Rozdzial

 1 Intro|     Największe nowsze wydarzenie - że Bóg jest martwy - zaczyna
 2 Intro|      ciemniejszy. ~Jeżeli przyjąć, że współcześnie ludzkość jeszcze
 3 Intro|            w cieniu nihilizmu oraz że nihilizm oznacza, jak sądzi
 4 Intro|             Nihilizm głosi bowiem, że wszelkie rozprawianie o
 5 Intro|     filozoficznej. Nihilizm głosi, że uczciwe myślenie nie dosięga
 6 Intro|        Boga, lecz jedynie nicości, że zatem w świetle właściwie
 7 Intro|  niemożliwym przedsięwzięciem, ba, że już w wyrażeniu "teologia
 8 Intro| filozofowanie? ~3. Jeżeli przyjąć, że tak, to czy w cieniu nihilizmu
 9 1    |   wspominać. Nic dziwnego również, że problem Boga stanowi ośrodek
10 1    |            istotą, pokazuje zatem, że pytanie o Boga pozostaje
11 1    |            zaś ewidentnie oznacza, że nihilistyczny atak nie odnosi
12 1    |        może wobec tego stwierdzić, że także jego punktem wyjścia
13 1    |        nihilizmem. To zaś oznacza, że nihilistyczna groźba, nie
14 1    |           jako zapytywanie, przeto ze swej istoty musi ono stawiać
15 1    |     uproblematyczniania. Kto mówi, że wprawdzie stawia czasem
16 1    |              nawet jeśli twierdzi, że kwestią, której z istoty
17 1    |         naoczność może mnie mamić, że obraz, który się mi bezpośrednio
18 1    |           choćby wtedy, gdy zważę, że we śnie rzeczy jawią się
19 1    |         widzieć w przeświadczeniu, że człowiek jako taki zasadniczo
20 1    |           Czy nie mogłoby być tak, że o człowieku stanowi z gruntu
21 1    |       Skoro zaś filozofia, zgodnie ze swą teologiczną istotą,
22 1    |         dzieje filozofii pokazuje, że dokonuje się ona jako radykalne
23 1    |          gdy filozofowie mniemają, że mogą być pewni świata, siebie
24 1    |          Sartre występuje z tezą, "że Bóg nie istnieje", jako
25 1    |        musi w całej swej powadze i ze swej najgłębszej podstawy
26 1    |          udaje się w końcu poznać, że "poza Bogiem nie ma żadnego
27 1    |          epoka jeszcze nie żywiła: że nie mamy prawdy”27; w paradoksalnym
28 1    |          przerażającego rezultatu. Ze swej istoty filozofowanie
29 1    |           zdąża ku pytaniu o Boga; ze swej istoty filozofowanie
30 1    |     osiągnąć owej pewności, której ze swej najwłaściwszej natury
31 1    |      filozofowania dzieje się tak, że wszelka pewność wciąż rozpływa
32 2    |         przed nicością. Powiedzmy, że się nam coś nie powiodło
33 2    |         może się niekiedy zdarzyć, że zostajemy nieuchronnie wyrzuceni
34 2    |     istnieniem. Albo spostrzegamy, że ktoś nas oszukuje, co, po
35 2    |             każe nam skonstatować, że nie ma na Ziemi niczego,
36 2    |            powagą, to mogę odkryć, że moje czyny nie są sensowne
37 2    |           dochodzi się do wniosku, że sensowność, która odsuwa
38 2    |            się tylko w ten sposób, że się ją oprze na jakimś ostatecznym
39 2    |          możliwość.  Nic dziwnego, że u końca drogi, którą kroczy
40 2    |  egzystencji filozofującego grozi, że sczeznie w cieniu nihilizmu.
41 2    |          samobójstwu w ten sposób, że odrzuca ciężar filozofowania?
42 2    |     przekonać środkami logicznymi, że winien się zdecydować na
43 2    |       naszego współdziałania, jako że wyzwanie poprzedza wszelką
44 2    |     Właściwie rzeczywiste jest to, że nie ma niczego pewnego,
45 2    |             przeciwstawiające tak, że nie możemy się temu sprzeciwić.
46 3    |           prób tych, którzy sądzą, że można się wypowiadać o Bogu
47 3    |        jest stwierdzenie Tillicha, że teologia filozoficzna musi "
48 3    |     filozofowaniu mówi z początku, że dokonuje się ono "w radykalnym
49 3    |           co więcej, stwierdza on, że "nihilizm wyraża postawę,
50 3    |         strony, Jaspers podkreśla, że jego filozofia jest "ciągłą
51 3    |        właśnie tylko w ten sposób, że wyrzeknie się wszelkich
52 3    |          pewników uchowało się ono ze swą szczególną, ostateczną
53 3    |     zapytywania? Czy nie jest tak, że radykalne zapytywanie nie
54 3    |            nowego początku? W tym, że dopiero tutaj osiąga się
55 3    |         własne istnienie. Odkryje, że tkwienie w problematyczności
56 3    |     skończoność nie na tym polega, że człowiek ma swą granicę
57 3    |       filozoficznej, znaczy zatem, że skrajna problematyczność
58 3    |        rzeczywistością najbardziej ze wszystkiego rzeczywistą -
59 3    |     problematyczności. Tyle tylko, że słowo "pochodzenie" należałoby
60 3    |     Każdemu słowu grozi tu jednak, że będzie chciało ustalić coś,
61 3    |          przyjąć za punkt wyjścia, że problematyczność wprowadza
62 3    |          Mając dalej na względzie, że problematyczność wyzywa
63 3    |          rzeczywistością i rozłąkę ze sobą. Nie wymaga ona wprawdzie
64 3    |         milczenie nie może sądzić, że uda się mu ujść konieczności