Rozdzial
1 1| wszystkim, co można określić jako byt. Od początków filozofii
2 1| którego Arystoteles ujmuje jako źródło wszelkiego bytu,
3 1| przezeń explicite określony jako "Bóg"8. O teologicznym charakterze
4 1| się nazbyt jednostronnie jako okres zaufania do samego
5 1| musi się upewnić co do Boga jako gwaranta prawdy, by móc
6 1| związku z filozofowaniem jako takim. To zaś ewidentnie
7 1| filozofia pojmuje siebie jako metafizykę. Nihilistyczny
8 1| jest filozofia rozumiana jako ludzki czyn, jako dokonanie,
9 1| rozumiana jako ludzki czyn, jako dokonanie, krótko mówiąc:
10 1| dokonanie, krótko mówiąc: jako filozofowanie. ~Filozofowanie
11 1| Filozofowanie dokonuje się jako zapytywanie. W życiu i w
12 1| filozofowanie dokonuje się jako zapytywanie, przeto ze swej
13 1| poznaniu mam się upewnić jako o prawdziwym, to musi się
14 1| przeświadczeniu, że człowiek jako taki zasadniczo nie może
15 1| bytu i jego prawdy rozumie jako pierwiastek boski czy jako
16 1| jako pierwiastek boski czy jako Boga, to w swej radykalności
17 1| pokazuje, że dokonuje się ona jako radykalne zapytywanie. Co
18 1| że Bóg nie istnieje", jako punktem wyjścia swego "egzystencjalizmu
19 1| nicości; udało się mu nicość - jako żywą i napędzającą moc negacji -
20 1| prawda" "wznosi się z nicości jako z tajemnej otchłani, która
21 1| konsekwentnym filozofowaniu jako radykalnym zapytywaniu do
22 1| ogółu bytów oraz co do Boga jako podstawy wszystkiego i jako
23 1| jako podstawy wszystkiego i jako gwaranta wszelkiej prawdy.
24 1| jeszcze postawić, lecz tylko jako pytanie bez odpowiedzi.
25 2| nie powinno się zaprzestać jako błędnej drogi. Po cóż właściwie
26 2| podstawowym nicości"30 i jako taki stanowi źródło filozofowania.
27 2| wyzwaniem dla filozofowania jako radykalnego zapytywania. ~
28 2| nas tam, gdzie ukazuje się jako bezsensowność. W bezpośrednim
29 2| wynurza się totalny bezsens jako jedyna pozostająca nam możliwość.
30 2| Tak jednak jak samobójstwo jako nieodwołalny czyn kładzie
31 2| podtrzymywać pytanie o sens jako otwartą kwestię, także wówczas -
32 2| naszego współdziałania, jako że wyzwanie poprzedza wszelką
33 2| innego jak problematyczność jako taką - problematyczność,
34 2| jest jednak także nicość jako domniemany, choć negatywny
35 2| zatem to, co napotykamy jako samo z siebie się nam przeciwstawiające -
36 2| wolności decyzji podstawowej jako rzeczywista pozostaje jedynie
37 3| istoty; musi się ono utrzymać jako radykalne zapytywanie, wyrastające
38 3| doświadczenia problematyczności jako właściwej rzeczywistości,
39 3| wszystkim (w ludzkim duchu jako rozum, w rzeczywistości
40 3| rzeczywistości zewnętrznej jako struktura racjonalna), zachowuje
41 3| pewności, którą Jaspers określa jako wiarę filozoficzną, jako "
42 3| jako wiarę filozoficzną, jako "ufność w stosunku do podstawy
43 3| znaczy to: Bóg, pomyślany jako wartość, choćby i najwyższa,
44 3| doświadczenia filozofowania jako radykalnego zapytywania.
45 3| mogło udać, filozofowanie jako radykalne zapytywanie musi
46 3| swej własnej, wtedy wkracza jako filozofujący w swe esencjalne
47 3| bytach czy w drugim człowieku jako Ty; nie zasadza się ona
48 3| Zrozumie on wówczas siebie jako tego, kto, wyzwany do przyjęcia
49 3| spełnionej postaci odsłonił się jako przyćmienie filozofowania
50 3| tu rozumieć czasownikowo: jako zachodzenie radykalnej problematyczności. ~
51 3| można by mówić o "tajemnicy" jako o ukrywającym się Stamtąd,
52 3| przeciwieństwie do tego, owo Stamtąd jako źródło problematyczności
53 3| problematyczności określić jako absolutną moc. Znów musielibyśmy
54 3| można by "Boga" rozumieć jako Stamtąd, skąd pochodzi wyzwanie
55 3| zapytywania, a tym samym jako źródło ludzkiej wolności -
56 3| jednak, iżby "Boga" określała jako nicość; nie jest On nicością,
57 3| czynnik negujący, który jako źródło wszelkiej problematyczności
58 3| przyjmuje głęboką skończoność jako stałe uproblematycznianie
59 3| wszystkiego, pojmuje niemoc jako swą najrdzenniejszą istotę,
60 3| filozofując w cieniu nihilizmu jako radykalnej problematyczności,
|