1003-epoka | epoke-najbl | najce-pilne | pilny-pyta | pytan-tworc | tworz-zadlu | zadne-zywy
bold = Main text
Rozdzial, Paragraf grey = Comment text
2505 II,18 | fundament historyczny, ponieważ tworząc go Ewangeliści starali się
2506 I,9 | wymazać z pamięci tamten tydzień, w którym Rzym stał się «
2507 IV,50 | której przejawem będzie nie tyle i nie tylko skuteczność
2508 IV,48 | przyszłości swoje owoce. Idźmy tymczasem z ufnością naprzód, oczekując
2509 II,16 | sami jako pierwsi nie byli tymi, którzy kontemplują oblicze
2510 IV,48 | Kościele katolickim mimo typowych ludzkich ograniczeń, w różnej
2511 IV,47 | ulegać naciskom pewnego typu kultury, nawet jeśli jest
2512 II,25 | nasi przodkowie, zaufali, a Tyś ich uwolnił; (...) Nie stój
2513 IV,50 | która już w minionych dwóch tysiącleciach wyraziła się na wiele różnych
2514 I,10 | Jubileusz był ze szczególnego tytułu «rokiem miłosierdzia».~W
2515 IV,50 | nie tylko pozostawia na uboczu postępu, ale każe się im
2516 IV,50 | chrześcijańskiej wspólnocie ubodzy czuli się «jak u siebie
2517 III,29 | abyśmy mogli wspólnie się ubogacić i ustalić kierunki działania -
2518 II,16 | jednak niedopuszczalnie ubogie, gdybyśmy my sami jako pierwsi
2519 IV,53 | zwłaszcza pomoc ofiarowaną uboższym braciom, aby mogli przybyć
2520 II,18 | Ewangelie bowiem nie chcą uchodzić za wyczerpującą biografię
2521 IV,56 | Kościół nie może zatem uchylać się od obowiązku prowadzenia
2522 Intro,2 | ułomności. Nie możemy wszakże uchylić się od obowiązku dziękowania
2523 II,26 | Tradycja teologiczna nie uchyliła się przed pytaniem, w jaki
2524 III,29 | Ewangelii musi się nadal ucieleśniać - jak dzieje się od początku -
2525 IV,42 | komunia (koinonìa), będąca ucieleśnieniem i objawieniem samej istoty
2526 I,13 | doznałem, gdy dane mi było uczcić miejsca narodzin i życia
2527 III,36 | tych cech jest obowiązek uczestnictwa w liturgii eucharystycznej
2528 I,9 | których naprawdę masowe uczestnictwo wystawiało czasem na próbę
2529 III,33 | która jednak nie przeszkadza uczestniczyć w sprawach doczesnych, jako
2530 III,38 | w sercu obezwładniające uczucie frustracji? Niech zatem
2531 IV,50 | tej sytuacji chrześcijanin uczył się wyrażać swą wiarę w
2532 II,21(10) | Idąc za świętymi Ojcami, uczymy jednogłośnie wyznawać, że
2533 II,25 | On to dla nas grzechem uczynił Tego, który nie znał grzechu,
2534 III,36 | przypomnieć, podobnie jak to uczyniłem w Liście apostolskim Dies
2535 Intro,1 | zarzucili sieci. «Skoro to uczynili, zagarnęli (...) wielkie
2536 IV,53 | ciągu roku, pieniądze, które uda się zaoszczędzić, będą przeznaczone
2537 I,13 | Górze Nebo, a następnie udać się do miejsc, które uświęcił
2538 IV,45 | sprawach podlegających dyskusji udaje im się zwykle uzgodnić wspólne,
2539 I,9 | rzeszy młodych, z którymi udało mi się nawiązać jak gdyby
2540 II,18 | religijności, która kazała Mu udawać się wraz z krewnymi z doroczną
2541 IV,50 | który niewielu wybranym udostępnia ogromne możliwości, natomiast
2542 III,31 | oraz z nowszymi formami udostępnianymi przez stowarzyszenia i ruchy
2543 II,27 | jednocześnie szczęśliwego i udręczonego: «Pan nasz w Ogrójcu zaznawał
2544 II,26 | przede wszystkim straszliwą udręką duchową, dotkliwszą nawet
2545 II,25 | sobie wyobrazić większą udrękę i ciemność bardziej mroczną?
2546 II,27 | życia» Świętych. Święci udzielają nam wartościowych wskazań,
2547 Zak,58 | nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i
2548 IV,46 | odpowiedzi, jakiej każdy powinien udzielić na Boże powołanie, zwłaszcza
2549 III,40 | gorliwość i pozwolić, aby udzielił się nam zapał apostolskiego
2550 IV,56 | właśnie postawy pokornego i ufnego otwarcia nie przyjmował
2551 Intro,1 | przeżywali teraźniejszość i ufnie otwierali się na przyszłość: «
2552 III,29 | Zadajemy to pytanie pełni ufności i optymizmu, chociaż nie
2553 II,18 | między Jezusem a głównymi ugrupowaniami religijnymi Jego epoki,
2554 III,37 | kryzys Sakramentu Pokuty, ujawniający się zwłaszcza w niektórych
2555 II,24 | słowa Jezusa, poprawnie ujęli prawdę o Jego Osobie oraz
2556 II,19 | Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana» (J 20, 20). Oblicze,
2557 II,16 | 16. «Chcemy ujrzeć Jezusa» (J 12, 21). Duchowe
2558 II,25 | prośby Syna. Aby na nowo ukazać człowiekowi oblicze Ojca,
2559 I,10 | podczas którego zostały ukazane światu jako «wiosna rodziny
2560 III,41 | zaskakującą rzeczywistość, ukazując, że nasza epoka jest szczególnie
2561 II,19 | trzy lata, a który teraz ukazywał im «ręce i bok» (tamże),
2562 II,17 | przeniknięte jest Jego tajemnicą, ukazywaną w niejasnym zarysie w Starym
2563 IV,57 | mocno odczuwam powinność ukazywania Soboru jako wielkiej łaski,
2564 IV,56 | przepowiadania, ale winien być ukierunkowany na przepowiadanie».40 Obowiązek
2565 II,28 | zakrwawione oblicze, w którym ukryte jest życie Boże, a światu
2566 IV,50 | Chrystusa przez odczytywanie ukrytego wezwania, jakie On kieruje
2567 III,40 | młodych i do dzieci, nie ukrywając nigdy najbardziej radykalnych
2568 IV,47 | sprawie Kościół nie może ulegać naciskom pewnego typu kultury,
2569 III,29 | lekceważymy trudności. Nie ulegamy bynajmniej naiwnemu przekonaniu,
2570 II,28 | został wysłuchany dzięki swej uległości. A chociaż był Synem, nauczył
2571 I,9 | przechadzających się tłumnie ulicami Rzymu, radosnych - jak przystało
2572 III,38 | pracowaliśmy i niceśmy nie ułowili» (Łk 5, 5). W takim momencie
2573 III,34 | wychowywać do udziału w liturgii. Ułożenie planu dnia chrześcijańskiej
2574 II,27(14) | Ultimi Colloqui. Quaderno giallo,
2575 III,39 | słowem Bożym. Należy ją umacniać i pogłębiać, drodzy Bracia
2576 Zak,58 | więzami jednej komunii, umacniającej się każdego dnia przy stole
2577 II,19 | przeczuwa, że ten rabbi, umiejący tak porywająco przemawiać,
2578 IV,43 | Duchowość komunii to wreszcie umiejętność «czynienia miejsca » bratu,
2579 IV,48 | Jezusa, a nie na naszych umiejętnościach opiera się ufność, że możemy
2580 IV,54 | świetle Chrystusa i będziemy umieli otworzyć się na łaskę, która
2581 IV,50 | są jeszcze ludzie, którzy umierają z głodu, skazani na analfabetyzm,
2582 II,27 | przypomina, że choć Jezus umierał pograżony w otchłani cierpienia,
2583 III,35 | 15, 14), jest wydarzeniem umieszczonym w centrum tajemnicy czasu
2584 IV,56 | Boga-Miłości, który «tak (...) umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego
2585 IV,42 | miłowali, tak jak Ja was umiłowałem» (J 13, 34).~Oto jeszcze
2586 III,33 | owładnięty przez Boskiego Umiłowanego, że będzie wrażliwy na wszelkie
2587 III,33 | Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również
2588 II,18 | świadomością, że jest «synem umiłowanym» (Łk 3, 22), zaczyna przepowiadać
2589 IV,42 | jednoznaczne, aby można było umniejszać ich doniosłość. Także w
2590 II,22 | występowała raczej tendencja do umniejszania lub relatywizowania historyczności
2591 I,4 | tysiące lat historii nie umniejszyły bynajmniej świeżości owego «
2592 IV,44 | Soboru Watykańskiego II służą umocnieniu i zabezpieczeniu komunii.
2593 II,18 | chrzest od Jana Chrzciciela, a umocniony świadectwem z wysoka i świadomością,
2594 III,29 | działania duszpasterskie, mające umożliwić owocne przeżycie tego wydarzenia.
2595 II,28 | bowiem żyć - to Chrystus, a umrzeć - to zysk » (Flp 1, 21).~
2596 II,19 | jakie powstawały w ich umysłach, ilekroć zastanawiali się
2597 III,33 | przeżywanej przez mistyków jako «unia oblubieńcza». Czyż można
2598 IV,54(38) | lumen non habeat, sed ab Unigenito Dei Filio, qui multis locis
2599 II,26 | w nieprzeniknionej głębi unii hipostatycznej.~
2600 III,29 | ramach wyznaczonych przez uniwersalne i niepodważalne zasady jedyny
2601 II,22 | 18).~Z drugiej strony to uniżenie się Syna Bożego nie jest
2602 IV,48 | pogłębiany. Wezwanie «ut unum sint» jest dla nas wiążącym
2603 I,11 | w centrum Roku Świetego, upamiętniającego wcielenie Słowa? Właśnie
2604 I,15 | dokonaliśmy w minionym roku, nie upoważnia nas bynajmniej do jakiegoś
2605 IV,45 | parlamentarnej, ponieważ mają uprawnienia doradcze, a nie decyzyjne, 29
2606 IV,48 | jedności wiary, szanując uprawnione odmienności, akceptując
2607 IV,46 | połączenie w organiczną całość uprawnionych odmienności. Jest to rzeczywistość
2608 III,36 | rozproszeniu. Jest miejscem uprzywilejowanym, w którym nieustannie głosi
2609 I,13 | Pragnąłem go rozpocząć od Ur chaldejskiego, aby jakby
2610 II,19 | Droga wiary~19. «Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy
2611 Zak,59 | dnia 6 stycznia 2001, w uroczystość Objawienia Pańskiego, w
2612 I,11 | Matki? Maryja była obecna w uroczystościach jubileuszowych nie tylko
2613 III,34 | i w końcu mogliby ulec urokowi «namiastek», wybierając
2614 III,33 | uczuć aż po prawdziwe « urzeczenie» serca. Ma to zatem być
2615 IV,48 | jedność, która niewątpliwie urzeczywistnia się w konkretnej formie
2616 III,39 | świętości i modlitwy nie można urzeczywistnić inaczej, jak tylko przez
2617 III,29 | życiu społecznym i kulturze.~Usilnie zachęcam zatem Pasterzy
2618 III,37 | kulturze, 23 ale jeszcze usilniej zachęcałem, aby pomagać
2619 I,8 | przez próg Drzwi Świętych. Usiłowałem sobie wyobrazić historię
2620 II,18 | oraz grupę kobiet, które im usługują (por. Łk 8, 2-3), i przyciągając
2621 Intro,2 | odczytania, abyśmy mogli usłyszeć, co Duch powiedział do Kościołów
2622 IV,45 | się w słowa wychodzące z ust wszystkich wiernych, bo
2623 III,29 | wspólnie się ubogacić i ustalić kierunki działania - na
2624 IV,45 | zatem mądre prawodawstwo, ustanawiając ścisłe reguły współdziałania
2625 IV,48 | rzeczywistości doczesnej ustanowić pełną i widzialną komunię
2626 I,13 | właśnie tam, gdzie została ustanowiona, i gdy rozważałem tajemnicę
2627 IV,46 | kapłańskiej także inne posługi ustanowione lub po prostu uznane - mogą
2628 IV,48 | Ciało, trwając w jedności ustanowionej przez dar Ducha Świętego,
2629 I,10 | aby zaapelować stanowczo o usunięcie dysproporcji ekonomicznych
2630 IV,52 | chrześcijańską eschatologią. Choć uświadamia nam ona względność historii,
2631 IV,47 | rodziny winny coraz lepiej uświadamiać sobie, jak wiele uwagi należy
2632 IV,48 | Chrystusowi, pozwolił nam głębiej uświadomić sobie istotę Kościoła jako
2633 IV,46 | ochrzczonych i bierzmowanych do uświadomienia sobie obowiązku czynnego
2634 II,20 | obydwu tych wskazówek jest uświadomienie nam, że do pełnej kontemplacji
2635 IV,46 | szerzenia Ewangelii oraz uświęcania ludzi».33~Na tej samej zasadzie
2636 III,30 | Albowiem wolą Bożą jest wasze uświęcenie» (1 Tes 4, 3). To zadanie
2637 III,30 | siebie właśnie po to, aby ją uświęcić (por. Ef 5, 25-26). Ten
2638 I,13 | udać się do miejsc, które uświęcił swą obecnością Odkupiciel.
2639 III,31 | wiernych świeckich, którzy uświęcili się w najzwyklejszych okolicznościach
2640 II,16 | rozbrzmiewało w naszych uszach także w minionym Roku Jubileuszowym.
2641 II,17 | oczy, słyszeli własnymi uszami, dotykali rękoma (por. 1
2642 IV,48 | nieustannie pogłębiany. Wezwanie «ut unum sint» jest dla nas
2643 IV,48 | ufnością naprzód, oczekując z utęsknieniem chwili, gdy wraz z wszystkimi
2644 I,9 | Roku 2000 mocniej niż inne utkwi nam w pamięci, to będzie
2645 IV,50 | pozostać nie zrozumiane i utonąć w powodzi słów, którymi
2646 II,26 | wszystkich. W chwili, gdy utożsamia się z naszym grzechem, «
2647 IV,49 | którymi On sam zechciał się utożsamić: «Bo byłem głodny, a daliście
2648 III,32 | także modlitwy nie należy uważać za coś dokonanego. Modlitwy
2649 II,19 | swoich»: «A wy za kogo Mnie uważacie?» (Mt 16, 15). Tylko wiara,
2650 II,19 | Jezus pyta uczniów, za kogo uważają Go ludzie, i w odpowiedzi
2651 I,8 | Nierzadko przyglądałem się też uważnie długim szeregom pielgrzymów,
2652 III,33 | też przez dziękczynienie, uwielbienie, adorację, kontemplację,
2653 II,24 | wyraziła się w pełni w Jego uwielbionym człowieczeństwie; mimo to
2654 I,5 | 1, 15). Jego Wcielenie, uwieńczone tajemnicą paschalną i darem
2655 II,19 | 13-35). Apostoł Tomasz uwierzył jedynie wówczas, gdy sam
2656 II,19 | wierzyć. Uczniowie z Emaus uwierzyli dopiero po pokonaniu żmudnej
2657 IV,56 | powinniśmy się obawiać, że może uwłaczać tożsamości kogoś innego
2658 IV,50 | zmagać z warunkami życia uwłaczającymi ludzkiej godności. Jak to
2659 II,25 | przodkowie, zaufali, a Tyś ich uwolnił; (...) Nie stój z dala ode
2660 IV,45 | ścisłe reguły współdziałania uwypukla hierarchiczną strukturę
2661 III,30 | duchowego szlifu, ale aby uwypuklić jej wewnętrzną i istotną
2662 IV,51 | które mimo to muszą być uwzględniane w kościelnej praktyce miłosierdzia.
2663 IV,51 | wielki wysiłek, aby należycie uzasadnić stanowisko Kościoła, podkreślając
2664 IV,44 | biskupów. Fundamentem i uzasadnieniem tych poszczególnych posług
2665 II,18 | którzy pragną zaznać Jego uzdrawiającej mocy, i rozmówców, którzy
2666 III,29 | wytyczali etapy przyszłej drogi, uzgadniając zamierzenia poszczególnych
2667 IV,45 | dyskusji udaje im się zwykle uzgodnić wspólne, przemyślane stanowisko.~
2668 IV,56 | lub zamysłów Bożych»,42 uznaje zarazem, że nie tylko sam
2669 II,21(10) | Syn Jednorodzony, ma być uznany w dwóch naturach bez pomieszania,
2670 II,21 | dotykał Jego ran, to znaczy uznawał Jego pełne człowieczeństwo
2671 II,18 | Nazarecie (por. Łk 3, 23), uzyskali wiadomości o życiu tego «
2672 III,30 | bogactwo treści programowych V rozdziału Konstytucji dogmatycznej
2673 I,13 | oraz wizyta w Mauzoleum Yad Vashem, które jest wstrząsającym
2674 II,28 | Dulcis Iesu memoria, dans vera cordis gaudia»: jakże słodko
2675 II,17(9) | o Objawieniu Bożym Dei Verbum, 19. ~
2676 I,9 | eucharystycznej sprawowanej w Tor Vergata.~Kolejny raz młodzi okazali
2677 I,13 | watykanskiej Auli Pawła VI. Niedługo potem miała miejsce
2678 IV,45(30) | autem omnes ad consilium vocari diximus, quia saepe iuniori
2679 I,15 | dziedzictwa Jubileuszu, nie wahałbym się stwierdzić, że jest
2680 I,9 | odpowiadając na ich entuzjazm nie wahałem się zażądać od nich, aby
2681 II,24 | Józefem, Jezus odpowiada bez wahania: «Czemuście Mnie szukali?
2682 III,37 | przedstawiać go i ukazywać jego wartość z większą ufnością, bardziej
2683 III,29 | oddziaływać poprzez świadectwo o wartościach ewangelicznych, składane
2684 IV,51 | która prowadzi do różnego wartościowania ludzkiego życia i do podeptania
2685 II,27 | Świętych. Święci udzielają nam wartościowych wskazań, które pozwalają
2686 IV,55 | musi być kontynuowany. W warunkach daleko posuniętego pluralizmu
2687 IV,50 | ale każe się im zmagać z warunkami życia uwłaczającymi ludzkiej
2688 III,32 | życia chrześcijańskiego i warunkiem wszelkiego autentycznego
2689 III,40 | można powierzyć jedynie wąskiej grupie «specjalistów», ale
2690 III,31 | jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski» (Mt 5, 48).~Sobór
2691 III,30 | Albowiem wolą Bożą jest wasze uświęcenie» (1 Tes 4, 3).
2692 I,13 | celebrowanej 23 lutego w watykanskiej Auli Pawła VI. Niedługo
2693 IV,44 | służących komunii, szczególnie ważnych dzisiaj, gdy trzeba szybko
2694 IV,46 | tej samej zasadzie bardzo ważnym dla komunii jest obowiązek
2695 III,36 | często w osamotnieniu i wbrew trudnościom. Jedną z tych
2696 I,14 | sobie życzyć, aby państwa wchodzące w skład tych instytucji,
2697 Intro,1 | weselem odwieczne słowa wdzięczności: «Dziękujcie Panu, bo jest
2698 Intro,1 | nas i wzywają nas, byśmy z wdzięcznością wspominali przeszłość, całym
2699 I,13 | zadowolić się jedynie duchową wędrówką, podczas sugestywnej «Liturgii
2700 I,10 | przyjąć, jeśli chce się wejść do Królestwa Bożego (por.
2701 Intro,1 | możemy znów powtarzać z weselem odwieczne słowa wdzięczności: «
2702 IV,49 | bierze początek z komunii wewnątrzkościelnej, ale ze swej natury zmierza
2703 III,30 | szlifu, ale aby uwypuklić jej wewnętrzną i istotną dynamikę. Ponowne
2704 IV,52 | duchowości skupionej na wewnętrznych, indywidualnych przeżyciach,
2705 Intro,1 | tłumów z łodzi Szymona, wezwał Apostoła, aby «wypłynął
2706 I,10 | tradycyjne święto pracy. Wezwałem ich, aby przeżywali duchowość
2707 IV,50 | przez odczytywanie ukrytego wezwania, jakie On kieruje do niego
2708 Intro,2 | przez które Kościół zostanie wezwany - w trzydzieści pięć lat
2709 II,18 | rodzinne były wszystkim wiadome (por. Mk 6, 3). Zdobyli
2710 II,18 | Ewangeliści starali się gromadzić wiarygodne świadectwa (por. Łk 1, 3)
2711 II,17 | przekazują nam w sposób w pełni wiarygodny. 9~
2712 IV,48 | unum sint» jest dla nas wiążącym poleceniem i jednocześnie
2713 IV,52 | bliźnich, lecz raczej silniej wiąże go z obowiązkiem wypełniania
2714 IV,45 | Komunia powinna być wyraźnie widoczna w relacjach między biskupami,
2715 IV,54 | Chrystusa. Nie wszyscy jednak widzą to światło. Naszym zadaniem,
2716 I,9 | placu św. Piotra. Później widziałem ich przechadzających się
2717 IV,48 | doczesnej ustanowić pełną i widzialną komunię wszystkich chrześcijan.~
2718 Zak,59 | nieść im wspaniałą nowinę: «Widzieliśmy Pana!» (J 20, 25).~To właśnie
2719 I,12 | były obecne tutaj w Rzymie. Wieczne Miasto raz jeszcze odegrało
2720 II,28 | stał się sprawcą zbawienia wiecznego dla wszystkich, którzy Go
2721 Zak,58 | spotkanie w Wieczerniku, gdzie wieczorem « pierwszego dnia tygodnia» (
2722 III,33 | zdecydowanego wysiłku duchowego i wiedzie nieraz przez bolesne doświadczenie
2723 II,24 | Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym,
2724 IV,56 | Nierzadko Duch Boży, który «wieje tam, gdzie chce» (J 3, 8),
2725 IV,49 | duszpasterskich. Rozpoczynający się wiek i tysiąclecie będą świadkami -
2726 I,7 | czego dokonał w kolejnych wiekach, zwłaszcza zaś w minionym
2727 III,39 | żywym spotkaniem, zgodnie z wiekową i nadal aktualną tradycją
2728 I,8 | tajemnicze działanie Boga i wielbiąc Jego miłość, która nie zna
2729 I,5 | Zaś kontemplując Chrystusa wielbiliśmy zarazem Ojca i Ducha, jedyną
2730 IV,57 | powinność ukazywania Soboru jako wielkiej łaski, która stała się dobrodziejstwem
2731 IV,46 | Z pewnością należy też wielkodusznie wspomagać powołania do kapłaństwa
2732 III,40 | zapuści korzenie. Pięknem tego wielokształtnego oblicza Kościoła cieszyliśmy
2733 I,15 | jako tajemnicę, i którego wieloraką obecność przeżywamy w Kościele
2734 I,14 | natomiast kwestia zadłużenia wielostronnego, zaciągniętego przez kraje
2735 IV,56 | Naszym zadaniem jest iść wiernie za jego nauczaniem i wyznaczonym
2736 II,19 | Zapewne niełatwo im było wierzyć. Uczniowie z Emaus uwierzyli
2737 I,14 | parlamenty wielu państw wierzycielskich podjęły decyzje o istotnej
2738 I,4 | przynieśli pasterzom wspaniałą wieść o narodzinach Jezusa w Betlejem: «
2739 II,28 | swą miłość: «Panie, Ty wiesz, że Cię kocham» (J 21, 15-
2740 Zak,58 | tych, którzy zespoleni są więzami jednej komunii, umacniającej
2741 IV,49 | odwiedziliście Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie» (
2742 I,10 | należy też spotkanie z więźniami w rzymskim zakładzie karnym
2743 II,18 | jak przemierza miasta i wioski, prowadząc z sobą dwunastu
2744 I,10 | zostały ukazane światu jako «wiosna rodziny i społeczeństwa».
2745 IV,46 | i przejawem prawdziwej «wiosny Ducha». Jest oczywiście
2746 II,27 | Jednorodzonego Syna, który wisząc na krzyżu był szcześliwy
2747 I,6 | w Bazylice św. Piotra w wizerunek Ukrzyżowanego, w imieniu
2748 II,28 | nie może zatrzymać się na wizerunku Ukrzyżowanego. Chrystus
2749 I,13 | przy Ścianie Płaczu oraz wizyta w Mauzoleum Yad Vashem,
2750 I,12 | żywo wspominam niedawną wizytę Jego Świątobliwości Karekina
2751 IV,50 | chrześcijan. Nasz świat wkracza w nowe tysiąclecie pełen
2752 III,36 | życia chrześcijańskiego. Wkraczamy w tysiąclecie, które - jak
2753 III,31 | chrzest jest prawdziwym włączeniem w świętość Boga poprzez
2754 IV,52 | wierni świeccy, realizując właściwe sobie powołanie, ale nie
2755 IV,51 | i do podeptania godności właściwej każdej istocie ludzkiej.~
2756 Intro,3 | szczególnym roku łaski, a właściwie w przeciągu całego okresu
2757 IV,52 | oczywiście realizować w sposób właściwy chrześcijaństwu: przede
2758 III,31 | człowieka pogodzonego z własną małością, zadowalającego
2759 II,24 | również Jego ludzka świadomość własnej tajemnicy rozwijała się
2760 II,17 | na własne oczy, słyszeli własnymi uszami, dotykali rękoma (
2761 II,21 | moje ręce. Podnieś rękę i włóż [ją] do mego boku» (J 20,
2762 I,6 | pamięci~6. Abyśmy mogli wnikać w tajemnicę czystszymi oczyma,
2763 III,39 | praktyce wytrwałego słuchania i wnikliwego odczytywania Pisma Świętego.
2764 Intro,1 | na cały Kościół. Jest to woda Ducha Świętego, która gasi
2765 Intro,1 | pewnością jednak «rzeka wody życia», nieustannie wypływająca «
2766 IV,51 | służba człowiekowi każe nam wołać w porę i nie w porę, że
2767 III,40 | płomiennego ducha św. Pawła, który wołał: «Biada mi, gdybym nie głosił
2768 Intro,1 | świata, wznosiło się wspólne wołanie Kościoła i Ducha: «Marana
2769 II,28 | Hebrajczyków: «Z głośnym wołaniem i płaczem za dni ciała swego
2770 I,4 | nadziei dla wszystkich, którzy wpatrują się w Chrystusa i w Jego
2771 I,6 | podczas której ja sam, wpatrując się w Bazylice św. Piotra
2772 II,28 | Chrystusa zmartwychwstałego wpatruje się dzisiaj Kościół. Czyni
2773 II,16 | bardziej niż kiedykolwiek wpatrujemy się w oblicze Pana.~
2774 III,30 | perspektywą, w którą winna być wpisana cała działalność duszpasterska,
2775 I,14 | wielkoduszności wobec tych ostatnich wpisywał się w logikę samego Jubileuszu,
2776 I,14 | te, które mają największy wpływ na podejmowane decyzje,
2777 Zak,58 | 19). Ten misyjny mandat wprowadza nas w trzecie tysiąclecie,
2778 II,24 | nich cały zespół elementów, wprowadzających nas na «pogranicze» tajemnicy,
2779 Zak,58 | ożywiający dar Ducha Świętego i wprowadzić ich w wielką przygodę ewangelizacji.~
2780 I,8 | miłosierdzie. W tym roku wielkie wrażenie wywarły na mnie nie tylko
2781 IV,50 | potrzeb, które poruszają wrażliwość chrześcijan. Nasz świat
2782 III,40 | każdego człowieka oraz z wrażliwością na różne kultury, w których
2783 III,33 | Boskiego Umiłowanego, że będzie wrażliwy na wszelkie poruszenia Ducha
2784 IV,47 | istot jeszcze bardziej wrażliwych. Same rodziny winny coraz
2785 III,41 | potrafili żyć Ewangelią mimo wrogości otoczenia i prześladowań,
2786 IV,48 | wielką nadzieją na Kościoły Wschodnie, ufając, że zostanie w pełni
2787 III,33 | mistyczna Kościoła zarówno Wschodniego, jak i Zachodniego, potrafi
2788 IV,48 | niech przynagla chrześcijan Wschodu i Zachodu, aby szli razem
2789 II,18 | godzina ciemności, po której wschodzi nowa, promienna jutrzenka
2790 III,40 | pragnąc przede wszystkim wskazać, że musimy na nowo rozniecić
2791 I,9 | wyboru wiary i życia, i wskazałem im porywające zadanie: mają
2792 III,41 | 8.23). Swoim przykładem wskazali nam i niejako przetarli
2793 III,34 | właściwego kierunku.~Jest bardzo wskazane, aby nie tylko we wspólnotach
2794 IV,55 | nowym stuleciu, zgodnie ze wskazaniami Soboru Watykańskiego II. 39
2795 IV,46 | posłuszeństwo miarodajnym wskazaniom pasterzy. Ale do wszystkich
2796 II,20 | Wspólnym celem obydwu tych wskazówek jest uświadomienie nam,
2797 II,20 | Mateusz udziela nam cennej wskazówki w słowach, którymi Jezus
2798 IV,57 | jako niezawodna busola, wskazująca nam drogę w stuleciu, które
2799 III,35 | niedzielę, Kościół będzie nadal wskazywał każdemu pokoleniu to, «co
2800 III,31 | tej podstawowej prawdy i wskazywanie jej jako fundamentu programu
2801 IV,45 | św. Paulin z Noli wzywa: «Wsłuchujmy się w słowa wychodzące z
2802 II,23 | stuleci nie mogła doczekać się wspanialszego i bardziej zdumiewającego
2803 III,33 | wspomnieć, pośród wielu wspaniałych świadectw, doktryny św.
2804 IV,51 | Współczesne wyzwania~51. A czyż moglibyśmy
2805 IV,45 | ustanawiając ścisłe reguły współdziałania uwypukla hierarchiczną strukturę
2806 III,29 | przygotowywać się do niego przez wspólną dla całego Kościoła katechezę
2807 III,38 | modlitwę indywidualną i wspólnotową, to zastosujemy się do kluczowej
2808 III,32 | modlitwy indywidualnej i wspólnotowej. Dobrze jednak wiemy, że
2809 III,31 | chrześcijańskiego. Całe życie kościelnej wspólny i chrześcijańskich rodzin
2810 II,20 | na osobności» (Łk 9, 18). Wspólnym celem obydwu tych wskazówek
2811 II,26 | ostateczny okrzyk opuszczenia. Współobecność tych dwóch wymiarów na pozór
2812 IV,48 | chrześcijańskiej wiary i moralności, współpraca na polu charytatywnym, a
2813 III,29 | doskonalenia duszpasterzy i ich współpracowników, sposoby poszukiwania potrzebnych
2814 III,40 | powstawaniem nowych i zmiennych współzależności między narodami i kulturami.
2815 IV,48 | jednocześnie siłą, która nas wspomaga, oraz zbawiennym napomnieniem
2816 IV,46 | należy też wielkodusznie wspomagać powołania do kapłaństwa
2817 IV,48 | akceptując się wzajemnie i wspomagając jako członki jedynego Ciała
2818 III,33 | J 14, 21). Jest to droga wspomagana nieustannie przez łaskę,
2819 Intro,1 | nas, byśmy z wdzięcznością wspominali przeszłość, całym sercem
2820 I,7 | Świadków wiary XX wieku. Wspominaliśmy ich uroczyście 7 maja 2000
2821 III,37 | popełnionych po Chrzcie».24 Gdy wspomniany Synod omawiał ten temat,
2822 I,15 | Pozostawiło nam ono wiele wspomnień. Gdybyśmy jednak mieli wyrazić
2823 I,11 | pamiątki narodzin Syna, również wspomnienia Jego Matki? Maryja była
2824 II,25 | klęska jest blisko, a nie ma wspomożyciela» (22 [21], 5. 12).~
2825 I,15 | przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda, nie nadaje się
2826 I,13 | Mauzoleum Yad Vashem, które jest wstrząsającym pomnikiem ofiar nazistowskich
2827 I,4 | czynimy Tobie, Panie, Boże wszechmogący» (Ap 11, 17). W Bulli ogłaszającej
2828 I,8 | cierpień; historię, w którą wszedł Chrystus i która w dialogu
2829 III,32 | chrześcijańskiego i warunkiem wszelkiego autentycznego życia duszpasterskiego.
2830 IV,48 | utęsknieniem chwili, gdy wraz z wszystkimi bez wyjątku uczniami Chrystusa
2831 Zak,58 | Niewiasto, oto dzieci Twoje», wtórując słowom samego Jezusa (por.
2832 II,28 | błagania do Tego, który mógł Go wybawić od śmierci, i został wysłuchany
2833 III,34 | ulec urokowi «namiastek», wybierając którąś z innych religii,
2834 I,9 | aby dokonali radykalnego wyboru wiary i życia, i wskazałem
2835 II,18 | dwunastu Apostołów, których sam wybrał (por. Mk 3, 13-19), oraz
2836 IV,49 | swego ziemskiego życia, wychodząc naprzeciw tym, którzy zwracali
2837 IV,45 | Wsłuchujmy się w słowa wychodzące z ust wszystkich wiernych,
2838 IV,46 | aktywny udział w liturgii, od wychowania młodzieży po różne formy
2839 III,34 | zabobonom.~Trzeba zatem, aby wychowanie do modlitwy stało się w
2840 I,9 | najlepszym przyjacielem i zarazem wychowawcą każdej prawdziwej przyjaźni?
2841 IV,43 | jej znaczenie jako zasady wychowawczej wszędzie tam, gdzie kształtuje
2842 IV,46 | docierać do parafii, ośrodków wychowawczych i rodzin, pobudzając do
2843 III,34 | ludowych, ale nade wszystko wychowywać do udziału w liturgii. Ułożenie
2844 II,28 | posłuszeństwa przez to, co wycierpiał. A gdy wszystko wykonał,
2845 II,18 | bowiem nie chcą uchodzić za wyczerpującą biografię Jezusa, odpowiadającą
2846 IV,53(37) | List do Rzymian, Pref., Wyd. Funk, I, s. 252. ~
2847 IV,48 | ekumenizm świetości z pewnością wydadzą w przyszłości swoje owoce.
2848 Intro,3 | duchową i duszpasterską. Wydając na zakończenie Roku Jubileuszowego
2849 IV,53 | miłosierdzia, jakie już wydał - mam na myśli zwłaszcza
2850 III,41 | rzucone w dobrą glebę, wydało w nich plon stokrotny (por.
2851 IV,53 | zapewnić godziwy przebieg wydarzeń jubileuszowych. Gdy pokryte
2852 II,28 | dwa tysiące lat po tych wydarzeniach Kościół przeżywa je tak,
2853 IV,53 | ważne, aby tak doniosłe wydarzenie religijne było jak najdalsze
2854 III,35 | por. 1 Kor 15, 14), jest wydarzeniem umieszczonym w centrum tajemnicy
2855 Intro,2 | Zarazem jednak wszystko, co wydarzyło się na naszych oczach, wymaga
2856 IV,53 | jubileuszowych. Gdy pokryte zostaną wydatki, jakie trzeba było ponieść
2857 III,31 | 31. Mogłoby się pozornie wydawać, że przypominanie tej podstawowej
2858 III,29 | Jerozolimie zaraz po jego mowie wygłoszonej w dniu Pięćdziesiątnicy: «
2859 IV,46 | społecznych oraz religijnego wyjałowienia przez konsumpcjonizm i laicyzację.
2860 II,27 | To świadectwo wiele wyjaśnia! Sama zresztą relacja ewangelistów
2861 III,31 | niebieski» (Mt 5, 48).~Sobór wyjaśnił, że nie należy mylnie pojmować
2862 II,22 | wymiary człowieczeństwa z wyjątkiem grzechu (por. Hbr 4, 15).
2863 II,24 | świadomość, że łączy Go z Bogiem wyjątkowa więź, to znaczy więź właściwa «
2864 IV,48 | gdy wraz z wszystkimi bez wyjątku uczniami Chrystusa będziemy
2865 IV,51 | kontrowersyjnych dziedzinach, trzeba wykonać wielki wysiłek, aby należycie
2866 II,28 | wycierpiał. A gdy wszystko wykonał, stał się sprawcą zbawienia
2867 IV,44 | zrobić, aby jak najlepiej wykorzystać możliwości tych koniecznych
2868 IV,51 | porę i nie w porę, że kto wykorzystuje nowe zdobycze nauki, zwłaszcza
2869 III,38 | w służbie Jego Królestwu wykorzystywali wszystkie zasoby naszej
2870 IV,52 | chrześcijańskiej wspólnoty wyłącznie do roli instytucji socjalnej.
2871 II,24 | Ta Bosko-ludzka tożsamość wyłania się bardzo wyraźnie z Ewangelii:
2872 II,18 | nauk historycznych. Mimo to wyłaniające się z nich oblicze Nazarejczyka
2873 Zak,58 | samego Ducha, który został wylany w dniu Pięcdziesiątnicy,
2874 III,40 | specjalistów», ale będzie ona wymagać odpowiedzialnego udziału
2875 IV,54 | por. J 8, 12), a zarazem wymagał od uczniów, aby byli «światłem
2876 III,30 | zachowując pełną świadomość wymagań, jakie ona stawia. Skoro
2877 I,9 | widzieli, niełatwo będzie wymazać z pamięci tamten tydzień,
2878 IV,48 | w pełni przywrócona owa wymiana darów, która wzbogacała
2879 IV,53 | wzruszający przykład spontanicznej wymiany darów, posuniętej aż do
2880 I,4 | właśnie najważniejszych wymiarach, osiągając w pewnych momentach
2881 II,22 | ciałem» i przyjęło wszystkie wymiary człowieczeństwa z wyjątkiem
2882 I,12 | obchody odbywały się w pełnym wymiarze także w Kościołach partykularnych
2883 IV,52 | trudno byłoby pogodzić z wymogami miłosierdzia, a ponadto
2884 IV,47 | Mt 19, 8). W małżeństwie, wyniesionym do godności sakramentu,
2885 IV,51 | narzucić niewierzącym poglądów wynikających z wiary, ale interpretuje
2886 IV,50 | Potrzebna jest dziś nowa « wyobraźnia miłosierdzia», której przejawem
2887 I,8 | podczas różnych uroczystości wypełniały plac św. Piotra. Nierzadko
2888 IV,52 | silniej wiąże go z obowiązkiem wypełniania tych rzeczy».36~
2889 III,34 | która nie jest w stanie wypełnić ich życia. Zwłaszcza w obliczu
2890 Intro,1 | Szymona, wezwał Apostoła, aby «wypłynął na głębię» na połów ryb:
2891 III,35 | jest źródłem, z którego wypływa cała jego moc».19 W XX stuleciu,
2892 IV,42 | objawieniem owej miłości, która wypływając z serca przedwiecznego Ojca,
2893 Intro,1 | wody życia», nieustannie wypływająca «z tronu Boga i Baranka» (
2894 III,38 | tamtego połowu to Piotr wypowiedział słowa wiary: «na Twoje słowo
2895 III,37 | zapewne pamiętacie, w 1984 r. wypowiedziałem się na ten temat w posynodalnej
2896 III,29 | konieczne, aby znalazł on wyraz we wskazaniach duszpasterskich
2897 IV,50 | chrześcijanin uczył się wyrażać swą wiarę w Chrystusa przez
2898 Zak,58 | Jezusa (por. J 19, 26) i wyrażając Jej synowskie przywiązanie
2899 I,14 | które nadal nękają świat, wyrażającej się w konkretnym działaniu.
2900 II,25 | przyzywa Go jak zawsze imieniem wyrażającym czułość i poufałość: «Abba,
2901 I,4 | ogłaszającej Wielki Jubileusz wyrażałem nadzieję, że obchody dwutysiąclecia
2902 IV,54 | Kościół odzwierciedla. 38 Wyrażali w ten sposób to samo, co
2903 IV,48 | w jeden Kościół»: to co wyrażamy w wyznaniu wiary, ma swój
2904 IV,43 | komunii niż sposobami jej wyrażania i rozwijania.~
2905 I,12 | świętowanie narodzin Chrystusa do wyrażenia poparcia dla dążenia do
2906 II,20 | jest w niebie» (16, 17). Wyrażenie «ciało i krew» oznacza człowieka
2907 III,38 | takiego aktu wiary, który wyrazi się przez odnowę życia modlitewnego.~
2908 I,15 | nakłaniając nas, byśmy wyrazili entuzjazm w konkretnych
2909 I,12 | Kościół Chrystusowy mógł coraz wyraziściej objawiać swoją tajemnicę
2910 I,12 | wiele działań, a szczególnie wyraziste pozostaje wspomnienie spotkania
2911 III,36 | przed nimi zadanie bardziej wyrazistego świadczenia o szczególnych
2912 I,5 | tysiąclecia mogliśmy z pewnością wyraźniej dostrzec miejsce tajemnicy
2913 II,20 | tajemnicy, najwznioślej wyrażonej w dobitnych słowach ewangelisty
2914 IV,48 | ze Wspólnot kościelnych wyrosłych z Reformacji. Z Bożą pomocą
2915 III,32 | powinno być chrześcijaństwo wyróżniające się przede wszystkim sztuką
2916 II,28 | doświadczeniem, Kościół wyrusza dziś w dalszą drogę, aby
2917 I,13 | Miesiąc później na nowo wyruszyłem w drogę, aby zatrzymać się
2918 III,35 | pewność, że nic nie zdoła wyrwać go z ręki Chrystusa, «Króla
2919 Intro,2 | ten cel? Bóg widzi nasze wysiłki - nasze ofiarne starania
2920 II,25 | wydaje, Ojciec nie chce wysłuchać prośby Syna. Aby na nowo
2921 II,28 | wybawić od śmierci, i został wysłuchany dzięki swej uległości. A
2922 III,31 | wszystkim dążenie do tej «wysokiej miary » zwyczajnego życia
2923 II,19 | ponad mężami Bożymi, którzy wystąpili już wcześniej w dziejach
2924 II,20 | Jezusa ta zwyczajna droga nie wystarcza. Niezbędna jest łaska «objawienia»,
2925 I,9 | naprawdę masowe uczestnictwo wystawiało czasem na próbę siły organizatorów
2926 III,34 | licznych prób, na jakie wystawiona jest wiara w dzisiejszym
2927 II,22 | historycznych i kulturowych występowała raczej tendencja do umniejszania
2928 III,37 | świadomości grzechu », występujacemu we współczesnej kulturze, 23
2929 III,29 | z wami!~Nie trzeba zatem wyszukiwać «nowego programu». Program
2930 Zak,59 | entuzjazm apostoła Pawła: «wytężając siły ku temu, co przede
2931 III,32 | jubileuszowy był czasem wytężonej modlitwy indywidualnej i
2932 III,32 | się Jego przyjaciółmi: « Wytrwajcie we Mnie, a Ja [będę trwał]
2933 II,18 | narastającego napięcia, jakie wytwarza się między Jezusem a głównymi
2934 III,29 | środowisk Ludu Bożego z ufnością wytyczali etapy przyszłej drogi, uzgadniając
2935 I,8 | tym roku wielkie wrażenie wywarły na mnie nie tylko tłumy,
2936 II,21 | zawiera jednak starannie wyważoną treść doktrynalną i pozwala
2937 II,22 | też Bóg Go nad wszystko wywyższył i darował Mu imię ponad
2938 III,40 | młodzieży. Jak przypomniałem wyżej, podczas Jubileuszu właśnie
2939 I,8 | pragnący dać świadectwo wiary, wyznać grzechy i uzyskać zbawcze
2940 Zak,58 | zmartwychwstały Chrystus na nowo jakby wyznacza nam spotkanie w Wieczerniku,
2941 III,35 | chrześcijańskiego życia wyznaczany jest przez pamiątkę owego «
2942 Zak,59 | co przede mną, pędzę ku wyznaczonej mecie, ku nagrodzie, do
2943 III,29 | duszpasterstwa. W ramach wyznaczonych przez uniwersalne i niepodważalne
2944 II,19 | 15). Tylko wiara, jaką wyznaje Piotr, a wraz z nim Kościół
2945 II,22 | podziemnych. I aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest
2946 I,12 | i Zwierzchnikami innych Wyznań chrześcijanskich. Szczególnie
2947 II,20 | którymi Jezus odpowiada na wyznanie Piotra: «nie objawiły ci
2948 IV,48 | Kościół»: to co wyrażamy w wyznaniu wiary, ma swój najgłębszy
2949 II,19 | zupełnie innym! Właśnie tego wyższego stopnia poznania, które
2950 IV,51 | Współczesne wyzwania~51. A czyż moglibyśmy pozostawać
2951 IV,47 | mężczyzną a kobietą - więź wzajemna i całkowita, jedyna i nierozerwalna -
2952 IV,43 | czynienia miejsca » bratu, wzajemnego «noszenia brzemion» (por.
2953 I,9 | bezpośredni dialog, oparty na wzajemnej sympatii i na głębokim zrozumieniu.
2954 III,32 | trwał] w was» (J 15, 4). Ta wzajemność jest samą istotą, jest duszą
2955 III,36 | będzie się charakteryzowało wzajemnym przenikaniem się kultur
2956 IV,48 | owa wymiana darów, która wzbogacała Kościół pierwszego tysiąclecia.
2957 IV,56 | tam, gdzie chce» (J 3, 8), wzbudza także w powszechnym ludzkim
2958 I,7 | zaś w minionym stuleciu, wzbudzając w swoim Kościele wielką
2959 IV,52 | Choć uświadamia nam ona względność historii, nie zwalnia nas
2960 III,40 | apostolskiego przepowiadania, jakie wzięło początek z Pięćdziesiątnicy.
2961 Zak,59 | przyszłość nadziei, niech wzniesie się ku Ojcu przez Chrystusa
2962 Intro,1 | jedynym Zbawicielem świata, wznosiło się wspólne wołanie Kościoła
2963 II,24 | skoro Jezus jako człowiek wzrastał «w mądrości, w latach i
2964 IV,48 | znaki, prawdziwie prorocze i wzruszające, ale droga przed nami jest
2965 IV,53 | jerozolimska dała niechrześcijanom wzruszający przykład spontanicznej wymiany
2966 I,9 | pielgrzymów wielokrotnie wzruszała mnie ich postawa głębokiej
2967 I,13 | Odkupiciel. Trudno wyrazić wzruszenie, jakiego doznałem, gdy dane
2968 Intro,1 | skierowane zostają do nas i wzywają nas, byśmy z wdzięcznością
2969 Zak,58 | nas w trzecie tysiąclecie, wzywając nas, byśmy naśladowali entuzjazm
2970 I,8(5) | De civitate Dei XVIII, 51, 2: PL 41, 614; por.
2971 I,13 | oraz wizyta w Mauzoleum Yad Vashem, które jest wstrząsającym
2972 IV,48 | Zaangażowanie ekumeniczne~48. A cóż powiedzieć
2973 I,10 | ducha ludzkiego. Osobom zaangażowanym w tej dziedzinie przypomniałem,
2974 I,10 | dla mnie sposobnością, aby zaapelować stanowczo o usunięcie dysproporcji
2975 IV,45 | strukturę Kościoła oraz zabezpiecza przed pokusą samowoli i
2976 IV,44 | Watykańskiego II służą umocnieniu i zabezpieczeniu komunii. Na myśl przychodzą
2977 II,24 | potępiony: próbowano Go zabić, «bo nie tylko nie zachowywał
2978 IV,47 | agresywna. Należy raczej zabiegać o to, aby dzięki jak najpełniejszej
2979 III,34 | się wręcz jakimś osobliwym zabobonom.~Trzeba zatem, aby wychowanie
2980 I,11 | jednocześnie czyż mogłoby zabraknąć, obok pamiątki narodzin
2981 IV,42 | różnych rzeczy; jeśli jednak zabraknie mu miłości (agape), wszystko
2982 III,37 | przekonująco i skutecznie zachęcać do praktyki Sakramentu Pojednania.
2983 III,37 | ale jeszcze usilniej zachęcałem, aby pomagać innym odkrywać
2984 Intro,3 | podjęcia tego zadania pragnę zachęcić wszystkie Kościoły lokalne.
2985 III,33 | zarówno Wschodniego, jak i Zachodniego, potrafi nam wiele powiedzieć
2986 IV,48 | przynagla chrześcijan Wschodu i Zachodu, aby szli razem w jedności
2987 IV,44 | nieustannie zgłębiać, aby zachowały prawdziwie ewangeliczny
2988 III,40 | się to jednak dokonywać z zachowaniem należnego szacunku dla niepowtarzalnego
2989 IV,46 | badajcie, a co szlachetne - zachowujcie» (1 Tes 5, 19-21).~
2990 II,24 | zabić, «bo nie tylko nie zachowywał szabatu, ale nadto Boga
2991 I,14 | zadłużenia wielostronnego, zaciągniętego przez kraje najuboższe wobec
2992 Zak,58 | Jubileuszowy, aby na nowo zaczerpnąć z tego żywego źródła naszej
2993 II,18 | najwcześniejszych świadectw zaczerpnęli i pod wpływem oświecającego
2994 I,15 | się najpierw «być», zanim zaczniemy «działać». Przypomnijmy
2995 II,18 | umiłowanym» (Łk 3, 22), zaczyna przepowiadać nadejście Królestwa
2996 II,20 | doszedł do tej wiary? I czego żąda się od nas, jeśli chcemy
2997 III,31 | powierzchowną religijnością. Zadać katechumenowi pytanie: «
2998 III,29 | czynić?» (por. Dz 2,37).~Zadajemy to pytanie pełni ufności
2999 Intro,3 | działania. Do podjęcia tego zadania pragnę zachęcić wszystkie
3000 Intro,3(1)| Wat. II., Dekr. o podst. zadaniach Biskupów w Kościele Christus
3001 IV,45 | samowoli i bezpodstawnymi żądaniami, to duchowość komunii ożywia
3002 III,29 | sobie dzisiaj pytanie, jakie zadano Piotrowi w Jerozolimie zaraz
3003 I,14 | Zadłużenie zagraniczne krajów~14. Jubileusz
3004 I,14 | najuboższych i najbardziej zadłużonych. Mam nadzieję, że rządy
|