Rozdzial

 1 1|         Jeśli jednak nie ustaje on w zapytywaniu, to będzie
 2 1|  rygoryzmie bezbożności powiada on, iż to za jego sprawą może
 3 1|   problematyczność wszystkiego, on sam nie traci wszelkiego
 4 2|     nasunie się mi pytanie, czy on sam jest sensowny. Można
 5 2|      ustalić ów sens, również i on osuwa się w otchłań problematyczności.
 6 2|         raczej: czy nie uchodzi on samobójstwu w ten sposób,
 7 2|         w miarę jak pogrąża się on w radykalnej problematyczności -
 8 2|  nazywam rzeczywistym, gdy leży on na mej drodze, tak iż się
 9 2|       na mej drodze, tak iż się oń uderzam, doświadczając tym
10 3|         nowego początku. Wymaga on wszakże maksymalnej baczności.
11 3|         filozoficzną rozpoczyna on wprawdzie od "radykalnego
12 3|            co więcej, stwierdza on, że "nihilizm wyraża postawę,
13 3|    Heideggera, jakkolwiek czyni on wszystko, by przezwyciężyć
14 3|     doświadczenia wypowiada się on na temat bóstwa, na przykład
15 3| możliwego nowego początku. Może on być radykalną inauguracją,
16 3|   którego perspektywy postrzega on i tłumaczy rzeczywistość -
17 3|     problematyczności. Zrozumie on wówczas siebie jako tego,
18 3|         całą pewnością nie jest On żadnym - choćby i najwyższym -
19 3|      problematyczność. Nie jest On żadną osobą - choćby nawet
20 3| określała jako nicość; nie jest On nicością, lecz pochodzeniem
21 3|        w swej egzystencji. Musi on przystać na rozłąkę: rozłąkę