Właśnie teraz, podczas pisania tego tekstu, zadzwonił telefon. Ze straszną wiadomością: zmarł Tomek — mój bardzo bliski przyjaciel, 31--letni, ksiądz. Po wielu operacjach, pomimo żarliwych modlitw: wszyscy go kochaliśmy. Więc modlimy się nadal wiernie, ufając Nadziei, która jest większa niż nasz rozum i nasza wyobraźnia. Lgniemy do niej sercem całkowicie i powtarzamy za Piotrem: „Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego” (J 6,68).