Rozdzial

 1 Intro|              Czy pytanie o Boga należy do istoty filozofii, czy też
 2 1    |               wewnętrznej konieczności do głębszego pytania, a mianowicie
 3 1    |              należy zatem niezbywalnie do filozofii, ba, wyrasta z
 4 1    |      jednostronnie jako okres zaufania do samego ludzkiego rozumu.
 5 1    |        Kartezjusz, musi się upewnić co do Boga jako gwaranta prawdy,
 6 1    |                    Gdy przybliżamy się do czasów współczesnych, obraz
 7 1    |        pierwsze, poprzez odwołanie się do dziejów filozofii. Czy jednak
 8 1    |         filozoficznego w jego stosunku do możliwej odpowiedzi. Kto
 9 1    |           krystalizacji myśli powracać do zapytywania. ~Trzeci aspekt
10 1    |           idealizmu raz jeszcze doszła do głosu teologiczna istota
11 1    |               z coraz większym impetem do centrum filozofii. Coś z
12 1    |             wszelkie bycie". Stosownie do tego trzeba przyjąć "uczucie,
13 1    |            jako radykalnym zapytywaniu do filozofii wdziera się nicość,
14 1    |                się nicość, co prowadzi do zagłady wszelkiej prawdy
15 1    |             zagłady wszelkiej prawdy i do utraty Boga. W cieniu nihilizmu
16 1    |                 doprowadziło nas zatem do osobliwego i przerażającego
17 1    |               Boga. Filozofowanie jest do głębi sprzecznym przedsięwzięciem:
18 1    |                poszukuje - pewności co do ogółu bytów oraz co do Boga
19 1    |              co do ogółu bytów oraz co do Boga jako podstawy wszystkiego
20 1    |                 w tym także pewność co do Boga. Radykalne zapytywanie
21 2    |             dopiero wtedy dochodzi się do otchłannego "pytania podstawowego
22 2    |    problematyczności nie ogranicza się do doświadczenia lęku. Z rozmaitych,
23 2    |           kontekście zadania, które ma do spełnienia mój czyn. Ale
24 2    |                aż w końcu dochodzi się do wniosku, że sensowność,
25 2    |              jakiejkolwiek pewności co do sensu. Nikt nie widział
26 2    |           zapytywania nie doprowadziła do punktu, w którym w skrajnej
27 2    |               ją nieuchronnie popychać do samobójstwa. ~Jak ma się
28 2    |              stanowczością zapytuje aż do końca, czyste samobójstwo
29 2    |              ono wyzwaniem skierowanym do naszej wolności: wzywa nas
30 2    | problematyczności, w nigdy niemożliwym do ustalenia, wciąż znoszącym
31 3    |                  Pierwsza wskazówka co do niej będzie mieć jeszcze
32 3    |                to odnosi się nie tylko do tych filozofów, którzy nie
33 3    |           potem doszli w swym myśleniu do pozytywnych tez, ku którym
34 3    |           Tillicha, poprzez pewność co do ostatecznej sensowności
35 3    |               jeszcze zanim doszło ono do swego końca - i "skok" w
36 3    |                jako "ufność w stosunku do podstawy bycia"45. Stąd
37 3    |                 zdobywaniu pewności co do transcendencji" czy też "
38 3    |         charakter. Heidegger nawiązuje do Nietzscheańskich słów: "
39 3    |      radykalnej problematyczności i aż do końca stawiające wszystko
40 3    |           znakiem zapytania, samo jest do głębi problematyczne. Tylko
41 3    |              pytaniu, by wybrzmiało aż do swego końca, który sam siebie
42 3    |      nieuchronności jego zbliżania się do śmierci. Esencjalna skończoność
43 3    |                jako tego, kto, wyzwany do przyjęcia swej esencjalnej
44 3    |               Czy jednak - by powrócić do naszego podstawowego pytania -
45 3    |           następnie, w przeciwieństwie do tego, owo Stamtąd jako źródło
46 3    |                 skąd pochodzi wyzwanie do zapytywania, a tym samym