Rozdzial
1 Intro| którym równych prawdopodobnie nie było dotąd na Ziemi".3 Ów
2 Intro| Nietzsche, dziś, jeśli się nie mylimy, stał się jeszcze
3 Intro| filozoficzna w cieniu nihilizmu" nie powinien się znajdować wielki
4 Intro| wielki znak zapytania? Tytuł nie ma jednak formy pytania.
5 Intro| nihilizmu. ~Cień nihilizmu nie jest wszakże jedynym cieniem,
6 Intro| teologii filozoficznej, nie może nie brać pod uwagę
7 Intro| filozoficznej, nie może nie brać pod uwagę gromiącego
8 Intro| antychrysta." 4 Bultmann nie mniej drastycznie stwierdza
9 Intro| człowieka o Bogu poza wiarą nie rozprawia o Bogu, lecz o
10 Intro| głosi, że uczciwe myślenie nie dosięga Boga, lecz jedynie
11 1 | nihilizmu, głoszącą, iż Bóg nie stanowi możliwego tematu
12 1 | filozofii późnoantycznej nie ma potrzeby wspominać. Nic
13 1 | wątpienia. Dla Spinozy w istocie nie ma niczego poza Bogiem.
14 1 | oka na dzieje filozofii, nie inaczej niż zasadniczy namysł
15 1 | oznacza, że nihilistyczny atak nie odnosi skutku. ~Nikogo nie
16 1 | nie odnosi skutku. ~Nikogo nie zadowoli jednak tego rodzaju
17 1 | dziejów filozofii. Czy jednak nie można by ich uznać za manowce?
18 1 | pierwiastka boskiego. Droga ta nie dosięga wszakże płaszczyzny
19 1 | że nihilistyczna groźba, nie pokonana i niepojęta, staje
20 1 | dotychczasowe wywody jeszcze nie uchwyciły dostatecznie istoty
21 1 | spróbować pojąć filozofię nie tyle od strony jej przedmiotów,
22 1 | tego czy innego poglądu nie zapytuje o jego racje, ten
23 1 | zapytuje o jego racje, ten nie jest człowiekiem filozofującym -
24 1 | kwestią, której z istoty nie można już postawić pod znakiem
25 1 | pod znakiem zapytania, ten nie może się zadowolić żadną
26 1 | odpowiedzią. Wprawdzie filozof nie byłby człowiekiem poważnie
27 1 | poważnie zapytującym, gdyby nie poszukiwał odpowiedzi -
28 1 | sceptycystyczna art pour art nie jest filozofią - niemniej
29 1 | niemniej odpowiedź nigdy nie może stanowić dla filozofującego
30 1 | człowieka. Jeśli jednak nie ustaje on w zapytywaniu,
31 1 | człowiek jako taki zasadniczo nie może tkwić w błędzie. Czy
32 1 | jest to takie pewne? Czy nie mogłoby być tak, że o człowieku
33 1 | gruntu właśnie opaczność, a nie prawda? Znów muszę, przy
34 1 | radykalności zapytywanie nie może spocząć, dopóki nie
35 1 | nie może spocząć, dopóki nie uproblematyczni tej ostatecznej
36 1 | trwającym kłamstwem"18. Nie inaczej wygląda to w czasach
37 1 | chce uprzątnąć "od dawna nie wykrzewione jeszcze w sposób
38 1 | występuje z tezą, "że Bóg nie istnieje", jako punktem
39 1 | zapytywania, wtedy w ogóle nie pozostaje już nic pewnego.
40 1 | Filozofujący musi wówczas przyznać: nie ma niczego, co ostałoby
41 1 | wobec mego zapytywania, nie ma niczego, co zasadzałoby
42 1 | zasadzałoby się na sobie samym, nie ma żadnej prawdy, którą
43 1 | żadnej uznawalnej pewności. Nie ma nic, może poza - nicością. ~
44 1 | jego bezbożności"22. Hegel nie utknął jednak w doświadczeniu
45 1 | poznać, że "poza Bogiem nie ma żadnego istnienia ani
46 1 | którego żadna epoka jeszcze nie żywiła: że nie mamy prawdy”27;
47 1 | epoka jeszcze nie żywiła: że nie mamy prawdy”27; w paradoksalnym
48 1 | przedsięwzięciem: nigdy nie może osiągnąć owej pewności,
49 1 | teologicznego. ~Stąd też nie z kaprysu filozofującego
50 1 | sceptycyzm, ba, nawet nihilizm nie są okazjonalnymi zjawiskami
51 1 | nieustanności zapytywania, która nie ma końca nigdzie prócz nicości. ~
52 1 | radykalne filozofowanie nie jest w najwyższym stopniu
53 1 | problematyczność wszystkiego, on sam nie traci wszelkiego oparcia?
54 1 | wszelkiego oparcia? Czy nie gubi wszelkiego gruntu pod
55 1 | cienia i nocy, powiada: "Czy nie błądzimy jak przez nieskończoną
56 1 | nieskończoną nicość? Czy nie owiewa nas pusta przestrzeń?
57 1 | nas pusta przestrzeń? Czy nie stało się jeszcze chłodniej?
58 1 | się jeszcze chłodniej? Czy nie nadciąga stale noc, noc
59 2 | wyraźnie kończy na bezdrożach, nie powinno się zaprzestać jako
60 2 | wyniszczające zapytywanie? Czy nie lepiej byłoby trwać w bezpośredniej
61 2 | zapytywania i radzi mu, by się nie imał filozofowania. Czymś
62 2 | Początek filozofowania nie ma jednak nic wspólnego
63 2 | dowolnością. Pytanie filozoficzne nie pojawia się w próżni. Przeciwnie,
64 2 | współczesnej filozofii nikt nie przedstawił tego źródłowego
65 2 | Dlaczego w ogóle są byty, a nie nicość raczej?" 32 ~Możliwość
66 2 | radykalnej problematyczności nie ogranicza się do doświadczenia
67 2 | Powiedzmy, że się nam coś nie powiodło w życiu codziennym -
68 2 | iż zupełnie i od podstaw nie zgadza się ono z ludzkim
69 2 | każe nam skonstatować, że nie ma na Ziemi niczego, na
70 2 | Nicość wyłania się wszakże nie tylko u początków zapytywania,
71 2 | mogę odkryć, że moje czyny nie są sensowne same z siebie,
72 2 | dokładniej przyjrzeć, samo nie jest problematyczne? Jego
73 2 | samobójstwa, którego źródłem nie jest żadne rozczarowanie
74 2 | pewności co do sensu. Nikt nie widział tego wyraźniej niż
75 2 | radykalnego zapytywania nie doprowadziła do punktu,
76 2 | filozofującego człowieka. Nie tylko teologii filozoficznej,
77 2 | teologii filozoficznej, nie tylko filozofowaniu w ogóle:
78 2 | nieuniknione? Albo raczej: czy nie uchodzi on samobójstwu w
79 2 | jednak tak to rozumie, ten nie ma pojęcia, jak ponętna
80 2 | Możliwość filozofowania nie jest wszakże koniecznością.
81 2 | wszakże koniecznością. Nikogo nie można przekonać środkami
82 2 | podstawę w wolności, to jednak nie jest niczym arbitralnym
83 2 | zapytującego człowieka, nie pozostając w jego dyspozycji.
84 2 | rzeczywistą. Właściwie rzeczywiste nie jest domniemane istnienie
85 2 | osoby. Właściwie rzeczywista nie jest jednak także nicość
86 2 | rzeczywiste jest to, że nie ma niczego pewnego, niczego
87 2 | przeciwstawiające tak, że nie możemy się temu sprzeciwić.
88 2 | mi przeciwstawia; ja sam nie jestem zdolny wystąpić przeciw
89 2 | początku rzeczywistość, sama nie dając się niczemu zdystansować.
90 3 | nihilizmu~Dokąd dotarliśmy? Czy nie ogarnia nas zawrót głowy
91 3 | problematyczności? Decyzja podstawowa nie usuwa wszak problematyczności,
92 3 | nihilizmu"? Czy ów cień nie stał się oto tak ciemny,
93 3 | możliwość teologii filozoficznej nie jest już widoczna nawet
94 3 | jakiś czas o Bogu, lecz czy nie tylko w taki sposób, iż,
95 3 | baczności. Nowy początek nie powinien - ani dzięki wierze,
96 3 | filozofię. Filozofowanie nie powinno zagubić swej istoty;
97 3 | Stwierdzenie to odnosi się nie tylko do tych filozofów,
98 3 | do tych filozofów, którzy nie doświadczyli jeszcze kryzysu
99 3 | radykalności zapytywania nie dostaje także tym myślicielom,
100 3 | pozytywnych tez, ku którym nie zwrócili już swego zapytywania. ~
101 3 | To radykalne wątpienie nie jest jednak na tyle radykalne,
102 3 | Odeprzeć nihilizm udaje się mu nie poprzez konsekwentne trwanie
103 3 | też "Boga".44 Poczucie to nie jest już jednak sprawą zapytywania,
104 3 | wartość, choćby i najwyższa, nie jest Bogiem. Bóg nie jest
105 3 | najwyższa, nie jest Bogiem. Bóg nie jest zatem martwy. Albowiem
106 3 | Heideggerowskie myślenie dumające nie jest oczywiście zapytywaniem
107 3 | właściwym gestem myślenia nie jest zapytywanie, lecz słuchanie
108 3 | słuchaniu. Heidegger myśli ją nie z perspektywy doswiadczenia
109 3 | rozprawianie filozofów o Bogu nie wyrasta, jak pokazują te
110 3 | przypowieści bycia. Czy nie jest to wszakże koniecznością?
111 3 | Dotychczasowe rozważania nie dokonały tego jeszcze w
112 3 | Doświadczenie takiej zapaści nie dotyczyło wszakże jednej
113 3 | pozostawia się mu ją? Czy nie sprzeciwia się to konsekwentnie
114 3 | radykalnego zapytywania? Czy nie jest tak, że radykalne zapytywanie
115 3 | że radykalne zapytywanie nie może się przed niczym zatrzymać,
116 3 | Esencjalna skończoność nie na tym polega, że człowiek
117 3 | drugim człowieku jako Ty; nie zasadza się ona także na
118 3 | filozofów"? ~Z całą pewnością nie jest On żadnym - choćby
119 3 | zniesiona w problematyczność. Nie jest On żadną osobą - choćby
120 3 | problematyczności. Filozofowaniu, które nie unika doświadczenia radykalnej
121 3 | problematycznośóci, Bóg nie może się jawić inaczej jak
122 3 | rzeczywistą - rzeczywistą nie w sensie substancjalnego
123 3 | Areopagita i Mistrz Eckhart, nie byli, jak się zdaje, dalecy
124 3 | tajemnica owego Stamtąd nie zakrzepła w pojęciu mocy,
125 3 | wolności - źródło oczywiście nie w sensie stworzenia, lecz
126 3 | teologii - teologią negatywną. Nie dlatego jednak, iżby "Boga"
127 3 | określała jako nicość; nie jest On nicością, lecz pochodzeniem
128 3 | Stąd też słowo "negatywna" nie znaczy: z jakiegoś stałego
129 3 | możliwe, gdyż autonegacja nie jest rzeczą samego myślenia.
130 3 | brak byłoby powagi, gdyby nie wpływało ono na egzystencję
131 3 | filozofującego i gdyby o niej nie stanowiło. Ponieważ źródłem
132 3 | rzeczywistością i rozłąkę ze sobą. Nie wymaga ona wprawdzie odrzucenia
133 3 | powierzchownych zabezpieczeń, nie trzyma się uporczywie rzeczy
134 3 | milczenia? Ale i milczenie nie może sądzić, że uda się
|