bold = Main text
Rozdzial grey = Comment text
1 Intro| siebie "prorokiem pomroki i zaćmienia Słońca, którym
2 Intro| stał się jeszcze dłuższy i jeszcze ciemniejszy. ~Jeżeli
3 Intro| protestanckiej: Karla Bartha i Rudolfa Bultmanna. Barth
4 Intro| ona jedynie dla teologii i Kościoła antychrysta." 4
5 Intro| między teologią objawienia i teologią filozoficzną, jakkolwiek
6 Intro| zarówno filozoficzne, jak i we właściwym znaczeniu teologiczne,
7 Intro| filozoficzna jest dziwacznym i wewnętrznie niemożliwym
8 Intro| możliwa teologia filozoficzna i jak ewentualnie teologia
9 1 | O teologicznej i o nihilistycznej istocie
10 1 | jego "pierwszych podstaw i źródeł"6. To ukierunkowanie
11 1 | podstawom"7. Pytanie o pierwsze i ostateczne podstawy i źródła
12 1 | pierwsze i ostateczne podstawy i źródła prowadzi z wewnętrznej
13 1 | Potwierdza to rzut oka na dwa i pół tysiąclecia dziejów
14 1(8) | Metafizyka, A 7. 1072 b 28 i nast. ~
15 1(10)| Summa contra gentiles, I, 4. ~
16 1 | bóstwa11. Nawet Voltaire i Rousseau pokusili się o
17 1(14)| Schelling, op.cit., dział I, tom 7, s. 424. ~
18 1 | wszakże zmieniać. Ale również i dzisiaj spotyka się doniosłe
19 1 | dla wszelkiego myślenia i bycia poszukują w tym, czemu
20 1 | bytów, pierwszych podstaw i źródeł, wreszcie pierwiastka
21 1 | nihilistyczna groźba, nie pokonana i niepojęta, staje się jeszcze
22 1 | jako zapytywanie. W życiu i w naukach zapytuje się wszakże
23 1 | dalej ku pierwszym podstawom i źródłom prawdy wszelkiego
24 1 | istotą, owe pierwsze zasady i źródła bytu i jego prawdy
25 1 | pierwsze zasady i źródła bytu i jego prawdy rozumie jako
26 1 | ostatecznej swej dziedziny. ~I znów rzut oka na dzieje
27 1 | sofistów. Usiłowania Platona i Arystotelesa, by w ich zmienionym
28 1(18)| der Moral, część 3, nr 27 i 24. ~
29 1 | podstawa wszelkiego bytu i źródło wszelkiej prawdy -
30 1 | przedtem pojawiająca się tu i ówdzie na peryferiach myślenia,
31 1 | Piątek... w całej prawdzie i rygoryzmie jego bezbożności"22.
32 1 | się mu nicość - jako żywą i napędzającą moc negacji -
33 1 | wchłonąć we własny system i tym sposobem okiełznać.
34 1 | oparta na podstawie prawda i rzeczywistość, iż to za
35 1 | to za jego sprawą "może i musi w całej swej powadze
36 1 | musi w całej swej powadze i ze swej najgłębszej podstawy
37 1 | stanowi "najpewniejszą i najtrwalszą rzecz, którą
38 1 | zagłady wszelkiej prawdy i do utraty Boga. W cieniu
39 1 | cieniu nihilizmu filozofię i teologię filozoficzną zdaje
40 1 | nas zatem do osobliwego i przerażającego rezultatu.
41 1 | filozofowanie kończy się nihilizmem i utratą Boga. Filozofowanie
42 1 | jako podstawy wszystkiego i jako gwaranta wszelkiej
43 1 | niebezpiecznym zajęciem? Czy mamy i czy możemy godzić się, by
44 1 | trwałe stanowiska wiary i światopoglądów, ba, naturalną
45 1 | przywołując obraz cienia i nocy, powiada: "Czy nie
46 2 | radykalnego zapytywania i radzi mu, by się nie imał
47 2 | kto się wdał w zapytywanie i trwał w nim, aż w końcu
48 2 | gdyby decyzja o zapytywaniu i radykalnym zapytywaniu była
49 2 | jest ono odpowiedzią - i to odpowiedzią na wyzwanie.
50 2 | doświadczeniem podstawowym nicości"30 i jako taki stanowi źródło
51 2 | obecność, odsuwają się od nas i wyślizgują, nieustannie,
52 2 | otaczała nas już tylko nicość i jakbyśmy sami tonęli w nicości. "
53 2 | stwierdzamy, iż zupełnie i od podstaw nie zgadza się
54 2 | prześlizguje się w nierzeczywistość i w której uderza nas problematyczność
55 2 | za sensowne nasze czyny i rzeczywistość, w której
56 2 | spełnienia mój czyn. Ale czy i to zadanie, jeśli się mu
57 2 | Gdy jednak chcę pochwycić i ustalić ów sens, również
58 2 | ustalić ów sens, również i on osuwa się w otchłań problematyczności.
59 2 | zapada się wszelki sens i z której niesamowitości
60 2 | kładzie kres istnieniu, tak i ucina ono wszelką możliwość
61 2 | czysto formalną, a stąd i niewiążącą argumentację.
62 2 | radykalności zapytywania, i jak trudno jest wytrzymać
63 2 | dzielności wybrać się w niepewną i grząską drogę, być gotowy
64 2 | kwestię, także wówczas - i właśnie wówczas - gdy ciągle
65 2 | jest niczym arbitralnym i dowolnym. Decyzja ta stanowi
66 2 | pozostaje wiernym sobie i swym doświadczeniom podstawy. ~
67 2 | Jego własna egzystencja i świat tracą dlań - w miarę
68 2 | problematyczne, czy rzecz, ja sam i relacja między nami jesteśmy
69 2 | na początku rzeczywistość i okazuje się bardziej niż
70 2 | domniemane istnienie rzeczy i mojej osoby. Właściwie rzeczywista
71 2 | siebie środku pomiędzy byciem i niebyciem. ~Mógłby ktoś
72 2 | mnie ona, napiera na mnie i sama z siebie się mi przeciwstawia;
73 2 | problematyczność wszystkiego i nasza najgłębsza niemoc. ~ ~
74 3 | zniszczenia wszelkiej pewności i stałości, wobec tego całkowitego
75 3 | można się wypowiadać o Bogu i absolucie, biorąc za punkt
76 3(41)| philosophische Glaube, s. 127 i nast. ~
77 3 | doszło ono do swego końca - i "skok" w doświadczenie,
78 3 | filozofii, tak samo jak i wysiłek "ratowania... przed
79 3 | jedynie Boga moralnego" i kontynuuje: "Dla myślenia
80 3 | pomyślany jako wartość, choćby i najwyższa, nie jest Bogiem.
81 3 | na przykład mówi: "czy i jak Bóg i bogowie... wchodzą
82 3 | przykład mówi: "czy i jak Bóg i bogowie... wchodzą w prześwit
83 3 | pozostaje tylko zapytywanie i nic prócz niego? ~Rzetelne
84 3 | zewnątrz dostarczonych podpórek i oprze się wyłącznie na sobie
85 3 | człowieka rzeczywistość, jak i jego własna egzystencja -
86 3 | radykalnej problematyczności i aż do końca stawiające wszystko
87 3 | perspektywy postrzega on i tłumaczy rzeczywistość -
88 3 | fenomenów ludzkiego istnienia i mogłaby się rozwinąć w filozofię
89 3 | rozwinąć w filozofię dziejów i filozofię sztuki. ~Czy jednak -
90 3 | zapytania? Czym - po dwu i pół tysiącleciach teologii
91 3 | jest On żadnym - choćby i najwyższym - bytem; jedynym "
92 3 | rzeczywistość, a na ostatek i samo zapytywanie, które
93 3 | jak Dionizy Areopagita i Mistrz Eckhart, nie byli,
94 3 | paradoksalnej równoczesności bycia i nicości, światła i ciemności -
95 3 | bycia i nicości, światła i ciemności - w pojęciach,
96 3 | wyrazie same się znoszą i tym sposobem wskazują poza
97 3 | zawieszenia - słowa są trafne i nietrafne zarazem. Prawdziwie
98 3 | absolutnie negująca siebie samą i poprzez to wskazująca na
99 3 | problematyczności jest właściwym i jedynym momentem pozytywnym. ~
100 3 | egzystencję filozofującego i gdyby o niej nie stanowiło.
101 3 | rozłąkę z rzeczywistością i rozłąkę ze sobą. Nie wymaga
102 3 | istotę, odmawia sobie dumy i pretensji, uczy się cierpliwości,
103 3 | pozostaje prócz milczenia? Ale i milczenie nie może sądzić,
|