Rozdzial

 1 Intro|    społecznych”...~Myślę, że jest to fenomenalna i — by tak rzec —
 2 Intro|      między Bogiem i człowiekiem. To wszystko, co się składa
 3 1    |    tysiącleci, bywa różnie. Wiemy to „po sobie”. Niebo w trzech
 4 1    |       wokół nas, sprawia, że jest to „życie płaskie i pieskie”.
 5 1    |         niby pokoleniem wygranym, to jednak... To wszystko jest
 6 1    | pokoleniem wygranym, to jednak... To wszystko jest bardzo odległe
 7 1    |          wszystkim (we wszystkim, to znaczy w tym, co się składa
 8 1    |         Bóg stał się człowiekiem. To pytanie, które stawiało
 9 1    |       Dlaczego Bóg człowiekiem?”, to pytanie z obietnicą sensu
10 2    |           chce nam powiedzieć, że to znaczy „człowiek”, ale jednak
11 2    |        rozdziale: „Wszelkie ciało to niby trawa”. Kiedy pustynia
12 2    |    śmierci i popiołu. Właśnie tak to jest: wiatr życia, podmuch
13 2    |          człowiekiem, by uświęcić to wszystko, co budzi w nas
14 2    |        się człowiekiem głównie po to, by nas zbawić, wybawić
15 2    |       codzienność. Ale również po to, aby nam pokazać autentycznego
16 2    |         proroczych słowach wyraża to Piłat: „Oto człowiek”. Oto
17 3    |        bardzo ważnego. Mianowicie to, że ~
18 4    |           w ogóle”, „jako takim”. To właśnie ten sposób myślenia