewnością
1648 III,33 | będzie wrażliwy na wszelkie poruszenia Ducha i z dziecięcą ufnością
1649 I,10 | które najbardziej mnie poruszyły, należy też spotkanie z
1650 II,19 | ten rabbi, umiejący tak porywająco przemawiać, ma nadzwyczajną
1651 IV,54 | światło. Naszym zadaniem, porywającym i trudnym, jest być Jego «
1652 II,22 | chwały, jaką On odwiecznie posiada (por. Flp 2, 6-8; 1 P 3,
1653 IV,42 | językami ludzi i aniołów i posiadali wiarę, która «góry przenosi»,
1654 IV,46 | także mieć «swój udział w posłannictwie całego Ludu Bożego w Kościele
1655 I,10 | znaczyło w pewnym sensie dać posłuch napomnieniu Jezusa: «Pozwólcie
1656 IV,45(29) | świeckich w ministerialnej posłudze kapłanów Ecclesiae de mysterio (
1657 IV,44 | uzasadnieniem tych poszczególnych posług jest zamysł samego Chrystusa
1658 IV,44 | rzecz komunii, jakimi są posługa Piotrowa i - ściśle z nią
1659 Intro,3 | do tego celu także moją posługę Piotrową, aby w Kościele
1660 II,28 | chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał.
1661 IV,53 | ekonomicznej. Te pozostałe środki posłużą, by także w dzisiejszych
1662 III,35 | stuleciu, a zwłaszcza w okresie posoborowym wspólnota chrześcijańska
1663 I,10 | dokonał On sam, gdy «postawił pośrodku» dziecko, czyniąc z niego
1664 I,15 | którego postrzegamy jako postać historyczną i jako tajemnicę,
1665 I,7 | papieży, którzy są znanymi postaciami historycznymi, jak i w życiu
1666 I,10 | Mt 19, 4-6). Z zapałem postanawiały, że będą promieniować jej
1667 Intro,3 | ją z entuzjazmem na język postanowień i konkretnych programów
1668 I,15 | wszystko co z Bożą pomocą postanowimy, było głęboko zakorzenione
1669 I,10 | którego dokonał On sam, gdy «postawił pośrodku» dziecko, czyniąc
1670 IV,50 | wspólnoty dóbr.~Winniśmy zatem postępować w taki sposób, aby w każdej
1671 III,29 | natchnienia dla naszego postępowania. Ze świadomością tej obecności
1672 III,39 | poczyniono z pewnością wielkie postępy w praktyce wytrwałego słuchania
1673 I,15 | Chrystusa: Chrystusa, którego postrzegamy jako postać historyczną
1674 IV,43 | mistycznego Ciała, a zatem postrzegania go jako «kogoś bliskiego»,
1675 IV,55 | kontynuowany. W warunkach daleko posuniętego pluralizmu kulturowego i
1676 IV,53 | spontanicznej wymiany darów, posuniętej aż do wspólnoty dóbr, aby
1677 II,24 | Bożego. Podkreśla to Jan, posuwając się wręcz do stwierdzenia,
1678 IV,49 | dotychczas - jak wielkiego poświecenia wymaga miłosierdzie wobec
1679 I,12 | programie Roku Jubileuszowego poświęcono szczególną uwagę kwestii
1680 I,11 | tylko dzięki specjalnie Jej poświęconym sympozjom, ale nade wszystko
1681 III,37 | wypowiedziałem się na ten temat w posynodalnej adhortacji Reconciliatio
1682 IV,51 | powinność czynnej troski o poszanowanie życia każdej ludzkiej istoty
1683 II,28 | zaparcie się Chrystusa i znów poszedł za Nim, wyznając Mu - ze
1684 III,29 | współpracowników, sposoby poszukiwania potrzebnych środków - dzięki
1685 I,9 | spragnionych modlitwy, poszukujących sensu życia i prawdziwej
1686 II,24 | Jezus został odrzucony i potępiony: próbowano Go zabić, «bo
1687 I,9 | odpowiedź na swoje pytania i potrafią przyjąć Jego orędzie, choć
1688 III,41 | którzy w taki czy inny sposób potrafili żyć Ewangelią mimo wrogości
1689 IV,47 | chrześcijańskie rodziny potrafiły coraz bardziej przekonująco
1690 IV,48 | cóż powiedzieć o pilnej potrzebie budowania komunii w delikatnej
1691 IV,55 | tysiąclecia, dialog ten jest potrzebny także po to, aby można było
1692 III,29 | współpracowników, sposoby poszukiwania potrzebnych środków - dzięki którym
1693 IV,42 | rozwoju historycznego będzie potrzebował wielu różnych rzeczy; jeśli
1694 I,4 | dla człowieka grzesznego, potrzebującego miłosierdzia - a któż nim
1695 I,6 | święty i zarazem ciągle potrzebujący oczyszczenia».4 Konferencje
1696 III,41 | Sprawdzian historii potwierdzał zawsze słuszność tej słynnej «
1697 II,22 | tajemnicy Chrystusa znajduje potwierdzenie w całym Nowym Testamencie.
1698 I,10 | żołnierze, którzy pragnęli potwierdzić sens swojej służby jako
1699 II,17 | dotarła do nas ich wizja wiary potwierdzona przez konkretne świadectwo
1700 II,25 | imieniem wyrażającym czułość i poufałość: «Abba, Ojcze». Prosi Go,
1701 I,8 | tego Kościoła, który - jak powiada św. Augustyn - kroczy «pośród
1702 I,4 | dobremu łotrowi: «Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz
1703 II,18 | stał się «cieślą» i którego powiązania rodzinne były wszystkim
1704 II,27 | zawierzenia: «Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego» (Łk 23, 46).~
1705 III,40 | której nie będzie można powierzyć jedynie wąskiej grupie «
1706 II,24 | Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do
1707 IV,45 | poszczególnych Kościołów. Komunia powinna być wyraźnie widoczna w
1708 IV,52 | chrześcijaństwu: przede wszystkim powinni się włączyć w nie wierni
1709 III,32 | tej pedagogiki świętości powinno być chrześcijaństwo wyróżniające
1710 I,15 | dotychczasowe doświadczenia powinny wzbudzić nowe energie, nakłaniając
1711 I,9 | od pierwszej chwili, gdy powitałem ich na placu św. Jana na
1712 IV,50 | nie zrozumiane i utonąć w powodzi słów, którymi i tak jesteśmy
1713 IV,46 | Różnorodność powołań~46. Ta wizja komunii jest
1714 III,30 | jakiegokolwiek stanu i zawodu powołani są do pełni życia chrześcijańskiego
1715 IV,46 | rozbudowane duszpasterstwo powołaniowe, aby docierać do parafii,
1716 III,30 | poświeconego «powszechnemu powołaniu do świetości». Jeśli Ojcowie
1717 IV,51 | podstawowych wymogów etyki, powołując się przy tym na pewną dyskusyjną
1718 III,32 | przyszłości, ponieważ nieustannie powraca do źródeł i z nich czerpie
1719 Zak,59 | świętego miasta Jerozolimy powracała do domu w Nazarecie, rozważając
1720 III,39 | jak tylko przez ciągłe powracanie do słuchania słowa Bożego.
1721 III,35 | dnia, kiedy to Chrystus powróci w chwale. Nie wiemy, jakie
1722 I,10 | zawsze tryskające radością, powróciły z okazji Jubileuszu Rodzin,
1723 IV,53 | sposób skierować się na powrót do świata poprzez ten znak,
1724 IV,43 | osoby konsekrowane, gdzie powstają rodziny i wspólnoty. Duchowość
1725 IV,48 | jest niepodzielny. Podział powstaje na płaszczyźnie historii,
1726 II,19 | odpowiedzi na pytania, jakie powstawały w ich umysłach, ilekroć
1727 III,40 | związku z globalizacją oraz powstawaniem nowych i zmiennych współzależności
1728 III,33 | obserwujemy dziś w świecie powszechną potrzebę duchowości, która
1729 IV,42 | na płaszczyźnie Kościoła powszechnego i Kościołów partykularnych:
1730 III,30 | Lumen gentium, poświeconego «powszechnemu powołaniu do świetości».
1731 I,12 | łączą się harmonijnie w « powszechności» Kościoła, aby jedyny Kościół
1732 Intro,1 | końcu tego roku możemy znów powtarzać z weselem odwieczne słowa
1733 IV,53 | dzisiejszych okolicznościach powtórzyło się doświadczenie, jakie
1734 Zak,59 | 20, 25).~To właśnie jest pożądany owoc Jubileuszu Roku 2000,
1735 IV,50 | podstawowej opieki lekarskiej, pozbawieni domu, w którym mogliby znaleźć
1736 IV,45 | ale nie są z tego powodu pozbawione znaczenia ani możliwości
1737 IV,49 | że nikt nie może zostać pozbawiony naszej miłości, jako że «
1738 IV,42 | 42. «Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi,
1739 III,29 | Chrystusa, którego mamy poznawać, kochać i naśladować, aby
1740 IV,57 | były należycie odczytywane, poznawane i przyswajane jako miarodajne
1741 IV,43 | bezdusznymi mechanizmami, raczej pozorami komunii niż sposobami jej
1742 III,31 | 31. Mogłoby się pozornie wydawać, że przypominanie
1743 IV,53 | najdalsze od jakichkolwiek pozorów spekulacji ekonomicznej.
1744 IV,53 | spekulacji ekonomicznej. Te pozostałe środki posłużą, by także
1745 IV,51 | wyzwania~51. A czyż moglibyśmy pozostawać obojętni wobec dewastacji
1746 IV,50 | miliony ludzi nie tylko pozostawia na uboczu postępu, ale każe
1747 III,38 | kończą się niepowodzeniem, pozostawiając w sercu obezwładniające
1748 II,27 | wartościowych wskazań, które pozwalają nam łatwiej przyswoić sobie
1749 III,34 | wspólnoty w taki sposób, aby pozwalał łączyć rozliczne zajęcia
1750 III,29 | magiczną formułę, która pozwoli rozwiązać wielkie problemy
1751 III,40 | sobie pierwotną gorliwość i pozwolić, aby udzielił się nam zapał
1752 II,16 | Chrystusie, ale w pewnym sensie pozwolili im Go «zobaczyć». A czyż
1753 IV,48 | przeszłości. Obchody jubileuszowe pozwoliły nam dostrzec pewne znaki,
1754 IV,43 | wszystkim tego, co jest w nim pozytywne, a co należy przyjąć i cenić
1755 I,10 | wraz z przyjemną rozrywką pozytywnych treści, zdrowych moralnie,
1756 III,38 | cudownym połowie: «Całą noc pracowaliśmy i niceśmy nie ułowili» (
1757 I,10 | chorzy i niepełnosprawni, pracownicy przemysłu i rolnictwa oraz
1758 II,18 | za Nim, chorych, którzy pragną zaznać Jego uzdrawiającej
1759 III,40 | ewangelizacji. Ponawiam je i teraz, pragnąc przede wszystkim wskazać,
1760 I,8 | niezliczeni synowie Kościoła, pragnący dać świadectwo wiary, wyznać
1761 I,10 | wreszcie żołnierze, którzy pragnęli potwierdzić sens swojej
1762 I,12 | fakt, że wiele diecezji pragnęło, aby liczne grupy ich wiernych
1763 IV,43 | cierpienia, odgadywać jego pragnienia i zaspokajać jego potrzeby,
1764 Intro,1 | Ducha Świętego, która gasi pragnienie i odnawia (por. J 4, 14).
1765 III,31 | ma niewielkie znaczenie praktyczne. Czyż można bowiem zaprogramować
1766 IV,51 | istoty ludzkiej. W ten sposób praktyka miłosierdzia stanie się
1767 III,37 | i skutecznie zachęcać do praktyki Sakramentu Pojednania. Jak
1768 III,37 | pożytkiem do tego sakramentu, to prawdopodobnie istnieje potrzeba, aby pasterze
1769 IV,49 | mniejszym stopniu niż wierność prawdzie, są probierzem wierności
1770 IV,45 | współpracy przewidziane przez Prawo Kanoniczne, takie jak Rady
1771 IV,45 | Boży».31~Jeśli zatem mądre prawodawstwo, ustanawiając ścisłe reguły
1772 I,12 | spotkania z Patriarchami prawosławnymi i Zwierzchnikami innych
1773 IV,53(37) | Antiocheński, List do Rzymian, Pref., Wyd. Funk, I, s. 252. ~
1774 IV,49 | winien stosować « opcję preferencyjną». Poprzez tę opcję dajemy
1775 IV,45 | jednej strony jednoczą ich a priori we wszystkich kwestiach
1776 III,29 | kierunki działania - na pewne priorytety duszpasterskie, które dostrzegłem
1777 III,34 | Zwłaszcza w obliczu licznych prób, na jakie wystawiona jest
1778 I,9 | uczestnictwo wystawiało czasem na próbę siły organizatorów i animatorów,
1779 II,24 | poddana najtrudniejszej próbie. Ale nawet dramat męki i
1780 IV,49 | niż wierność prawdzie, są probierzem wierności Kościoła jako
1781 III,37 | Biskupów poświęconego tej problematyce. Wzywałem w niej, aby wszelkimi
1782 III,30 | położyli taki nacisk na tę problematykę, to nie po to, aby nadać
1783 I,13 | sprawiedliwe rozwiązanie problemów nadal nękających te święte
1784 II,24 | został odrzucony i potępiony: próbowano Go zabić, «bo nie tylko
1785 IV,51 | podkreślając zwłaszcza, że nie próbuje on narzucić niewierzącym
1786 I,10 | konsekwentne kierowanie procesami globalizacji ekonomicznej
1787 III,33 | czasu», że mimo rozległych procesów laicyzacji obserwujemy dziś
1788 II,17 | poddane zostały złożonemu procesowi redakcyjnemu i choć miały
1789 III,29 | niezmienny program jest naszym programem na trzecie tysiąclecie.~
1790 I,12 | Pragnąłem także, aby w programie Roku Jubileuszowego poświęcono
1791 IV,43 | pokusie. Zanim przystąpimy do programowania konkretnych przedsięwzięć,
1792 III,38 | w oczekującej nas pracy programowej z większą ufnością zajmiemy
1793 III,30 | ponownie całe bogactwo treści programowych V rozdziału Konstytucji
1794 III,40 | stojacych przed Kościołem na progu nowego tysiąclecia. Nawet
1795 II,17(8) | Christi est »: Comm. in Is., Prol.: PL 24, 17. ~
1796 I,10 | zapałem postanawiały, że będą promieniować jej światłem na kulturę,
1797 IV,56 | i który trzeba wszystkim proponować, okazując jak największy
1798 III,33 | dawna schrystianizowanych, proponują własne sposoby zaspokojenia
1799 III,29 | została powszechnie przyjęta propozycja przedstawiona przeze mnie
1800 III,31 | ona łączyć całe bogactwo propozycji dostępnych dla wszystkich
1801 IV,46 | stanowcze: «Ducha nie gaście, proroctwa nie lekceważcie. Wszystko
1802 I,4 | ziomków i odnosząc do siebie proroctwo Izajasza: «Dziś spełniły
1803 Intro,3 | wspomnienie przeszłości, ale jako proroczą zapowiedź przyszłości. Teraz
1804 IV,48 | pewne znaki, prawdziwie prorocze i wzruszające, ale droga
1805 IV,48 | jest zarazem objawieniem i prośbą. Objawia nam jedność Chrystusa
1806 I,6 | akcent położony został na prośbę o przebaczenie. Dotyczyła
1807 II,25 | poufałość: «Abba, Ojcze». Prosi Go, aby oddalił od Niego -
1808 I,10 | którzy przybywali, aby prosić o jubileuszowy dar miłosierdzia:
1809 I,6 | Ukrzyżowanego, w imieniu Kościoła prosiłem o przebaczenie za grzechy
1810 II,16 | może nie zawsze świadomie, proszą dzisiejszych chrześcijan,
1811 II,18 | przemierza miasta i wioski, prowadząc z sobą dwunastu Apostołów,
1812 IV,53 | obok nich także wiele osób prowadzących działalność gospodarczą
1813 IV,56 | uchylać się od obowiązku prowadzenia misji wśród narodów, zaś
1814 III,30 | na zwyczajną drogę, ale prowadzenie do świętości pozostaje szczególnie
1815 II,20 | ale jedynie poddając się prowadzeniu łaski. Tylko doświadczenie
1816 III,41 | działalności misyjnej» - prowadzonej z ufnością i z twórczą inicjatywą -
1817 Intro,1 | też ludem pielgrzymującym, prowadzonym przez Tego, który jest «
1818 II,28 | byłoby nasze przepowiadanie i próżna nasza wiara (por. 1 Kor
1819 II,28 | Zmartwychwstałym! Gdyby tak nie było, próżne byłoby nasze przepowiadanie
1820 I,12 | wspólnie przez Następcę Piotra, Prymasa Anglikańskiego i Metropolitę
1821 III,37 | zwyczajnym sposobem otrzymania przebaczenia i odpuszczenia grzechów
1822 IV,53 | można było zapewnić godziwy przebieg wydarzeń jubileuszowych.
1823 II,23 | Bogu, a nawet więcej - ku «przebóstwieniu » poprzez wszczepienie w
1824 II,23(12) | Człowiek nie zostałby przebóstwiony, pozostając jedynie złączony
1825 II,19 | samego Jezusa, z którym przebywali przez mniej więcej trzy
1826 I,9 | Piotra. Później widziałem ich przechadzających się tłumnie ulicami Rzymu,
1827 II,18 | szczegółową relację - gdy przechodzimy do okresu działalności publicznej,
1828 Intro,3 | roku łaski, a właściwie w przeciągu całego okresu od Soboru
1829 III,36 | życia, w naturalny sposób przeciwdziała jej rozproszeniu. Jest miejscem
1830 III,37 | niej, aby wszelkimi siłami przeciwdziałać kryzysowi «świadomości grzechu »,
1831 II,21 | nierozdzielnej jedności tych dwóch przeciwieństw zawiera się tożsamość Chrystusa,
1832 II,19 | bardzo - od prawdy. Lud przeczuwa, że ten rabbi, umiejący
1833 III,40 | Boży.~Należy z ufnością przedkładać wszystkim propozycję Chrystusa.
1834 IV,43 | programowania konkretnych przedsięwzięć, należy krzewić duchowość
1835 III,38 | czyż można się dziwić, że przedsięwzięcia duszpasterskie kończą się
1836 I,15 | entuzjazm w konkretnych przedsięwzieciach. Jezus sam napomina nas: «
1837 III,37 | aby pasterze starali się przedstawiać go i ukazywać jego wartość
1838 IV,54 | co mówił Chrystus, gdy przedstawiał samego siebie jako «światłość
1839 Zak,58 | Wielokrotnie w minionych latach przedstawiałem Ją i przyzywałem jako «Gwiazdę
1840 I,12 | Konstantynopola, w obecności przedstawicieli Kościołów i Wspólnot kościelnych
1841 I,15 | Nowe energie~15. Przedstawiłem tutaj tylko niektóre najwazniejsze
1842 III,29 | powszechnie przyjęta propozycja przedstawiona przeze mnie w Liście apostolskim
1843 IV,42 | która wypływając z serca przedwiecznego Ojca, rozlewa się w nas
1844 I,9 | refleksji i komunii, jaką przejawiali zwykle podczas tych spotkań.~
1845 II,21 | Jego pełne człowieczeństwo przejęte od Maryi, ofiarowane w chwili
1846 II,25 | kolanach.~Stoi nam przed oczyma przejmująca scena konania w Ogrójcu.
1847 I,6 | blaskiem. Nie sposób zapomnieć przejmującej Liturgii z 12 marca 2000
1848 I,8 | oczekujących cierpliwie na przejście przez próg Drzwi Świętych.
1849 I,9 | jaką jest ten List, aby przekazać wszystkim słowa serdecznego
1850 I,13 | scenerii, która towarzyszyła przekazaniu daru Dekalogu i zawarciu
1851 II,17 | przede wszystkim katechezie - przekazują nam w sposób w pełni wiarygodny. 9~
1852 I,10 | wielka odpowiedzialność za przekazywanie wraz z przyjemną rozrywką
1853 Intro,3 | skarbca otrzymanej łaski, przekładając ją z entuzjazmem na język
1854 III,29 | ulegamy bynajmniej naiwnemu przekonaniu, że można znaleźć jakąś
1855 I,9 | Chrystusa, oni dostrzegają w Nim przekonującą odpowiedź na swoje pytania
1856 III,33 | to czasem w sposób bardzo przekonujący. My jednak, skoro została
1857 III,40 | każdego narodu nie zostały przekreślone, lecz oczyszczone i w pełni
1858 II,23 | antropologii, która zdolna jest przekroczyć własne ograniczenia i sprzeczności,
1859 Intro,2 | Świętym 2000 jako o dacie przełomowej. Zdawałem sobie sprawę,
1860 I,4 | Jezus ogłosił swoją misję, przemawiając w nazaretańskiej synagodze
1861 I,7 | Kościoła. To wymowne orędzie, przemawiające bez słów, jest żywym objawieniem
1862 I,4 | wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał (...) przez proroków, a
1863 IV,46 | rozmiary dramatyczne na skutek przemian społecznych oraz religijnego
1864 III,29 | życiem trynitarnym i z Nim przemieniać historię, aż osiągnie swą
1865 II,21 | ofiarowane w chwili śmierci, przemienione przez zmartwychwstanie: «
1866 II,18 | zatem ukazują Go nam, jak przemierza miasta i wioski, prowadząc
1867 Zak,58 | zawieść nie może» (Rz 5, 5).~Przemierzając drogi świata na początku
1868 I,13 | okresie boleśnie dotkniętych przemocą, spotkałem się z niezwykłą
1869 I,4 | tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna» (Hbr
1870 IV,45 | zwykle uzgodnić wspólne, przemyślane stanowisko.~Z myślą o tym
1871 Intro,2 | oczach, wymaga ponownego przemyślenia i w pewnym sensie odczytania,
1872 I,10 | niepełnosprawni, pracownicy przemysłu i rolnictwa oraz sportowcy,
1873 IV,48 | ekumenicznego? Niestety, przenieśliśmy przez próg nowego tysiąclecia
1874 II,19 | odpowiedzią w sedno prawdy, przenikając do głębi tajemnicy: «Ty
1875 III,36 | charakteryzowało wzajemnym przenikaniem się kultur i religii, także
1876 Zak,58 | swoje dzieło: musimy mieć przenikliwy wzrok, aby je dostrzec,
1877 II,17 | pierwszej do ostatniej strony przeniknięte jest Jego tajemnicą, ukazywaną
1878 III,34 | starano się tworzyć klimat przeniknięty modlitwą. Trzeba również
1879 IV,42 | posiadali wiarę, która «góry przenosi», ale nie mieli miłości,
1880 I,10 | zdrowych moralnie, zdolnych przepełniać życie ufnością i miłością.~
1881 III,36 | nie tylko jako wypełnienie przepisanego obowiązku, ale jako niezbędny
1882 II,18 | umiłowanym» (Łk 3, 22), zaczyna przepowiadać nadejście Królestwa Bożego,
1883 I,15 | gorączkowa i łatwo może się przerodzić w «działanie dla działania».
1884 I,10 | i pozostawiło określone przesłanie nie tylko tym, którzy bezpośrednio
1885 III,40 | dotarła wiele wieków temu, przestało już istnieć «społeczeństwo
1886 IV,56 | bowiem, że sam Kościół nie przestanie nigdy zgłębiać tajemnicy
1887 II,25 | 2 Kor 5, 21).~Nigdy nie przestaniemy badać nieprzeniknionej głębi
1888 III,38 | Kiedy ta zasada nie jest przestrzegana, to czyż można się dziwić,
1889 IV,51 | rodzinie, aby wszędzie były przestrzegane podstawowe zasady, od których
1890 III,38 | które przeznaczy całą swoją przestrzeń na modlitwę indywidualną
1891 Intro,3 | się Kościoła w czasie i przestrzeni odzwierciedla w istocie
1892 IV,45 | 45. Przestrzenie komunii należy kultywować
1893 III,29 | Drodzy Bracia i Siostry, to przeświadczenie towarzyszyło Kościołowi
1894 Zak,59 | życzeniem z głębi serca przesyłam wszystkim moje Błogosławieństwo.~
1895 Intro,1 | wszystkich Kościołach lokalnych, przeszedł przez «Świętą Bramę», którą
1896 I,7 | Szczera postawa pokutna nie przeszkodziła nam jednak oddawać chwały
1897 Intro,1 | wdzięcznością wspominali przeszłość, całym sercem przeżywali
1898 III,41 | przykładem wskazali nam i niejako przetarli drogę ku przyszłości. Nam
1899 III,36 | tysiąclecie, które - jak można przewidywać - będzie się charakteryzowało
1900 IV,45 | struktury aktywnej współpracy przewidziane przez Prawo Kanoniczne,
1901 Zak,58 | promienną Jutrzenkę i niezawodną Przewodniczkę na naszej drodze. Raz jeszcze
1902 IV,53 | Rzym, na Kościół, «który przewodzi w miłości »,37 i składał
1903 I,12 | nadzieja, że będzie nam przewodzić obecność Zmartwychwstałego
1904 III,29 | propozycja przedstawiona przeze mnie w Liście apostolskim
1905 III,35 | z tajemnicą ostatecznego przeznaczenia świata».21~
1906 IV,53 | uda się zaoszczędzić, będą przeznaczone na cele charytatywne. Jest
1907 IV,56 | zwiastowaniem daru, który przeznaczony jest dla wszystkich i który
1908 III,38 | się duszpasterstwem, które przeznaczy całą swoją przestrzeń na
1909 IV,48 | napomnieniem pomagającym przezwyciężać nasze lenistwo i ciasnotę
1910 Intro,2 | tego roku tak bogatego w przeżycia (por. Ap 2,7. 11. 17 i in.).~
1911 IV,52 | wewnętrznych, indywidualnych przeżyciach, którą trudno byłoby pogodzić
1912 I,13 | palestyńskiej. Przejmującym przeżyciem była też dla mnie modlitwa
1913 Intro,1 | wieki» (Hbr 13, 8).~Kościół przeżywał w tym roku wielką radość,
1914 Intro,3 | które się rozpoczyna, i przeżywaliśmy Jubileusz nie tylko jako
1915 IV,47 | ukazywać, że możliwe jest przeżywanie małżeństwa w sposób całkowicie
1916 II,25 | bowiem: «Tobie zaufali nasi przodkowie, zaufali, a Tyś ich uwolnił; (...)
1917 IV,46 | chrześcijańskiej problem ten przybiera wręcz rozmiary dramatyczne
1918 III,40 | kościelnej tradycji, będzie przybierało także oblicze różnych kultur
1919 II,21 | doktrynalną i pozwala nam przybliżyć się niejako do krawędzi
1920 I,5 | w której Królestwo Boże przybliżyło się (por. Mk 1, 15), a nawet
1921 IV,53 | uboższym braciom, aby mogli przybyć na Jubileusz - także jakieś
1922 II,16 | przez kilku Greków, którzy przybyli do Jerozolimy z pielgrzymką
1923 I,10 | jubileuszowe spotkanie, na które przybyło z różnych regionów świata
1924 Zak,58 | wraz z licznymi biskupami przybyłymi do Rzymu z wszystkich części
1925 IV,49 | a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem
1926 IV,44 | zabezpieczeniu komunii. Na myśl przychodzą tu przede wszystkim owe
1927 I,10 | Jezusa: «Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie» (Mk 10,14). Być
1928 II,18 | usługują (por. Łk 8, 2-3), i przyciągając tłumy, które Go szukają
1929 IV,47 | Bożym, który z czasem został przyćmiony przez «zatwardziałość serc»,
1930 IV,55 | religijnych, które stały się przyczyną rozlewu krwi w wielu okresach
1931 IV,52 | i organiczne wypowiedzi przyczyniać się do rozwiązania kwestii
1932 III,37 | niektórych regionach świata. Jego przyczyny nie zanikły bynajmniej w
1933 I,8 | plac św. Piotra. Nierzadko przyglądałem się też uważnie długim szeregom
1934 II,25 | konania w Ogrójcu. Jezus, przygnębiony wizją oczekującej Go próby,
1935 Zak,58 | wprowadzić ich w wielką przygodę ewangelizacji.~W tej drodze
1936 I,5 | Izraelem i w ten sposób przygotować narodziny Syna z łona Maryi «
1937 III,40 | obrazu przyszłości, jaką przygotowuje nam Duch Boży.~Należy z
1938 III,29 | sposobność, by przez kilka lat przygotowywać się do niego przez wspólną
1939 I,6 | Do tego rachunku sumienia przygotowywaliśmy się od dawna, świadomi,
1940 I,9 | Chrystus jest najlepszym przyjacielem i zarazem wychowawcą każdej
1941 III,32 | któremu stajemy się Jego przyjaciółmi: « Wytrwajcie we Mnie, a
1942 IV,56 | uważnego rozeznania Sobór przyjął także w stosunku do innych
1943 IV,43 | ofiarować mu prawdziwą i głęboką przyjaźń. Duchowość komunii to także
1944 Intro,1 | Kościoła i Ducha: «Marana tha - Przyjdź, Panie Jezu» (por. Ap 22,
1945 II,19 | ręce i bok» (tamże), aby przyjęli zdumiewającą prawdę o Jego
1946 IV,49 | pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście
1947 II,22 | naprawdę «stało się ciałem» i przyjęło wszystkie wymiary człowieczeństwa
1948 I,10 | za przekazywanie wraz z przyjemną rozrywką pozytywnych treści,
1949 III,40 | narodów, w których zostanie przyjęte i zapuści korzenie. Pięknem
1950 IV,56 | pokornego i ufnego otwarcia nie przyjmował Sobór Watykański II, gdy
1951 IV,48 | ludzkiej nieudolności w przyjmowaniu daru, który nieustannie
1952 IV,48 | nam, że ten dar winien być przyjmowany i nieustannie pogłębiany.
1953 II,18 | kiedy młody Galilejczyk przyjmuje w Jordanie chrzest od Jana
1954 IV,53 | aż do wspólnoty dóbr, aby przyjść z pomocą najuboższym (por.
1955 IV,42 | winniśmy czerpać inspirację z «przykazania nowego», które On nam pozostawił: «
1956 I,15 | napomina nas: «Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a wstecz
1957 III,41 | por. Mt 13, 8.23). Swoim przykładem wskazali nam i niejako przetarli
1958 Zak,59 | Zmartwychwstały Chrystus, który przyłącza się do nas w drodze i pozwala
1959 I,13 | Dekalogu i zawarciu pierwszego Przymierza. Miesiąc później na nowo
1960 I,5 | historii Bóg zechciał zawrzeć przymierze z Izraelem i w ten sposób
1961 IV,48 | Kościoła Chrystusowego, przynaglają je nieustannie do dążenia
1962 III,40 | wszystkich, żeby w ogóle ocalić przynajmniej niektórych» (1 Kor 9, 22).
1963 III,30 | podstawowym znaczeniu jako przynależność do Tego, który jest w najgłębszym
1964 III,35 | wiemy, jakie wydarzenia przyniesie nam nowe tysiąclecie, ale
1965 I,4 | dzisiaj », w którym aniołowie przynieśli pasterzom wspaniałą wieść
1966 IV,49 | przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście
1967 I,10 | odbyło się 1 maja, kiedy to przypada tradycyjne święto pracy.
1968 III,40 | Wielokrotnie w minionych latach przypominałem wezwanie do nowej ewangelizacji.
1969 III,31 | się pozornie wydawać, że przypominanie tej podstawowej prawdy i
1970 III,41 | Świadków wiary, których przypomniał nam Jubileusz. Kościół zawsze
1971 I,15 | zanim zaczniemy «działać». Przypomnijmy tu słowa, jakimi Jezus napomniał
1972 Zak,58 | nowego stulecia, musimy przyspieszyć kroku. Drogi, którymi idzie
1973 I,9 | ulicami Rzymu, radosnych - jak przystało na ludzi młodych - ale zarazem
1974 III,37 | wiernych, w tym także młodych, przystąpiło z pożytkiem do tego sakramentu,
1975 IV,43 | ulec tej pokusie. Zanim przystąpimy do programowania konkretnych
1976 IV,56 | przeszkadza nam zresztą przystepować do dialogu ze szczerą wolą
1977 IV,45 | Z myślą o tym powinniśmy przyswajać sobie odwieczne zasady mądrości,
1978 III,32 | uczyć, wciąż na nowo niejako przyswajając sobie tę sztukę od samego
1979 IV,57 | odczytywane, poznawane i przyswajane jako miarodajne i normatywne
1980 II,27 | które pozwalają nam łatwiej przyswoić sobie intuicje wiary, a
1981 Zak,58 | który z miłości do człowieka przyszedł na świat dwa tysiące lat
1982 III,29 | ufnością wytyczali etapy przyszłej drogi, uzgadniając zamierzenia
1983 IV,49 | Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie» (Mt 25, 35-36).
1984 II,24 | natchnieniu z Wysoka Ewangeliści, przytaczając w swoich relacjach słowa
1985 II,21 | naszych pojęć i naszych słów. Przytoczona formuła, aczkolwiek stworzona
1986 Zak,58 | wyrażając Jej synowskie przywiązanie całego Kościoła.~
1987 III,35 | dalej iść w tym kierunku, przywiązując szczególne znaczenie do
1988 I,14 | społeczność starała się przywrócić sprawiedliwość i solidarność
1989 IV,47 | serc», ale któremu Chrystus przywrócił pierwotny blask, objawiając,
1990 IV,48 | ufając, że zostanie w pełni przywrócona owa wymiana darów, która
1991 III,41 | rozpoczynamy? Być może za bardzo przywykliśmy myśleć o męczennikach jako
1992 III,39 | odczytywania Pisma Świętego. Przyznano mu należne, zaszczytne miejsce
1993 II,25 | samotnie przed obliczem Boga przyzywa Go jak zawsze imieniem wyrażającym
1994 Zak,58 | latach przedstawiałem Ją i przyzywałem jako «Gwiazdę nowej ewangelizacji».
1995 III,34 | katechezy środowe refleksji nad Psalmami, poczynając od Psalmów Jutrzni,
1996 II,25 | całej tej modlitwy, w której Psalmista wyraża w przejmującym splocie
1997 II,23 | 27 [26], 8). Ta tęsknota Psalmisty sprzed stuleci nie mogła
1998 III,34 | Psalmami, poczynając od Psalmów Jutrzni, poprzez które publiczna
1999 III,34 | Psalmów Jutrzni, poprzez które publiczna modlitwa Kościoła zachęca
2000 I,5 | darem Ducha Świętego, jest pulsującym sercem czasu, jest tajemniczą
2001 II,18 | zwycięzcę śmierci, opisują Jego pusty grób i idą za Nim szlakiem
2002 II,19 | podsumowania swej misji, Jezus pyta uczniów, za kogo uważają
|