Rozdzial

 1 Intro|               Nietzsche, śmierć Boga, to temat naszych rozważań musi
 2 Intro|              ma jednak formy pytania. To znaczy: naszym właściwym
 3 Intro|               Jeżeli przyjąć, że tak, to czy w cieniu nihilizmu jest
 4 1    |          który rozważa, jak formułuje to Arystoteles, po pierwsze
 5 1    |        pierwszych podstaw i źródeł"6. To ukierunkowanie filozofii
 6 1    |             filozoficzną. ~Potwierdza to rzut oka na dwa i pół tysiąclecia
 7 1    |    przyporządkowana poznaniu Boga"10. To samo dotyczy filozofii czasów
 8 1    |            filozofowaniem jako takim. To zaś ewidentnie oznacza,
 9 1    |     prawdziwego starcia z nihilizmem. To zaś oznacza, że nihilistyczna
10 1    |               jego radykalność. Można to ujaśnić z trzech perspektyw. ~
11 1    |              właśnie ów ogół bytów, a to znaczy: musi wszystko wciągać
12 1    |              ustaje on w zapytywaniu, to będzie się później coraz
13 1    |        ukazuje, jest prawdą. Może się to jednak stać dla mnie problematyczne,
14 1    |            upewnić jako o prawdziwym, to musi się ono potwierdzić
15 1    |              błędzie. Czy jednak jest to takie pewne? Czy nie mogłoby
16 1    |      pierwiastek boski czy jako Boga, to w swej radykalności zapytywanie
17 1    |                   Nie inaczej wygląda to w czasach współczesnych.
18 1    |            może poza - nicością. ~Tym to sposobem idea nicości, już
19 1    |        uczucie: sam Bóg jest martwy", to "cierpienie absolutne",
20 1    |            bezbożności powiada on, iż to za jego sprawą może wyrosnąć
21 1    |            prawda i rzeczywistość, iż to za jego sprawą "może i musi
22 1    |            przecież tylko przejściem, to u Nietzschego staje się
23 1    |               nicość ofiarować Boga - to paradoksalne misterium ostatecznego
24 1    |               pochwycić nasze oko"28. To zaś znaczy: w konsekwentnym
25 1    |          zachowuje prymat. Uwidocznił to już rzut oka na rolę zapytywania
26 1    |      problematyczność. Wyraźnie można to dostrzec, rozpatrując istotę
27 2    |               drogi. Po cóż właściwie to nieustanne, samo siebie
28 2    |                 Czy jednak pozwala na to sama rzecz? Być może słusznie
29 2    |              jest ono odpowiedzią - i to odpowiedzią na wyzwanie.
30 2    |       zapytywanie. Zanim zapytam, jak to jest z moim istnieniem,
31 2    |           nieuchronnie wyrzuceni poza to poszczególne zdarzenie,
32 2    |               są takie? Jeśli pytanie to stawiam z całą powagą, to
33 2    |             to stawiam z całą powagą, to mogę odkryć, że moje czyny
34 2    |        spełnienia mój czyn. Ale czy i to zadanie, jeśli się mu dokładniej
35 2    |     samotności musi zapytać: czy jest to w ogóle możliwe, bym w obliczu
36 2    |          rodzajów ucieczek. ~Wszystko to wygląda na czysto formalną,
37 2    |   argumentację. Ktokolwiek jednak tak to rozumie, ten nie ma pojęcia,
38 2    |              wszelkiego sensu, a mimo to dalej wieść swe życie, wciąż
39 2    |              swą podstawę w wolności, to jednak nie jest niczym arbitralnym
40 2    | problematyczności, przy czym wyzwanie to dotyka zapytującego człowieka,
41 2    |              Później jednak staje się to dla mnie problematyczne,
42 2    |            Właściwie rzeczywiste jest to, że nie ma niczego pewnego,
43 2    |        zasłona oddalenia. Bycie bytów to ich zawieszenie w stanie
44 2    |                Rzeczywiste jest zatem to, co napotykamy jako samo
45 2    |              temu sprzeciwić. Dotyczy to także problematyczności:
46 3    |       niezadowalającymi. Stwierdzenie to odnosi się nie tylko do
47 3    |           swego zapytywania. ~Dotyczy to na przykład Paula Tillicha.
48 3    |        obliczu "otchłani bezsensu"36. To radykalne wątpienie nie
49 3    |            czy też "Boga".44 Poczucie to nie jest już jednak sprawą
50 3    |            myślenia dumającego znaczy to: Bóg, pomyślany jako wartość,
51 3    |          cztery lata później odwołuje to zdanie: "właściwym gestem
52 3    |      przypowieści bycia. Czy nie jest to wszakże koniecznością? Bo
53 3    |             wyłącznie na sobie samym, to znaczy na radykalności swego
54 3    |               zapytywania. Gdy mu się to powiedzie, otworzą się przed
55 3    |             cieniu nihilizmu. ~By się to mogło udać, filozofowanie
56 3    |                Czy nie sprzeciwia się to konsekwentnie przemyślanej
57 3    |              kto uwikłał się kiedyś w to zwracające się przeciwko
58 3    |            osobą - choćby nawet miała to być osoba osób; bycie osoby
59 3    |        negująca siebie samą i poprzez to wskazująca na absolutny
60 3    |        momentem pozytywnym. ~Wszystko to musiałby powiedzieć człowiek,
61 3    |          teologii filozoficznej. Jest to możliwe, gdyż autonegacja
62 3    |          filozofujący musi uwzględnić to także w swej egzystencji.
63 3    |              rozprawia o Bogu, czynić to może jedynie w geście rezygnacji. ~
64 3    |            końcu doświadczyć rozłąki, to cóż innego pozostaje prócz