Rozdzial
1 Intro| perspektywie ojców Soboru.~W okresie przygotowań do Soboru
2 Intro| Watykańskiego II, a także w czasie trwania jego obrad,
3 Intro| zgromadzeniu kościelnemu. Nie tylko w Niemczech, lecz w całym
4 Intro| tylko w Niemczech, lecz w całym Kościele katolickim
5 Intro| się świadomości Kościoła w ludzkich duszach; ewangelicki
6 1 | Johann Baptist Metz wygłosił w 1993 roku, opuszczając swą
7 1 | katedrę na uniwersytecie w Münster. Z tego doniosłego
8 1 | swe źródło ma nie tylko w stanie samych Kościołów:
9 1 | ateizm może już bowiem, w roztargnieniu czy z rozmysłem,
10 1 | słowo »Bóg« na ustach, choć w rzeczywistości nie chodzi
11 1 | reagowania na kryzys Boga. W dzisiejszych czasach Kościół
12 1 | soborem eklezjologicznym, lecz w pierwszym rzędzie mówił
13 2 | można notabene sformułować w odniesieniu do recepcji
14 2 | że takie umiejscowienie w soborowej architekturze
15 2 | Konstytucja o Kościele w świecie współczesnym Gaudium
16 2 | sławienie Boga przedstawia się w sferze moralności, jak otrzymywane
17 2 | Boga światło jest wnoszone w świat i dopiero dzięki temu
18 2 | świat i dopiero dzięki temu w pełni staje się sławieniem
19 2 | sławieniem Boga.~Interpretując w posoborowych czasach Konstytucję
20 2 | komunikatywną, jak włączyć w nią aktywnie większą liczbę
21 2 | Kościele Lumen gentium, to w świadomości pozostało kilka
22 2 | które znalazło odpowiedź w formule, że jeden, święty,
23 2 | formułę pozostawię na razie w jej łacińskim brzmieniu,
24 2 | formuła ta wyraża jedyny w swym rodzaju status teologiczny
25 2 | szczególnych aspiracji. W pierwszej fazie recepcji
26 2 | nadano polityczną treść: w teologii wyzwolenia utożsamiano
27 2 | mieć zastosowanie również w Kościele. Ujęcie takie dało
28 2 | nad strukturą Kościoła, w których, zależnie od sytuacji, „
29 3 | pojęcia „Lud Boży”, które samo w sobie ma zupełnie inny sens.
30 3 | niewielkiej liczby miejsc, w których występuje termin »
31 4 | władzę, sporem, którego mamy w świecie już dostatecznie
32 4 | nie potrzebujemy go także w Kościele. ~Można powiedzieć,
33 4 | soborowej eklezjologii zamknąć w jednym podstawowym pojęciu:
34 4 | powitałem te nowe wysiłki, w miarę swych sił starając
35 4 | słowo communio nie zajmuje w soborowych tekstach centralnej
36 4 | Kościoła dociera do ludzi. W ten sposób rodzi się wspólnota
37 4 | stanowi wspólnota z Bogiem w Trójcy jedynym. Wspólnotę
38 4 | Boga z ludźmi, którą jest w swej osobie Chrystus; spotkanie
39 4 | również wspólnotę z Ojcem w Duchu Świętym; dlatego wzajemnie
40 4 | pełnej radości: Kościół ma w sobie eschatologiczną dynamikę.
41 4 | ponownego przyjścia Pana w wielkanocnej chrystofanii,
42 4 | ku Jego pełnemu przyjściu w nowym świecie: „Będziecie
43 4 | smutek wasz zamieni się w radość (...) Znowu jednak
44 4 | i że za słowem „radość” w Pierwszym Liście św. Jana
45 5 | eklezjologii eucharystycznej, którą w naszym wieku w sposób imponujący
46 5 | eucharystycznej, którą w naszym wieku w sposób imponujący rozwinęli
47 5 | prawosławni. Eklezjologia nabiera w niej konkretnych kształtów,
48 5 | choć jednocześnie pozostaje w pełni duchowa, transcendentna
49 5 | transcendentna i eschatologiczna. W Eucharystii Chrystus, obecny
50 5 | Eucharystii Chrystus, obecny w chlebie i winie jako nieustanny
51 5 | Ciału jednoczy nas z Bogiem w Trójcy jedynym i między
52 5 | eucharystyczna odbywa się w konkretnym miejscu, a jednak
53 5 | właściwy sposób łączy je w jedną całość.~
54 6 | uradowany, gdy synod z 1985 roku w centrum uwagi umieścił pojęcie
55 6 | najlepsze i najgłębsze. W miarę jak communio stawało
56 6 | spłaszczeniu. Podobnie jak w przypadku pojęcia „Lud Boży”,
57 6 | który, jak widać, odzywa się w każdym pokoleniu.~Spór ten
58 6 | opisuje Ewangelia św. Marka. W drodze do Jerozolimy Jezus
59 6 | zapytał ich, o czym rozmawiali w drodze. „A oni milczeli”,
60 6 | gdy cierpi Kościół, gdy w nim cierpi sam Chrystus,
61 6 | Kościoła: Kościół powinien w pierwszym rzędzie rozprawiać
62 6 | Boga i wspólnej służby. W końcu nienadaremnie w Ewangeliach
63 6 | służby. W końcu nienadaremnie w Ewangeliach powtarzają się
64 6 | Ewangeliach powtarzają się w różnych kontekstach — jak
65 6 | kontekstach — jak zwierciadło, w którym muszą się wszyscy
66 7 | Kościół uniwersalny jest w swej istotnej tajemnicy
67 7 | tajemnicy rzeczywistością, która w ontologicznym i czasowym
68 7 | lokalne (9). Tekst podąża w tym punkcie za teologią
69 7 | co powstało przypadkiem w ostatniej chwili, lecz dostrzegli
70 7 | chwili, lecz dostrzegli w tym zgromadzeniu narodów
71 8 | jest jeden jedyny Kościół. W nawiązaniu do słów Księgi
72 8 | dwoje jednym ciałem”, a Bóg w ten sposób staje się „wszystkim
73 8 | jednej jedynej Oblubienicy, w stosunku do konkretnego
74 8 | empirycznego urzeczywistnienia w poszczególnych Kościołach
75 8 | dostrzec Kościół już tylko w ludzkich organizacjach,
76 8 | organizacjach, pozostaje w istocie tylko beznadzieja.
77 8 | ideę Izraela. Notabene, w Nowym Testamencie nie musimy
78 8 | Kongregację Nauki Wiary. W samym sercu listów większych
79 8 | listów większych św. Pawła, w Liście do Galatów, Apostoł
80 8 | nowy eon jest już obecny „w chrześcijańskim Kościele.
81 8 | Chrześcijański Kościół jest dlań w swych dzieciach niebieskim
82 8 | Nauki Wiary odwołuje się w tej kwestii do Łukaszowej
83 8 | Kościoła z Ducha Świętego w dzień Pięćdziesiątnicy.
84 8 | Po pierwsze, Kościół już w chwili swych narodzin mówił
85 9 | jerozolimska gmina pierwotna w rzeczywistości była jednocześnie
86 9 | jerozolimskiej również gminy w Galilei”. W tym miejscu
87 9 | również gminy w Galilei”. W tym miejscu nie chodzi o
88 9 | chrześcijańskie — pytanie, które w ostatecznym rozrachunku
89 9 | wewnętrzny początek Kościoła w czasie, który to początek
90 9 | uniwersalnym i Kościołem lokalnym. W relacji św. Łukasza absolutnym
91 9 | jerozolimska, lecz fakt, że w Dwunastu stary Izrael, który
92 9 | jednoznacznie stwierdza w swej relacji. Istotne pozostaje
93 9 | Istotne pozostaje wszak to, że w osobie Dwunastu Kościół
94 9 | lecz tak, że zaczyn zawiera w sobie całość i dlatego od
95 9 | które zostało sformułowane w następujący sposób: „Formuła
96 10 | utożsamienia może się zrodzić w kimś, kto utożsamił jerozolimski
|